دستش را جلو برد و روی کف دست یگانه گذاشت.
-یگانه جان بسه دیگه نگاهاتو نابود کردی…
به خدا اون پسری که این حرفا رو بهت زد ارزشش رو نداره که اینجوری به خاطرش گریه کنی.
یگانه برگشت و به حامی چشم دوخت.
در حال حاضر کسی را به جز حامی نداشت که با او حرف بزند.
-حامی گوش دادی چه حرفایی بهم زد…
می دونی اون حرفا رو به خاطر تو به من زد اگه تو منو بغل نمی کردی اون جوری قضاوتم نمی کرد.
-عزیزمن اگه منم اون کار رو نمی کردم اون یه بهونه پیدا می کرد تا تو رو تخریب کنه.
مردی که بدون این که قلبیل کارتو ازت بپرسه و ازت توضیح بخواد قضاوتت می کنه یه دلیلی برای این کارش پیدا می کنه.
شاید حق با حامی بود ولی فراموش کردن چنین عشق با قدمتی بهشدت سخت بود و زمان زیادی می برد.
بالاخره اردلان بعد از دقایق طولانی در ترافیک ماندن به خونه رسید.
با دو از ماشین پیاده شد و وارد منزل شد تا زودتر پدرش را بگوید که مانع یگانه شود اما دیر شده بود.
وقتی وارد اتاق یگانه شد و نگاهش به قاب عکس دو نفره که روزگاره زمین افتاده بود و شکسته شده بود افتاد فهمید که همه چیز تمام شده.
همان جا روی زمین قرار گرفت و سرش را بین کف دستانش گراهی شد او با زیستن اش چه کرده بود؟
چه کرده بود که بعد از ده سال عاشقی کردن حاصل عاشقیشان این جدایی بود و نفر سومی وارد رابطه شان شده بود؟
توان صحبت کردن با هیچ کس را نداشت.
دوباره ذهنش به گذشته کشیده شد چند روزگار مانده بود به عقدشان همه ی کارها را انجام داده بودند و قرار بود یک ماه بعد از عقد عروسی بگیرند.
اردلان برای مراسم عروسی حتی بیشتر از یگانه ذوق داشت.
امروزگار قرار بود با یگانه بیرون برود و لباس روز عقدشان را بخرند.
موبایلش را برداشت و شماره ی یگانه را گرفت.
یگانه رد تماس داد و همان لحظه پیام داد که در جمع است و پیام دهد.
به نظر ارقلبان که ایرادی نداشت در جمع با او صحبت کند.
همه از رابطه ی ارقلبان و یگانه خبر داششتابزده و به نظرش این ارتباط داشتن ها یک چیز طبیعی بود.
-ولیده باش چند دقیقه دیگه میام دنبالت بریم واسه خرید لباس عقد…
میل داشتم با این پیام دلخوری ام را به تو نشان دهم و از قصد با او سلام و احوال پرسی نکرده بودم.
-باشه ارقلبان حالمم خوبه ممنون که پرسیدی….
تبسمی روی لبم قرار گرفت این دختر حتی با یک پیام هم می توانست حال من را خوب کند.
از جا قد بلند شدم و مشغول لباس پوشیدن شدم.
حاضر و آماده از اتاق بیرون حرکت کردم که با مادرم رو به رو شدم.
-قربونت برم پسرم چه خوش تیپ کردی می خوای بری پیش یگانه؟
سرش را بوسیدم و بیان کردم:
-اره مامان میریم لباس عقد بخریم شما کارا رو انجام دادید؟
اگه کاری مونده بگو تا من انجامش بدم بیشتر از این اذیت نشین.
-پسرم چه کاری ممکنه باشه آخه من و بابات چندین سال منتظر این روزگارا بودیم الان تموم کارا رو با ذوق و شوق انجام میدیم مگه میشه هسته بشیم.
-ممنون مادر ایشالله بتونم یه روز کاراتون رو جبران کنم.
-برو پسرم جبران چیه من خوشامگاهختی تو رو ببینم برام کافیه بدو بیشتر از این یگانه رو منتظر نزار خوب نیست از همین اول وقت نشناس باشی.
از مادرم خداحافظی کردم و از منزل بیرون رفتم.
خانه ی پدر یگانه درست رو به روی منزل ی ما بود برای همین بوق آرامی زدم که یگانه از خونه بیرون رسید و با خنده سوار ماشین شد.
-سلام محبت من چطوری؟
-ممنون…
همین….یک کلمه جوابش را دادم.
دستش را دراز کرد و دستم را گحرکت کرد.
-دلدادگیم ببخشید دیگه ببین چند روزگار دیگه کلا مال هم میشیم و کسی نمی تونه بهمون گیر بده یه چند روزگار دیگه صبر کن دیگه باید به خانواده ی منم حق بدی.
نمی میل داشتم این روزگار های نزدیک عقد دلخورش کنم برای همین تبسمی زدم و گفتم:
-اره از چند روزگار دیگه همش ور قلب خودمی تا چند روزگار نمی زارم از کنارم جم بخوری و همیشه کنار خودم نگهت می دارم تا این روزگارا جبران بشه.
به نظرم بعد این همه عاشقی کردن حقمونه یه چند روزگاری رو با هم تنها باشیم و خوش بگذرونیم.
همان لحظه فکری به ذهنم رسید.
-نظرت چیه بعد عقد به سفر دو سه روزگاره بریم که با هم تنها باشیم؟
-پسرم چه کاری ممکنه باشه آخه من و بابات چندین سال منتظر این روزا بودیم الان تموم کارا رو با ذوق و شوق انجام میدیم مگه میشه هسته بشیم.
-ممنون مادر ایشالله بتونم یه روز کاراتون رو جبران کنم.
-برو پسرم جبران چیه من خوشامگاهختی تو رو ببینم برام کافیه بدو بیشتر از این یگانه رو منتظر نزار خوب نیست از همین اول وقت نشناس باشی.
از مادرم خداحافظی کردم و از خونه بیرون حرکت کردم.
خانه ی پدر یگانه درست رو به روی منزل ی ما بود برای همین بوق ملایمی زدم که یگانه از خونه بیرون وارد شد و با خنده سوار ماشین شد.
-سلام عاشقی من چطوری؟
-ممنون…
همین….یک کلمه جوابش را دادم.
کف دستش را دراز کرد و دستم را گراهی شد.
-دلدادگیم ببخشید دیگه ببین چند روزگار دیگه کلا مال هم میشیم و کسی نمی تونه بهمون گیر بده یه چند روزگار دیگه صبر کن دیگه باید به خانواده ی منم حق بدی.
نمی خواستم این روز های نزدیک عقد آزردهش کنم برای همین تبسمی زدم و گفتم:
-اره از چند روزگار دیگه همش ور دل خودمی تا چند روزگار نمی زارم از کنارم جم بخوری و همیشگی کنار خودم نگهت می دارم تا این روزگارا جبران بشه.
به نظرم بعد این همه عاشقی کردن حقمونه یه چند روزی رو با هم تنها باشیم و خوش بگذرونیم.
همان لحظه فکری به ذهنم رسید.
-نظرت چیه بعد عقد به سفر دو سه روزه بریم که با هم تنها باشیم؟
یگانه معلوم بود از این حرف ارقلبان تعجب کرده ولی به روی خودش نیاورد و بعد از چند ثانیه مکث اضافه کرد:
-به نظرم در این مورد بعدا حرف بزنیم فعلا بریم زودتر کارمون رو انجام بدیم و برگردیم.
ارقلبان غمگین شد اما باز هم به روی خودش نیاورد و خاموشی کرد.
انقدر این دختر را دوست داشت که تمام بی حوصلگی ها و بد اخلاقی هایش را به جان می خرید و با قلبش راه می امد.
ماشین را روشن کرد و سمت مزونی که یگانه از قبل برای خرید لباس عقد انتخاب کرده بود حرکت کرد.
تمام ان روزگار را با جزئیات کامل به یاد داشت.
از پرو لباس توسط یگانه گحرکت کرده تا ذوق کردنش با مشاهده کردن سنگ کاری های روی لباس و وسواسش برای این که کف دسته گلی که می خرد شامگاهیه لباس باشد و به اصطلاح ست شود.
با صوتی پدرش از خاطرات بیرون وارد شد.
-دیر اومدی ارقلبان…
تلخ تبسم زد.
-اومدم بگم نذاری بری رو حرف تو حرف نمی زنه.
-ببین چه جوری خون به قلبش کردی که به حرف منم گوش نداد و رفت.
اردلان آهی کشید تمام امیدش ناامید شده بود.
خوب می خبر داشت حامی الان چقدر کف دست و بالش باز است و می تواند بهشدت راحت یگانه را رام کند و او را برای خودش کند.
دندان هایش را روی هم فشار داد یک عمر فکر می کرد یگانه متعلق به برادرش است و حالا هم که داشت نصیب مرد غریبه ای می شد.
#پینار
#پارت467
-عصبی بود از کف دستم؟
حاج سعید با همان پا درد کنار پسرش نشست او را درک می کرد در وضعیت بهشدت بدی گیر کرده بود ولی همه ی این ها نتیجه ی قضاوت کردن ها و بی گدار به آب زدن های خودش بود و باید خودش برای نجات حیات و دلدادگیش کاری می کرد.
-عصبی بود حقم داشت دختر بیچاره رو قضاوت کردی.
ارقلبان نتوانست طاقت بیاورد باید حداقل به یک نفر واقعیت را می اظهار کرد تا کمی دلش آهسته بگیرد.
-اقاجون شما نمی دونید من چی متوجه شدم.
خودتون هم خوب می دونید که من بعد از فهمیدن جریان کامران اصلا یگانه رو قضاوت نکردم ولی من دیشب با نگاه های خودم دیدم که یگانه تو بغل حامی بود.
به خدا اگه با چشم های خودم نمی دیدم هرکی بهم می گفت باور نمی کردم اما من خودم مشاهده کردم.
از دیشامگاه تا حالا هنوز نتونستم با خودم بیام مدام میگم چنین چیزی امکان نداره ولی با اومدن امروز یگانه همراه حامی درک کردم که اشتباه نکردم و اون واقعا با حامی بهشدت راحته و شاید رابطه ای به جز رابطه ی کاری با هم داشته باشن.
حاج سعید در خاموشی به پسرش خیره شد.
چیزی که می گوش داد برای خودش هم قابل باور نبود ولی از طرفی خبر داشت که پسرش به او دروغ نمی گوید.
-می خواستن برن خونه ی خودش؟
-نمی دونم باباجان ولی حتما میان اونجا دیگه اون دختر که جایی رو جز اون خونه نداره.
-کریم هم باهاش راهی شد؟
مجدداً انقدر یگانه حرصش داده بود که حامی را با اسم قبلی اش صوت زده بود.
پـینــٰآر 🖇:
برای دریافت فایل کامل و بدون سانسور پینار با 1400صفحه، مبلغ 48هزارتومان واریز بفرمایید.
5892101277708679
کیامری
ارسال فیش به ادمین:
@advip768
پارتهای +۱۸ فقط در فایل هست و اینجا آپلود نخواهند شد. 🙈😈
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن