این کارش حیرتزده و حتی ناراحتم کرده بود. ولی خودش با بیخیالی میبیان کرد میتواند سالها به اینروند ادامه دهد و آخ هم نگوید!
شاید اگر مغازه قنادیام نبود راضی به این همه خسته شدنش نمیشدم اما آنجا سکوی استقلال من بود، پس خاموشی کردم تا ببینم بالأخره جریانِ زندگی این ماجرا را به کجا میرساند.
موهایم را آب کشیدم و در آینه حمام به صورتم خیره شدم.
برقِ پررنگ چشمهایم زیادی مشاهده کردنی بود و قلبم پر شوقتر از همیشگی میکوبید.
من بالأخره پاداش همهی سختیهایم را گرفته بودم مگر نه؟!
خوشامگاهخت شده بودم… آن هم بهشدت زیاد!
_♡_
امیرخان:
بیآنکه در بزند، یکدفعه کف دستگیره حمام را پایین کشید و بیتوجه به جیغِ پرشور شمیم سمتش راهی شد.
-بیتربیت چیکار میکنی؟!
جلو حرکت کرد و همانطور که کف دستانش را دور تن برهنه همسرش حلقه میکرد، محکم گونههایش را بوسید و گفت:
-صبح بخیر جیگر چرا بیدارم نکردی؟
-امیر حالت خوبه؟ من داشتم دوش میگرفتما مثلاً برو بیرون!
با هوس و اشتیاق نگاهی به سینههای مقابلش انداخت و با عیاشی و خوش گذرانی تا میخواست به آن پایین مایینها نیز نگاه کند و اولِ صبحش را بسازد، مشتی به سینهاش کوبیده شد و شمیم حرصی چانهاش را گرفت.
-هی… صورتم اینجاست!
-جــان… یادم حرکت کرده بود چقدر صبح ها خوش اخلاقی!
شمیم لبهایش را محکم گاز گحرکت کرد تا نخندد.
-حداقل مثل تو پررو نیستم. برو بیرون میخوام دوش بگیرم. یه ذره حریم شخصی برای آدم قائل باش!
سپس از آغوشش فاصله گرفت و به سمت وان راهی شد.
گردنش را کمی عقب برد تا دید بهتری به باسن دلربای مقابلش داشته باشد و وقتی شمیم داخل وان قرار گرفت، به سرعت شلوارش که تنها پوشش بود را درآورد و وارد وان شد.
اهمیتی به جیغودادهای همسرش نداد و همانطور که مینشست، تن کوچکش را به سمت خود کشاند و در آغوشش گراهی شد.
-امـیـرخـان!
-گوش کن ببین چی میگم، از این بهبعد یا حریم خصوصی نداری یا اگه میخوای داشته باشی منم توشم، افتاد؟
شمیم با موهای خیس و گونههای سرخش که او را شامگاهیه یک میوه تروتازه کرده بود، حرصی و بهشدت بانمک نگاهش میکرد.
خدایا میتوانست همین حالا برای این موجود بغلی و زیادی قشنگ جان دهد!
-اصلاً عاشقش شدم. واقعاً کف دست شما درد نکنه با این حریمی که به ما دادی!
-جـونـم… قـربـونت بـرم من؟
گویا قربان صدقهاش زیادی از ته قلب بود که دخترک بیخیال کَندن موهایش شد و در آغوشش خودش را ولو کرد.
-خیلی پررویی خب؟ اما امروز باهات دعوا نمیکنم!
روی موهای خیس و خوش بویش را بوسید و کف دستانش را محکم دور تنش پیچید.
در این حالت که سرش را به لبهی وان تکیه داده و تمام زندگیاش را در آغوشش داشت، در این حالت حاضر بود هر چه دارد را بدهد تا بتوانند تا آخر عمر همینطوری بمانند!
دستی به کمر شمیم کشید و با حالت کف دستوری پچ زد:
-از این بهبعد همیشه همینطوری دوش میگیریم.
-بد نگذره یه وقت بهت؟
خندهی کوچکی روی لبهایش جای گرفت اما یکدفعه حال عجیبی همهی وجودش را گراهی شد.
روزگاری چقدر همچین صحنهای برایش دور و غیرقابل دسترس بود!
داشتنِ بار دیگر شمیم شامگاهیه رویایی شده بود که هر روز بزرگتر و کف دست نیافتنیتر میشد!
بوسهای به کنار نگاه شمیم زد و ساکت بیان کرد:
-خیلی دوست دارم باشه؟ اینو هیچوقت یادت نره و یادتم نره من تا روزگاری که بمیرمم برای این فرصت دوبارهای که به خودمون دادی، بهت مدیونم!
شمیم لحظهای بیحرکت ماند و سپس سر از روی سینهاش کشیده کرد و با حالتی که میتوانست عاشق شدن را به خوبی از چشمانش بخواند، نگاهش کرد!
-امیر!
-اینکه هنوز اینجوری نگاهم میکنی! اینکه بار دیگر قبولم کردی! شاید همه بگن فرصت، شاید خودمم لفظی بگم فرصت ولی…
به سینهاش کوبید.
-تو به این فرصت نه به این جون دوباره دادی! تو نفس منی. وقتی تو هستی تازه میفهم زیستن چقدر میتونه خوب باشه و قول میدم دیگه نمیذارم اخم بشینه رو صورت خوشگلت بیت♡خمترین مرد دنیام اگه بذارم. بیعرضه ترینم!
شمیم با بغض تبسمی زد.
دیگر نتوانست طاقت بیاورد و محکم لبهای همسر ظریفش را بوسید.
در حیات با بهشدت از داستانها جنگید ولی درد نداشتن این دختر فرای همهچیز بود.
با همهی حسی که داشت، با همهی وجودش میبوسید.
دستانش را دور تن شمیم پیچید و چنگی به موهای خیسش زد و ناخودآگاه بغض گلوی مردانهاش را گحرکت کرد.
چقدر به خدا برای مجدداً داشتن این دختر بدهکار بود!
چشمانش بسته و یک جمله در سرش میچرخید.
«خدایا بزرگیتو شکر
خدایا بزرگیتو شکر»
_♡_
#پارت۱۰۸۴
#شالودهمحبت
شمیم:
میشد بعد گوش دادن حرفهای صادقانه و بغضی که بهسختی با آن میجنگید، احساس خوشامگاهختترین زنِ عاشقِ جهان را نداشته باشم؟
نه… نمیشد!
گونهی زبرش را بوسیدم و بیشتر خودم را جلو کشیدم
میتمایل داشتمش بار دیگر… میمیل داشتم آنقدر در آغوش یکدیگر حل بشویم که همهی تلخیها را فراموش کنیم.
صورتم را مقابلش گراهی شدم. لبهایم را بوسید و کف دستانش به نوازش تن برهنه و خیسم مشغول شدند.
این بار برخلاف دیشب هیچ خبری از هول و ولای من و وحشیگریهای او نبود!
سر صبر میبوسیدمش و او با لطافتی باور نکردنی جواب بوسههایم را میداد.
اول پر از آهستهش شدم ولی وقتی کمی بعد لب هایش جای جای تنم نشست و ذره ذره از بدنم را بوسید و مکید، دریافتم وقتی میگویند شکنجهی نرم و شیرین دقیقاً یعنی چه!
کف دستانم را روی عضلات سینهاش کشیدم و سعی کردم پاهایم را کمی از نوازش دستان شکنجه گرش دور کنم که یکدفعه جلو کشاندتم و همه چیز بدتر شد!
#پارت۱۰۸۵
#شالودهدلدادگی
پاهایم دو طرف تن و شکم هایمان به هم چسبیده بود و میتوانستم بیقراریاش را به خوبی حس کنم.
لبخند خاصی به نگاهان فراریام زد و با کمی بیشتر کردن شدت نوازش هایش باعث شد دیگر نتوانم به هیچ چیز فکر کنم و صوتیم در حمام داغ و بخار گراهی شده پیچید.
بیاهمیت به نیشگون گراهی شدن های ریز از ران و مالش دادن تنم و بوسه باران کردنم مشغول شد و لحظاتی بعد دیگر قادر به کنترل کردن خودم نبودم.
و او با ظالمانه ترین حالت ممکنه همانطور که در گوشم قربان صدقه میحرکت کرد، نوازش هایش را شتابزدهتر و خصوصیتر میکرد.
هردویمان غرق یکدیگر و این شروع زندگی مشترک و زناشوییمان برای بار دوم بود!
حیاتای که از آنچه حتی فکرش را هم میکردیم قرار بود عالیتر و جذابتر پیش برود!
_♡_
هشت سال بعد…
-حالت خوبه دیگه مگه نه مامان جون؟ مطمئنم خوبی. مضطرب چیزی نباشیا خب؟ همه چی عالی پیش میره. زیستنم. روزهام. کارهام. راستی بهت اظهار کردم با آقای سالاری قراره شریک بشم و شعبهی جمتوجه شد باز کنیم؟ این قراره سومین شعبه قنادیم باشه باورت میشه؟!
-…
-البته اینم بگم امیرخان زیاد راضی نبود ولی وقتی درک کرد بهجای سالاری قراره با نامزدش سروکار داشته باشم و اون پسرِ زیادی جنتلمن یکی از قلبایل شراکتش باهام سرگرم شدنه زنشه، کنار اومد!
لبخندی به عکس خیلیبهشدت قدیمی مولین که داخل گوشیام بود زدم و تقریباً هن و هنکنان سراغ قبر بعدی رفتم تا با گلاب بشورمش.
پارت۱۰۸۶
#شالودهمحبت
عادتم شده بود هر پنجشنبه به این قبرستان که مخصوص افراد بینام و نشان بود بیایم،
قبرها را بشویم و درعینحال با مولین حرف بزنم.
این مسیری فوقالعاده برای سبک شدن و درد و قلب با مادری بود که با خاکش ساعتها فاصله داشتیم و زود به زود نمیتوانستم به آن سر بزنم.
اما شستن این قبرها و حتی آب دادن به گلهایی که بالای سر تکتکشان کاشته بودم، باعث میشد فکر کنم صاحب یک اثر هنری هستم!
-تو چیکارا میکنی؟ همه چی خوبه؟ اونوریا که اذیتت نمیکنن؟!
-…
-خوبی مطمئنم خوبی. راستی خبر داری این هفته چهارتا عروسی رایگان تو خونهات گراهی شده شد؟ وای نمیدونی چقدر مسرور شدن مامان!
و امیرخان چهار سال پیش یک روزگار از خواب بیدار شد و قصد کرد عمارتشان در دِه را که قبلاً برای آذربانو و پدرش بود را به نام من بزند!
یکدفعه قصد کرد و بسیار زود بیآنکه به نمیخوام اظهار کردنهایم توجه کند آنجا را به نام من زد.
یعنی درستش این بود که میگفتم به زور مجبورم کرد مالکیت آنجا را داشته باشم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن