فاطمه نامحسوس به حاج محمود کوبید و به فراز اشاره کرد.
مضطربیهای پسر یکی یک دانهش برای ترنج را که میمتوجه شد، قلبش آهسته میگرفت. خوشحال بود که فراز مضطرب خانومش شده…
بالاخره آنها قلب بهم داده بودند.
ترنج کف دست فراز را با دست دیگرش گراهی شد و روی پایش گذاشت. کف دست راستش را هم از روی دهانش برداشت و خجالت زده تبسم زد.
– چیزی نشده که این قدر داری بزرگش میکنی فراز. مگه بچهام؟ فقط یکم زبونم سوخت که سوزشش الان از بین میره.
فراز خواست چیزی بگوید که آوای گوشیش بلند شد. از داخل جیبش در آورد و با دیدن پیش شمارهی آلمان از جایش کشیده شد.
– تورو جدت تا وقتی برمیگردم بلایی سر خودت نیار!
ترنج در حالی که میلبخند زد سر تکان داد.
فاطمه دور شدن فراز را بهترین موقعیت متوجه شد. حرفی که روی دلش سنگینی میکرد را به زبان آورد:
– ترنج دخترم یه چیزی بگم ناراحت نمیشی؟
ترنج چشم از فراز که دورتر از آنها مشغول صحبت بود گحرکت کرد و سرش را سمت عمهش چرخاند.
صورت جدیش نشان میداد حرف مهمی را میخواهد بزند.
با یکم تاخیر پرسید:
– چیزی شده؟
فاطمه دست ترنج را در کف دست گراهی شد و خیلی آرام پرسید:
– نه عزیزدلم. فقط میتمایل داشتم بدونم هنوز تصمیم ندارین بچهدار بشین؟ وقتی شما دو نفر دنبال هم میکردین و صدای جیغ و خندههاتون تو خونه پیچید، این خونه از خاموشی همیشگیش خارج شد. قلبم میخواد هر چه زودتر صوتی بچههاتون اینجا بپیچه!
طالعِ تُرنج🦋
#پارت424
مردمک چشمش بین دیدههای عمهش به گردش در آمد. دستانش رو به سردی داشت میرفت و عرق سردی روی کمرش جای گرفت.
چند ماه کلا از ازدواجشان گذشته بود، چرا برای بچه دار شدنشان اینقدر هل بودند؟
قبل این که حرفی بزند، فراز آوایش زد.
– ترنج یه لحظه میای؟
نفسش محبوس شدهش از سینه ش خارج شد و بدون درنگ از جایش بلند شد و سمت فراز راهی شد.
هیچ حرفی برای خواستهی عمهش نداشت…
خدارا شکر کرد که فراز آوایش زده و از آن مهلکه نجاتش داده.
– بله؟
فراز دست سرد ترنج را گرفت و به صورتش که یکم رنگ پریده بود خیره شد و نگاههایش را تنگ شد.
– چیزی شده؟ چرا دستات سرده؟ رنگتم پریده!
– نه نه… چیز مهمی نیست. مشکلی پیش اومده؟ چرا صدام زدی؟
فراز دست ترنج را فشرد و همجاده خودش کشید.
یکم دورتر شدند.
ترنج را به تنهی درخت چسباند و کف دستش را روی تنهی درخت گذاشت.
ترنج با چشمهای گرد و تعجب کرده به فراز خیره شد.
فراز بیشتر روی صورتش خم شد. آوای بمش گراهی شدهتر از همیشگی بود:
– باورم نمیشه چند وقت این دیدههای زیبا رو نمیتونم از این فاصلهی کم ببینیم!
نمیتوانست ببیند؟ چرا نمیتوانست؟ باهوشتر از این حرفها بود.
فراز داشت برایش مقدمه چینی میکرد!
ابروهای کلفت و دخترانهش بهم نزدیک شد. به فک تیز و خوش فرم فراز نگاهی کرد و سرش را بالاتر گحرکت کرد.
-یعنی چی که نمیتونی ببینی؟ قرار جایی بری فراز؟
فراز سر تکان داد و سرش را داخل موهای ابریشمی ترنج برد.
– آره. اونم برای یه مدت طولانی!
ترنج سرش را عقب برد تا سر فراز از لای موهایش خارج شود.
– یعنی چی؟ کجا میخوای بری مگه؟
فراز نفسش را آه مانند بیرون فرستاد و گوشهی لبش را خاراند.
باید برای عمل میراهی شد. بهش احتیاج داششتابزده، البته حضور داشتن در این عمل برای کارنامهی خودش هم بسیار خوب بود.
در کنار اساتید به نامی که در عمل حضور داشتند، میتوانست بهشدت چیزها یاد بگیرد.
– باید برم آلمان، برای همون عملی که چند وقت پیش راجبش باهات حرف زدم.
ترنج وا حرکت کرد. لب و لوچهش آویزان شد و اشک در چشمانش حلقه زد.
سرش را پایین انداخت تا نگاههایش رسوایش نکنند.
بعد از چند لحظه سر تکان داد و با آوای گرفتهای به حرف رسید:
– باشه. کی میخوای بری؟
انگشت شست و سبابه فراز زیر چانهش نشست و سرش را بالا گراهی شد.
تبسم تلخی روی لب فراز بود. خم شد و چشمهای به اشک نشسته ترنج را بوسید و محکم بغلش کرد.
– آخر هفته عمل باید انجام بشه. من باید دو سه روزگار قبلش برم تا با گروه جراحی هماهنگ بشم و مراحل عمل رو چک کنیم! اما برم اونجا قلبم پیش تو میمونه ترنج!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن