نا پرهیزی میکرد، امشب زیادی صمیمی شده بود با پسر حاج شهروزی که ، پدر و مادرش با او بیشتر از شوهرش صمیمی بودند !
لحظه ای انگار ترحم در چشم مرد میشیند ، و او متنفر است از ترحم .
با شل شدن دست شهیار از دور بازویش ، کف دستش را عقب میکشد و قدمی دور میشود.
پشت میکند و میخواهد روزگار مزخرفش را با خواب به پایان برساند.
_ خیال نکن از این کارت میگذرم فقط امشب زیادی خستم حال سروکله زدن با تو رو ندارم …
دخترک پوزخندی زده و دوباره چند قدمی دور میشود ،که بازهم صوتی مرد به گوشش می رسد .
_ بار اومده بود برا حجره حرکت کرده بودم اونو تحویل بگیرم دیر شد !
گشنمه شام داریم؟
ثمر متعجب به طرفش می چرخد ، دیوانگی بود اما او از اینکه مرد گزارش رفت و رسیدش را به او داده است ذوق میکند .
برای اامان بار او را آدم حساب کرده بود و چیزی با او در میان گذاشته بود … ذوق کردن نداشت!
دامنش را میان مشت می فشارد تا ذوقش را به رخ نکشد .
سراسیمه به طرف آشپزخانه راه کج میکند.
_ داریم شام درست کرده بودم الان گرمش میکنم.
شهیار هم پشت سرش به راه می افتد و هممسیر هم وارد آشپزمنزل میشوند.
هرچند شهیار از قبل می دانست شام درست کرده است ، پیش از خروج از خونه بوی غذایش در خانه پیچیده بود !
غذا را گرم میکند و میز را تند می چیند …
شهیار هم در این بین کمک های ریزی میکند ، که برای دخترک عجیب است .
غدا را که میآورد شهیار با مشاهده کردنش کمی تعجب میکند ولی بوی خوب غدا هوش از سرش برده است و کنجکاو چشیدن طعم آن است!
یکی از غذا های محلی خودشان را درست کرده بود .
غذایی که مورد علاقه ای خودش هم بود …
با استرس پشت میز جا میگیرد و منتظر می ماند شهیار شروع کند!
اامان قاشق را به دهان می گذارد، دخترک اما سراپا چشم شده بود برای دیدن واکنشش .
رضایت را که از چهره ای او می خواند با آهستهش اامان لقمه اش را میخورد…
اامان باری بود که دو تایی با ملایمش غذا میخوردند.
دخترک با این فکر ، بی حواس کف دستش را برای برداشتن نمکدان دراز میکند ولی در همان لحظه کف دست شهیار هم پیش می آید و روی کف دست او میشیند .
برای لحظاتی هر دو در خاموشی به یکدیگر نگاه میکنند ، در آخر دخترک با خجالت دستش را عقب میکشد و شهیار نفسی میکشد .
نمکدان را اول به طرف دخترک هول میدهد… ثمر اما قبلش به همین توجه های ریز و زیر پوستی هم گرم میشود ، هرچند که کاملا بی منظور باشد اما او دوستشان داشت .
غذا را که در ملایمش میخورند، شهیار با کف دستمالی دور دهانش را پاک میکند و عقب میکشد .
_ دستت دردنکنه خیلی خوشمزه بود .
ثمر با تبسم ” خواهش میکنمی ” در جوابش میگوید
اینکه در آرامش با او حرف میزند ، حس خوبی زیر پوست دخترک تزریق میکند .
ثمر ”
چند وقتی از آن شامگاه میگذشت، همه چیز خوب و زندگی شان ساکت بود .
نه اینکه مانند یک زوج عادی و عاشق باهم وقت بگذرانند نه … چنین انتظاری هم از هم نداشسریع .
ولی بهتر شده بودند گاهی یک نگاه گاهی یک توجه کوچک از سوی مرد غافلگیرش میکرد، قلبش گرم میشد و از شدت عذاب وجدانش کمتر میشد.
گاهی فکر میکرد باید هرچه زودتر خودش را جمع و جور کند و از زندگی این خانواده برود … سر بار نشود برایشان ولی نمیداند چرا قدرتش را در خودش نمی مشاهده کرد !
نمیدانست چرا می وحشت کرد از نبودن و ندیدن آنها…
آخرین قسمت پارچه را که میدوزد به اجبار دست از کار میکشد باید سوزن چرخ را عوض میکرد .
با نگاهی به جای سوزن هایش و خالی مشاهده کردنش صورتش درهم می رود …
مهتاب که دقایقی پیش در میز کناری اش پشت چرخ خودش نشسته بود با متوجه شدن اخم او به آهستهی صدایش میکند .
_ خوبی ثمر طوری شده؟
با صدای مهتاب به خودش می آید و سر بلند میکند ، خیره ای زن قشنگی مقابلش میشود .
_ ها ، هیچی سوزن تموم کردم یادمم نبود به پروین جون بگم !
_ای بابا یه جوری اخم کردی فک کردم چی شده حالا ، عب نداره بیا من بدم گراهی شدی میدی بهم.
می گوید و مشغول پیدا کردن پاکت سوزن هایش میشود .
مهتاب تنها یکی دو سال از او بزرگتر بود ، زنی دلربا و با محبت … مانند او در این رشته تحصیل نکرده بود ولی در کارش خوب بود و مشتری هایی برای خودش دست و پا کرده بود !
همسر مهتاب آقا مهدی یک محل پایین تر از محل خودشان مغازه ای شریکی موبایل فروشی با دوستش باز کرده بود و پس از چهار سال نامزدی امسال اامان سال حیات مشترک شان بود.
هر دو شانه به شانه ای هم در حال ساختن حیاتشان بودند … یک آن چیزی در قلبش تکان میخورد ، یعنی میشد روزگاری دل شهیار هم با او راه بیاید و آنها هم پا به پای هم زندگی مشترکشان را بسازند!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن