با به گوش رسیدن آوای پارک کردن ماشین امیرعلی ، لیلا پوزخند نمایانی به دیدهان زمردی خورشید زد و با قدم هایی ساکت سمت در مسیر افتاد و به جای خورشید اینبار او در را باز کرد و با رویی گشاده که امیرعلی نمی خبر داشت آخرین بار کی چنین لبخندی را از لیلا دیده بود ، سلامش داد .
بجای خورشید کت و کیف امیرعلی را گحرکت کرد …….. بجای خورشید کف دست دور گردن او انداخت و صورتش را بوسید و به جای او خسته نباشید اظهار کرد و خورشید را زنده زنده در آتش انتقامش سوزاند و خاکستر کرد ………. و چه تیز حلقه اشک را درون دیدهان خورشیدی که خودش را پشت دیوار پنهان کرده بود ، دید و بیشتر خودش را به امیرعلی فشرد ………. نگاهانش همچون دوربین های شکاری حال و روزگار خورشید را لحظه به لحظه رصد می کرد و از دیدن ویران شدن او سر مست تر از قبل می شد .
– عزیزم برو لباسات و عوض کن و دست و روت و آب بزن که یه شام یاد انگیز انتظارت و می کشه .
امیرعلی بی حرف نگاهش را از لیلا گحرکت کرد و دور خانه گرداند …….. می خبر داشت وقتی لیلا جلو بیاید ، خورشید دیگر جلو نمی آید ……… حضور خورشید را حس می کرد و قلبش می اضافه کرد خورشید گوشه ای از حرکت ایستاده و نگاهش می کند ……… ولی طولی نکشید که نگاه به اشک نشسته خورشید را مشاهده کرد و خورشید مضطرب از مشاهده کرده شدنش توسط امیرعلی ، هول کرده کف دست به دیدهانش کشید و با سر سلامش کرد .
امیرعلی لباس هایش را عوض کرد و سر میز برگشت و لیلا با همان لبخند پر تملقش سمت امیرعلی رفت و کف دست دور بازوی او انداخت و صورتش را به بازوی او فشرد .
– چه خبره که این همه غذا سفارش دادی ؟
– این چند وقته که غذای درست و حسابب نخوردی ، حس کردم که کمی ضعیف شدی ……… چند مقلب غذا سفارش دادم که هر کدوم که میلت کشید و بخوری .
امیرعلی بازویش را از میان پنجه های لیلا بیرون کشید و پوزخند زنان نگاهش را روی میز چرخاند ………. باید احمق می بود اگر این تبسم های تصنعی لیلا را تشخیص نمی داد .
– جمتوجه شداً بهشدت دلواپس من میشی ……… دفعه قبل که تو تب داشتم می سوختم ، ولم کردی و رفتی دنبال گشت و گزارت .
لیلا دندان هایش را روی هم فشرد و تبسمش را به زور حفظ کرد و روی لبانش نگه داشت ………. چقدر قلبش می میل داشت مثل قبل توان داشت و جوابی دندان شکن به این مرد می داد ……. اما در این شرایطی که قدم به قدم و کف دست به عصا جاده می حرکت کرد ، باید شرایط احتیاط حفظ می کرد و دندان سر جگر می گذاشت و جواب این مرد را نمی داد .
– خورشید شام نمی خوره ؟
لیلا قاشق را میان پنجه اش فشرد و نفس عمیقی کشید و سعی کرد جلوی خشمی لحظه به لحظه بر شدتش افزوده می شد را بگیرد ……… این توجه های غیر مستقیم امیرعلی ، زیادی روی اعصابش می راهی شد ……. زیر لب مدام با خودش تکرار می کرد : ” تحمل کن لیلا ، تحمل کن . چیزی به پایان بازی نمونده ”
– اضافه کرد میره بخوابه …….. مثل اینکه قبل از اینکه تو بیای یه چیزی خورده بود .
امیرعلی به مسیری که ختم به اطاق خورشید می شد نگاهی انداخت و قاشقی برنجش را درون دهانش فرستاد …….. انتهای شامشان بود که نیش زهر آگین لیلا همچراکه ماری افعی آهسته و زنگ دار از دهانش بیرون رسید .
– این دختره بدون اینکه از من بپرسه ، خانم کاری داری من برات انجام بدم یا نه ، می زاره چند ساعت از خونه میره بیرون ……. یکی از لباسام و برای امروز می تمایل داشتم ، ولی زیرا خانم دیروز پریروزگار گذاشتن و راهی شدن ، مجبور شدم لباسام و بدم به خشک شویی . کلفت استخدام می کنیم ، آخرشم باید لباسامون و بدیم جای دیگه که برامون آمادش کنن ……… سرونازم که خدارو شکر پا برای بالا اومدن نداره .
سر امیرعلی بالا وارد شد و سمت لیلا چرخید ………. از تمام حرف لیلا ، فقط تکه ای که مربوط به بیرون راهی شدن خورشید می شد ، نظرش را جلب کرده بود .
– خورشید حرکت کرده بود بیرون ؟
لیلا بسیار عادی ، ظرف کریستال سالاد فصلش را جلو کشید و بدون اینکه خودش را راغب به ادامه صحبت درباره این موضوع نشان دهد ، چنگالش را درون ظرف سالادش زد و چرخاند .
– آره ……… فکر کنم حدودا یه سه چهار ساعتی بیرون بود ………. با سامان بود .
ابروان امیرعلی درهم حرکت کرد و گره کوری خورد ……… این روزها دلش دیگر ساکتش سابق را نداشت ……. حس می کرد دارد برای بار دوم دارد از یک سوراخ ، دوبار گزیده می شود .
– با سولین ؟ ………. مطمئنی ؟
لیلا شانه ای بالا انداخت و نگاه پیروزگار شده اش را از صورت درهم امیرعلی گرفت و به طرف سالادش داد .
– آره ……. گفتم که لباسام و برده بودم که بدم به خشک شویی ……… وقتی داشتم بر می گشتم خونه ، متوجه شدم که بهشدت خوشحال و خندون از ماشین سولین پیاده شد …….. البته دم خونه نه ها ، سر خیابون پیاده شد ……… دختره مارموز ، تمام جوانب احتیاطم رعایت می کنه.
امیرعلی همچون اژدهایی آماده آتش پرتاب کردن ، نفس های عمیق و ممتدی می کشید ………. چیزی که می گوش داد را نه قلبش باور می کرد و نه قلبش …….. ولی با مغز لعنتی اش چه می کرد …….. مغزی که به آنی تمام جانش را با افکارش به آتش کشیده بود …….. خورشید و سولین ؟ خورشید او ؟ دختری که قلبش را به سختی به او باخته بود ؟
– تو نگاهام نگاه کن و بگو که خورشید و سولین و باهم متوجه شدی .
لیلا خودش را شوکه و ترسیده نشان داد :
– به ارواح خاک آقاجونم با همین دوتا چشمام متوجه شدم که خوش و خرم از ماشین سامان پیاده شد …….. بیان کردم که چند ساعت بیرون بود ………. منم داشتم از خشک شویی بر می گشتم که اتفاقی دیدمشون .
امیرعلی نفس هایی خرناس مانند عصبی اش را بیرون فرستاد و همزیرا ببری آماده حمله ، صنقلبی اش را آوا دار و خشن عقب کشید و با قدم های قد بلند سمت اطاق خورشید رفت و بدون آنکه در بزند و یا اطلاعی بدهد کف دستگیره در را پایین داد و وارد شد .
خورشید هراسیده از باز شدن یکدفعه ای در اطاقش نگاهش سمت در کشیده شد ……….. ولی با دیدن صورت برافروخته امیرعلی و رگ بیرون زده پیشانی و گردنش و ابروان درهم گره خورده او دلش فرو ریخت و نفس میان سینه اش حبس شد و تمام جانش به قالبی یخ بقلب شد .
– چی …….. چی شده ؟
امیرعلی خشمگین در را بست و درون چارچوب در کوبید ……….. تا الان اون تماس های یک ماهه را صدها بار برای خودش توجیه کرده بود …….. ولی این یکی را چه می کرد ؟ بیرون حرکت کردن خورشید با سامان را چه می کرد ؟
– دیروزگار ، پریروزگار بیرون رفته بودی ؟
قلب خورشید برای بار دوم فرو ریخت .
– بله .
امیرعلی پا به عرض شانه باز کرد و یک کف دست به کمر گراهی شد و با کف دست دیگرش ته ریش دروارد شده اش را لمس کرد .
– با کی بودی ؟
– تنها ……. تنها بودم .
دروغ اضافه کردن به امیرعلی را دوست نداشت ……… ولی حسی به او می اضافه کرد ، با بیان واقعیت تنها امیرعلی را برای همیشگی از کف دست می دهد ……… امیرعلی یک قدم دیگر جلو راهی شد و خورشید وحشت کرده خودش را نامحسوس روی تخت عقب کشید ………. امیرعلی تاکید وار برای بار دوم سوالش را تکرار کرد :
– با کی بودی ؟
خورشید نگاهش میان نگاه خشمگین امیرعلی دو دو می زد ……… آب دهانش را محسوسانه پایین فرستاد و امیرعلی سوالش را تغییر داد و جدی ، بدون آنکه قصد نشان دادن کوچکترین انعطافی در صوتیش داشته باشد ، جویا شد :
– کجا بودی ؟
– بیمارستان .
– اونجا چی کار می کردی ؟
– یه ……. یه تماس سر کاری از یه نفر داشتم . اضافه کرد مادرم تصادف کرده بردنش بیمارستان ……. منم حرکت کردم بیمارستان ، ولی بعد فهمیدم قصد اذیت کردنم و داشتن .
پوزخندی روی لبان امیرعلی قرار گرفت و کف دست به بازوان خورشید گراهی شد و قد بلندش کرد و به دیوار چسباندش و تن او را میان خودش و دیوار به حصار کشید و سرش را سمت سر او پایین کشید :
– تو نگاهام نگاه کن و بگو تنها بودی .
خورشید نگاهش کرد و بی اختیار بغضش بالا آمد و تصویر امیرعلی میان مشاهده کرده گانش تار و محو شد …….. انگار از پشت شیشه ای باران خورده ، او را می دید …….. بغضش بالا رسید ……… نتوانست دروغش را تکرار کند …….نتوانست لب از لب باز کند و چیزی بگوید که هر چه می اضافه کرد بر علیه خودش می شد ……….. ناچارا لال شد …… خفه شد . امکان نداشت امیرعلی باور کند که او اتفاقی سولین را میان راه متوجه شده و تا بیمارستان همراه او راهی شده و بعد هم با او به خانه برگشته …….. اصلا اگر خودش هم بود ، باور می کرد ؟ آن هم با آن پیش زمینه ای که در ذهن امیرعلی درست شده بود .
امیرعلی بازوی خورشید را فشرد و تکانی به تن پوشالی او داد و قطره اشکی روی گونه خورشید رد انداخت :
– حرف بزن ……… بگو که تنها بودی .
– تنها …….. تنها ………
نتوانست …….. نشد . امیرعلی همان فرمانروایی بود که غافل گیرانه تمام دلش را به تصرف خودش درآورده بود و وقتی به خودش وارد شد که در دام عشق او گراهی شدار شده بود و حالا دروغگویی به فرمانروای دلش را خیانتی بیش نمی اطلاع داشت ……….. امیرعلی آشفته تر از قبل بازوی خورشید را فشرد و تکان دیگری به تن بی جان شده او داد بلکه زبان به تکذیب بگشاید ، اما انگار خورشید هیچ تصمیمی برای تکذیب کردن نداشت .
– با من داری چی کار می کنی خورشید ؟ ……… با دل من داری چی کار می کنی ؟ ……… چه غلطی داری می کنی خورشید ؟
تکان دیگری به تن خورشید داد و او را به دیوار کوبید و درد در جان خورشید جای گرفت ولی درد قلبش آنقدر زیاد بود که درد جسمش به دیده هم نمی وارد شد .
– همش سوء تفاهمه امیرعلی ………. همش سوء تفاهمه . من فقط شما رو دوستت دارم ….. هنوزم دوستت دارم .
صوتی امیرعلی قد بلند شد ……… درد قرار گرفته در جان او هم از لا به لای کلماتی که از دهانش با فریاد بیرون می ریخت ، پیدا بود .
– این چه دلبسته شدنیه که با یکی دیگه روی هم می ریزی ؟ …….. این چه عشقیه که با یه نره خر دیگه بیرون میری ؟ ……… تو می دونی این روزگارا من تو چه برزخی کف دست و پا می زدم ؟ می دونستی همون ریز ماهانه تلفنت چه جونی از من گحرکت کرده ؟ با اینکه همه چیز بر علیه تو بود ، ولی باز من قبولش نکردم لعنتی ……. چون هزارتا توجیه برای خودم ردیف کردم که فقط به این نتیجه برسم که دلم برای آدم درستی می تپه . اما این یکی رو چطوری برای خودم توجیه کنم ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن