شهیار با این حرف اخم درهم میکشد و لحظهی در شک فرو می رود…
با خودش فکر میکند اگر او اشتباه کرده باشد چه!
با احساس لرز سنگینِ تن دخترک سراسیمه از رویش کنار می رود و تازه آنجاست که به عمق فاجعه پی میبرد…
خون!
این خون دیگر برای چه بود ؟
نگاه نادم و سردرگمش را از ملافه سفید می گیرد و به چهره رنگ پریده دخترک میدهد …
پس آن حرف ها؟
پس ان چرندیاتی که زن برادرش میبافت !
همه اش دروغ بود ؟
با متوجه شدن رنگ دخترک که مدام سفید تر میشود با عجله لباسی تنش میزند و بالای سر دخترک خم میشود و صورتش را در کف دست میگیرد
_ هی دختر خوبی ؟
الو ، باتوام … ثمر … ثمر خانوم، نمیشنوی صوتمو ؟
سگ نکن منو پاشو جمع کن خودتو !
دخترک ولی در حال خودش نیست …
خیره به گوشهی اتاق در بهتِ دخترانگی است که به همین راحتی به تاراج راهی شده بود .
آنهم توسط مردی که غیر از نام و نام خانوادگی اش چیز دیگری از او نمیاطلاع داشت …
شهیار نکیسا…
همان را به لطف عاقد فهمیده بود !
اصلا نمیخبر داشت این مرد ، میخواهد با او چه کند ؟
شاید اصلا میخواست سربه نیستش کند !
یا همینجا در این شهرِ غریب رهایش کند …
اما مگر بعد از امشامگاه دیگر اهمیتی داشت؟
برای لحظه ای از خودش بدش می آید…
اصلا چرا مرگ را انتخاب نکرده بود و برای زنده ماندن به طناب پوسیدهی این مرد چنگ زده بود !
با مایعی که به لبانش میخورد ، دیده می چرخاند بلخره در نگاهِ مردِ مقابلش کمی پشیمانی و کلافگی میبیند …
لیوان آبی که شهیار مقابل دهانش گراهی شده را کنار میزند و در تخمِ نگاهان سیاه مرد زل میزند …
دیگر حتی از او نمی ترسید .
چون دیگر از مرگ هراسی نداشت !
_ کاش … همون ، مرگ رو انتخاب میکردم .
سپس دیده چرخانده و به پشت سر می چرخد تا این مردِ بی رحم اشک هایش را بیش از این نبیند …
حتی دیگر لُخت بودن تنش هم اهمیتی نداشت.
او مرده بود ، مگر مرده ها لخت نمیشدند؟
°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎°▪︎
شهیار ”
با سر دردی عود کرده ملافه را چنگ میزند و روی تن دخترک می کشد !
نگاه خیره اش را به صورت زیبا و نگاهان بسته ای که میخبر داشت خواب نیستند می دهد …
دستانش را مشت میکند و عقب میکشد.
در دل به زمین و وقت لعنت می فرستد و دست در موهایش فرو می برد…
او ، شهیار نکیسا…
پسر حاج شهروزگار نکیسا ،
برای معدود دفعاتی از زندگی ۳۳ ساله اش حساب کتاب هایش اشتباه در آمده بودند !
و او اصلا نمیدانست چه گِلی باید به سر بگیرد…
کجا بود مادرِ عزیزش که ببینید پسرش او را به آرزویش رسانده و برایش عروس آورده است …
کجا بود ریحانه خانوم که ببیند پسرش چه نامردانه مرد شده است !
اما چرا او باید دلش برای این دختر به رحم بیاید!
او زندگی اش را به گند کشیده بود …
لب بهم می فشارد …
عصبی و کلافه دور خودش می چرخد و با پوشیدن لباس هایش ، تلفنش را چنگ میزند و از اتاق خارج میشود!
از مسافرخونه بیرون میزند و در پیاده روِ خلوتِ مقابل مسافرخانه می ایستد .
شامگاه از نیمه عبور کرده بود و شهر زیادی خلوت بود …
خوبی شهر های کوچک همین بود ، خبری از آن بل بشو یا دود و ترافیک شهرهای بزرگ نبود !
نفسی از هوای پاکِ اطرافش میگیرد و کمی آن دوربر قدم میزند …
به این فکر میکند که حالا باید با این دخترک چه کند!
هیچ چیز آنطور که انتظارش را داشت پیش نحرکت کرده بود …
قرار بود همین امشب تشت رسوایی این دختر را بر زمین بکوبد ، رهایش کند و به حیات سابق خودش برگردد.
قرار نبود اینطور شود .
اضافه کرده بودند اون پیش تر با دوست پسرش رابطه داشته است !
مگر برای همین نمیتمایل داشتند بکشنش؟
اما او که خطا نرفته بود!
آن قدر حالی اش می شد که بفهمد تن این دخترک زیادی بکر است ، به اندازهی که هیچ مردی از ده کیلومتری اش هم نگذشته باشد …
یعنی خانواده اش بر اساس یک اتهام واهی میمیل داشتند بکشنش!
باورش نمیشد همچین آدم هایی هم وجود داشته باشد که سر غیرتی الکی بخواهند پاره تن خودشان را قربانی کنند ، تا پیش از امروز فکر میکرد اینها فقط در فیلم ها و قصه ها باشد !
اما او امروزگار یک نمونهی اکشن درام واقعی اش را مقابل دیدهانش متوجه شده بود …
سرش از شدت هجوم افکار مختلف به درد می آید .
انگشت شصت و اشاره اش را روی پیشانی گذاشته و ماساژ کوتاهی میدهد …
حالا باید چه می کرد ؟
حالا که دخترک به کف دست خود او زن شده بود!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن