رمان دانشجوی شیطون بلا فصل دوم پارت ۱۳۴

نمیتمایل داشتم که از وجود بچه مطمئنش شه و تا جایی که راه داشت باید انکارش میکردم وگرنه کارم زار بود و بیچاره میشدم

_انکار نیست واقعیته میفهمی ؟؟ واقعیت

بیخیال سری تکون داد و به رو به رو خیره شد

شاید پیش خودش فکر میکرد که ازش میترسیم و بخاطر همین دارم وجود بچه رو ازش پنهون میکنم و برای همین تا این حد بیخیال بود و به حرفام اهمیتی نمیداد

نمیتونستم بیشتر از این حرفم رو تکرار کنم پس بی اهمیت پوووف بلندی کشیدم و خطاب بهش اظهار کردم :

_برو پایین میخوام برم

انگار رانند شخصیشم دستوری اظهار کرد :

_حرکت کن

با کف کف دست محکم به فرمون کوبیدم

_ای بابا میری پایین یا جیغ بزنم ؟؟

بی اهمیت بهم کمربندش رو‌ بست و درحالیکه به پشتی صنقلبی تکیه میداد دیدهاش رو بست و خودش رو به خواب زد

عصبی چند ثانیه نگاهمو به اطراف چرخوندم یکدفعه با فکری که به ذهنم رسید نیشخندی گوشه لبم قرار گرفت وماشین رو روشن میکردم با سرعت توی جاده افتادم

اوکی خودت خواستی پس ببینم تا کجا میتونی تحمل کنی شازده !!

با سرعت از بین ماشینا لایی میکشیدم که یکدفعه نیمایی که خودش رو به خواب زده بود وحشت زده از جاش بالا پرید و گفت :

_چه خبره ؟؟

حرصی نیم نگاهی از گوشه دیده بهش انداختم

_هیچی شما بخواب راحت باش

دستش روی داشپورت گذاشت

_سرعتت رو بیار پایین زود باش

دنده رو با یه حرکت جا انداختم و عصبی گفتم :

_نیارم چی میشه ؟؟

به سمتم چرخید

اامان بار بود که داشتم دلواپسی و ترس رو توی نگاهاش میمشاهده کردم

_آروم تر برو برات خطرناکه

یعنی باور کنم که بخاطر من هراسیده ؟؟

باید از موقعیت سواستفاده میکردم

پس پامو بیشتر روی پدال گاز فشردم و خشن غریدم :

_میری پایین یا نه اینو بگو

کلافه کف دستی پشت گردنش گذاشت و دوقلب نگاهم کرد

عصبی لبامو بهم فشردم و با سرعت از ماشین جلویی سبقت گراهی شدم که بالاخره تسلیم شد و کف دستاش رو بالا برد

_باشه باشه میرم پایین حالا سرعتت رو کم کن

_دروغی که تو کارت نیست ؟؟

_نه لعنتی بس کن !!

تعجبم از این بود چطور به سمتم حمله ور نمیشه و نمیخواد فرمون از دستم بگیره یعنی واقعا تا این حد بخاطر بچه تغییر کرده ؟؟

اگه بفهمه بچه ای در کار نیست و سقطش کردم مطمعنم تا زهرش رو بهم نریزه بیخیالم نمیشه

با استرسی و وحشتی که از ترس فهمیدنش داشتم با عجله ماشین رو گوشه خیابون متوقف کردم و به سمتش برگشتم

خودش منظورم رو متوجه شد در رو باز کرد ولی قبل از اینکه بیرون بره با آوایی که ازش کلافگی میبارید اضافه کرد :

_آروم برو اوکی ؟؟

در جوابش سکوت کردم چراکه اصلا نگرانیش برام اهمیتی نداشت همین که پیاده شد پامو روی پدال گاز فشردم و با سرعت و دلی که از شدت ترس تند شتاب‌زده میتپید ازش دور شدم

« نیما »

کنار خیابون توقف کرده و از پشت سر شاهد دور شدن ماشین آینازی که عجیب مشکوک میزد بودم

حس میکردم داره چیزی رو ازم پنهون میکنه اما چی ؟!

باید سر از کارهاش درمیاوردم

با این فکر چندقدمی جلوتر رفتم و دستمو برای تاکسی که از رو به رو میومد قد بلند کردم

کنار پام از حرکت ایستاد بی معطلی سوار شدم و آدرس خونه رو بهش دادم و ازش خواستم هر چه زودتر من رو برسونه زیرا بسیار از کارهام مونده بود که باید انجام میدادم

با رسیدن به خونه چشمم به ماشین مهدی که طبق معمول توی حیاط پارک بود خورد ، سری به نشونه تاسف به اطراف تکونی دادم و زیرلب با خودم زمزمه کردم :

_کم کم داره از کف دست میره !!

به قصد اذیت کردنشون در سالن رو آروم باز کردم و داخل شدم هر دوشون توی آشپزخونه درحالیکه امیلی درحال آشپزی و مهدی از پشت سر بغلش کرده و مشغول عشق بازی بودن دیدم

با لبخندی که از مشاهده کردن این حالشون روی لبم جا خوش کرده بود آروم از پشت سر بهشون نزدیکشون شدم و کف دست به سینه به دیوار آشپزخونه تکیه دادم

مهدی کف دستاش رو دور کمر امیلی محکمتر حلقه کرد و با لحن لوسی اضافه کرد :

_عاشقیم چرا اصلا به من توجه نمیکنی ؟؟

_چیکار کنم مثلا ؟!

مهدی با شیطنت سرش رو توی گودی گردن امیلی فرو برد و با لحن خماری کنار گوشش زمزمه کرد :

_بریم اتاقت بخوابونمت روی تخت و بیام ر……

نگاهام گرد شد کار کم کم داشت به جاهای باریک میکشید اگه میزاشتمش میخواست تموم رابطشون رو اینجا قد بلند قد بلند تشریح کنه

برای اینکه متوجه ام بشن سرفه مصلحتی کردم که هر دوتاشون با ترس از جا پریدن و از هم فاصله گراهی شدن

همین که به عقب برگشتن و من رو متوجه شدن امیلی خجالت زده سرخ شد و سرش رو پایین انداخت اما مهدی انگار نه انگار پررو دیده غره ای بهم رفت و بیان کرد :

_زهله ترکمون کردی وقتی میای یه اهوومی اهووونی بکنی هم بد نیست !!

از این همه وقاحت و پرروییش دیدهام گمسرور شد پس به قصد اینکه درست حسابی گوش مالیش بدم به سمتش حرکت کردم

تا حواسش نبود گوشش رو گرفتم و محکم پیزیرادم

_آااای آاااای گوشم رو ول کن

برای اینکه بیشتر از این پررو نشه خنده ام رو خوردم و با جلو بردن سرم سعی کردم جدی باشم

_مکان گیر آوردی نه ؟؟

خودش رو به اون مسیر زد

_مکان چی ؟؟

سرمو جلوتر بردم و آروم زمزمه کردم :

_مکان چی ؟؟ رفتی خونه من رو کردی مکان عاشقی و حالت بعد ازم میخوای وقت اومدنم اهوومی اهووونی چیزی هم بکنم ؟؟میخوای از این به بعد اصلا خونه هم نیام

با صورتی جمع شده از درد لبخند زد

_باشه باشه غلط کردم ول کن بابا

خوب که گوشش رو پیچراکهدم و اذیتش کردم ازش جدا شدم و خسته روی مبل نشستم و خطاب بهش گفتم :

_از کف دستت توی خونه خودمم آرامش ندارمااا

روی مبل رو به روم نشست و با چاپلوسی بیان کرد :

_خونه من و تو نداره که پسر !!

بی اختیار کشیده زدم زیرخنده

اامان بار بود مهدی رو این شکلی میدیدم

به معنای واقعی داشت خودش رو برای امیلی میکشت

با مشاهده کردن خنده های از ته قلبم با شیطنت ابرویی بالا انداخت گفت :

_جریانت چیه خوشحالی ؟؟

با خنده دستی گوشه لبام کشیدم

_چیه دیده متوجه شدن خرسندیم رو نداری ؟؟

_نه آخه عجیبه واسم بعد مدت ها میبینم داری از ته قلب میخندی و…..

نفسی کشید و با لحن خاصی اضافه کرد :

_قلبم برای این حال و هوات تنگ شده بود

میدونستم قلبیل این حال خوشم چیزی جز دیدن آیناز نیست ولی جرات به زبون آوردنش اونم جلوی مهدی رو نداشتم

چراکه میدونستم صد در صد بعدش بحث و درگیری داریم اینم چیزی نبود که من میخواستم پس به اجبار تبسمی زدم و سکوت کردم

تموم مدتی که پیش مهدی و امیلی بودم بی اختیار نگاهم با حسرت روشون میچرخید و توی ذهنم آینازی نقش میبست که زیاد بهش ظلم کرده بودم

یعنی من و اونم میتونستیم یه روزی این شکلی با این همه محبت و عشق کنار هم باشیم ؟؟

با یاد آوری بچه ای که از من توی شکمش بود امیدوار شدم که حداقل اون میتونه باعث شه ما در کنار هم بمونیم و خوشامگاهخت بشیم

از گذشته ای که با آیناز داشتم به شدت پشیمون بودم و میتمایل داشتم به هر طریقی که شده اون رو جبران کنم

میدونستم این کار هم فقط و فقط با وجود اون بچه ای که قراره بیاد امکان پذیره

چراکه تنها اونه که میتونه من و مولینش رو بهم وصل کنه

توی ذهنم برای خودم نقشه میکشیدم و به آینده امیدوار بودم ولی نمیدونستم قراره چه اتفاقای شومی برام بیفته و زندگی قرار نیست اون روی خوشش رو بهم نشون بده

چند روزی از آخرین باری که آیناز رو مشاهده کرده بودم میگذشت و طبق معمول همیشه توی دفترم قرار گرفته و مشغول کار بودم که منشی با تقه ای که به در کوبید وارد شد و به سمتم اومد

_این دعوت نامه امروز برامون رسیده قربان

لب تاپ رو بستم و صندلیمو به سمتش چرخوندم

_بده ببینم

از کف دستش گرفتم و نیم نگاهی به پاکت نامه انداختم

_دعوت شدید به یه سمینار کاری مهم که تموم رقباتون هم حضور دارن

بازش کردم و با دیدن تاریخ و ساعت برگزاریش اخمامو توی هم کشیدم

_اینکه فرداس

_بله قربان محل برگزاریش هم نزدیکه شرکته

نمیدونم چه مرگم شده بود که حوصله راهی شدن و شرکت توی همچین مراسماتی رو نداشتم پس پاکت نامه رو سمتش گراهی شدم

_بده مهدی بره

دودل نگاهم کرد و گفت :

_اما قربان از شما میل داشتن که شرکت کنید

_همین که اضافه کردم برو

_نگاه قربان !!

به اجبار سری تکون داد و از اتاقم بیرون رفت

بعد حرکت کردنش سر وقت لب تاپم برگشتم و باز مشغول شدم که طاما نکشید در اتاق باز شد و مهدی با پاکت نامه توی کف دستش به سمتم اومد

_میفهمی تو رو میل داشتن بعد میفرستیش برای من ؟؟

پووف کلافه ای کشیدم

اگه گذاشتن دو دقیقه توی حال و هوای خودم باشم

_من و تو نداریم که داداش

توقف کرد و با تعجب اشاره ای به خودش کرد

_داداش ؟؟ با منی ؟؟

دیده غره ای بهش رفتم که ریز خندید و روی مبل کنار‌ میزم جای گرفت

_هر وقت کارت گیره من میشم داداشت آخه

دست به سینه به صنقلبیم تکیه دادم و اظهار کردم :

_حالا میری یا نه ؟؟

به طرز مسخره ای لباش رو جلو داد

_نووووچ چون باید تو بری

_بیخیالش حوصله ندارم

با دیدهای گرد شده بلند اظهار کرد :

_اصلا نمیشه نری میدونی چقدر به ضرر شرکتمونه

حوصله بحث بیشتر با مهدی رو نداشتم پس به اجبار سری تکون دادم

_اوکی میرم

لبخند زد و کشیده شد