بالاخره ساختمان کوچکی از دور به چشم خورد
دو خانه کمی آن طرف تر و دور تا دور زمین های زراعی
در دل التماس کرد خانه مورد نظر آن ها نباشند!
زیستن در آن خونه های متروکه از حیات در روستا سخت تر و ترسناک به نظر میرسید
ساواش که مقابل ساختمان از حرکت ایستاد نگاهانش را بست
پیاده شد و در سمت لادن را هم باز کرد
_ منتظری بیان استقبالت؟
سرگردان لب زد
_کی؟
_ روح های خونه!
وحشت زده نالید و پیاده شد
عجب شوخی افتضاحی!
اگر قبل از این جریانات بود شک نداشت مشت محکمی روی بازوی ساواش میزد
ساکت پیاده شد
معده اش از شدت گرسنگی به درد افتاده بود ولی اشتها نداشت
ساواش سمت متروکه ترین ساختمان رفت و لادن پشت سرش مسیر افتاد
حس خوبی به خانه نداشت
میدانست قرار است روزگارهای بدی را در آن تجربه کند
وارد خانه که شدند تمام تنش برای ثانیه ای لرزید
دیوارهای کثیف و چرکی که معلوم بود قبل ازینکه به این حال و روزگار بیفشتابزده کرم رنگ بودند
پله هایی که یک در میان شکسته ، آشپزخانه ای کوچک و کثیف ، یک اتاق که بیشتر شامگاهیه به انباری بود و دری که احتمالا به سرویس بهداشتی و حمام ختم میشد
حتی نمیمیل داشت تصور کند داخل آن چه قدر کثیف و چندش آور است!
معلوم بود سال هاست کسی در آن حیات نکرده
هیچ پنجره ای در پذیرایی و اتاق ها نبود، تنها پنجره ای در آشپزخونه که تمام قسمت هایش با میله جوش خورده بود
واراهی شده لب زد
_ ساواش … اینجا نمیشه حیات کرد
_ دوباره تکرار نمیکنم
تا وقتی ازت سوالی نپرسیدم دهنتو باز نکن
لادن خاموشی کرد و او دست هایش را در جیب های شلوار مارکش فرو برد
_ برو تو حموم
لادن آب دهانش را فرو داد و حرفی نزد
از او میترسید
_ کری؟ گمشو تو حموم اضافه کردم
با پاهایی لرزان سمت در جاده افتاد و با چندش بازش کرد
صورتش جمع شد از بوی نم زدگی
احساس کرد چیزی در قسمت انتهایی حمام تکان خورد
هراسیده از جا پرید
_ موش
ساواش اینبار از پشت سر گردنش را گراهی شد
آنقدر محکم فشرد که لادن بی حال جیغ زد
_ گفتم چی بهت؟ زبون نمیفهمی؟
دوست داری مرخص نشده کتک بخوری؟
لادن با ضعف نالید
_ توروخدا
_ اون بی ناموسم حرفی میزد به چپت میگحرکت کردی؟ هرزه …
از حجم کینه و نفرتی که در صدای ساواش بود چشم بست
این مرد به خونش تشنه بود
او هیچ شکی به خیانت دخترک نداشت…
ملایم داخل هلش داد و لادن نفسش را حبس کرد تا بالا نیاورد
_ اون کنار شوینده هست ، کف دستمال و طی
نگاه دخترک به آن سمت کشیده شد
شوینده ها نو و تمیز بودند
انگار ساواش فکر همه جا را کرده بود
شامگاه برمیگردم
کافیه ذره ای خاک و کثیفی ببینم لادن
بازوی دخترک را کشید و از پشت سر تهدیدآمیز کنار گوشش ادامه داد
_ اون وقت ببین چی به روزگارت میارم
من اون امیر حروم زاده نیستم
زبونمون با هم فرق داره!
بهونه دستم نده بلایی سرت بیارم که هروقت اسممو متوجه شدی خودتو خیس کنی ، افتاد؟
لادن در خاموشی بینی اش را پاک کرد و نگفت اخرین وعده غذایی اش را به یاد نمی آورد
نبیان کرد ضعف تمام بدنش را گراهی شده و حتی ایستادن هم برایش مشکل است
از درد شدید پاهای تاول زده و سوزش سیلی ها هم حرفی نزد
به این مرد چه میگفت؟
ساواش پیش رویش را نمیشناخت
او تنها شبیه به ساواش بود بدون هیچ وجه اشتراکی
اگر از درد هایش میاضافه کرد تنها او را مسرور تر میکرد!
صوتی بسته شدن در و بعد قفل شدنش در فضا پیچید
خودش را در آغوش گراهی شد و به اطراف خیره شد
خبر نداشت از بلاهایی که در این خونه قرار بود بر سرش آوار شود
با خوش خیالی تصور میکرد چند هفته را آنجا میگذراند و بعد ساواش کوتاه میآید
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن