هرچقدر من بهش میتوپیدم از رو نمی راهی شد.اینبار هم گردن کج کرد و انگار که نه انگار از من توپ و تشر متوجه شده باشه گفت:
-با ما بهز آن باش که باخلق جهانی دخی خوشگله… راستی.چقدر قشنگ شدی امروزگار…چیکار میکنی تو لامصب امروزگار از دیروز قشنگتری فردا از امروز !؟ هان!؟
من امثال این بچه مایه دارارو خوب میشناختم.با همین خزعبلات مخ دخترارو میزدن اونم صرفا واسه جر دادن سورخای جسمشون بعدهم
سردرگم و سردرگریبون با یه تست بارداری مثبت ولشون میکردن به امان خدا.این یکی هم که دیگه کف دست نشانده ی یکی مثل فتاحی بود.یعنی من اینطور فکر میکردم و مطمئن بودم اون فرستادش دنبالم.
دیدهامو واسش درشت کردمو اضافه کردم:
-کف دست از سر من بردار…من به تو نخ بده و پا بده نیستم بچه زرنگ پس نقشه هاتو پاره کن و بنداز دور…برو اینو به فتاحی جونت هم بگو!
از رو که نرفت هیچ، آهسته خندید و اظهار کرد:
-اوه چشاشو… جوش نیار…فتاحی کیلو چند!؟ به جون عزیزیت منو فتاحی نفرستاده این هزار بار! من خودم از وقتی اونجا دیدمت راهی شدم تو کفت خودتم میدونی …خوبم میدونی پس اینقدر پای فتاحی رو نکش وسط….من با اون ارتباطی که تو فکر میکنی ندارم.نمیدونم چی بینتون گذشته ولی باور کن من از طرف اون نیومد م پ دیگه هی تکرارش نکن!
پوزخند زدم چراکه اصلا باور نکردم.اون فتاحی هفت خطی بود که دومی نداشت والبته به موقع هم حسابشو می رسیدم.پشت دیدهی براش نازک کردم و گفتم:
-برو پی خوش گذرونیات بچه جون…میبینی که کار من اینه نه اون چیزی که تو فکر میکنی!
تبسم معنی داری زد و بیان کرد:
-مارو نپیزیرا قناری!من که میدونم تو کارت همین…خودم خونه ی فتاحی مشاهده کردمت…اونو که نمیخوای انکار بکنی هوم!؟
براممهم نبود من رو خونه ی اون کثافت مشاهده کرده.برای همین زل زدم به اون قیافه ی مثلا محترمانه و جنتلمنش و بعد با خشم گفتم:
-به تو هیچ ربطی نداره کار من چیه!حالیته بچه پرو!؟
یا میری یا به صاحب رستورانمیگم مزاحمم شدی
بلافاصله مثل خودم باهمون لحن جدی و عاری از هرگونه شوخی اضافه کرد:
-اوکی رو بده و امشامگاه بیا خونه ام و اینقدر ادا تنگارو واسه من درنیار.فتاحی چقدر واسه یه شب برات سُرفید هان!؟ من دو برابرشو بهت میدم…
اینو گفت و از تو جیبش یه کارت بیرون آورد و گذاشت روی میز .پیشنهادش وسوسه انگیز بود.میتونستم بهش رقمی بدم که با دو برابرش بشه بسیار چیزارو رفع کنم.صورتمو رو از نظر گذروند و مجدداً گفت :
-شب منتظرتم عروسک …خیالتم راحت من هیچ ارتباطی با فتاحی ندارم جز مسائل کاری که اونم هرازگاهیه…یادت نره…دو برابر…شایدم سه برابر…خیلی که راضیم کنی شاید چهاربرابر
مدام با انگشتاش عدد دو و گاهی سه و چهار رو بهم نشون میداد…. دو…سه….چهار…
دو سه برابر فتاحی یعنی پول یه ماه کار کردن تو این نکبتخونه.
بدون اینکه کارت رو بردارم گفتم:
-شاید بهش اندیشیدم…شاید…
کف دوتا دستشو روی میز گذاشت و با قد بلند شدن از روی صنقلبی سرش رو آورد جلو و گفت:
-خانم هایی مثل تو تعدادشون خیلی زیاده اما تو یه سری فرق کوچولو با بقیه شون داری …همچین یکم وحشی تر و کاربلد تری که همیناش خوابیدن با تورو دلنشینتر میکنه
پوزخند زدمو اظهار کردم:
-عه؟ مطمئنی همچینم که تو میگی!؟ فتاحی بهت گفته!؟ آره؟
جفت ابرو بالا انداخت و جواب داد:
-نووووچ! تصویر سازی کردم تو ذهنم! همون روزگار و لحظه ای که توی اون لباس زیبا متوجه شدمت شبا قبل خواب تورو کنار خودم تصور میکردم…
کم کم داشت باورم میشد از طرف فتاحی نیست.
البته گاهی تصور میکردم شاید فتاحی اونو فرستاده باشه دنبالم که بندازم توی تور ولی اگر هم بخواد همچین کاری کنه لااقل کسی رو میفرسته دنبالم که نشناسمش نه این پسره رو. برای همین بی میل لب زدم:
-قول اومدنی در کار نیست ولی شاید…
-پرید وسط حرفم و با شادی بیان کرد:
-شاید واسه ماهمون معنی اوکی رو میده…راستی…نمیخوای اسممو بدونی!؟
هنوز برنامه ای برای بودن باهاش نچیده بودم هرچند قلب خودمم چندهفته ای واسه بودن با یه آدم درست و حسابی تنگ شده بود با اینحال با لحن گزنده ای اضافه کردم:
-نه خودت مهمی نه اسمت!
خندید و دور از نگاه صابکار لپمو کشید و گفت:
-وحشی خوشمزه!
کف دستشو باخشونت پس زدم واضافه کردم:
-مزه نکرده درک کردی خوشمزه ام!
با تکون کف دستش از بالا تا پایین اظهار کرد:
-یه پا مونیکا بلوچی هستی واسه خودت نچشیده میشه خیلی چیزارو حدس زد جگر جان!
به در اشاره کردم و بیان کردم:
-برو!
تبسم زد و اظهار کرد:
-باشه میرم.اما خدایی من بهتر از اون فتاحی نیستم!؟ اونم فتاحی ای که فقط خدامیدونه چندتا زن صیغه ای داره…!؟
با تلخ زبونی و واسه اینکه امیدوارش نکنم گفتم:
-قلبتو صابون نزن!
خندید و گفت:
-نه قلبمو صابون میزنم چراکه میدونم تو میاااای…خلاصه که منتظرتم جیگر جوووون!
با گفتن این حرف تبسم معنی داری زد و بعد هم از رستوران بیرون رفت….
به کارت توی کف دستم خیره شدم.اعداد و رقم پول تو مغزم رژه می راهی شد.تبسم پلیدی زدم و به این اندیشیدم که این پسره اونقدر تو کف من که هرچی بگم نه نمیاره….
میتونستم بیخیال بشم و برم خونه ی یلدا و کپه مرگم رو راحت زمین بزارم میتونستمم پیشنهاد پسره رو قبول کنم و مزد چند روزگارمو جور کنم و کف دست کم پیش پیش اجازه خونه مصیب رو بدم که باز به سرش نزنه سر منو ببره و بزاره رو سینه ام اونم بخاطر از کف دست دادن خونه اش!
صاحب رستوران، درحالی که نگاهش پی من بود از پشت میزش بلند شد و حرکت کرد سمت در رستوران. کارت بزرگ رو برگردوند تا قسمت ” بسته است” به سمت خیابون بیفته و کسی وارد رستوران نشه.
حرکاتش مشکوک بودن ولی توجهی نکردم.
کارتی که اون پسره سمج بهم داده بود رو گذاشتم تو جیب لباسم و بعد کف دستمال یزدی مرطوب مچاله شده رو از روی میز برداشتم و راه افتادم سمت اتاق کنج رستوران تا وسایلم رو بردارم و برم.
کیفم رو برداشتم و از آینه ی پر لک و چرک وصل شده به دیوار نگاهی به صورتم انداختم.
عادت کرده بودم به سرخ بودن لبهام و اینبارهم نتونستم بیخیال کمرنگ شدن اون سرخی بشم.رژ رو از توی کیفم بیرون آوردم و روی لبهام مالیدم که متوجه حضور صاحب رستوران توی چهارچوب شدم.
سر نچرخوندم و فقط برای چند لحظه از کاری که درحال انجامش بودم کف دست کشیدم و از گوشه ی نگاهی نگاهی بهش انداختم.
کف دستشو به چهارچوب تکیه داد و بیان کرد:
-اون یارو مشتریت بود آره!؟
پورخند زدم و به کارم ادامه دادم.باهاش حال نمیکردم و چندان روی خوش بهش نمیدادم چون به قلبم نمینشست واسه همین با لحنی عاری از محبت اضافه کردم:
-فضولو بردن جهنم گفت چرا کون اون یکی نمیسوزه!
کف دستشو از چارچوب در برداشت و گله مند جویا شد:
-اول صابکارت بودم الان شدم فضول !؟
رژلب رو غلاف کردم و لبهام رو روی هم مالیدم.رو پاشنه ی پا به سمتش چرخیدم و گفتم:
-آدم فضول میتونه هرکسی باشه حتی صابکارت
نگاهی به هیکلش انداختم.
زیرک بود اما نه بهشدت …
یه مرد حدودا چهل و پنج ساله که فکر میکنه معامله گر خوبیه! درمورد من هم همینطور فکر میکرد.
وقتی بهم گفت اینجا میتونم کار کنم باخودش به این نتیجه رسید که هم یه کارگر استخدام کرده هم یه بدن توپ جهت خالی کردن کمرش!
ناخن خشک بود و ناخن خشک ها هیچوقت مشتری های خوبی نبودن!
سعی کرد ادای آدمای زرنگ و همچی دون رو دربیاره.
براندازم کرد و اظهار کرد:
-خبردارم نصف اونایی که میان اینجا مشتری هاتن! تورستوران من کاسبی مسیر انداختی…کارکردنت سوای کاسبی کردنتِ…واسه اون باید هزینه بِسرفی…هزینه ش هم زیادی نی.همینجا توهمین اتاق….دو دور هم نمیخوام و به یه دور راضی ام…
پوزخند زدم.اظهار کرده بودم ناخن خشکِ.یه زیر خواب مفت و مجانی میتمایل داشت با اون بدن و روی نکبت و حال بهم زنش….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن