به حرفهاش اهمیتی ندادم و از اتاق حرکت کردم بیرون.من آدمی نبودم که بخاطر پول کف دست به هرکاری بزنم. اگه بودم هم یه اینبارواز خیر حقوق گراهی شدن میگذرم تا ببینم بعد خدا چی میخواد!
یعنی این ترجیح خودم بود.ترجیح میدادم گشنه بمونم ولی دست به نامحرم نزنم حتی اگه اون نامحرم سام مرصاد باشه!
دمپایی هام رو از پا درآوردم وجاده پله های تخت رو بالا حرکت کردم.
ننجون که منتظر بود امیرسامو باخودم بیارم وقتی متوجه شد تنهام عصاش رو جلو مسیرم قرار داد تا نتونم برم بالاتر و بعد اضافه کرد:
-وایسا ببینم! پس کو نور دیده !؟
هوووف! منو جاده نمیداد فقط بخاطر اینکه بقول خودش نور نگاهی هنوز نیومده بود.عصا رو بسیار آروم کنار زدم و کنار زدم و بعد بیان کردم:
-ننجون!حموم بوده.. لباس میپوشه و میاد!
تااینو متوجه شد بالاخره راضی شد عصاش رو کنار بزاره تا من بتونم برم بالا و پشت سفره بشینم.
عمو غلام هنوز داشت با حسرت کله پاچه رو نگاه میکرد و از سیبک گلوش که مدام بالا و پایین شد مشخص بود بیشتر از همه ی ما منتظر سر رسیدن سامی بود.
چنددقیقه دیگه صبر کردیم تا وقتی که بالاخره سرو کله ی خان پیدا شد.از اون چهارتا پله اومد بالا و اول ازهمه رفت سراغ ننجون .
سرش رو بوسید و بعد اضافه کرد:
-سلام.صبح همگی بخیر!
ننجون شروع کرد قربون صدقه راهی شدنش:
-الهی دورت بگردم ….الهی ننه پیشمرگت بشه…قربون این قدو بالات برم من الهی…بشین ننه…بشین صبحونه بخور!
عمو غلام ثانیه ای رو تلف نکردو افتاد به جون کله پاچه.
سامی از شیرین خواست براش یه چایی بریزه و بعد خطاب به غلام گفت:
-آق غلام…کل پاچه تو بزن که بریم جایی من کار دارم!
غلام نون تیلیت کرد و انداخت تو کاسه و اضافه کرد:
-جونم آقاسامی…چیشده؟ چیز میز لازمی آقا؟
سامی در برابر متوجه شدگان کنجکاو ما جواب داد و گفت:
-آره…میخوام موتور بخرم…میخوام همجادهم بیای یکی دوتا بنگاه توپ و درست و حسابی نشونم بدی….
غلام کف دستشو رو سینه اش گذاشت و با لیس زدن ناخنهای آغشته به آب و چربی کله پاچه و از خدا خواسته جواب داد:
-رو نگاهم آقا! میبرمتون یه بنگاهی که مخزن موتورای خفن…
چه راحت واسه خودش میبرید و میدوخت اونپ درحالی که بهشدت پول نداشت.اخم کردم و بعد یکم خودم رو کشیدم جلو و بیان کردم:
-آقای سامی…شما اونقدرها پیش من پول ندارین که بخواین باهاش یه موتوربخرین!تازه موتور خیلی خطرناک…نصف این جوونهایی که مردن همش بخاطر…
حرفمو برید و مثل همیشگی زد تو ذوقم و اضافه کرد:
-خب خب! لازم نیست تو یکی چیزی بگی! پاما که پیشت بزارش دم کوزه آبشو بخور!
ننجون با نگرانی اظهار کرد:
-راس میگه ننه…موتور خطرناک! یه وقت بلا ملایی سرت میاد…یه چیز دیگه بخر ننه…
سامی تو گلو لبخند زد.چه خنده هایی….آدم قلبش غش می حرکت کرد واسه خنده هاش.اصلا میشد یه آدم دیگه میشد وقتی می ریز خندید.یه تیکه نون سنگک زد تو چربی کله پاچه و بعداز خوردنش اضافه کرد:
-نترس ننجون! من یه عمره جز موتور چیز دیگه ای سوار نمیشم…حرفه ای ننه …
بسیار زود تونست ننجون رو راضی نگه دار ولی منو نه.البته که نظرم اهمیتی برای اون نداشت یا این حال وقتی صبحانه اش رو خورد از غلام خواست بره آماده بشه خودش هم به خبال دندون لای لبهاش گذاشت و قدم زنان سمت درختهای انگور رفت…
قدم زنان به سمتش راهی شدم.
زیر سایه ی درخت توقف کرد و یکی دوتا انگور چید. به سمتش حرکت کردم و با دل ناگرونی گفتم:
-سامی…میشه موتور نخری!؟موتور خطرناک
همونطور که نگاهش به انگورها بود و یه دون یه دون گلچین میکرد و میخورد اضافه کرد:
-نوچ نمیشه!
انگشتهامو توهم قفل کردم و بعد بار دیگر سؤال کردم:
-کی بهت پول داده!؟
-به تو چه!
-رو پاما که پیش من هست حساب باز کردی!؟
-نه! پاما که پیش توئہ واسه من پول خرد هم نیست
سرو کله ی غلام که پیداشد دیگه نشد باهاش حرف بزنم.از زیر سایه ی انگورها اومد بیرون و سؤال کرد:
-بریم آق غلام…؟
-بریم آقا..
به سمتشون راهی شدم و جویا شدم:
-منم میام!
توقف کرد.یا غیظ سرش رو به سمتم بر گردوند و پرسید:
-میای!؟ کجا میخوای بیای؟ بمون همینجا….هی هرجا میخوام برم عین کنه و سیریش دنبالم جاده میفته
از لحن بدش قلبم گحرکت کرد.سرمو پایین انداختم و تو همون حالت نگاهش کردم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن