در گام اول پایش را که قد بلند میکند، زیر قلبش تیر میکشد و همین هم باعث توقفش میشود …
_ چی شد ؟
از پس این یه کارم بر نمیای ؟
رو میگیرد و زیر لب زمزمه میکند
_ فقط بلد بودی به حیات من گند بزنی
ثمر با گوش دادن این حرف ، بی توجه به دردش پایش را کمی بیشتر قد بلند میکند و سوار میشود …
با کوبیده شدن در بهم شهیار متعجب سر می چرخاند و نگاهش میکند .
با اینکه آثار درد در چهره اش مشخص بود اما سوار شده بود!
این نشان میداد دختر جسور و کله شقی است
بی حرف دیگری ماشین را روشن میکند و به جاده می افتد..
نیم ساعتی از مسیرشان می گذرد ، اما هیچ کدام حرفی نمی زنند …
هر دو در فکر هسسریع .
در فکر آینده ای مجهول، که هیچ کدام از آن اطلاعی نداشتند …
آن دو زیادی وصلهی ناجور بودند .
اما وصله بودند !
نام هایی غریبه که در مهم ترین قسمت در شناسنامهی هم ثبت شده بودند …
نگاه شهیار ناخداگاه روی دخترک می چرخد و خیره اش میشود .
_ چرا ؟
دخترک نفس عمیقی از دردِ کمر و دلش میکشد و سوالی نگاهش می کند .
_ چی چرا ؟
شهیار نگاهش را به مسیر جلو و رانندگی اش میدهد و در عین حال لب میزند
_ چرا خونواده ات میمیل داشتن بکشنت… تو
تو که دختر بودی؟
ثمر لبانش را به دهان میکشد و سرخ شده سر پایین می اندازد …
با اینکه این مرد دیگر شوهرش بود و ساعتی پیش تمام دار و ندارش را متوجه شده بود ولی، باز هم از او خجالت میکشید…
_ ناضافه کردی ؟
با سین جیم دوبارهی مرد لب باز میکند و توضیح سرسری میدهد .
_ تو منطقهی ما داشتن دوست پسر یا حتی ارتباط با پسر غریبه خودش جرمِ بزرگیه !
شهیار با تاسف از تفکر مزخرف این ادم ها ، از روی شانه نگاهش میکند
_ حالا واقعا دوست پسر داشتی؟
دخترک آب دهانش را آوا دار میبلعد…
_ چیزه …
اگه راستشرو بگم اذیتم نمیکنی ؟
شهیار که بو های خوبی به مشمامش نمی رسید ، اخم در هم میکشد و تیز دخترک را نگاه میکند…
_ چارهای جز گفتن راستش نداری!
ثمر ولی ابداً زبانش به دروغ نمی چرخید، جز همان یکبار که زبانِ لال شده اش این مرد را درگیر زندگی نکبتش کرد !
_ هرکاری بخواید بکنید من بازم راستش رو میگم ، رل نداشتم…
در حد کراش بود ، از یکی تو محل خوشم میومد ، به گمونم اونم از من خوشش می !
_ باشه ببر صوتتو …
با فریاد بلند شهیار و سرعت گحرکت کردن خودرو ادامهی حرفش را میخورد
چرا یک هو جنی میشد ؟
مگر خودش نپرسیده بود ، که دوست پسر دارد یا نه !
شانه ای بالا انداخته و دیگر چیزی نمی گوید …
شهیار هم دیگر حرفی نمی زند ، فقط پایش را روی پدال گاز فشار میدهد.
کف دستانش یقه ای فرمان را سفت چسبیده اند …
انگار که حرصش را از آن بیچاره در می آورد!
او هم سرش را به سوی پنجره می چرخاند و در فکر فرو می رود…
یعنی چی قرار بود بشه ؟
چه اتفاقی برایش می افتاد!
چرا شهیار بیان کرده بود نمی تواند او را در این شهر رها کند و برود ؟
چشم می بندد و ذهنش فلش بک می زند به گذشته ، به دوران دبیرستانی که شاید از بهترین دوران عمرش بودند !
هر چند به آن رویا هم به سختی دست یافته بود ، آخر ، درس خواندن در مقطع دبیرستان برای بسیار از دخترانِ مناطق محروم آرزویی دور و دراز بود …
خیلی از روستا ها دبیرستان نداشسریع و دختران برای خواندن در مقطع دبیرستان، محکوم به گحرکت کردن رضایت خانواده و حرکت کردن به شهر یا منطقه ای دیگر برای درس خواندن بودند !
آنهم اگر خوانواده ها راضی می شدند که کاری بسی محال بود …
اصلا اگر تا قبل از آن شوهرشان نمی دادند. خود او با هزار دوز و کلک تا آن سن از زیر ازدواج قسر در راهی شده بود .
دیپلمش را به سختی و با درس خواندن در شهری کوچک نزدیک به روستایشان گحرکت کرده بود !
که به عقیدهی خودش فردا روز مقابل کسی خجالت زده نباشد که حتی دیپلم ندارد …
یادش که می افتد در دروان دبیرستان با دختر ها همیشگی راجب شوهر باکلاس و شهری حرف نگاهش روی شهیار می چرخد. .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن