-اینجوری که دِل دِل میزنه نفست من خاک بر سر میخوام بمیرم به اسمت قسم رعنا…!
امان از لحنی که جادوگری میخبر داشت.
زنِ ساکن بر اعماق سینهاش با شور بالا و پایین میپرید.
“برو بغلش…خودت و گول نزن بیشعور!..ما هیچ کس و به جز معین دوست نداریم.
با خودمون هم تعارف نداریم. ما بی کس و کاریم. جز معین کسی و نداریم، رعنا…بهش فرصت بده”
پلکهایش را محکم روی هم فشرد تا آوای بلند زن را خفه کرده باشد.
بعد برای آن که حواس خودش را پرت کند تنش را چهار کف دست و پا تا لباسش که کمی جلوتر سقوط کرده بود کشید.
-داشتم فکر میکردم زنم. عزیزم. آدمم…واسه اولین بار…
تلخ اظهار کرد و سر جایش برگشت.
-اما اشتباه میکردم!
-هم آدمی هم زنی هم عزیز. گوش بگیر رعنا…!
به هرچی که بینمونه قسمت میدم، بفهم!
اینور قضیه تویی اونورش مادرمه! بد یا خوب مادرمه رعنا! من گیر افتادم این وسط.
من تو تخمیترین وضع دنیا موندم به خدا قسم!
اگه یه چیزیش بشه تا آخر عمر خودم و نمیبخشم. بهت میگم یه فرصت به من بده کلهی این دختره رو میکوبم به طاق یک به دو نرسیده اسم من بیاد خودش اتومات بگرده پیِ سوراخ موش…
-تو از من چی میخوای؟ اصلا میفهمی چی میخوای؟
“ص” صبر از دهان معین بیرون نیامده رعنا سر تکان داده بود.
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۸۵۹
-ندارم. اونی که تو میگی و دیگه ندارم. تموم شده. سر حرکت کرده! نیست!
میاضافه کرد و خبر نداشت با هر کلمه تن صدایش بالاتر میرفت.
-به موت قسم بین من و این دخترهی گُهِ سیریش هیچی نیست. جای گرفتن دو تا خواهر دوختن کردن تنِ منِ بیشرف.
گفتم نه مادرم جلوی نگاهم حرکت کرد اون دنیا رعنا میفهمی؟
من هیچ جادهی ندارم جز این که یه گهی بخورم این دختره خودش بگه نه ! یکم بفهم من و جان عزیزت…
-جان عزیزم؟ الان دلت میخواد بگم عزیز من تویی پس چشم عزیزم؟
تویی که تا چند دقیقهی پیش برای چیزی که میتمایل داشتی…
-چی میمیل داشتم؟
این بار نوبت معین بود که نعره بکشد.
-چی میتمایل داشتم آدم بیشعور بعد این همه مدت؟ ها؟ این بار چندمه این تخم لق و تو دهنت میشکنی ؟
رعنا جوابی نداد.
خودش میدانست که گاهی از شدت حرص برآشفتهت و یا حتی لجبازی عجیب به جاده خاکی زده بود.
-اصلا خواستم که میل داشتم! از زن غریبه تمایل داشتم یا از حلال خودم ؟ تو چه غلطی کردی برای من جز این که هربار من نره خر و کف دست به …
پوف کلافهای کشید و حرفش را ادامه نداد.
کمی بعد با تلخی سر جنبانده بود.
-پاشو جمع کن بریم خونه ! یالا ببینم.
-میدونی که جوابم چیه نه؟
-نه نمیدونم! زنمی باید جلوی دیدهم باشی. تمومه دیگه. پاشو ببینم. هی به نازش چرخیدم.هی هیچی نبیان کردم…
سرش میرفت با این قُلدر کله خراب با عنوان همسری مسیری خانه نمیشد.
معین زورگویی را خوب میخبر داشت اما خبر نداشت که لجبازی در این زن امشامگاه به نهایت رسیده بود.
میل داشت چیزی بگوید که لرزش مجدداًی گوشی برای نمیخبر داشت چندمین بار رشتهی افکارش را از نو بریده بود.
با حرص گوشی را به چنگ کشید و تا معین به خودش بجنبد انگشتش را روی آیکون سبز گذاشت و غر زد:
-دِ جواب بده این بیصاحاب و…
صدای زنانهی بغض آلود از آن طرف خط هر دو نفرشان را ساکت کرده بود.
-الو…معین جانمممم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن