راوی
نفسش بالا نمی امد و گونه هایش از خجالت گلگون شده بود.
نگاهش را پایین انداخت و در دم ساکت شد.
خاموشی بهترین کار بود چون ممکن بود با ان حال گیجش بدتر سوتی بدهد….
پاشا نگاهان آبی و سردش را بهش دوخت و گونه های گلگونش به مزاج مرد خوش آمد.
مژه های تابدارش قلب می برد.
تا به حال مژه هایی به این جذابیی ان هم از نوع طبیعی اش نمتوجه شده بود.
این دخترک ناب بود.
فضا سنگین بود و هر لحظه سنگین تر هم می شد.
دیدهان مرد روی لبان کوچک و صورتی افسون قرار گرفت و قلبش بوسیدن میل داشت ولی…
علی رغم میل باطنی اش عقب کشید و با کلافگی نفسش را بیرون داد.
فرمان را محکم توی مشت گرفت و بعد با داغی که تنش را در برگحرکت کرده بود ماشین را روشن کرد و با خشم پای روی گاز گذاشت…
افسون نگاهش را به پنحره داده بود…
نمی خواست حتی با او هم کلام شود چون بی نهایت معذب بود.
پاشا زیر دیدهی نگاهی به دختر انداخت.
هیچ واکنشی نشان نداد حتی کنجکاو هم نشده بود تا دلیل این دیدار را بداند..؟!
به دخترک نمی امد که فضول نباشد…!
اخم کرد و بی هوا اسم دخترک را صدا زد که افسون توی جایش تکانی خورد…
گیج به سمتش برگشت…
-هان…؟!
مرد تک ابرویی بالا انداخت…
-هان…؟!
افسون لب گزید: ببخشید هول شدم، بله آوام کردین…؟!
-نمی خوای دلیل این ملاقات رو بدونی…؟!
افسون شانه بالا انداخت.
– خب این روزگارا حضور شما و مسئله بودنتون بر سر محافظت از منه… ولی خب از جزئیاتش خبری ندارم…!
پاشا به نشانه مثبتی سر تکان داد: خوبه…! عمت باهات حرف زد…؟!
افسون ناخوداگاه سمت پاشا چرخید: در مورد چی…؟!
– همون جزئیات که خبر نداری…؟!
ذهن دخترک درگیر عمه ملی اش شد که این روزگارها فکرش بدجور مشغول بود…
-همش توفکره و هرچی هم ازش می پرسه چی شده، باهام حرف نمیزنه…!
پاشا نگاهش معطوف جاده بود.
انگار خودش باید کف دست به کار می شد.
-به خاطر محافظتی که در جریانی باید یه کارهایی انجام بدیم…؟!
افسون سرتاپا گوش به مرد خیره شد…
-اتفاقی افتاده…؟!
پاشا با دیدن مکان مورد نظرش توی فرعی پیچید و رو به افسون اضافه کرد: اگه کاری نکنیم ممکنه اتفاق بدی بیفته…!
ته قلب افسون خالی شد.
این روزگارها استرس دزمشاهده کرده شدن و ترس کابوس هایش بیشتر شده بود و حالا با این حرف مرد بدتر دل باخت…
– ببخشید من متوجه نمیشم آقا پاشا… میشه بیشتر راجع بهش توضیح بدین…!
پاشا ماشین را کناری کشید و ان را خاموش کرد.
سمت دخترک رنگ پریده و نگران چرخید.
در خاموشی کمی نگاهش کرد و بدون هیچ مقدمه ای گفت: دوست دخترم شو…!
دخترک درجا خشکش زد.
نگاه درشت کرد: چی…؟!
پاشا اخم کرد.
لحظه سختی برایش بود. او هیچ وقت منت یک زن را نکشیده بود که حالا بخواهد از یک دختر دوست دخترش شود ان هم دختری که خنگ، گیج، شوت، کف دست پاچلفتی اما واقعا قشنگ بود…
دستش را دور فرمان محکم تر کرد.
حرفش را گفته ولی خب ته دلش انگار مشتاق بود و عقلش او را به شدت مواخذه می کرد.
– کجاش تعجب برانگیزه که کم مونده ابروهات بچسبه به موهات…؟!
افسون با نگاهان دلربا و خمار، گیج و مات پشت سرهم پلک زد و اظهار کرد: کلا همه جاش مشکل داره اقا…!
اخم پاشا درهم تر شد.
چشم بست تا خشمش را کنترل کند.
-تا حالا به هیچ دختر و زنی همچین حرفی نزدم اما برای نجات جونت…
مکثی کرد و بعد بازوی افسون را سمت خودش کشید و ادامه داد: اما برای نجات جونت مجبورم برای اامان بار منت یه زن رو بکشم که اونم منفعتی برام نداره ..!!!
افسون اخم کرد: ببخشید اما کسی مجبورتون نکرده تا همچین لطفی در حقم بکنین…؟!
پاشا خیره دیدهان سیاهش لب زد: به بابات قول دادم…!
دخترک پوزخند زد: بابام یه مرد معتقد و مومن بود که فکر نکنم هیچ وقت خواسته باشه دخترش دوست پسر داشته باشه…!
پاشا بازویش را بیشتر فشرد: ببین برای من اینکه بابات مذهبیه یا نه اصلا برام مهم نیست ولی بواسطه قاما که دادم و جونت که در خطره باید یه نسبتی باهام داشته باشی وگرنه توسط اون جماعتی که پدرت و کشتن، تو رو هم می کشن…!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن