رمان خان پارت ۲۷

افراخان

حرکت کردم جلوی در کف دسته ی ساکشو گراهی شدم داد زدم

ارسلان: واقعا اینو میخوای؟ میخوای طلاقت بدم؟به خاطر بابات میخوای منو ول کنی؟

گلاب: نه خیر من اینو نمیخوام تو با این افکار احمقانت داری مجبورم میکنی.. الانم ارسلان فقط ده دیقه وقت داری فکر کنی.. میای یا برم..

ارسلان: گلاب منننن نمیخواااام ریخت باباتو ببینم حالیت نمیشه؟

گلاب: بابای من الان شوهر مادرته مثل اینکه مادرت خودش خواسته یه جوری رفتار نکن انگار مادرت دختر چهارده ساله بوده و بابام به زور عقدش کرده

با شنیدن این جمله یهو برآشفتهت کل وجودمو گحرکت کردم یه لحظه کنترلم از دستم خارج شد و انچنان کشیده ای به گوشش زدم که تعاقلبشو از کف دست داد و سرش خورد به لبه ی پله… بعدم بازوشو چنگ زدم از پله ها بردمش بالا پرتش کردم رو تخت و در اتاق و از پشت قفل کردم.. اومدم پایین در حالی که نفس نفس میزدم و از عصبیت می لرزیدم.. اکرم و هیچ کدوم از خدمتکارا صوتشون در نمیومد تمنارو برده بودن تو آشپزخونه و حتی نیومدن بیرون که ببینن چه خبره.. چند ساعت بعد پشیمون شدم.. تازه درک کردم چه غلطی کردم میخواستم برم بالا اما روم نمیشد اکرمو صوت کردم

ارسلان: تمنا کجاست؟

اکرم: آقا من خوابوندنش.. تو اتاق خدمتکاراست همونجا خوابش برد..

ارسلان: بیا این کلیدو بگیر برو در اتاق خانومو باز کن بهش رسیدگی کن

اکرم: چشم آقا..

اینو بیان کرد و حتی تو نگاهم نگاه نکرد انگار بسیار ترسیده بود.. چند دقیقه بعد آوای جیغ و داد اکرم از بالای پله ها کل خونه رو برداشت

اکرم: آقاااا… آقااا تو رو خدا بیاین بالا تو رو خدا.. خانوم غش کرده خون از سرش حرکت کرده.. اقا … کمک
کف دستپاچه پله هارو دو تا یکی کردم و حرکت کردم بالا و دیدم گلاب دراز به دراز افتاده رو زمین و کلی خون از سرش رفته پریدم بالای سرش و دیدم به سختی نفس میکشه…

افراخان

دست و پامو گم کرده بودم اکرم جیغ و داد می کرد و به صورتش چنگ میکشید محکم کوبیدم رو زمین و داد زدم

اکرم خفه شو.. هیسسس خفه.. میری پایین.. به کسی هم چیزی نمیگی اگه سؤال کردن چی شد میگی صورت خانوم کبود و داغون بود من وحشت کردم حالیت شد یا همینجا خودم خفت کنم و چالت کنم؟

اکرم تند سریع سرشو تکون داد و در حالی که بدجوری هراسیده بود گفت

لال میشم آقا.. هیچی نمیگم

ارسلان: سوییچ منو بیار بعدم برو پی کارت

گلابو بغل کردم و گذاشتم صندلی عقب نمیدونستم ببرمش بیمارستان یا نه.. اما زنده بود.. زنده بود نه.. من که قاتل نبودم.. میبرمش بیمارستان.. دکتر و پرستار فوری اومدن بالای سرش

دکتر: چی شده؟ضربه به سرش خورده؟

ارسلان: از پله ها افتاد سرش خورد به زمین.. اظهار کردم بریم دکتر بیان کرد نه میخوابم سرم خوب میشه.. بعد.. بعدش.. رفتم بالا متوجه شدم بیهوشه.. خون از سرش رفته بود..

دکتر: سرش شکسته.. باید از سرش عکس بگیریم فعلا بیهوشه.. شما کارای بستری رو انجام بدین.. فرم رو پر کنید و منتظر باشید..

قلب تو دلم نبود.. اگه چیزیش میشد.. اگه میوفتاد میمرد چی.. هم وحشت کرده بودم هم پشیمون بودم.. من گلابو دلبسته شدم.. اما اونم دیگه از حد گذرونده بود… اه لعنت بهت که بار دیگر تسلیم افرای درونت شدی.. اخه تو چت بود لامصب خب داد میزدی.. وسایلو میشکستی.. چرا دختره رو ناقص کردی؟ حالا اگه حالشم خوب میشد هیچ وقت منو نمیبخشید.. گلاب که عین گلناز نبود بزنمش و چیزی نگه.. ولم میکنه میره.. وای خدایا .. چه غلطی کردم.. تازه اگه نعنا و پدرش بفهمن.. حتما منو میکشن..

ارسلان: دکتر.. دکتر چیشد؟ هرچی لازمه.. هر کاری لازمه انجام بدین.. اصلا نگران بحث مالی نباشین..

دکتر: دلواپس نباشین.. فعلا بیهوشه ولی حالش وخیم نیست.. اما همه چی بستگی به عکسا داره.. بررسی میکنم و تا یه ساعت دیگه مشخص میشه..

جای گرفتم و مجدداً سرمو گرفتم تو کف دستم حتما تا یه ساعت دیگه دیوونه میشدم و عقلمو از کف دست میدادم… سرمو تو کف دستم گرفته بودم و فقط منتظر دکتر بودم که بلاخره اومد

ارسلان: چیشد دکتر.. حالش چه طوره؟

دکتر مکث کرد و همین مکث کردن کافی بود تا ته قلبم حسابی خالی بشه

دکتر: راستش وضعیتش بد نیست و به زودی به هوش میاد .. اما چند ساعتی بیهوش بوده و خون تو سرش لخته شده.. تو عکساش یه لخته ی خون مشاهده کرده میشد ..

ارسلان: خب.. این الان خطرناکه

دکتر: خطرناک… خب بهتره لخته از سرش خارج بشه.. بله.. میتونه خطرناک باشه…

افراخان

با کف دستم زدم تو پیشونیم و اضافه کردم

خب اگه خطرناکه زودتر کف دست به کار بشید دیگه.. چرا معطلش میکنید.. عملش کنید..

دکتر: عمل کردنش تو این بیمارستان ریسکیه.. ببینید ما دکتر خوب به‌شدت زیاد داریم اما بهتره که ببرینش بیمارستان مجهز… من معرفیتون میکنم به یکی از بیمارستان های مجهز تهران.. دکترش رو هم خودم میشناسم.. سفارش میکنم.. خیالتون هم راحت باشه.. اونجا حرفه ای هستن.. عمل ساده ایه براشون..

تهران.. تهران.. لعنت به این تهران.. دلم اصلا راضی نبود زیرا اگه میراهی شدیم تهران جدا از گلناز.. به محض اینکه حال گلاب خوب میشد مستقیم میرفت پیش پدرم و نعنا و همه چیزو میذاشت کف کف دستشون با اصرار بیان کردم

نمیشه خودتون عملش کنید؟ یا نمیشه بگین دکتر از تهران بیاد؟ من هزینشو تمام و کمال میدم

دکتر: اخه اصلا بحث دکتر نیست.. بحث تجهیزاته… شما اینجا عملش کنید ریسکش بالاست.. دلواپس چی هستین؟

ارسلان: دلواپس اینم که مسیر و جاده و جا به جا کردنش خطرناک باشه

دکتر: ریسک اینا عمل کردنش بالاتره.. اگه هم خیلی مضطربید میتونیم آمبولانس هماهنگ کنیم.. ولی مضطربیتون بی مورده ماجرا اونقدرا هم حاد نیست.. الانم میتونید منتظر باشید.. چند ساعت دیگه به هوش میاد.. فقط ماجرا رو یه جوری به خودش بگید که هول نکنه و بترسه.. اول از همه خودش باید اروم باشه.. اطمینان میدم بهتون که چیز خاصی نیست..

دکتر اینو گفت و رفت تو قلبم گفتم نه خیر انگار هرکاری کنم از تهران جاده فراری ندارم اگه همون اول به حرف گلاب گوش داده بودم لا اقلش این بود میحرکت کردیم و برمیگشتیم حالا باید بریم تو تهران درگیر بیمارستان بشیم.. تازه گلاب تفم تو صورتم نمیندازه..
چند ساعتی گذشت روی صنقلبی انتظار خوابم برده بود پرستار آوام کرد

پرستار: اقا.. خانومتون به هوش اومدن..می تونید ببینیدشون..

ارسلان: ساعت چنده؟

پرستار: صبح زوده.. بفرمایید داخل.. فقط ملاقاتتون کوتاه باشه.. اونم چون دکتر سفارش کرده وگرنه تو این ساعت نمیتونید برید ملاقات بیمار..

سری تکون دادم و تشکر کردم.. گلابو اورده بودن تو بخش تو اتاق تنها بود و تخت کنارش خالی بود به محض اینکه منو مشاهده کرد دیدهاشو بست.. حرکت کردم جلو و کف دستشو گراهی شدم دستشو پس کشید

ارسلان: گلاب..

گلاب: برو بیرون.. نمیخوام ببینمت…

افراخان

کف دستمو گذاشتم روی موهای گلاب و بیان کردم

گلاب.. من .. من اصلا نمیدونم چیشد.. الان تو هر چی بگی.. هر کاری بگی میکنم.. جبران میکنم..

گلاب: جبران؟ بعضی چیزارو نمیشه جبران کرد آقا ارسلان.. نمیخوام حرف بزنم.. میخوام استراحت کنم.. برو خونه اینجا نمون.. به اکرمم بگو وسایلمو بزاره دم در.. میفرستم یکی بیاد برداره.. از بیمارستان میرم تهران.. گفتم در جریان باشی..

ارسلان: باشه.. من خودم میبرمت..

گلاب در حالی که اشک تو نگاهاش جمع شده بود اظهار کرد

گلاب: نمیخوام.. با تو نمییییام.. دیگه با تو هیچ جا نمیام.. برو بیرون..

ارسلان: خیل خب.. خیل خب آروم باش.. الان استراحت کن.. من میرم.. ترخیصت که کردن دم ظهر با هم حرف میزنیم..

گلاب: حرفی نداریم.. دیگه هم اینجا نیا..

اعصابم خورد شده بود نفس عمیقی کشیدم و به خودم مسلط شدم.. میدونستم اگه یه بار دیگه کنترل اعصابمو از کف دست بدم قید همه چیو میزنه.. بدن اینکه حرفی بزنم راهی شدم بیرون پیش خودم گفتم بهش فرصت میدم حرکت کردم خونه یه دوش گرفتم و وسایل خودمو جمع کردم به اکرم گفتم چمدون تمنا رو ببنده.. وقتی چمدون گلابو گحرکت کردم مشاهده کردم به‌شدت سبکه.. درشو باز کردم با تعجب متوجه شدم خالیه.. جا خوردم.. پس.. پس … یعنی اون روزگار فقط برای ترسوندن و راضی کردن من چمدون و ساک کف دستش گحرکت کرده بود..با متوجه شدن این صحنه بیشتر عذاب وجدان گحرکت کردم و غمگین شدم.. بیان کردم اکرم وسایل گلابم جمع کرد همه رو گذاشتم تو ماشین و با تمنا راهی شدیم دنبال گلاب.. بخوام یا نخوام باید میحرکت کردیم تهران.. هم به خاطر بیمارستان گلاب.. هم به این خاطر که مطمئن بودم گلاب تا تهران نره با من آشتی بکن نیست..
تمنا به بغل کارای ترخیص گلابو انجام دادم..رفتیم پیش گلاب

ارسلان: کاراتو انجام دادیم.. وسایل تو ماشینه.. بیا بریم.. به خاطر بچه

گلاب: هماهنگ کردم ماشین میاد دنبالم.. با شما حرفی ندارم..

ارسلان: گلاب.. به خاطر من نه.. به خاطر بچه.. تازه دکترت اظهار کرده تهران باید چک کنیم سرتو…

گلاب چیزی نگفت درک کردم کوتاه اومده.. البته کوتاه اومده ولی تا برسیم تهران معلوم نیست چه نقشه ای داره احتمالا میخواد جلوی پدرش و نعنا کف دستمو رو کنه و دعوا به پا کنه.. وگرنه گلاب کسی نبود که کتک بخوره کارش به بیمارستان بکشه و ببخشه.. بدون اینکه نگاهم کنه سوار ماشین شد و تمنا رو بغل کرد و عقب جای گرفت..

افراخان

گلاب تا خود تهران لال میم بود یک کلمه هم حرف نزد حتی به تمنا هم زیاد محل نداد.. تو جاده چند جا میل داشتم وایستم اما جوابمو نداد و متوجه شدم نمیخواد از ماشین پیاده بشه…
اول تهران که رسیدیم بدون اینکه حرفی بزنم رفتم به ادرس بیمارستانی که دکتر بهم داده بود وقتی راهی شدم داخل بیمارستان و تو پارکینگش پارک کردم گلاب به حرف اومد

گلاب:واسه چی اومدی بیمارستان؟ اضافه کردم که نمیخوام.. حالم خوبه..

ارسلان: نمیخوام چیه.. دکترت اظهار کرده.. ایناها پروندتم داده.. خودشم هماهنگ کرده.. بچه رو بده بغل من پیاده شو بریم..

گلاب: گفتم نمییییخوام.. نمیفهمی!..

اعصابم خورد شد.. این دیگه چه جور لجبازی بود با عصبیت بیان کردم

نمیخوای!؟ باشه پس بزار لخته خون تو سرت بمونه که بمیری..

با تعجب نگاهم کرد و چیزی نگفت بعد از چند ثانیه مکث گفت

منظورت چیه…

ارسلان: بله خانوم.. باید عمل بشی.. پیاده شو گلاب به اندازه کافی اعصابم خورد هست.. تو دیگه لجبازی نکن.. پیاده شو کارای عملتو کنیم …

گلاب: عمل؟ یعنی ممکنه بمیرم؟ خطرناکه؟

اشکاش جاری شد.. پشیمون از اینکه چرا این حرفو زدم حرکت کردم سمتش.. تمنا رو از بغلش گرفتم و بیان کردم

ارسلان: بیا گلاب جان.. بیا بریم.. خطرناک چیه.. من اونجوری بیان کردم که لجبازی نکنی.. دکتر گفت بسیار هم راحته.. اصلا چیزی متوجه نمیشی..

گلاب: کف دست بهم نزن.. همش تقصیر تو إ.. اگه بمیرم حلالت نمیکنم..

با عصبیت اشکاشو پاک کرد پرونده رو از کف دستم گحرکت کرد و حرکت کرد سمت بیمارستان.. تمنا به بغل دنبالش حرکت کردم.. خودش کارای خودشو انجام داد و بازم شروع کرد به نگاه نکردن و حرف نزدن با من.. دکترش اومد پیش من یه مرد مسن و جا افتاده بود..

دکتر: نگران نباش پسرم.. فقط پیشش باش.. از شیراز سفارشتونو کردن.. منم کارارو کردم.. تا نیم ساعت دیگه میبریمش اتاق عمل.. فقط یه سری وسایل هست و دارو که باید از دارومنزل ای که بهت ادرس میدم بگیری.. دارومنزل بیمارستان اینارو نداره.. دارو های آزاده.. یه بیمارستان خصوصی هست بیا آدرسشو واست نوشتم.. میری داروخونه ی اونجا.. دارو هارو میگیری تا بیای هم خانومت ولیده شده که بره اتاق عمل.. هیچ نگران نباش.. میتونی با بچه بری!؟

ارسلان: میتونم.. میگیرم و میام ..فقط تا من نیومدم عملش نکنید.. میترسم..

دکتر: نه خیالت راحت.. تا برسی کارای بستریش انجام میشه بعد که اومدی فرم هارو پر کن که عملش میکنیم..

با تمنا سخت بود با ماشین خودم برم.. تاکسی گحرکت کردم .. این بار اول بود که تو تهران میگشتم.. تاکسی رو نگه داشتم که با خودش برگردم ظاهرا دارومنزل داخل خود بیمارستان بود.. با بدبختی پیداش کردم.. دارو هارو گرفته بودم.. یه کف دستم دارو بود و یه دستی هم تمنارو بغل کرده بودم از مسیررو رد میشدم که متوجه شدمش..

مطمئن بودم خودش بود… این چهره رو هیچ وقت یادم نمیراهی شد.. خودم چند وقت زاغ سیاهشو چوب زده بودم.. اون روزگار تو جاده.. داشت میومد نزدیکتر.. این همون بود.. پسره.. شوهر جمشاهده کرد گلناز…

افراخان

تمنا رو به بغلم چسبوندم و سرمو انداختم پایین نفسم تو سینه حبس شده بود باورم نمیشد اخه اون لعنتی اینجا چیکار میکرد.. داشت مستقیم میومد سمت من.. زیر دیدهی نگاهش کردم دقیقا خودش بود.. روپوش تنش بود لابد دکتر همین بیمارستان بود.. با جعبه شیرینی اومد سمتم و جعبه رو گراهی شد سمتم

امیر: بفرمایید..

خواستم بر ندارم و رد بشم.. اما برای اینکه سرمو کشیده نکنم یه شیرینی برداشتم یه دکتر دیگه داشت رد میشد که اومد کنار ما و شیرینی برداشت و اضافه کرد

دکتر: دکتر جوون این سومین جعبه شیرینیه هااا.. بابا شدی کل بیمارستنو شیرینی دادی اما به دکترا باید شام بدی فراموش نشه..

امیر: چشممم.. حتما.. بزار خانوممو ببرم خونه یه شام چیه ده تا شام بهتون میدم..

دکتر: حالا پسر دوست داری یا دختر؟

امیر: هرچی خدا بده..

فقط تونستم پاهامو تکون بدم و از اونجا دور بشم.. شیرینی تو دستم بود و دارو ها تو کف دست دیگم که باهاش تمنا رو بغل کرده بودم.. تمنا داشت تقلا میکرد شیرینی رو از اون کف دستم بگیره که شیرینیو انداختم رو زمین و پامو سریع کردم تاکسی منتظرم از حرکت ایستاده بود تمتا به خاطر شیرینی که افتاده بود شروع کرد به گریه کردن آواش حرکت کرده بود تو مخم از جیبم بهش یه شکلات دادم.. نمیتونست بخوره فقط می گراهی شد و تف تفی بازی میکرد.. تو بغلم اروم گرفت راننده تاکسی به سمت بیمارستان گلاب حرکت کرد.. من ولی به بیرون خیره شده بودم و فکرم درگیر شده بود.. انگار یه چیزی به قلبم چنگ انداخته بود.. گلناز ازدواج کرده بود.. بچه داشت.. خوشبخت بود.. من چی؟ منم خوشامگاهخت بودم؟ پس چرا دلم یهو ریخت.. به تمنا چشم دوختم.. یعنی گلناز حتی بعد اینکه اندیشیده بود تمنا مرده بازم تونسته شاد باشه و حیات کنه!..من چی؟ گلاب چی؟ واقعا خوشامگاهخت بودیم؟

راننده تاکسی: بفرما عمو.. رسیدیما…

به خودم اومدم و از ماشین پیاده شدم.. وقتی اومدم بیمارستان گلاب لباس عمل پوشیده بود.. تا منو دید چهرش تغییر کرد انگار خیلی رنگ و روم پریده بود زیرا با تعجب گفت

حالت خوبه ؟!چیزی شده؟

ارسلان: نه..خوبم چیزی نیست.. دلواپس تو أم..

گلاب بار دیگر راهی شد تو قیافه و یادش اومد که با من قهر بوده.. حرکت کردم جلو کف دستشو گراهی شد و گفتم

ما پشت دریم.. زود خوب میشی میای بیرون.. بعدش همه چی عالی میشه.. قول میدم..

گلاب چیزی نگفت فقط کف دست تمنا رو بوسید و اشاره کرد ببرنش سمت اتاق عمل…

افرای درونم بخ غلیان افتاده بود.. گلناز .. گلناز.. گلناز که یه نمونه ی کوچیکش با همون دیدهای کوچیک و موهای لخت تو بغلم بود.. دلم نمیمیل داشت کنتر کس دیگه خوشبخت باشه از اینکه خوشبختیشو حس کرده بودم لجم گراهی شده بود و این ترسناک بود.. ترسناک بودچراکه نشون میداد هنوز ته ته دلم بهش حس دارم.. هنوز تو وجودم یه تیکه ای هست که دیوونه وار عاشقشه.. هم عاشقشه هم سرکش.. انقدر عاشق که از عشق دلش میخواد گلنازو بکشه.. بکشه که کنار کس دیگه نباشه…

گلناز

امیر چند دقیقه بعد که تازه قضیه براش جا افتاد از خوش حالی رو پاش بند نبود می وحشت کرد بغلم کنه

امیر: وایی گلناز بشین بشین.. تکون نخور.. من میگم پرستار بگیریم.. یا الان هماهنگ میکنم دو سه روزگار بستری باشی.. دکتر زنان بیاد بالای سرت.. اره بیمارستان بهتره.. به هر حال زمین خوردی

خندم گحرکت کرده بود و هم زمان اشک از چشمام میومد اشک شوق بود..

گلناز: امیر من خوبم.. خوبم بابا انقدر بزرگش نکن..

امیر: من خوبم نه.. باید بگی ما خوبیم گلناز مااا.. تازه کجاشو دیدی الان میخوام برم کل بیمارستانو.. نه اصلا کل شهرو شیرینی بدم..

گلناز: باااشه حالا الان نرو.. بمون اول مرخصم کنن بعدا

امیر: دیوونه شدی؟ مرخص چیه .. میرم میگم نگهت دارن.. قشنگ ازمایش بدی دوباره.. چکاپ بشی دکتر زنان بیاد.. وای گلناااازز عاشقتووونم..

گلناز: نه تو رو خدا بریم خونه.. تو بیمارستان حالم بد میشه..

امیر: باشه عشقم حالا یه روزگار بمونیم دکتر زنان بیاد بعدا.. بعدم بیمارستان معماما که نیست ناسلامتی من دکتر اینجام.. تو جون بخواه میگم برات وسط بیمارستان کبابی بزنن.. کباب میخوای؟ ترشی چیزی هوس نکردی؟

حالا دیگه از ته قلب میخندیدم

گلناز: امیررر هنوز به ویار نرسیده.. تو فقط یه کاری کن.. به مادرت زنگ بزن..

امیر اخماش رفت تو هم.. انگار بار دیگر قضیه سروین یادش افتاد و اینکه الان اصلا برای چی اینجاییم.. تا اخمشو مشاهده کردم درک کردم

گلناز: امیر تو رو خدا.. من فقط ازت یه چیزی میخوام ..

امیر: جانم.. تو جون بخواه..

گلناز: تو رو خدا شر درست نکن.. اگه میخوای سروینو ردش کن بره ولی شر درست نکن.. دعوا به پا نکن.. مادرتو منو آزرده نکن.. هرچی بوده تموم شده ما میتونیم یه کار کنیم اونم اینه از این ادم فاصله بگیریم

امیر: تو خودتو دلواپس نکن.. نگاه هر چی تو بگی.. الان بخواب استراحت کن.. من هم برم دکترتو پیدا کنم هم به مامانم این خبر خوبو بدم هم میخوام برای بیمارستان شیرینی بگیرم.. چند ساعت بخواب دم ظهر یا یه ذره دیرتر من میام باشه

با سر تایید کردم و نگاهامو بستم اما مگه از ذوق خوابم میبرد…

💙
💚💙
💙💚💙
💚💙💚💙