رمان دیازپام پارت ۴۲

با صوتی ارسلان مانتویم را تن میزنم

ارسلان_آتوسا بدو دیگه چیکار می‌کنی سه ساعته

درحالی که شالم را بر روی موهای بازم می‌اندازم صوتیم را بالا میبرم

_اومدم بابا اومدم

کیفم را بر روی شانه‌ام میاندازم و بعد سرعت از اتاق خارج میشوم

در حالی که وسایل داخل کیفم را چک میکنم می‌گویم

_وای،ارسلان چقدر غر میزنی…………….

سرم را که بالا می‌آورم نگاهم قفل مشکی‌های براقش می‌شود

ابرویی بالا می‌اندازد

ارسلان_اوهو…………..واسه کی زیبا کردی؟

لبخندی میزنم و با قدم‌های آهسته به سمتش میروم

روبه‌رویش می‌ایستم و دستم را با ناز بر روی سینه‌اش میکشم

_واسه آقامون

چنگی به کمرم می‌زند و بدنم را به خودش می‌چسباند

ارسلان_اینجوری ناز میای آقاتون به جای خرید میبرمت روی تخت و خیلی مجلل ازت پذیرایی میکنه‌ها

خنده پر نازی میکنم و به زحمت کف دست‌‌هایش را از دور کمرم باز میکنم

_آقامون بسیار بیخود میکنه……………ولم کن

به پشت میچرخم تا به سمت در بروم که کف دستم را از پشت می‌کشد

محکم به سینه‌اش بر خورد میکنم

سرم را بالا می‌آورم و شاکی نگاهش میکنم

_آخ………………چته ارسل…………..

با لب‌هایش ساکتم می‌کند

بوسه محکمی بر روی لب‌هایم میکوبد و سرش را ساکت عقب می‌کشد

ارسلان_حالا بریم

تبسمی میزنم و سری به تأسف تکان میدهم

هممسیر هم از منزل خارج می‌شویم و به سمت پاساژ بزرگی می‌رویم

و چند ساعت بعد و زمانی که هوا تاریک شده‌است با کف دستانی پر از خرید از پاساژ خارج می‌شویم

کلی وسایل رنگی خریده‌ام و ارسلان اجازه خرید وسایل تیره را نداد

بعد از خرید به رستوران مجللی رفتیم و حالا درون رستوران منتظر رسیدن سفارش‌هایمان هستیم

ارسلان_آتوسا؟

با صدای ارسلان نگاهم را انگشتانم می‌گیرم و به چشمان مشکی‌اش میدوزم

_جانم

گویی برای گفتن حرفی ترمتوجه شد دارد

ارسلان_میگم………..ام……………من باید یه سفر کاری برم

بهت‌زده نگاهش میکنم

_کجا میخوای بری؟

کف دستانم را در کف دست می‌گیرد

ارسلان_باید برم ترکیه……………..میدونم تازه همه‌چیز درست شده اما قول میدم زود برگردم

قلبگیر میشوم از فکر نبودش

بغص به گلویم چنگ می‌زند اما با این‌حال آهسته می‌گویم

_باشه

نگاهم را به چشمانش نمی‌دهم و سرم را پایین می‌اندازم

کف دستش زیر چانه‌ام می‌نشیند و سرم را بالا می‌کشد

ارسلان_غمگینی از دستم؟

نفس عمیقی میکشم

_نه چرا دلخور باشم………………فقط………….فقط…….قلبم برات تنگ میشه

لبخند کمرنگی می‌زند

کف دست‌هایم را بالا می‌آورد و بوسه‌ای پشت دستم می‌زند

ارسلان_قربون قلبت برم من……………قول میدم زود برگردم……………شاید حتی یک هفته هم طول نکشه……………..بخدا نمیشه نرم و الا اصلا دوس ندارم تنهات بزارم

باشه کوتاهی می‌گویم و با رسیدن گارسون به حرفمان پایان میدهیم

بسیار زود زمان حرکت کردن ارسلان می‌رسد

چمدانش را بسته و آن را جلوی درب خانه گذاشته‌است

به سمتش میروم

اجازه وارد شدن تا فرودگاه را به من نمی‌دهد

می‌گوید نمیخواهد تنها برگردم

چمدان را جلوی در میگذارد و به سمتم بر می‌گردد

بغض مانند پیچک دور گلویم پیچیده است

دستش را دور کمرم حلقه می‌کند و من هم کف دستم را دور گردنش می‌پیچم

نگاهی به نگاهانم می‌اندازد و آهسته لب میزند

ارسلان_اینجوری بغض میکنی کلا نمیرما

تبسم مصنوعی میزنم

_برو به کارت برس………….فقط قول دادی زود برگردیا

تبسمی می‌زند

ارسلان_قول میدم کارم که تموم شد به‌سرعت برگردم……………

سرش را آرام پایین می‌آورد و لبهایش را بر روی لب‌هایم می‌نشیند

با ولع می‌بوسد و من با دلم همجادهی‌اش میکنم

دقیقه‌ای بعد سرش را عقب می‌کشد

_دیرت میشه

تبسمی می‌زند و ساکت عقب می‌کشد

تا جلوی در دنبالش میروم

کفش‌هایش را که می‌پوشد به سمتم بر می‌گردد

ارسلان_مراقب خودت باش…………..تا جایی هم که میتونی تنها نمون

لبخندی میزنم

_نگاه…………….شیطونی نکنیا

تک‌خندی می‌زند و لپم را می‌کشد

ارسلان_شیطونی میخوام چیکار وقتی خودم یدونه شیطون دارم

بعد خداحافظی طولانی با دلواپسی و دلی بیقرار بدرقه‌اش میکنم

ببخشید دیر شد

گوشیم هنگ گرده بود🥰🥰