رمان دختر نسبتاً بد فصل دوم پارت ۱۵

واسه پس گحرکت کردن چیزایی که داشتم و ازم گراهی شده بودن حاضر بودم کف دست به هر کاری بزنم!

هر کاری !

نمیتونستم مثل شکست خورده ها از اون زندگی بیام بیرون درحالی که همه ی کسایی که به زندگیم خبطه میخوردن حالا چپ چپ نگام کنن و بگن لابد رویا یه مشکلی داشته که نیما قید اونهمه علاقه رو زده و راهی شده دختر عموش رو گراهی شده!

نه!

تحمل اینکه اون با بچه اش هرچه که من داشتم رو تصرف کنه غیر ممکن بود!

غیر ممکن!

زیر لب زمزمه کردم:

“من نمیزارم به چیزایی که میخواین برسین…نمیزارم”

سر انگشتهامو به آرومی رو فرمون میزدم و درب شرکت رو دید میزدم.

جایی که منتظر بودم نیما از اونجا بزنه بیرون!

تقریبا چندساعتی میشد که منتظر بودم و از خستگی قلبم میتمایل داشت کف ماشین دراز بکشم ولی می ارزید.

قطعا می ارزید!

یه موزیک پلی کردم و خودمو باهمون سرگرم نگه داشتم تا وقتی که بالاخره به مراد قلب رسیدم!

نیما از در عبور کرد و پله هارو عجولانه اومد پایین و یه راست به سمت ماشینش راهی شد.

فورا از ماشینم پیاده شدم و قبل از اینکه سوار بشه از همون فاصله صداش زدم و اظهار کردم:

-نیما صبر کن…

تا صدامو گوش داد سرش رو برگردوند سمتم.

چنان کفری شد که کارد میزدن خونش درنمیومد.

اهمیت نداد و در رو باز کرد و میل داشت سوار بشه که بازهم بلند کشیده بیان کردم:

-نیما وایسا کار واجبی باهات دارم…

اینو درحالی میاظهار کردم که هی به سختی از کنار ماشینها رد میشدم تا خودم رو به اون سمت و پیش نیما برسونم.

نردیکش که شدم تند و بدخلق گفت:

-لعنتی! تو اینجا چه غلطی میکنی؟ مگه بهت نگعته بودم دیگه نمیخوام ببینمت؟ هاااان !؟

ببینم…؟حتما باید بشم اونی که نباید بشم تا کف دست از این موس موس کردنهات برداری؟

چی بین من و تو مونده که ول نمیکنی هاااان !؟

نفس زنان رو به روش از حرکت ایستادم.

پوزخدی معنی دار روی صورت نشوندم و بیان کردم:

-به‌شدت چیزا آقا نیما…به‌شدت چیزا

نگاهی تلخ و عبوسانه به صورتم انداخت.

اینکه هیچ گونه تمایلی به دیدارم نداشت واسه من کاملا مشخص و عیان بود ولی همونطور که گفتم واسه رسیدن به میل داشته هام محال بود از چیزایی که باید انجام بدم منصرف بشم!

نفس عمیقی کشید و گفت:

-ببین…خوب گوشاتو وا کن رویا!

هر مزخرفی که میخوای بگی واسه من حتی یک درصد هم مهم نیست.

نه میخوام خودت رو ببینم و نه حتی میخوام حرفهات رو بشنوم.

قید اون ویلا رو هم بزن چون خودتو جر هم بدی من سند اون رو به نامت نمیزنم!

در حقیقت ترجیح میدم اونو به همسر خودم بدم تا به زنی که فکر میکنه خیلی زرنگه و میخواد اون خونه رو تبدیل کنه به خوابگاه دوست پسر گرامیش!

مکث کرد و درادامه خیره تو دیدههای منی که دوندونام ار حرص روی هم سابیده شده بودن ولی همچنان تبسم روی صورتمو حفظ کرده بودم گفت:

-حالم ازت بهم میخوره!

کمتر خودت رو سبک کن!

برو پی کارت وگرنه…

حرفش رو قطع کردم و با صوتیی که از خشم مرتعش شده بود گفتم:

-اینقدر واسه من خط و نشون نکش نیما…اینقدر واسه من خط و نشون نکش!

تو اون خری هستی که نمیدونه بیخ گوشش داره چی میگذره…

حرفهایی که زدم خشمش رو فوران کرد.

از کوره در حرکت کرد و با گراهی شدن دستم مثل وحشیا منو کوبوند به ماشینش.

انگار اون لحظه حتی اینکه اصلا براش مهم نبود اینکه کسی مارو تو اونطور حالتی ببینه.

مچ دستم رو اونقدر فشار داد که حس کردم قراره بشکنه و بعد هم بیان کرد:

-دهن کثیفتو ببند!

آشغالی مثل تو بسیار جاده داره تا بخواد به پای کسی مثل بهار برسه!

من جنس خراب تورو خوب میشناسم رویااا…

بسیار خوب…

خوبتر ار هر کسی توی این جهان…

تو اونقدر کثیف و بد ذات و بد طینتی که واسه خراب کردن آدما دست از هیچ کاری برنمیداری ولی اصلا

زور نزن که بخوای من رو نسبت به زنم بدبین کنی…

راتو بکش و برو پی کارت!

زل زدم تو دیدههاش و بی توجه به درد کف دستم گفتم:

-زنت از قبل تو دوست دختر شوهر دختر خاله اش بوده و هنوز هم هست!

اون یارو زن داره بچه داره ولی واسه زنگ تفریح سراغ زن تو هم میاد.

امروزگار هم پیشش بود…

اومده بودم که ببینمت و باهات حرف بزنم ولی اتفاقی اونو دیدم که از خونه ات بیرون اومد و زنت هم با عاشقی بدرقه اش میکرد.

ازش سؤال کردم کیه بیان کرد مهرداد هستم…شوهر دختر خاله اش

آروم ولی به شدت ترسناک پرسید:

-خفه میشی یا خفه ات کنم هرزه؟ قصه هات به درد من نمیخورن…راتو بکش و برو تا تیکه تیکه ات نوردم و زبونتو از تو حلقومت نکشیدم بیرون

بی توجه به این عصبانیت از فرصت کوتاهم واسه حرف زدن استفاده بردم و اضافه کردم:

-عکسهاش و وویسش رو واست میفرستم تا بفهمی دروغ نمیگم

اما مهمتر از اون…ترتیب یه ملاقات با زن مهرداد رو برات میدم.

آدرس جایی که همو ببینیم رو هم برات پیامک میکنم!

دستشو به زور از خودم جدا کردم و ازش یه کوچولو فاصله گرفتم تا نخواد کاری انجام بده.

عقب عقب رفتم.

پوزخندی زدم و واسه اینکه تیکه ها و راهی شدارهای بدش باخودم رو تلافی کنم بیان کردم:

-تو به من انگ خیانت زدی درحالی که تمام این مدت زنت دوست پسر داشت!

یه پسر جوون و خوشتیپ!

خب…البته هر دختری به سن اون ترجیح میده با یه پسر ۲۵-۲۶ ساله باشه تا یه مرد مطلقه ی سی و چند ساله …

مکث کردم.

ریز خندیدم و پرسیدم:

-میدونی به این چی میگن آقا نیما !؟ کاااااارما….

با دستهای مشت شده و صورت برافروخته از خشم یک گام اومد سمتم و هموقت گفت:

-دهنتو ببند آشغال تا وسط همین خیابون تیکه تیکه ات نکردم

چند قدم عقبتر حرکت کردم و خنده کنان اضافه کردم:

-درکت میکنم! این خشمگینت طبیعیه…من یکی که اگه جات بودم منفجر میشدم.

به هر حال بسیار سخته یار آدم اینجوری آب زیرکا باشه!

گوش کن نیما…من ویلامو میخوام…

تو باید ازم ممنون باشی که دیدههات رو باز کردم.

باید بابت اینکه بهت فهموندم دور و برت چه خبره و وقتی میری سر کار زنت چه جوری دوست پسرشو میکشونه خونه بهم شاباش بدی اما من هیچی جز ویلام نمیخوام…

اگه دادی که هیچ اگه ندادی تو کل فامیل پخش میکنم زنت چه گندی زده!

آبروتو میبرم ….

بهم خیره شده بود و مثل یه گراز وحشی تماشام میکرد.

خوب میدونستم چقدر اون لحظه به خونم تشنه اس.

نفس عمیقی کشید و بعد از یه خاموشی کوتاه چنددقیقه ای گفت:

-اگه بازم پشت سر بهار همچین مزخرفاتی بگی رویا…دودمانتو به باد میدم.اون کارایی که باهات میکردم و نکردمو میکنم…

خدایا! عجب کله خری بود…

چرا اینقور در مقابل حقیقت مقاومت میکرد!؟

چرا سعی داشت از اون دختره ی پفیوز الهه بسازه ؟

کلافه و با صوتی بلند اضافه کردم:

-داری در مقابل چی اینقدر از خودت مقاومت نشون میدی !؟من از لحظه ی بیرون اومدن اون یارو از خونه ات عکس دارم…من وویسی رو که خودشو معرفی کرده بود دارم…

دستشو به سمتم دراز کرد و بیان کرد:

-بهار مثل توی هرزه نیست…

نیشخندی زدم و بیان کردم:

-اما هست…زن تو از قبل با اون پسره ارتباط داشته و ظاهر نتونسته حتی بعد از ازدواج باتوهم فراموشش کنه…زنش هم اینو میدونست.

راستی…تمایل داشت ببینت تا ازت بخواد که یه کاری کنی زنت پاشو از زیستن اون و بچه اش بکشه بیرون

با صورتی برافروخته از خشم گفت:

-خفه شوووو رویا خفه شو تا خفه ات نکردم

تبسم زدم و گفتم:

-باشه خفه میشم…ولی قبل از اینکه اینکارو بکنم این حرفمم بشنو.

من مدرک دارم از چیزایی که گفتم…

حتی زن یارو هم‌میخواد ببینت…

قرار و ساعت ملاقات رو برات میفرستم برو حرفهای اونو هم بشنو…

-خداحافظ آقا نیما…

*نیما*

کف دستمو روی در ماشین گذاشتم و به نقطه نامعلومی خیره شدم.

هرچیزی برای من قابل باور بود جز این حرفهایی که در مورد بهار متوجه شدم!

برآشفته شدم…بهم ریختم…

خون جلو دیدههام رو گرفت و احساس کردم همه چیز یه خوابه و مگر توی خواب همچین اتفاقی بیفته!

من بهارو باور داشتم.

تبسمش که برام تجسم شد گفتم خدارو انکار میکنم اگه صاحب اون تبسمها بخواد درحقم همچین کاری بکنه!

نفس عمیقی کشیدم که تلفنم تو جیبم ویبره خورد.

نفس عمیقی کشیدم و بیرونش آوردم.

یه شماره ناشناس که احتمالا رویا بود آدرس یه کافه و مشخصات یه زن رو که قرار بود ببنیمش برام فرستاد.

چشمهامو روی هم فشردم و مثل بیقرارها هی چپ و راست قدم رو رفتم.

من باید چیکار میکردم !؟

چه واکنشی نشون میدادم؟

میراهی شدم یا همه ی این حرفهارو فراموش میکردم!؟

باخودم در تکاپو و کلنجار بودم که پیامک دیگه ای برام اومد.

بازش کردم و خوندمش:

“واتساپت رو چک کن…چیزای جالبی برات دارم”

واقعا دلم نمیتمایل داشت بهش اعتماد کنم و اینکارو انجام بدم ولی بعد از کلی کلنجارراهی شدن بالاخره اینترنتم رو روشن کردم و سری به واتساپ زدم .

چندتا عکس از یه پسر جوون که کنار ور خونه بود و ویه وویس که بیشتر به یه مکالمه شامگاهیه بود.

اینا شدن خوره…شدن درد…شدن آشوب!

تلفنم زنگ خورد و من با ناخوش ترین و داغونتربن حالت ممکن تماس رو وصل کردم.

آوای آروم بهار تو گوشهام که پیچد در حد اشک ریختن حالم خراب شد:

“نیما جان…کجایی قربونت برم؟ آقا نورهان و مولینش منتظرتن…مامانش بیشتر…الو…نیما…صوتمو میشنوی…الو…”

کف دستمو لای موهام کشیدم و با آوای فوق العاده گحرکت کرده ای اضافه کردم:

“میام بهار…نیمم ساعت دیگه خونه ام”

” باشه عزیزم…منتظرتم”

The post رمان دختر نسبتاً بد فصل دوم پارت ۱۵ appeared first on رمان دونی.