رمان: زِیببَق
ژانر: عاشقانه_انتقامی
نویسنده: فاطمه_مینایی
#پارت_۱
فلز سردی را روی گردنش حس میکرد لرز خفیفی به تنش افتاد میل داشت سرش را عقب بکشد ولی پنجههای بزرگ و قدرتمندی که از پشت به گردنش چنگ زده بودند این اجازه را نمیدادند. دستمالی سیاه دورچشمانش حصار شده بود و قادر به دیدن اطرافش نبود. ولیحدس زدن اینکه که فلزی که بر روی شاهرگحیاتیش با حوصله پیادهروی میکرد همان خنجرِ زمان معروف است چندان سخت نبودفکر اینکه آن خنجر یکهو زیر رگشبرود و کارش را تمامکند باعث رَعب و وحشتش میشد.
موهایش از پشت به شدت کشیده شد و نا خودآگاه آخ قد بلندی از میان تارهای صوتیَش بیرون اومد.آب دهانش را به سختی قورت داد و ملتمس به حرف رسید:
-زِیبَق خان، تو رو به هرکی میپرستی بکش اونو از زیر گردنم.من گوه خوردم ،غلط کردم، قول میدم هرکاری ازم بخواید انجام بدم.فقط ازم بگذر.
چهرهی مُتَوَحش و صدای لرزان و پر از فزعِ جوان،همهی آن چیزی بود که زیبق میخواست.
کجخندی از روی رضایت گوشهی لبش جا خوش کرد.
لبهی تیزخنجر را کمی محکم تر از قبل روی گردنش فشرد و آهسته ساکت همانطور که هنر دستش را روی پوستِ مردک خوائن مقابلش به جا میگذاشت پایین آورد.خون از میان شکافِ سطحی که روی گردنش انداخته بودجاری میشد که نالهی دردناک همایون را نیز با خود به هممسیر داشت
صدای زخمت و پر غیظ زیبق میان اتاق نمور و تاریک پیچید:
-داری درد میکشی؟بکش!این فقط یه نوازش به یمن خوش آمد گویی بود همایون جان! هنوز اینجوری که در خورِ شأنت هست ازت پذیرایی نشده.
-زیبق خان…بگذر از من.گفتم که گوه خوری کردم خام اون آدم شدم شما ببخش من نوکریتو میکنم اصلا غلامت میشم.
نوشته رمان زِیبَق پارت ۱ اامان بار در . پمشاهده کردار شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن