” آیناز “
توی این چند روزی که گذشته بود خبری از ماکان نبود و انگار بیخیال من شده باشه دیگه سعی نکرد من رو ببینه یا تلاشی برای صحبت کردن با من بکنه هه….پس معلومه اون شامگاه هم الکی جِلزولز میکرد
بعد از تعویض لباسام که بخاطر اون جیک عوضی و نگاه هرزه اش سعی میکردم پوشیده بپوشم کیفمو روی دوشم انداختم و بعد از برداشتن سویچ ماشینم از اتاقم بیرون زدم و طبق معمول این چند وقته بدون خوردن صبحانه تمایل داشتم بیرون برم که مولین با متوجه شدنم صوتم زد و اضافه کرد :
_فکر نکن بازم میتونی در بری اول بیا صبحونه بخور بعد برو
به اجبار پشت میز جای گرفتم که بعد از خوردن چند لقمه بالاخره مولین راضی شد بیخیالم بشه و از خونه بیرون بزنم بعد از پارک کردن ماشین توی پارکینگ شرکت وارد شدم و با سری پایین افتاده داشتم به سمت اتاقم میرفتم که منشی آوام زد و گفت :
_ببخشید خانوم رضایی ؟!
با تعجب به عقب برگشتم و اضافه کردم :
_بله؟!
همونطوری که نگاهش به پرونده های جلوش بود جدی گفت :
_تموم پرونده هایی که زیر دستتون هستن رو باید تا فردا نشده تحویل بمشاهده کرد حاضر و آماده !!
چی ؟! مگه میشه ؟! با عجله به طرفش حرکت کردم و درحالیکه کنار میزش می ایستادم گیج سوالی سؤال کردم:
_نفهمیدم …. یعنی چی همشون ؟!
بدون اینکه نگاهم بکنه همونطوری که با لب تاپ جلوش وَر میرفت بیان کرد:
_در جریان نیستم فقط میدونم جناب رییس اینطور تمایل داشتن
یعنی از همه کارمندا اینطوری خواسته ؟! ولی من در توانم نبود بخوام توی یک روزگار این همه کار رو انجام بدم دندونام روی هم فشردم و با حرص بیان کردم:
_میتونم رییس رو ببینم ؟!
انگار از سوال پرسیدن های من خسته شده باشه سرش رو بالا گحرکت کرد و کلافه بیان کرد :
_نه …. زیرا اضافه کردن کسی رو راه ندم !!
عصبی بدون اینکه دیگه چیزی بهش بگم عقب گرد کردم وارد اتاق شدم که با مشاهده کردن جیک تنها توی اتاق اخمام توی هم فرو راهی شد ، پس الهه کجاست ؟! از وسایل روی میزش معلوم بود توی شرکته حتما برای انجام کاری از اتاق شرکت خارج شده
بدون توجه به جیک پشت میزم جای گرفتم و سعی کردم با عجله و درکمال دقت کارم رو انجام بدم طوری مشغول شده بودم که وقت سر خاروندنم نداشتم
حتی وقتی الهه موقع ناهار بهم اصرار کرد باهاش برم یه چیزی بخورم قبول نکردم و سیر بودن رو بهونه کردم که گرسنه ام نیست ، با خستگی صاف نشستم کِش وقوسی به بدنم دادم که الهه حاضر و آماده جلوم توقف کرد و با آزردهی گفت :
_بخدا اگه مهمون نداشتیم حتما میموندم کمکت میکردم باید ببخشی دیگه
با دیدن مهربونیش تبسمی زدم و جدی اظهار کردم :
_میدونم…… ناراحت نباش
بوسه ای روی گونه ام نشوند و بیرون رفت ،فکر میکردم شرکت خالی شده و جز من و نگهبان کسی توی ساختمون نیست ولی برعکس انتظارم کسی و چیزی اینجا بود که اصلا توقعش رو نداشتم
نمیدونم چندساعت بود که درگیر کارها بودم که دیگه کمر و گردن برام نمونده بود و از بس یه جا قرار گرفته بودم تموم بدنم خشک و بی حس شده بود ، درحالیکه دستی به گردنم میکشیدم به سختی صاف قرار گرفتم و کلافه نگاهم رو به آخرین پرونده باز جلوی روم دوختم دیگه چیزی ازش باقی نمونده بود به زودی تموم میشد و میتونستم برم خونه !!
با یادآوردی خونه یاد گوشیم افتادم که از صبح روی سایلنت گذاشتمش و یادم راهی شده بود بازش کنم با عجله زیپ کیفم رو باز کردم و گوشی رو بیرون کشیدم
با روشن کردن صفحه اش با دیدن سیل زیاد پیامک ها و تماس های از دست راهی شده واااای زیرلب زمزمه کردم و بی معطلی شماره مامان رو گحرکت کردم که به یه بوق نکشیده گوشی رو برداشت و صدای مضطرب و نگرانش توی گوشم پیچید
_چرا این گوشی لعنتی رو جواب نمیدی هرچی زنگ میزنم ؟؟!
از پشت میز بلند شدم و کلافه نالیدم :
_ببخشید نرگس جون گوشیم روی خاموشی بود متوجه نشدم
صوتی پوووف کلافه اش توی گوشم پیچید و یکدفعه عصبی گفت :
_میدونی ساعت چنده ؟؟!
نیم نگاهی به ساعت کوچیک رومیزی انداختم و با متوجه شدن عقربه هاش که نزدیک ۸ شامگاه رو نشون میداد لبم رو به دندون گحرکت کردم و با شرمندگی لب زدم :
_ببخشید اینقدر حواسم پرت کارها و پرونده ها بود که متوجه ساعت نشدم
چندثانیه خاموشی شد و فکر کردم تماس قطع شده گوشی رو از گوشم فاصله دادم ولی با متوجه شدن تایمر تماس که هنوز روی صفحه فعال بود مولین رو صوت زدم که یکدفعه صدای ناباورش قد بلند شد :
_باورم نمیشه ….نمیخوای بگی که تا این ساعت توی اون شرکت کوفتی موندی ؟؟؟
گوشی رو محکم تر توی کف دستام فشردم و با دودلی لب زدم :
_بخدا کارم زیاد شدن مجبور شدم بمونم
عصبی آوام زد و هشدار آمیز گفت :
_آیناز ….. زود جمع میکنی و میای متوجه شدی ؟؟؟ تا نیم ساعت دیگه باید تو خونه باشی
_اما مولین یه ک…..
با پیچیدن صوتی بوق آزاد توی گوشم فهمیدم تماس رو قطع کرده با حرص گوشی روی میز پرت کردم و به طرف آخرین پرونده رفتم تا دیر نشده با عجله تمومش کنم تا مولین شاکی نشده و باز زنگ بزنه
اما هنوز پشت میزم نجای گرفته بودم که با صداهایی که از سالن به گوشم رسید آب دهنم رو با ترس قورت دادم ، کشیده شدم و آروم در رو باز کردم و نیم نگاهی به بیرون انداختم
یکدفعه با متوجه شدن کسی که گوشی به دست وسط سالن ایستاده بود ناباور خشکم زد و با چشمای گسرخوش شده خیره اش شدم
” نیمـــــــا “
امروز برای اینکه یه کم اون دختره تُخس و سر به هوا رو اذیت کنم و بفهمه اینجا خونه ی خاله نیست که راحت میاد و میره ، هرچی کار بود روی سرش ریختم و از منشی میل داشتم بهش اطلاع بده که تا فردا باید همه آماده و کامل روی میزم باشن
با اینکه میدونستم این کار غیرممکن و سخته اما فقط میخواستم قلبیلی برای آزار دادن این دختره ، کسی که خواهر و عزیز دردونه امیرعلیه پیدا کنم
وقتی ساعت کاریم تموم شد با فکر به اینکه تموم کارها داره درست جلو میره تبسمی زدم و با ساکتش از شرکت بیرون زدم و به خونه راهی شدم
نمیدونم چندساعت گذشته بود که برای انجام دادن کارها بلند شدم و به طرف اتاق کارم جاده افتادم ولی وسط راه با یادآوری پرونده مهمی که قرار بود به خونه بیارمش تا روش کار کنم اما شرکت جا گذاشتمش
پوووف کلافه ای کشیدم و به اجبار سوار ماشین شدم و به طرف شرکت جاده افتادم با ورودم به شرکت با اخمای درهم وارد سالن شدم
بعد از برداشتن پرونده ای که میمیل داشتم از اتاق بیرون اومدم و درحال قفل کردن در اتاقم بودم که با کشیده شدن آوای گوشیم دستمو توی جیبم فرو بردم وبا تعجب نیم نگاهی به صفحه اش انداختم
تموم حواسم به گوشیم و کسی که پشت خطم بودش که با شنیدن صدای بُهت زده کسی ناخوادگاه سرم به سمت راست چرخید
_تو…. توی اینجا چیکار میکنی ؟!
با دیدن آینازی که ته جادهرو ناباور و با دیدهای گمسرور شده توی قاب در توقف کرده بود گوشی از دستم افتاد و آوای برخوردش با زمین سکوت سالن رو شکست
خدای من این دختر این وقت شب توی شرکت چیکار میکرد ؟!! نکنه ….نکنه مونده پرونده هایی که ازش میل داشتم انجام بده ؟! با اخمای درهم توی فکر حرکت کردم که با چند قدم قد بلند خودش رو بهم رسوند و با پوزخند عصبی بیان کرد:
_کَری ؟! اضافه کردم توی این شرکت چیکار میکنی ؟؟ نکنه اومدی دزدی هااا
سر تا پام رو با تمسخر از نظر گذروند و ادامه داد:
_هرچند هیچ چیزی از تو بعید نیست !!
با خشم نگاهش کردم و عصبی اضافه کردم:
_میبینم که هنوزم زبونت درازه !!
با این حرفم انگار آتیشش زده باشی چشماش گرد شد و با جیغ اظهار کرد :
_هوووی حواست به حرف زدنت باشه !!
یک قدم بهش نزدیک شدم و از پشت دندونای چفت شده ام غریدم :
_اگه نباشم چی میشه ؟؟
دندوناش با حرص روی هم سابید و با خشم گفت :
_وقتی به پلیس تحویلت دادم میفهمی !!
به عقب چرخید ولی هنوز زیاد ازم فاصله نگحرکت کرده بود که کف دستامو به سینه زدم و با تمسخر چیزی بهش اظهار کردم که پاهاش از حرکت از حرکت ایستاد و بی حرکت موند
_اونوقت میخوای رییس شرکت رو به چه جرمی تحویل پلیس بدی ؟!
هنوز همونجا از حرکت ایستاده بود که بهش نزدیک شدم و با تمسخر ادامه دادم :
_یالله برو زنگ بزن دیگه !!
دستپاچه کف دستی به موهاش کشید و به طرفم برگشت و درحالیکه سرتا پام رو از نظر میگذروند پوزخند صدا داری زد و بیان کرد:
_هه…تو ؟! اونم رییس شرکت به این بزرگی ؟؟! مگه تو خواب ببینی آقا
میل داشت به طرف اتاقش بره که با یادآوری چیزی عقب گرد کرد و همونطوری که به طرف در خروجی میرفت زمزمه وار با خودش اضافه کرد:
_پلیس تا برسه دیر میشه و ممکنه در بره باید به نگهبانای شرکت بگم…. آره
آنچنان اخماش رو توی هم فرو کرده بود و با خودش کلنجار میراهی شد که توی اوج عصبانیت با دیدن خنگ بازی های این دختر خندم گرفت ، با گوش دادن آوای خنده هام به عقب چرخید و شاکی گفت :
_واه ببین چه میخنده هم ….دزد به پرویی تو نمشاهده کرده بودم بشر !!
دستمو توی هوا به نشونه برو بابا تکون دادم و بعد از جمع کردن وسایلم به طرف دری که مستقیما به پارکینگ وصل میشد حرکت کردم ، یعنی واقعا اینقدر خنگ بود که نمیدونست شرکت به این بزرگی با این همه دوربین و نگهبان کسی نمیتونه الکی واردش بشه ؟!
چطوری میمیل داشتم این همه مدت برای اجرای نقشه هام این دختر رو تحمل کنم خدا میدونه !!
هنوز توی سالن بودم که در ورودی با صدای بدی باز شد و نگهبانا سراسیمه وارد شدن و هراسون نگاهشون رو به اطراف چرخوندن ، زیرا توی تاریکی از حرکت ایستاده بودم هنوز من رو نمتوجه شده بودن
یکی یکی در اتاق ها رو باز میکردن و خطاب به همدیگه با تعجب و وحشت فریاد میزدن :
_کجاست ؟ چطوری تونسته وارد بشه
رییس نگهبان ها خطاب به بقیه قد بلند اظهار کرد :
_زود همه جا رو بگردید نباید بزارید در بره
آینازی که همه چی از گور اون کشیده میشد وارد شد و با نگاهی به ته سالن و جایی که من بودم بلند بیان کرد :
_اونجاست !!
یکدفعه سر همه به این سمت چرخید که چند قدم جلو اومدم و از تاریکی بیرون زدم نگهبانا با دیدنم خشکشون زد و رییسشون ناباور زیرلب زمزمه کرد :
_شمایید قربان ؟!
سرم رو به نشونه تاسف به اطراف تکون دادم و بدون توجه به آینازی که با دیدهای گخوشحال شده همونجا خشکش زده بود خطاب بهشون عصبی فریاد زدم :
_این خانوم با اجازه کی این وقت شب توی این شرکت مونده هاااا ؟!
رییس نگهبانا با تعلل یک قدم جلو گذاشت و با شرمندگی اظهار کرد :
_بسیار خواهش کردن قربان قرار بود زود کارشون تموم ک…..
کف دستمو جلوش گرفتم و خشن گفتم :
_اظهار کردم با اجازه کی ؟؟
سرش رو پایین انداخت و با صوتی آرومی لب زد :
_ببخشید قربان !!
پوزخندی بهش زدم و عصبی گفتم :
_معلوم نیست من شما رو برای چی استخدام کردم … شانس آوردید با وجود سهل انگاری شما تا حالا هیچ اتفاقی نیفتاده اما این کارتون غیرقابل بخششه !!
کف دستپاچه سرش رو بالا گرفت و بیان کرد :
_اما قربان من ن….
عصبی بین حرفش پریدم :
_هیچی نگو و ساکت باش …. اگه من مخفیانه و از مسیر پارکینگ وارد شرکت نمیشدم و متوجه این چیزا نمیشدم و اتفاق بدتری میفتاد چی ؟؟! پس حواستون کجاست ؟؟!
پرونده رو محکم تر توی دستام فشردم و همونطوری که به سمت در خروجی میراهی شدم کشیده اضافه کردم :
_فردا اول وقت تکلیف همتون رو مشخص میکنم
وارد پارکینگ شدم و پشت رول قرار گرفتم ولی هنوز حرکت نکرده بودم که کسی به شیشه ماشین کوبید سرمو به طرف پنجره چرخید که با مشاهده کردنش دندونام با حرص روی هم فشردم
” آیناز “
چیزی که میدیدم باورم نمیشد یعنی واقعا اینکه الان رو به روم ایستاده برادر نوراس ؟! اونم چی ؟؟ رییس شرکت به این بزرگی ؟! از آبروریزی که جاده انداخته بودم و باعث شدم اون نگهبانای بدبخت اینطوری گیر بیفتن عذاب وجدان گرفتم و حالم گحرکت کرده بود
تموم مدتی که داشت اونا رو توبیخ میکرد من با سری پایین افتاده و دستایی مشت شده کناری از حرکت ایستاده بودم مدام زیر لب به خودم لعنت میفرستادم اینقدر حالم بد بود که قدرت سربلند کردن و دیده تو نگاه شدن با اون نگهبانای بیچاره رو نداشتم
وقتی به خودم اومدم که هیچ کس توی سالن نمونده بود با عجله کیفم رو چنگ زدم و قبل از اینکه دیر بشه با دو از پله ها پایین رفتم و خودم رو به پارکینگ رسوندم میل داشت حرکت کنه که با نفس نفس کنار ماشینش از حرکت ایستادم و ضربه ای به شیشه اش کوبیدم
به طرفم برگشت و با مشاهده کردنم اخماشو توی هم کشید و بی اهمیت بهم میل داشت حرکت کنه که جلوی راهش ایستادم و کف دستامو که از شدت سرما به گِز گِز افتاده بودن روی کامپوت ماشینش گذاشتم
شیشه رو پایین کشید و درحالیکه سرش رو بیرون میاورد عصبی فریاد زد :
_برو کنار زود !!
تموم قدرتم رو جمع کردم و لرزون لب زدم :
_باید باهات حرف بزنم
دستشو روی بوق فشرد و کلافه فریاد زد :
_من وقت سروکله زدن با دختربچه ای مثل تو رو ندارم
به چه جراتی من رو بچه خطاب میکرد ؟!
کف دستامو مشت کردم و همونطوری که یک پامو روی زمین میکوبیدم عصبی جیغ کشیدم :
_من بچه نیستم !!
با این حرفم پوزخندی گوشه لبش جای گرفت و متوجه شدم که زیرلب زمزمه کرد :
_معلومه !!
سرجاش صاف نشست و با دستش بهم اشاره کرد سوار شم ، نیم نگاهی به ماشین خودم انداختم که با یادآوری نگهبانای که معلوم نبود بخاطر من فردا چه بلایی سرشون میومد دوقلبی رو کنار گذاشتم و قبل از اینکه پشیمون بشه با عجله سوار ماشینش شدم
پاشو روی گاز فشرد و با سرعت از پارکینگ شرکت بیرون زد آب دهنم رو صدادار قورت دادم و درحالیکه به طرفش میچرخیدم لرزون لب زدم :
_مقصر تموم اتفاقات امشب منم….ببخشید !!!
بی اهمیت به حرفای من درحالیکه با یک کف دستش فرمون توی مشتش میفشرد ، پشت دستش دیگه اش روی لبهاش گذاشت و به جاده خیره شد
بی اختیار نگاهم روی اجزای صورتش به گردش در اومد چه خواستنی بود …. برای اامان بار بعد از اون ماجرا و درگیری های تو ایران از نزدیک میمشاهده کردمش اوووه آیناز ، دختر الان وقت گیر آوردی به این چیزا فکر کنی ؟!!
امروزگار نمیدونیم چم شده بود عصبی احمقی زیرلب خطاب به خودم زمزمه کردم که انگار گوش داد زیرا برگشت و دیده غره ای بهم حرکت کرد
صاف نشستم و مظلومانه لب زدم :
_با خودم بودم !!
نمیدونم اشتباه متوجه شدم که برای لحظه ای لبخند روی لبهاش شکل گرفت ولی زود توی جلد مغرور بودنش فرو رفت و باز اخماش توی هم کشید
باید چیزای که امشامگاه خراب کردم درست میکردم با این فکر کف دستامو بهم چلوندم و با شرمندگی لب زدم :
_مقصر خودم بودم با خواهش و التماس ازشون خواستم کمکم کنن تا کار پرونده ها به فردا نکشه ویه جورای خواستم توی کارم خودی نشون بدم که می…..
کلافه خاموشی کردم و درحالیکه نفسم رو آه مانند بیرون میفرستادم لرزون ادامه دادم :
_اونا رو اخراج نکن به جاشون ….به جاش من رو اخراج کن
پوزخندی گوشه لبش قرار گرفت و خطاب بهم چیزی گفت که ناباور نگاهش کردم و خشکم زد
🍃
🍂🍃
🍃🍂🍃
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن