رمان خان پارت ۱۰۵

🌸گلناز

مولین گریه رو قطع کرد و با قلبخوری بیان کرد
مولین: دخترم تو اونقدری که برای همه وقت میزارین برای قلب خواهر خودت وقت نمیزاری میدونم داغداری قلبت سوخته ولی چرا یه حالی از این دختر نمیپرسی من آخه بهت چی بگم گلناز…
من بند قلبم پاره شد که نکنه بلایی سر نازگل اومده فوری گفتم

🌸وای مامان تو رو خدا… تو رو خدا این و نگو آخه ازت سؤال کردم نازگل چش شده تو هم گفتی چیزی نیست خوبه آخه تو که حالمو مشاهده کردی… زن بیچاره تو خونه ی من مرد..‌ حامله بود..‌ آخه اگه نازگل چیزیش شده چرا بهم نمیگی… آخه مولین از دست تو… بگو‌چیشده نصف عمرم کردی…

مامان: دخترم آخه خودش بهم اضافه کرد به تو نگم والا من از کار شما که سر در نمیارم..‌ بیان کرد اگه به خواهرم بگی اون خودش و اذیت می‌کنه و عذاب وجدان میگیره و چی و چی اما منم نمیتونم بشینم وببینم اینجوری داره از درون آب میشه.. هی من و هی این شوهرش که ماشالا عین فرشته مهربونه میگیم بابا بگذر… ول کن… همه که نباید بچه داشته باشند ولی خودش دلش شکسته سعی می‌کنه خوب باشه ها اما نمیتونه آنقدر به خودش فشار آورد که حالش بد شد…

🌸من گیج و گمراه نگاهش میکردم و اونم ادامه داد
مولین: من چند روزی مراقبش بودم یه کم بهتر شد اما باز که این ماجرای کتی خدابیامرز پیش اومد و ازش دور افتادم خودش و ناراحت کرده حالا هم که به شوهرش اصرار اصرار که باید بری زن بگیری گلناز این دختره دیوونه شده داره دستی دستی زیستن خودش و از هم می‌پاشه حالا خوبه شوهرش عاقله… اما چی بگم که این دختره ول کن نیست…

حالا فائزه هم با ما ماجرا رو میگوش داد و من یهو گفتم
گلناز: صبر کن مولین همینجوری واسه خودت میگی و میری تو چی داری میگی واسه چی شوهرش بره زن بگیره آخه چرا همه بچه نخوان یعنی چی… میگی بچه دار نمیشه؟ آخه مگه به این سادگین من میبرمش بهترین دکترا بعدم جوونه مگه به این حرفاش منم بچه انداختم ولی خداروشکر بعدش دو تا آوردم حالا چی شده که آنقدر عجله داره..‌ خدا باش بچه میده بزار من باهاش حرف میزنم و آرومش میکنم تو چرا آرومش نکردی آخه مامان

🌸 مامان: دخترم چی داری میگی عزااار و یک دکتر بردمش همین چند وقت پیش ازت پول گراهی شدم و اظهار کردم کار دارم واسه نازگل میتمایل داشتم… آنقدر دکتر گرون گرون بردمش حتی چندتاییشو یواشکی از شوهرش راهی شدیم آخه اون بنده خدا خودش کلی هرج کرده بود ولی انگار اون موقعا اون بیشرفا اذیتش کردن یا نمیدونم چیشده که دیگه بچه دار نمیشه… همه دکترا همینو بیان کردن…

من نگاه معنا داری به فائزه کردم و هردومون حدس زدیم وقتی تو اون خراب شده بوده اونقدر اذیت شده که همچین بلایی سرش اومده من سرمو گحرکت کردم تو کف دستم باورم نمیشد خیال میکردم این کابوس تموم شده اما انگار کارایی که تو گذشته می‌کنیم قرار نیست کف دست از سرمون بردارم و راحتمون بزارن

🌸ناباور به مولین بیان کردم
گلناز: یعنی تو هر جا بگی رفتی؟ همه دکتری بردی؟ آخه مولین چرا زودتر بهم نبیان کردی… آره خداروشکر شوهرش مرد خوبیه اما هر کسی آرزو داره برای خودش یه بچه داشته باشه… قلبش میخواد صاحب اولاد بشه ولی… اما زن گراهی شدن از کجا در اومد اخ خواهر دیوونه ی من… آخ نازگل… من الان میرم پیشش…

مامان تند از جا پرید کن جلومو بگیرن و با هول اظهار کرد
مولین: نه… نه گلناز دیوونه نشی… اون گفته اصلا بهت نگم منم چون درمونده شدم اومدم حالا بزار عقلامونو بزاریم روی هم اگه راه چاره پیدا کردیم بعد بریم پیشش… اگه الان بفهمه بهت گفتم دیگه منو نمیبخشه ها… عصبانی میشه…

🌸گلناز: خب مولین باید باهاش حرف بزنم که راه چاره پیدا کنم دیگه بدون حرف زدن آخه چاره از کجا بیارم… دختره دیوونه شده میخواد برای شوهرش زن بگیره… آخه من چجوری دست رو کف دست بزارم… میگم خب.. خب برن از خیریه بچه بیارن…‌نمیشه؟

مولین: گفتم مادر هزار بار بیان کردم… گفتم از خیریه یه بچه کوچیک میگیرین… خودتون بزرگ میکنید اصلا میتونین بهش چیزی هم نگین ما هم لال میشیم فک و فامیلی هم کت نداریم بخوان سرک بکشن… ولی گوشش بدهکار نیست میگن نه… حتی شوهر بنده خدا هم گفت باشه خیلی استقبال کرد اما میگه ما نمی‌دونیم بچه ی کیه و چیه پس فردا مادر پدرش پیدا میشن و روزگارگارمون سیاه میشه چی بگم والا مادر… مرغش یه پا داره

🌸هرچی من گفتم مولین هزار برابرشو به نازگل اظهار کرده بود حرفای من کاملا بی فایده بود و منم چاره ای نداشتم جز این که بشینم فکر کنم… تی فکرو فکر و فکر…. خلاصه اونقدر با خودم کلنجار راهی شدم که یه دفعه به خودم اومدم مشاهده کردم به ما یادم رفته با فائزه حرف بزنم

گلناز: فائزه گلم… بیا… بیا مولینم اومد و رفت به کل حواسمون پرت شد… ول کن اون بشور بساب و آشپز هست انجام میده… بیا بشین اینجا حرف بزنیم…
همین که نشست فکری از ذهنم رد شد میتمایل داشتم بگم تو اگه بچه رو بدی به نازگل همه ی این ماجمسیرا حل میشه اما ممکن نبود… اون اظهار کرده بود بچه رو می‌خوام حالا عمرا راضی نمیشد که بچه رو بده به کسی…

🌸واقعا که وضعیت عجیبی بود از یه طرف باید دلواپس خواهرم میبودم‌‌‌ که بچه دار نمیشه و از طرف دیگه مضطرب دوستم که باردار بود و نمیدونست با یه بچه چیکار کنه… با اوضاع پیش اومده نمیتونستم فائزه رو بفرستم خونه ی نازگل… چراکه اگه میفهمید بارداری میشد اینه ی دقش… کاش کتی اینجا بود دلم میتمایل داشت با یکی همفکری کنم… حرف بزنم… همینجوری دوباره تو فکر فرو راهی شده بودم که فائزه گفت

فائزه: خانوم ببین شما چه چیزایی برات پیش میاد… آخه درد منو کجای قلبت بزاری من که اظهار کردم میرم تو رو خدا تو دیگه تو این شرایط به من فکر نکن الان نازگل خانوم واجبه به خدا این دختر به اندازه ی کافی سختی کشیده حقش نیست درگیر همچین ماجرایی بشه…

من تو فکر بودم اما نمی‌خواستم حس کنه که نمیتونم بهش کمک کنم برای همین با اعتماد به نفس گفتم
گلناز: ببین… تو یه مدت برو خونه ی مادرم… عین خیالت نباشه که مامانم بفهمه من خودم باهاش حرف میزنم… بعدم کلاه هارو الگوشو میدم… نمونه های رو تو بدور درسته من خیلی وقته کم کار شدم ولی کار سختی نیست زود بعد میگیری در آمد داری سرت هم گرم میشه باشه؟

🌸 فائزه مردد بود و من با خیال راحت اضافه کردم
گلناز: ببین نباید عجولانه تصمیم بگیریم… من میگم فعلا اینکارو کنیم تا من یه کم به نازگل برسم… بعدش فکر اساسی میکنیم… ببین گلم نباید سخت بگیریم…. خدا بزرگه… کمک می‌کنه پیش می‌بریم… تو انتخاب کردی نگهش داری پس بد به قلبت راه نده باشه؟

خلاصه راضیش کردم و اونم وسیله هاشو گراهی شد و رفت خونه ی مادرم..باید سر فرصت با مادرم حرف میزدم و یه جوری این ماجرا رو بهش میاضافه کردم ولی فعلا هر دوشون باید میراهی شدن تا من فکر کنم..‌ حق با مامان بود اگه به روی نازگل می آوردم اون پریشون تر میشد تازه هیچ وقت هم که به حرف من گوش نمی‌داد

🌸 امیر: گلم تو خوبی؟ از وقتی اومدم خونه یک کلمه هم حرف نزدی… بگو ببینم چی شده بچه ها خوبن؟
گلناز: تمنا امروز یه کم لج کرد مجدداً یاد خواهر کوچولوش افتاده بود می‌اضافه کرد من این گندم و نمیخوام… نی نی خودمونو می‌خوام… به خدا نمیدونم چجوری باهاش کنار بیام… ولی الان آرومه… خوابیده…

امیر: ولی گلم کلافه بودنت از این اخباری های تمنا نیست من میدونم از چی آزردهی… ولی باور کن کتی هم راضی نیست به خاطرش این همه غصه بخوری
تبسم کمرنگی زدم و بیان کردم
گلناز: به خاطر کتی هم هست ولی قلبم از جای دیگه گحرکت کرده… مولینم امروزگار اومده بود … اون… اون بیان کرد نازگل بچه دار نمیشه… منم برای اون دلخورم… خب… خب باورم نمیشه

🌸امیر با تعجب منو خیره شد و در حالی که ظرف های شام و جمع میکرد گفت
امیر: آخه برای چی؟ میخوای اسم چند تا دوستای متخصص رو بدم..‌ یا همون خانومه که اون روزگار اومد برای معاینه ی کتی… به این راحتی نیست بگی یه نفر اصلا بچه دار نمیشه شاید پیش دکتر خوبی نحرکت کردن

با تأسف سرم و تکون دادم از یاد آوری اون خانوم دکتر هم یه جوری شده بودم و با قلبخوری گفتم
گلناز: نه بابا چه دکتری؟ اصلا لازم نیست… هر دکتری که تو شهر بوده رفتن و حرف همشون هم یکی بود… هیچ کدوم امید ندادن همه گفتن نازگل مشکل داره..‌
امیر: آخه چه مشکلی!
یه لحظه مکث کردم و بعد اظهار کردم
گلناز: مشکل مادر زاد… گفتن مشکل مادرزادی داره…

🌸امیر : ای بابا پس چرا زودتر تبر ندادن… به هر حال این کم مشکلی نیست میخوای برو بهش سر بزن… من میگم با همه ی اینا دکتری که…
نذاشتم‌حرفشو کامل کنه و گفتم
گلناز: امیر جون اون دکتروف ول می‌کنی تو رو خدا؟ دارم میگم پیش همه حرکت کردن… بعدم بهم نبیان کرده که آزرده نشو الانم نمیدونه من خبر دارم.. تو رو خدا سوال پیچم نکن امشامگاه به‌شدت به هم ریخته ام..‌ می‌خوام فکر کنم بلکه بتونم کاری براش بکنم…

امیر غمگین شد ولی به روم نیاورد منم غمگین بودم و حوصله ی جواب پس دادن نداشتم اینکه فائزه فعلا پیش مادرم بمونه و در امدش هم از کلاه ها باشه یه ایده ی موقت بود ولی تا یه مدت وقت داشتم یه فکری به حالش منم ولی در مورد خواهرم چی… من اونو میشناختم.. گذشته شاید تو زندگی من بالا و پایین بیشتری داشته اما رو اون تاثیر خیلی شمشاهده کردی گذاشته

🌸نازگل به این راحتی کنار نمی اومد و خیلی حساس بود اعتماد به نفسش هم نیازی به خاطر اون خراب شده ای که توش بود از بین رفته بود برای همین من اگه چیزی بهش میگفتم بدتر میشد و الانم که شوهرش بهش بیان کرده بود بچه نمیخواد خیال میکرد از روی ترحمه… من باید یه مسیر حل پیدا میکردم..‌ تا صبح اندیشیدم ..‌

میتونستن بچه بگیرن ولی زیر بار نمی‌رفت می‌اظهار کرد بچه ی شوهرم باشه من مشکل دارم اون چه گناهی کرده… صبح زود بچه هارو گراهی شدم و راهی شدم خونه ی مولینم فائزه هم اونجا بود
گلناز: مولین بچه هارو میزاریم پیش فائزه اگه تو ماری نداری بریم تا جایی..
مولین جا خورد و اضافه کرد
مامان: گلناز مادر الان چه وقت گشت و گزاره..
با چشم بهش اشاره ای کردم و درک کرد که باید بیاد…

🌸رفتیم تو خیابون و اضافه کردم
گلناز: مامان یه چیزی بهت میگم ولی جون نفس و گندم نباید به هیچ‌کس چیزی بگی و نباید هم چیزی بپرسی
مولین با وحشت منو خیره شد و بیان کرد
مولین: باشه مادر من تا تو نمی که حرف نمی‌زنم… این زبون من لال بشه اگه بگم… منو نترسون بگو چی شده..‌
گلناز: دلواپس نباش این در مورد ما نیست… فائزه پیش تو میمونه برای یه مدت… زیرا… چراکهکه حاملس…
با نگاه گرد شده منو نگاه کرد و بعد تمایل داشت چیزی بپرسه که من نگاهش کردم

گلناز: مولین..‌ چیزی نپرس… بچه ی خودشه و میخواد نگهش داره..‌ به ما بقیش مربوط نیست..‌ ازت می‌خوام باهاش خوش اخلاق باشی تا بچه رو به جهان بیاره باشه؟ مراقبش باش..‌ به من اعتماد کن… شوهرش هم نپرس و نگو کی بود و چیشد…

🌸مولین:خیل خب من چرا چیزی بپرسم… تو گفتی منم میگم باشه..‌ مهمون منه..
اما یه دفعه دیدهش برقی زد و گفت
مولین: ولی آخه زن جوون کف دست تنها بچه میخواد چیکار… من میگم اگه بچه رو نمیخواد… یعنی شاید اگه باهاش حرف بزنیم..‌

گلناز: نه مولین به هیچ‌وجه… اون بچه رو میخواد اصلا مبادا بهش چیزی بگی ها… اون بچه رو میخواد تازه نازگل بچه ی کس دیگه رو نمیخواد که… میگه شوهرم خودش بچه دار بشه..‌ تو فعلا مراقب فائزه باش..‌ هواشو داشته باش تا منم یه فکری به حال نازگل کنم…

مولین دلواپس بود و ته قلبش انگار میمیل داشت بگه بزار باهاش حرف بزنم و نصیحت کنم منم کاملا میشناختم و برای همین اظهار کردم
گلناز: من حرف اول رو آخر زدم مولین به هیچ وجه سعی نکن در مورد شرایط باهاش حرف بزنی اون یه زن عاقل و سرد و گرم چشیده پس نصیحت نکن اون بهتر از ما می‌دونه که چی به چیه… انتخاب کرده که بچه رو نگه داره و منم میخوام فقط کمکش کنم…

🌸 مولین دیگه ادامه نداد و حرفی نزد منم راهی شدم خونه میتمایل داشتم به بچه هام برسم یه کم براشون وقت بزارم از وقتی متوجه شده بودم نازگل همچین مشکلی داره متوجه شده بودم چه نعمتی دارم…. همون لحظه بود یه فکری به ذهنم رسید مسیر نراهی شده رو برگشتم و در حالی که نفس میزدم بیان کردم…

🌸گلناز: مولین… مولین من درک کردم چیکار کنیم… یعنی به نظرم بهترین جادهه…
مولین دست و پاشو گم کرده بود و اضافه کرد
مولین: دخترم تو که منو نصف عمر کردی بگو ببینم چی شده… آخه تو که حرکت کرده بودی چیشده…

گلناز: تو راه درک کردم… مگه نازگل گیر نداده که برای شوهرش یه زن دیگه بگیره… خب ما یه زنی دختری چیزی براش پیدا کنیم پول بدیم بهش… شما برین میل داشتگاری اونم سوری بشه زن دوم ولی واقعا رابطه ای نداشته باشن… بعدم یه مدت میگذره نازگل میبینن زن حامله نشده خیال می‌کنه قسمت نیست و ول می‌کنه …

🌸مامان مردد بود منو خیره شد و گفت
مولین: مادر یه جادهی پیدا کن که پای زن دیگه ای وسط نیاد به خدا ما شانس نداریم یکی رو پیدا میکنیم عاشق دولیدم میشه و ول کن نیست… بدتر دردسر میشه تازه اگه نازگل بو ببره باز قهر می‌کنه حتی ممکنه بزاره بره تازه همه ی اینا به کنار دولیدم زیر بار نمیره اون پسر بسیار رو راستیه تو که میشناسی مخالف دروغ و نقشه و این جور حرفاس.. تو بزار من فردا میرم سر میزنم ببینم اوضاع از چه قراره…

من منتظر یه خبر از مولین بودم طرفای ظهر اومد پیش من و گفت
مامان: بیچاره شدیم گلناز… بیچاره… دختره گشته یه نفرو پیدا کرده… دو در اون طرف تر از خونشون یه زنی هست که شوهرش مرده… نازگلم حرکت کرده با زنها حرف زده که ما بهت پول میدیم و تامین میکنیم… زنه هم بهش برخورده و اضافه کرده نه من آنقدر لنگ نیستم که بچه بفروشم….

🌸 زدم رو کف دستم و اضافه کردم
گلناز: تو رو خدا ببین چه آبروریزی به پا می‌کنه… حالا بعدش چی شده؟ زنه بهش اظهار کرده نه اینم کوتاه اومده؟
مولین: چه کوتاه اومدنی دخترم… ساده ای یا خواهرتو نمیشناسی… برگشته اظهار کرده من باردار نمیشم حیاتمون داره از هم می‌پاشه..‌ گریه و زاری مسیر انداخته اضافه کرده می‌خوام بچه ی یه زن پاک رو می‌خوام که بچه ی خوب و صالح به ما بده و یه عمر دعات میکنیم و از این حرفا… چی بگم مادر..‌ حسابی زنه رو شست و شوی مغزی داده‌‌‌‌…

گلنار: وای یعنی زیر بار حرکت کرد و قبول کرد؟ تو رو خدا بگو که قبول نکرده… وای حالا چیکار کنیم… شوهرش چی؟
مولین: همین و می‌خوام بگم برو یه چیکه آب بیار نفسم بالا نمیاد… همینارو که برای من تعریف میکرد گفت شوهرش دیشب شر به پا کرده اون بنده خدا از سنگ صدا در میومده از این در نمیومده… اما دیشب داد زده که من بچه نمیخوام… اگه بخوای تحت فشارم بزاری من طلاق میدم… من بچه نمیخوام… حالا نازگلم غمگین شده بود می‌گفت میخواد به این بهانه طلاقم بده… اما من که میگم اون بنده خدا خواسته اینجوری تهمتوجه شدش کنه کوتاه بیاد