خیالم راحت شد.
موضوع آنقدر سخت نبود که نشود حلش کرد.
مادر رامبد فقط می میل داشت خیالش راحت شود، همین…!
کف دست روی دستش گذاشتم…
-شیرین جون، رامبد بی گدار به آب نمیزنه و برعکس شما من فکر می کنم اون دختر شاید اونقدر خاص بوده که تو دیده رامبد اومده…!!! رامبدی که هیچ میلی به ازدواج و تشکیل خانواده نداشت، الان می خواد ازدواج کنه…!!!
-باباشم همین و میگه ولی من نگران بچمم…!!
-تحقیق کن شیرین جون… بیشتر پرس و جو کن تا خیالت راحت باشه…!
کمی مکث کرد.
-تو می تونی کمکم کنی…؟!
جا خوردم.
توقع این حرف را نداشتم که از من کمک بخواهد…
اصلا اگر شهریار می فهمید، بی شک بدجور خشمگین می شد.
وقتی متوجه شد حرف نمی زنم باز اصرار کرد.
-دخترم تو می تونی کمکم کنی… یعنی به خاطر دوستی تو و رامبد میگم…!
تردید دارم ولی قبول می کنم زیرا بهترین موقعیت بود…
-من چیکار می تونم بکنم…؟!
-ببین دختره چیه و کیه…؟! من به هیچ کس جز تو اعتماد ندارم اصلا…!
بدتر شد…
-شیرین جون قبول می کنم اما به شرطی که خودت هم همراهی کنی…؟!
صورتش غرق در شادی شد و چشمانش براق…
-خدا ازت راضی باشه…!!!
#پست۶۹۵
نگران بودم ولی خب غلطی بود که خودم هم می تمایل داشتم بکنم و الان هم مانند خر تو گل گیر کرده بودم.
باید ترانه را هم شریک جرم می کردم که موقع لو راهی شدن غلط اضافی ام شهریار کمتر تنبیهم کند…
وای شهریار…!
حتی بار دیگر دیشامگاه هم تذکر داد که کاری نکنم و من با احمقانه ترین لبخند ممکن مثلا قبول کردم و بهش اطمینان دادم هیچ غلطی نمی کنم…!!!
نگاهم خیره ترانه است که دارد قهوه می آورد.
لبخندش را نثارم می کند و خرسند از آمدنم به منزل اش با ذوق اظهار کرد: خوش اومدی عزیزم…!
قهوه را سمت خود می کشم.
-می دونم عزیزم… اینجا هم مثل خونه خودمه…!!!
ترانه ابرو بالا داد.
-بار دیگر تا بهت خندیدم، پررو شدی…؟!
میل داشتم جوابش را بدهم که نگاهم بند کبودی گردنش شد.
-فکر کنم لبخند زدن هرکسی رو پررو می کنه…! باز که گردنت کبوده…!!!
-فضولم که هستی…! کبوده چراکه شوهر دارم…! کبوده چراکه شوهرم زیادی سکسی و هاته… بیشرف یه لحظه امون نمیده…!!!
می خندم.
-بمیرم برات که تو هم بدت میاد…!
نیش باز کرد.
-بدم نمیاد ولی تنفسم نمیده…!
دیده درشت می کنم…
-خجالت بکش ترانه…!
خودش را جلوتر کشید و یقه لباسش را پایین داد و نصف سینه اش را بیرون ریخت.
– برو بابا بیشرف تموم تنم و کبود کرده… اصلا از وقتی که عروسی هم گراهی شدیم بدتر شده… دیگه هم جلوگیری نمی کنه و بچه می خواد دیوث…!!!
با دیدن سیاهی و کبودی ها لبم را گزیدم…
-چی بگم داداشم آتیشش سریعه… آخی خب قلبش بچه می خواد…! دوست داره بابا بشه… می دونستی خیلی هم عاشق دختره…؟!
#پست۶۹۶
ترانه چینی به دماغش داد.
-همه جیز رو می دونم ولی خب خودمم دوست دارم… چون دوسش دارم تموم کاراش برام دلنشینه…!!! خب اینا رو ول کن، می تمایل داشتی بابت مهوش صحبت کنی…؟!
ببین داشت کم کم یادم می راهی شد که قلبیل اصلی آمدنم چه بوده…؟!
-آره ببین راهی شدم آرایشگاه…!
ترانه یک دفعه با دیدن ناخن هایم ذوق زده اظهار کرد: آره ولی ناخنات قشنگ شدن… مبارکه خب مادر رامبد رو مشاهده کردی…؟!
– دیدمش و ازم کمک خواست…!
-خب تو چی اظهار کردی…؟!
-قبول کردم اما ناظهار کردم که مهوش دوستمه… وحشت کردم یک دفعه همه چیز خراب بشه…!!!
ترانه کمی خاموشی کرد.
-حق داری عزیزم… ولی چه کمکی خواست…؟!
-اینکه یکم بیشتر در مورد مهوش پرس و جو کنیم…!!!
ترانه ابرو بالا انداخت.
-چی شد، اون که اصلا مهوش رو نمی تمایل داشت…؟!
دقیقا من هم تا قبل از آنکه با او حرف بزنم، همین فکر را می کردم…!
-اون فقط می ترسه که مهوش بد از آب دربیاد… منم اون لحظه قصد کردم که چهره واقعی مهوش رو بهش نشون بدم…!
ترانه سری تکان داد.
-خب من باید چیکار کنم…؟!
نیشم را باز می کنم…
-فقط یکم ریاکاری…!!!
چشم باریک کرد: جانم…؟!
-دقیقا کارهایی که مهوش انجام میده رو تو هم همجادهیش می کنی… من و شیرین جونم تعقیبتون می کنیم تا متوجه بشه چقدر مهوش خوبه… اصلا رامبد کل جهان رو هم بگرده همچین جواهری پیدا نمی کنه…!!!
#پست۶۹۷
همه چیز آماده بود فقط می ماند اینکه شهریار نفهمد ولی شک نداشتم که یک بوهایی برده است…
-ماهرخ…؟!
نگاهش می کنم که با اخم هایی درهم بهم چشم دوخته بود…
-حواست کجاست…؟!
متعجب می شوم.
-تو صوتم کردی، حواس من اونوقت کجاست…؟!
-چند بار صوتت کردم…!
لب می گزم و آخر با این سوتی های پشت سرهم خودم را لو می دهم.
ولی برای آنکه حواسش را پرت کنم، کمی سیاست به خرج داده و سمتش میروم و با عشق و ناز نگاهش می کنم…
-مطمئنی حواسم جایی جز خودت نبوده حاجی جون…؟!
ابروهایش بالا می رود.
-به من فکر می کردی…؟!
توی آغوشش فرو می روم.
دستم را بند یقه اش می کنم و سمت خودم می کشم….
سرش پایین می آید و لب هایم را غنچه کرده و خیره لب هایش می شوم…
-به اینکه چرا چند روزه نبوسیدیم، فکر می کردم…!!!
دیدهانش جستجوگرانه توی صورتم می گرداند.
روی نگاه و بعد لب هایم خیره می شود.
نگاهش پر از شیفتگی است…
-من نبوسیدم، تو چرا پیش قدم نشدی خانوم خانوما…؟!
سر کج می کنم.
-تموم لذتش به اینه که تو ازم بخوای و بعدش تو یه نگاه بهم زدن لبام و ببوسی…!!!
تک ابرویی بالا انداخت.
نگاهانش داغ و پر شیطنت خیره ام شد.
-اونوقت توی یه دیده بهم زدن، بعد بوسیدن، یهو مشاهده کردی لنگاتم هواست و بهونه ای هم نداریم…!!!
و تو نگاه بهم زدنی خواستم فاصله بگیرم، دست دور کمرم برد و مرا بالا کشید.
کف دست دیگرش را پشت گردنم برد..
نگاه دودو زنم را توی چشمانش دوختم و میل داشتم حرف بزنم که سرش جلو آمد و لب روی لبانم گذاشت…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن