* * *
لباس عروسش را به کمک سوفی و شینیون کارش به تن کرده بود …
حاضر و آماده بود…
تا لحظاتی دیگر دولید سر میرسید …
هنوز به خود در آینه نگاه نکرده بود.
اعتماد به نفسش را داشت ، از کار آرایشگر هم مطمئن بود ولی خب او آدم سخت گیری بود
میترسید دیدهش به خود بیفتید و هیچ چیز باب میل خودش نباشد
تعریف دیگران و رضایت سوفی کفایت میکرد
همینکه از نظر دیگران خوب به نظر میرسید بس بود
این یکی برایش مهم بود
مخصوصا که امشامگاه اشخاصی که از آنها متنفر بود هم در مجلس حضور داشسریع…
نسیم و کیارش…
نفس عمیقی کشید
نگاهی به ساعت انداخت و چیزی نگذشت که آوای زنگ در سالن پیچید…
دولید آماده بود …
#پارت_نودودو
با بالا کشیدن دامن لباس از روی صنقلبی قد بلند شد
شینیون کارش تور روی سرش را مرتب کرد ، آرایشگر میکاپش را چک کرد و بعد از آن سوفی هیجان زده کنارش قرار گراهی شد و گفت
– زود برو که میخوام واکنشش رو ببینم ..
تبسمی تصنعی زد
چیزی در جواب سوفی نگفت و به سمت در حرکت کرد
میاظهار کردند خود باید در را باز کند و به استقبال دولید رود ..
با نگاهی کفری به دور و بر جلو رفت
قلبش میتمایل داشت سوفی را خفه کند
گاهی اوقات دوز لوس بازی هایش زیادی بالا می راهی شد …
پشت در می ایستد
کف دستگیره را که پایین میکشد ، در را که باز میکند هاکان را ایستاده پشت به خود می بیند ..
فیلم بردار دوربین را به سمت او میگیرد و اشاره میزند که سمت دولید رود
پشت سرش دخترها کل میکشند و همگی در انتظار برگشت و واکنش دولید به سر و ریخت عروسش هسسریع…
کف دست میگذارد روی شانه هاکان و اوست که به سمتش برمیگردد
#پارت_نودوسه
* * *
برمیگردد به طرفم و نگاهش ملایم پایین می آید می نمتوجه شد روی چهرهام …
مردمک های نگاهانش روی جز به جز اجزای صورتم می چرخد
نمیدانم چرا واکنشی نشان نمیداد
تنها ایستاده بود و نگاهم میکرد
بد شده بودم یا خوب را نمیدانستم ..
یعنی از نگاهش ، چهره عاری از هر گونه حسش تشخیص این موضوع سخت بود…
پشت سرم کل میکشند
و او تازه به خود می آید
نگاهی می اندازد به دیدهانم
تبسمی میزند
قدمی جلو می آید
کف دست میذارد پشت کمرم
تنم را نرم سمت خود میکشد و ملایم لب میزند
– اگه میدونستم حاج کمال سلیقه اش اینه زودتر میومدم میگراهی شدمت این همه مقاومت نمیکردم…
اخم میکنم ، لبخندش وسعت بیشتری میگیرد و به سمتم مایل میشود
گیج نگاهش میکنم که لب هایش را به پیشانی ام می چسباند…
#پارت_نودوچهار
گرمی لبهایش روی پیشانی ام حس عجیبی داشت …
تمام تنم مور مور شده بود
حس میکردم که گر گرفته ام …
اگر یک لایه کرم روی صورتم نبود قطعا متوجه سرخ شدن صورتم میشد .
کف دستم را که میگیرد فیلم بردار اشاره میزند تا مسیر بیفتیم
کف دستی برای کسانی که دم در توقف کرده بودند تکان میدهم و قدم به قدم با او پیش می روم.
در اتومبیلش را برایم باز میکند
کمک می کند تا سوار شوم و سپس خود پشت فرمان می نشیند
با حرکتش و خلاص شدن از شر فیلم بردار نفس راحتی میکشم ..
خاموشی کرده بودیم
هیچ کدام حرفی برای اضافه کردن نداشتیم …
نه من و نه او …
خسته بودم
عاشق شدم بخوابم…
ماشین فیلم بردار را که پشت سرمان می بینم رو به او میپرسم
– کلیپ فرمالیته چی شد؟
نیم نگاهی به سمتم می اندازد و جواب میدهد
– حاجی رو این چیزا خیلی حساس نیست …همین که تو مجلس حضوری و زنده باهامون شوآف کنه براش کافیه ، از این قرتی بازیا خوشش نمیاد زیاد …حالا کسی سؤال کرد خودمون میگیم نمیل داشتیم داشته باشیم ..
سری تکان میدهم و چیزی نمی گویم
من دنبال کلیپ فرمالیته نبودم ولی میخبر داشتم هاکان بخاطر وحشی بازی های سارا حاضر نشده است که به آتلیه برویم …
#پارت_نودوپنج
چند دقیقه ای که در خاموشی میگذرد میپرسم
– سارا رو هم دعوت کردی؟
نیم نگاهی به سمتم می اندازد
– نه …مگه میخوام دقش بدم؟
پاهایم را زیر دامن دراز میکنم
– اون که همه چیز رو میدونه .
به سمت چپ مسیرنما میزند
– سخته براش …همین که امشامگاه طاقت بیاره کاری کف دست خودش نده کافیه …
ابروهایم بالا میپرد
– یعنی انقدر احمقه؟
نگاه بدی به سمتم می اندازد …
انگار احمق خطاب کردن دوست دخترش را به مذاقش خوش نیامده بود …
– منظوری نداشتم …
سری تکان میدهد …
چیزی نمی گوید
من هم دهانم را می بیندم …
اصلا به منچه ربطی داشت که سارا هم می آید یا نه ..
من باید خودم را آماده متوجه شدن کیارش و نسیم میکردم ، سارا چه اهمیتی داشت وقتی آن دو کفتار را داشتم؟
کمی بعد با رسیدن به باغ تمام استرس دنیا به جانم سرازیر میشود …
دم عمیقی میگیرم و هاکان پیاده میشود …
#پارت_نودوشش
صوتی دست و کل کشیدن مهمان های دم باغ متوجه شده میشود
هاکان در را برایم باز میکند
کف دست به سویم پیش میکشد
با اندک تاملی کف دست یخ زده ام را در کف دستش میگذارم و
پیاده میشوم
با اشاره فیلم بردار حرکت میکنیم
به سمت ورودی باغ پیش می رویم
سر و آواها بیشتر میشود
صدای موزیک بالا میگیرد و این میان من هستم که از شدت اضطراب در حال پس افتادنم…
نگاه دو دو زنم روی چهره تک تک آدمها می نشیند و ولی هاکان است که فشاری به نوک پنجه های لرزانم می آورد و تنم را به خود نزدیک تر میکند.
– بهشدت خرسندی …
چشم از بقیه برمیدارم
سر می چرخانم سمت او و لب میزنم
– از چی؟
بسیار جدی جوابم را میدهد
– از اینکه داری زن من میشی
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن