بعد از اینکه کلی معطل شدم
و خبری ازش نشد سوار ماشین شدم و با سرعت به سمت شرکت روندم
کلی از کارهای عقب افتاده مونده بود که باید انجامشون میدادم با اینکه اعصابم بهم ریخته بود اما مجبور بودم به کارها سر و سامونی بدم
بعد از اینکه چند ساعتی مشغول بررسی مسائل مربوط به شرکت بودم و از خستگی زیاد رو به موت بودم کلافه خودکار روی میز پرت کردم
و چنگی به موهام زدم
این همه سختی و مشکل بس بود
دیگه از همه جا و همه کس بریده و خسته بودم
با تقه ای که به در اتاق کوبیده شد به خودم اومدم ولی بدون باز کردن دیدهام کشیده بیان کردم :
_بیا داخل
از صوتی تق تق کفشای پاشنه بلندش میشد حدس زد کسی جز منشی نیست
_رئیس جناب حیدری اومدن و میخوان که ب…..
بدون اینکه بزارم حرفش تموم شه دستمو بالا گراهی شدم و قد بلند اظهار کردم :
_بفرستش بره
حوصله حرف زدن با کسی رو نداشتم مخصوصا امروزگاری که اینطوری بهم ریخته بودم
_ولی قربان نمیشه که ایشون از طرف شرکتشون اومدن و اگه این بار هم ردشون کنیم بهشدت بد میشه
این لعنتی نمیدید من توی چه حالیم و باز داشت مشکلات و حرفای الکی خودش رو میزد ؟؟ دهن باز کردم که عصبی سرش داد بزنم
اما یکدفعه با یادآوری افت سهام شرکت و مشکلات زیادی که داشتیم باهاش سر و کله میزدیم عصبی کف دستم مشت شد
و با اخمای درهم کلافه لب زدم :
_اوکی بفرستش داخل
_چشم قربان !
با عجله بیرون راهی شد و طاما نکشید حیدری با کیف چرمی توی دستش داخل اتاق شد و به سمتم اومد
به اجبار بلند شدم
و شروع کردم باهاش سلام و احوالپرسی کردن
انطوری شد که تا شامگاه درپیر شرکت و این چیزا شدم
و وقتی به خودم اومدم که عقربه های ساعت ۹ شامگاه رو نشون میداد ، خسته کف دستی پشت گردنم کشیدم و از پشت میز قد بلند شدم و بدون توجه به منشی که مشغول جمع کردن وسایل روی میزش بود
از شرکت بیرون زدم
و با روح و تنی خسته از کشمکش های امروزگار خودم رو به خونه رسوندم
سرمو کشیده کردم و نیم نگاهی به عمارت انداختم با دیدن چراغ خاموش اتاق نازی اخمام درهم شد و تازه یادم افتاد که باید باهاش حرف بزنم
نمیشد همه چی رو اینطوری ول کرد
بدون اینکه وقت رو تلف کنم با عجله در سالن رو باز کردم و یکراست به سمت اتاقش حرکت کردم
اما همین که در اتاقش رو باز کردم و کسی رو نمتوجه شدم جفت ابروهام با تعجب بالا پرید و زیرلب با خودم زمزمه کردم :
_ این دختر کجاست ؟؟
یکدفعه با حس بدی که توی قلبم افتاد
دستم روی دستگیره خشک شد و کشیده خدمتکار رو صوت زدم
دختر ریزه میزه ای که حتی اسمش رو هم نمیدونستم چیه و لباس خدمتکاری تنش بود با نفس نفس خودش رو بهم رسوند
_ بله قربان !!
_ نازی کجاست ؟؟
_ چی ؟!
صوتمو بالا بردم و از ته قلب فریاد کشیدم :
_ مگه کری گفتممم ناااازی کجاست !!
رنگ صورتش پرید و با ترس چند قدمی رو عقب رفت و با لُکنت گفت :
_ نمی….نمیدونم آقا
یعنی چی که نمیدونست ؟!
این الان داشت من رو مسخره میکرد ؟!
_ یعنی چی هااااا ؟؟
سرش رو پایین انداخت
_ بخدا آقا من خبر ندارم
با حس خفگی که بهم کف دست داده بود کف دستی به یقه پیمسیرنم کشیدم و با کف دستای که از شدت استرس میلرزیدن دو دکمه بالایی پیراهنم رو باز کردم
با فکر به اینکه حتما خاتون ازش خبری داره
با قدمای کشیده از پله ها سرازیر شدم و بی توجه به اینکه نصف شبه و ممکنه خواب باشن قد بلند خاتون رو صدا زدم
_ خاتوووووون
در اتاقش رو باز کردم و بی هوا وارد شدم
که از روی تخت کشیده شد و با مضطربی و دیدهای گسرخوش شده نگاهم کرد
_ چی شده مادر ؟؟
با استرسی که امونم رو بریده بود به سمتش راهی شدم
_ نازی کجاست ؟؟
صورتش درهم شد
_ مگه توی اتاقش نبود ؟؟
پس خاتونم خبری ازش نداشت رنگم پرید
_ نه ….. چطور شما ازش خبر نداشتید
کف دستپاچه شد
_ نه آخه امروزگار کلی کار سرم ریخته بود وقتی دیدم از صبح از اتاقش بیرون نیومده و خو……
چی ؟؟ وحشت زده با آوایی که کم کم داشت بالا و بالاتر میحرکت کرد فریاد زدم :
_ یعنی چی که از صبح از اتاقش بیرون نیومده ؟؟
به شدت کف دستپاچه شده بود
به طوری که سعی میکرد با اون پاهای مریضش با عجله از روی تخت پایین بیاد
_ آره بیرون نیومده در ذهنش گذراندم عین این چند وقت دلش میخواد تنها باشه حالا تو خودت رو دلواپس نکن حتما توی خونه اس
قلبم شور میزد
حس میکردم اتفاقای بدی افتاده
لعنتی باید زودتر سراغش رو میگحرکت کردم
عصبی تموم خدمتکارا رو ردیف کردم و ازشون میل داشتم زودی تموم خونه روبه دنبال نازی زیر و رو کن
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن