جوری کشیده شد که صنقلبی روی زمین افتاد و بدو بدو بیرون راهی شد تا هرچه زودتر به طلا برسد.
با یادآوری اتفاقات امشامگاه دستی به گوشه چشمانش کشید گوشی اش رابرداشت و به هاتف پیامک زد که فردا صبح برود و با آشنایی که در جادهنمایی رانندگی داششتابزده دوربین های آن خیابان را بررسی کند .
اگر متوجه شد آن سه نفر با وسیله نقلیه بوده اند از روی پلاک آدرسشان را پیدا کند.
بایدمیدرک کرد آن حرامزاده هاکه بودند.
خودش هم بالشی برداشت و بافاصله کنار طلا گذاشت و با چشم دوختن به صورت جذابی طلا به خواب راهی شد.
————————————————————–
طلا
با درد عجیب و غریبی که در پهلویم میپیچید از خواب کشیده شدم و با بازکردن نگاهانم اولین تصویری که دیدم داریوش بود که با فاصله ازمن خوابیده بود.
با آن همه درد بازهم تبسم کنج لبم جای گرفت.
این مرد مرا روزگار به روزگار شیفته تر میکرد با این که میدانست من هم اورا میخواهم اما از حد خودش فرا تر نمیحرکت کرد….
ساکت ازجا برمیل داشتم تا مسکنی بخورم بلکه این درد لعنتی ساکت شود.
از یخچال مسکنی برداشتم و خوردم.
طاقتم نمیگحرکت کرد، مصمم شدم بروم و در حیاط قدمی بزنم و حواسم را با گل و گیاه ها پرت کنم.
چند دقیقه در حیاط جاده راهی شدم تا کمی دردش ملایم شد
با آوای در اول در ذهنش گذراندم بازهم آن زن است و قرار است اتفاقهای دیروزگار تکرار شود.
با ترس و لرز جویا شدم .
+کیه؟
-هاتفم
نفس حبس شده ام را آزاد کردم و در را باز کردم.
-سام علیکم آقا خونه اس؟ هرچی زنگ میزنم جواب نمیده، مضطربش شدم
ازوقتی که با داریوش بودم بسیار مودب تر راهی شدار میکرد اوایل اگر آزاد بود خرخره ام را میجوید.
هنوز آن سیلی که به صورتم زد در خاطرم هست ،خودش هم این را می اطلاع داشت که در دیدهانش شرمندگی بود.
اما مهم این بود که جانش را بدون زیرا و چرا فدای داریوش میکرد.
با سر به داخل اشاره کرد:
+خونه ست اما خوابه، میخوای برو بیدارش کن
-نه نه لازم نیست بزار بخوابه دیشب حالش خوب نبود
چیزی نبیان کردم، کمی این پا و آن پا کرد
-میشه دوکلوم باهم حرف بزنیم؟
خودم را از جلوی در کنار کشیدم
+بیا تو
داخل وارد شد و در را بست.روبرویم از حرکت ایستاد .استایل و صورتش هم آدم را به وحشت می انداخت.
گمانم جای سالم در بدنش نداشت،همه جا جای چاقو خودنمایی میکرد.
-راستیتش میخوام درمورد اون زنی که دیروزگار اومده باهات حرف بزنم، دیروزگار که تو حرکت کردی آقا حالش خیلی بد شد و اصلا حال اینکه بیفته دنبال قضیه رو نداشت، اینو میخوام بهت بگم که اون زنیکه سگ درخونه آقاهم نمیشه چه برسه به زنش…بیخودی اوقات تو و آقا رو تلخ کرده خونش تو همین کوچست. اگه باهاش چشم تو دیده شدین و تیکه انداخت یا کاری کرد اگر نتمایل داشتی به آقا بگی به من یا جواد و اصغر بگو تا آدمش کنیم یا اگر میخوای خیالت راحت شه می تونم تو سه سوت از محل بندازمش بیرون
این که آن زن را برای یک حرف از خونه و زندگیش دور کنم اوج نامردی و پست فطرتی بود.
-نه نمیخواد خودم رسیدگی میکنم بهش
-مطمئنی؟
-آره
در را باز کرد و رو به من بیان کرد:
-بازم اگه مشکلی بود به من یا یکی از بچه ها بگو، علی یارت.
-خداحافظ
رفت و در را بست.
نمیخبر داشتم منزل اش درهمین محل است.و مثل اینکه جنگ اعصاب دیگری در راه بود.
میخبر داشتم آرام نمینشیند و قطعا زهر خودش را میریزد .
از این خاله زنک بازی ها تا سر حد مرگ متنفر بودم اما گویی قرار بود وارد یک خاله زنک بازی بزرگ شوم.
خواب آلود دیدههایش را میمالید وارد شد و جلوی در ایستاد:
-اینجایی؟ کی بیدارشدی؟
موهایی که مرتب نبود و به هم ریخته شده بود و آن صورت خواب آلود و چشمهای نیمه باز و آوای دو رگه اش دست به دست هم داده بودند تا قلبم را آب کنند.
-یه ساعتی میشه
-درد داری هنوز؟
-نه بهترم
با سر به داخل اشاره زد.
-بیا یه صبونه مشتی برات ردیف کنم بهترم میشی
هنوز لباسهای دیروز را به تن داشت و فرصت پیدا نکرده بود تا لباسهایش را عوض کند .
بعد از خوردن صبحانه با اینکه دیر شده بود ولی هزاران هزار تماس از درمانگاه دریافت کرده بودم که هرچه تندتر به درمانگاه بروم.
جمع کردم و با جواد و اصغر به درمانگاه حرکت کردم هرچه هم غر زده بود نشنیده گراهی شدم.
گوشی همجادهم را برداشتم و در ماشین روشنش کردم بالای دویست تماس از آوا و ساحل داشتم .
میخبر داشتم الان که زنگ بزنم فاتحه ام خوانده است.
من دیروز با آنها قرار داشتم و نحرکت کردم و بدتر اینکه هرچه هم زنگ زدند جواب تلفنشان را ندادم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن