رمان لیست از سروناز روحی یک رمان در ژانرهای رمان جنایی – کارآگاهی|رمان درام|رمان عاشقانه|رمان مافیایی|رمان معمایی می باشد که سال ۱۴۰۲ در اپلیکیشن رمان کلوب منتشر شده است.
مقداری از متن رمان:
بیاید نگاهی بندازیم به شروع جمتوجه شدترین اثر سروناز روحی، رمان لیست :
فصل اول : عمارت پدری .
چشم در چشم هم خیره بودیم. نگاه های خیره ی آدم ها به من ، همیشگی یک مقلب است از یک قاعده پیروی میکند . البته در اکثر اوقات !
تقریبا همه ی آدم ها یک جور نگاهم می کنند. مثلا نگاه های زن ها به من پر از سوءظن است و مقدار زیادی حسرت … نگاه های مردها پر از تحریک های جنسی . معمولا وقتی یک مرد به من خیره میشود بلافاصله من هم بهش زل میزنم .
زن ها زیاد با من ارتباط برقرار نمیکنند و جالب اینجاست من معاشرت با زن ها را بیشتر دوست دارم ! قد کشیدن برای من موضوع ناهنجاری به حساب می رسید.
حتی اگر قوه ی جنسی زنی هم تحریک کنم ، حداقل از ظاهرش چیزی نمیفهمم تا وقتی که به زبان بیاورد . همواره وسوسه ی خوابیدن با یک زن در من وول میخورد اصولا خودم را مجاب میکنم که بهش احتیاجی ندارم اما کنجکاوی …
معمولا کنجکاوی باعث میشود تا قلبم بخواهد یک بار این مورد را ارزیابی کنم . البته نه با او !
اویی که دیگر حالا گریه اش گراهی شده بود و جلومی وارد شد.
جلو رسید لبخندی مشمئز کننده زد احتمالا از مشاهده کردنم شاد بود. دلتنگ بود. میتمایل داشت بغلم کند. سرد بودم . میتوانستم هر آدمی را منجمد کنم.
با لحنی که آهسته بود و قدم هایی که محتاط ، جلو آمد . دستهایش را روی بازوهایم گذاشت و بیان کرد: همون نگاهای وحشی… صورت سرد و لبهایی که هیچ وقت قرار نیست بخندن ! مدیونی فکر کنی دنبال تغییر بودم.
با نگاهان پراز اشکی اضافه کرد: خوش اومدی !
بغلم کرد . بیقراری حسی بود که مجابش میکرد تا بغلم کند قطعا قلبش نمیخواست با من بخوابد فقط میمیل داشت بغلم کند و نگاه او برعکس دیگر زنان پر از حسرت و سوءظن نبود .
تنگ تر در اغوشم گحرکت کرد. دوست دوران نوجوانی اش را فقط میمیل داشت بغل کند یک بغل گرم و دوستانه و صمیمی.
این آغوش تحریکم نمیکرد با وجود اینکه یک زن بود و جدیدا زن ها برایم دلربا شده بودند.البته من هم واقعا نمیمیل داشتم با او بخوابم چراکه اصلا تایپ مورد علاقه ی من نبود !
-واقعا قلبم برات تنگ شده بود !
هرچند که این حس یک طرفه بود و من بیقرار هیچ چیز نبودم. نه او… نه وطن… نه مردم… نه خیابان ها … نه هیچ قبرستان دیگری از این خاک ! نه این خاک …
تنش را از من فاصله داد ؛ نگاهانش کمی تر بود . نگاهی به صورتم انداخت و اظهار کرد : معین تو ماشین منتظرته.
شانه به شانه اش قدم برداشتم و جویا شدم : هنوز ازدواج نکرده؟
لبخند زد و جواب داد: دل برادر منو نشکن !
پوزخندی زدم :
وقتی بهش بگی یه توله ی سیاه و سفید اون ور جهان پس انداختم ، خود به خود تصمیم میگیره تا یه حیات نرمال داشته باشه.
تصور اینکه بداند دنبال رابطه با زن ها می گردم با معین چه کار می کرد ؟! شاید خودش را می کشت ! عاشق زنی بود که میتمایل داشت دیگر با هیچ مردی نباشد .
از مرد ها بدش می وارد شد برای همین درمورد زن ها کنجکاو بود. از چهره ای که برای معین توی ذهنم ترسیم کردم لبخند بزرگی روی لبم قرار گرفت.
-چرا میخندی؟
جوابش را ندادم.
دنبالم رسید و جویا شد:
پاریس از تو یه آدم دیگه ساخته. قبلا انقدر سریع حرف نمی زدی !
سرعت قدم هایم بالا بود به خاطر قدم ، کمی آرام رفتم تا به من برسد نگاهش کردم و اضافه کردم:
-وقتی تنها زندگی کنی و تنها بخوای بمونی و تنها ادامه بدی ترجیح میدی گربه رو همون اول سر ببری!
-منظورت دم حجله است ؟!
-منظورم کشتنه! حالا لوکیشن محل کشتار رو میذارم به انتخاب تو. نحوه اشم به انتخاب من !
همانطور هاج و واج نگاهم کرد.
طبق اظهار کرده اش معین در ماشین منتظرمان بود، برایش کف دست تکان داد و معین پیاده شد تنها چمدان کوچکم را برداشت و توی صندوق گذاشت با تبسمی دوستانه گفت:
خوش اوممشاهده کرد خانم .
-ممنون معین. خرسندم می بینمت . به نسبت ده سال پیش پخته تر شدی ! جلوی موهات ریخته و پیشونیت کشیده تر شده . ریش پرفسوری هم که هیچ وقت بهت نمیاد و هنوز بهش اصرار داری !
معین تبسمی زد که موجب میشد احمق تر به نظر برسد.در را برایم باز کرد: بفرمایید بنشینید خسته ی سفر هستید.
احتمالا او هم با خود میاضافه کرد این زن ابداً تغییر نمیکند.
اما از نظر خودم خیلی تغییر کرده بودم ! همین که مردها را دوست نداشتم خودش یک تغییر شگرف به حساب می آمد.
روی صندلی عقب تنم را رها کردم . از فرودگاه که بیرون زدیم ، شیشه را پایین دادم سیگاری میان لبهایم گذاشتم و مقابلش فندک زدم.
معین از آینه نگاهم کرد و گفت: تو این مدت حتی یک بار هم به فکرتون نرسید بیاین ایران و رفع مشتاق دیداری کنید؟
کامی محکم از سیگار گحرکت کردم وبیان کردم: نه …
معین خاموشی کرد.
نه قاطع من دهانش را بست.
کام دیگری از سیگار گراهی شدم و گفتم:
یه استریپر روسپی بودم تو یکی از کازینوهای شهر… این مدت ، سه بار حامله شدم که یک بارشو سقط کردم و دو مرتبه ی دیگه ، بچه رو جهان آوردم چون توانایی مالی شو نداشتم حضانت بچه ها هم به پدرشون سپردم به شرط اینکه دیگه هیچ وقت سر و کله ام پیدا نشه…
پول خوبی بهم دادن از حیاتم راضی ام . تو یه شرکت مد و طراحی هم مدل بودم بعد از بارداری دیگه نتونستم ادامه بدم. میل داشتم رحممو قانونی اجاره بدم که اظهار کردین باید بیام ایران !
ماندانا به عقب چرخید.
دود سیگارم را با ساکتش از میان لبهایم بیرون زدم و به جاده ی سیاه خیره ماندم. وقتی میدان آزادی را متوجه شدم باورم شد که بعد از ده سال به این جهنم برگشتم!
اصرار آدم ها برای دانستن شرایط تو احمقانه است . هیچ وقت نمی فهمم چرا یک آدم میخواهد از تو بداند . اصولا با معنای معاشرت مشکل داشتم.
معاشرت برای من ، به معنی رفع نیازها بود. در حد رفع نیازهایم با ادم ها معاشرت می کردم به هرحال من در شهر زیستن میکردم نه در یک غار سیاه و تاریک !
نیاز به پوشاک . سلام… من این لباسو میخوام . چقدر میشه . ممنون . خداحافظ.
نیاز به خوراک . سلام… این خوراکی هایی که میخوام. چقدر میشه. ممنون. خداحافظ.
نیاز به رابطه . سلام… شبی ۲۰۰ یورو ! . باشه . خوبه . ممنون. خداحافظ.
نیاز به تاسیسات . سلام. این خرابه. باشه می پردازم .خداحافظ.
نیاز به پزشک . سلام . حالم خوب نیست. باشه . ممنون. خداحافظ.
نیاز به ایمان . –
نیاز به باور. –
نیاز به دلدادگی.-
نیاز به بچه . سلام .نه ممنون نمیخوامش ! خداحافظ.
از بارز ترین خصوصیاتم این بود که اصولا احتیاجی به دیگران نداشتم و دیگران به من احتیاج داشتند مثل حالا. بابا برای کفن و دفن احتیاج به یک فامیل درجه یک داشت تا او را توی خاک پرت کند .
تقریبا ده روزگار کاری ام را باید صرف این ماجرا می کردم. اول اثبات ، بعد تدفین و بعد مراسم احمقانه ی پس از تدفین . اقوام بابا بیایند و برای من اشک تمساح بریزند وبگویند :ضحا جان … بمیرم برا بی کسی و تنهاییت .
و البته من ذاتا با تنهایی ام خوشحال بودم .
با مشاهده کردن ساختمان هتل ، نفس عمیقی کشیدم و ماندانا فورا اضافه کرد: نباید هتل میگراهی شدی . بهتر نیست بری خونه؟
-فعلا هتل برای من بهترین گزینه است.
معین تعارف کرد: شاید باید قدم سر چشم ما میگذاشتید .
-من با اعضای صورت کاری ندارم!
ماندانا به عقب چرخید و مفهوم نگاهش این بود ساکت شوم !
به هرحال معین باید می اطلاع داشت من چه آدمی شده ام . البته بودم فقط خواب بودم حرکت کردم بیدار شدم . تبدیل شدم… آشکار شدم. پنهانم پیداشد. چه میگویند ؟! شکوفا… بله من وقتی از ایران راهی شدم شکوفا شدم.
ماندانا پیاده شد، معین ساکم را به کف دستم داد و برای اینکه خاطر جمع شود یک تبسم مصنوعی زدم وبیان کردم: ممنونم واقعا لطف کردید.
معین محو من بود و ماندانا اظهار کرد: میخوای امشامگاه پیشت بمونم؟!
محترمانه تشکر کردم به هرحال هممسیری ام کردند و من مدام با خودم فکر می کردم :
نیاز به همدم . نه ممنون !
نیاز به فامیل. تشکر !
نیاز به کسی که زنگ بزند و حالم را بپرسد.
پوف شت . نه نه نه !!!
ساعت حوالی دوی صبح بود که ماندانا دستم را فشرد: برای صبحونه میام پیشت که تنها نباشی…
خودم را نزدیک گوشش کردم واضافه کردم: بدون معین بیا لطفا !
ماندانا لبخندی به لب نشاند و با جدیت اصرار کردم: خواهش میکنم.
سری تکان داد و هر دو تاوقتی که رسپشن مدارکم را بررسی کند و کارت اتاق را تحویل دهد، کنارم ماندند وسپس ماندانا گونه ام را بوسید و معین با من کف دست داد . با همه ی احتیاط هایش امشامگاه جدا پیشروی کرده بود .
هر دو بالاخره گذاشتند تا خودم را در این مملکت غریب پیدا کنم. من با این مردم فقط هم زبان بودم نه بیشتر نه کمتر !
وقتی در اتاق را باز کردم چراغ ها روشن شد. با همان لباس ها بدون درآوردن بوت های بند دار مشکی ، لبه ی تخت قرار گرفتم . مانتوی مسخره را ازتنم بیرون کشیدم و شال را به عقب هل دادم.
نگاهی به اطرافم انداختم و سپس از جا برخاستم ، کمی کرکره را کنار زدم و از پنجره به شهر خیره شدم. همه ی شهرها ، شامگاههایشان یک شکل بود فقط برج هایشان فرق داشت.
دوش گحرکت کردم کف دستهایم را کرم زدم و وقتی سرم را روی بالش گذاشتم احساس کردم قلبم میخواهد همین فردا بلیط بگیرم و برگردم ! بدون اینکه برای آخرین بار پدررا ببینم.
صبح روز بعد ، در کافه ی هتل همراه با ماندانا صبحانه خوردیم . ماندانا هیجان زده می سؤال کرد و من دروغگو نبودم پنهان کار هم نبودم. احتمالا تنها دوست ماندانا بودم که طی این ده سال کف دست کم با بیست مرد غریبه رابطه برقرار کرده بود !
و برایش عجیب بود که من از روسها و عرب ها و ترک ها و کانادایی ها میتوانستم خاطرات متعددی تعریف کنم.
هرچند که خاتمه ی همه شان ، مشخص بود اما ماندانا هیجان زده می اضافه کرد: خب بعدش…
و بعدش این بود: بعد از مکس با یه پسر ایرلندی آشنا شدم اسمش فکر میکنم پاتریک بود . واقعا شبیه پاتریکِ باب اسفنجی بود!
ماندانا قهقهه زد و پرسید: درمورد بچه ها واقعا راستشو بیان کردی؟
جوابش را ندادم.
ماندانا از سوالش عقب نشینی کرد و اظهار کرد: خب برنامه ی امروزگارت چیه؟
-از شرایط پدرم بگو .
بلافاصله نگاهانش پر از اشک شد:
-ضحا واقعا متاسفم.
تبسمی زدم:
من ده ساله نمشاهده کردمش… صوتش هم نمتوجه شدم… فکر میکنم همون موقع که نوزده سالم بود براش سوگواری کردم و کفن و دفنش رو انجام دادم خواهش میکنم وقتی ازش میپرسم صریح و قاطع برام حرف بزن.
با نهایت غم و حزن اظهار کرد: حال و روزگار خوبی نداره … حالا با صلاح صحبت کنی میفهمی !
صلاح!
از آوردن نامش توسط ماندانا ابرو در هم کشیدم و در ذهنش گذراندم دقیقا با برادرم چه تاریخی هم صحبت شده بودیم ! ده سال پیش یا یازده سال پیش ؟! شاید هم دوازده سال پیش… شاید هم هیچگاه !
ماندانا با آرامش بیان کرد: میخوای بری یا هنوز هم میخوای توی هتل وقت تلف کنی …
نگاهی به نگاهان نگران ماندانا کردم : به نظرت چرا من شامگاهیه آدم های دیگه نیستم؟!
ماندانا لبخند زد: تو خودت میخوای شبیه آدم های نرمال نباشی . وگرنه که نرمالی…
کمی از قهوه نوشیدم و اظهار کردم: بده اینجا ودکا نیست … بسیار بده . اصلا خوب نیست .
-صبحها ودکا میخوری؟
-واین سبک ! شارژم میکنه.
ماندانا از کف دستم فقط یک نفس عمیق کشید و من با نیشخندی اظهار کردم: سبک زندگی من با شماها بهشدت فرق داره .
-میدونم . برای همین بهت اصرار نمیکنم .
-به چی اصرار نمیکنی ؟
ماندانا لحظه ای از اینکه توسط من گیر افتاده بود مکث کرد و بیان کرد: خب … خب شرایط بابا بزرگت … خونتون … همین الان هم تو محرم هستیم ! تیپ و ظاهرت! تاسوعا عاشورا نذری دارن … میدونی دیگه چی میگم !
تبسمی به نگرانی های سطحی اش زدم وگفتم: اتفاقا اومدم امسال با اهل بیت یه مشاهده کرداری تازه کنم !
ماندانا کف دستی به چانه اش کشید : کدوم اهل بیت؟!
-همونا که قیمه میپزیم براشون دیگه…
-براشون یا باهاشون؟!
-هم باهاشون قیمه می پزیم که براشون خیرات کنیم …. درست میگم ؟ میبیان کردیم خیرات ؟!
ماندانا آب دهانش را قورت داد :
-نذر میدیم!
-همون. Any way! بهشدت فرق نمیکنه … میکنه ؟ اونا هم به رحمت خدا رفتن دیگه فاتحه میدیم نمیدیم ؟ یادم نیست …
ماندانا ازدستم پوفی کشید واظهار کرد: معین تو ماشین منتظره.
-عزیزم… همه ی این مدت ؟! چه کیوت !
از جا برخاستم و ماندانا درحالی که تماشایم می کرد اظهار کرد: میخوای یه کم یقه اتو درست کنی ؟! گشت ارشاد هنوزم هست .
متعجب جویا شدم: چی؟!
-یه ون هایی هستن به خاطر بد حجابی تو رو پرت میکنن اون تو بعد می برنت اونجا که عرب نی انداخت.
حتی یک کلمه از حرفهایش هم سر درنیاوردم.
ماندانا که دید گیجم گفت: ون … ماشین … یه مقلب ماشینه مثلا توش ده نفر جا میشن !
-میدونم ون چیه! حتی میدونم گشت ارسرخوشم چیه !!!
ماندانا نیشخند زد:
-یقه اتو درست کن اون ور خیابون یدونه ون هست !
-اوه شت…
شالی که خوب روی سرم نمی ماند را مرتب کردم و چاک سینه ام را پوشاندم وجویا شدم: بهتر شد؟
ماندانا چند ثانیه تماشایم کرد و بیان کرد:
واقعا زیبای کثافت !!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن