دوست داستن هیچ قانونی نداره امیر. خود تو… میتونی بگی اول ترنمو
شناختی بعد عاشقش شدی؟ یا وقتی متوجه شدی بهش حس دارزیرفتی دنبال شناختش؟
با حرف مولین ساکت شدم
من از همون نگاه اول که سام بیان کرد نامزدشه … جذبش شدم
از تو آینه با ترنم چشم دوختم
زیر لب گفتم
– بهشدت فرق داره مولین. مقایسه نکن … من حس میکنم اینا همه فیلم های
بلوره. برای ضربه زدن به من . شما در جریان همه چی نیستین
نگاه متعجب مامان باعث شد اتفاقات سر عکس بچگی من و ترنم براش تعریف
کنم …
ترنم :
خواب و بیدار بودم که شنیدم مولین امیر چی اضافه کرد
بدور دوستت داره!!!!
قلبم میتمایل داشت بالا بیارم
ولی سعی کردم آروم باشم تا بیشتر بشنوم
اصلا فکرشم نمیکردم راهی شدار بلور بخواد به این قلبیل باشه
یعنی چی؟ اون انقدر با تنفر و آزار رفتار میکنه اونوقت عاشق امیره
از فکر بهش هم حالم بد شد
جدا از اونکه بدور در نظرم فقط یا بچه است … فکر به اینکه به امیر حس
داره حالمو بدتر میکرد.
تو افکارم بودم که یهو مامان امیر گفت
– اگه با بلور عقد میکردی یعنی سام این کار هارو نمیکرد ؟
به زور چشم هامو باز نکردم و حالت صورتمو طبیعی نگه داشتم .
میدونستم امیر از تو آینه منو جک میکنه
اما این حرف واقعا شوکه ام کرده بود که امیر اضافه کرد
– این چه حرفیه میزنی مولین… اصلا نمیخوام راجبش حرف بزنم. نمیدونم
کدوم ابلهی این بکرو تو سر ملک حسان انداخت. سام با من لج کرده سر بهشدت
مسائلی که ربطی نه به ترنم داره نه بلور… اگه هم رابطه ای بین سام و بلور
باشه شک نکن فقط برا سو استفاده از بلوره.
حالم خوب نبود. قلبم میپیچید
ملک حسان میخواست بلور و امیر عقد کنن؟!
چرا امیر زودتر بهم ناضافه کرد
حداقل قبل اومدن به عمرات
پس لجبازی بلور برا این بود
اونوقت من چی فکر میکردم
حس حماقت داشتم و تهوع . همه صحنه ها تو سرم مرور شد . حالا همه چی
رنگ و معنی دیگه گراهی شد. اون روزگار خونه امیر .اون روز تو خرید. روز
عقد… حتی امروزگار صبح تو اتاقمون .
حالم دیگه دست خودم نبود . سرمو قد بلند کردمو به امیر بیان کردم
– نگه دار امیر دارم بالا میارم …
امیر :::::::
چند برگ دستمال کاغذی به ترنم دادم تا دهنشو پاک کنه .
کف دستشو به تنه درخت زده بود و سخت از حرکت ایستاده بود.
مولین عقب تر بود و ترنم با صورت بیرنگ و رو برگشت سمت منو بیان کرد
– چرا راجب بلور بهم نبیان کرده بودی ؟
جا توردم از این حرفش. نباید تو ماشین راجبش حرف میزدیم .
کلافه کف دست بردم تو موهامو اظهار کردم
– بریم خونه راجبش حرف بزنیم
– من تو اون عمارت پامو نمیذارم دیگه
صوتی مامان از پشت سرم اومد که اضافه کرد
– ترنم جان … بخاطر من … لطفا بیاین خونه صحبت کنین…
ترنم با خشمگینت لر هاشو به هم فشار دادو از درخت ندا شد
تمایل داشتم کمکش کنم ولی اخم کرد و خودشو کنار کشید
با این وجود درو براش باز کردم و کمک کردم بشینه
نمیدونم چرا این حیات داشت تبدیل به تراژدی میشد.
نشستم پشت فرنون و تا خونه همه ساکت بودیم.
وقتی رسیدیم و پارک کردم ترنم زودتر از من پیاده شد و به سمت عمارت
راهی شد
مولین تند بیان کرد
– تقصیر من بود راجب بلور حرف زدم
قبل ایگکه من چیزی بگم اونم پیاده شدو به سمت ترنم راهی شد
بازوشو گراهی شد و کمکش کرد تا با هم برن.
خیره به دور شدن هر دو نگاه کردم
دوتا زن مهم زیستن من … از دست من در عذاب بودن
ملک حسانو تو قاب در متوجه شدمو پیاده شدم
پا سریع کردمو به بقیه رسیدم
ملک حسان نگاهی به ترنم انداخت و اضافه کرد
– خوبی ؟
ترنم با تکون سر آره ای گفتو وارد شد
مولین بیان کرد
– ما میریم بالا . امیر به آشپز بگو برا ترنم ماهیچه بپزه
باشه ای بیان کردمو منتظر شدم تا برن.رو کردم به ملک حسان که هنوز در حال
خیره شدن مولین اینا بود و بیان کردم
– حرکت کرده؟
– منتظره دیبا بیاد تا بره
سری تکون دادمو راهی شدم سمت آشپزخونه که بلور جلو جادهم سبز شد
اخم هام که تو هم بود غلیظ تر شدو قبل اینکه من چیزی بگم بلور بیان کرد
– امیر … به خدا از قصد نبود …
– دقیقا چی از قصد نبود بلور ؟
لبشو گاز گرفتو نگاهشو به زمین دوخت که گفتم
– این کارت از قصد نباشه ! سرک کشیدنت تو کمد ما چی ؟ اونم از قصد نبود
؟
متعجب نگاهم کردو اضافه کرد
– من اومدم دنباله پارچه فقط
– تو کمد ما ؟
– خب… خب … نبود رو تخت …
پوزخندی زدمو اظهار کردم
– دستت رو شده بلور … یادته بهت اضافه کردم کاری نکن که منفور تر بشی ! بهت
تبریک میگم … شدی حسابی … حالا برو کنار… ظرفیتم برای دیدنت امروز
تموم شده
اخم کرد ولی نگاه هاش هم پر اشک شد
برام مهم نبود چون از کف دستش کلافه بودم
از کنارش رد شدمو وارد آشپزخونه شدم .
من میخواستم از فردا ترنم اینجا تنها بذارم
مسلما با وجود بلور و این حرکت ها جای ترنم اینجا امن نبود همون بهتره که
بره و دیبا جاش بیاد
ترنم ::::::::
دراز کشیدم رو تختو سرمو تو بالشت فرو بردم
چقدر خسته و کلافه بودم . تمام بدنم بی حس و حال بود
گیتی خانم کنارم نشست و اظهار کرد
– پاهاتو قد بلند کن زیر پات بالشت بذارم .
تشکر کردمو پامو قد بلند کردم
دیگه خجالت نمیکشیدم از اینکه چیزی ازش بخوام
چون انقدر خسته و بی رمق بودم که مغزم به خجالت نمیکشید
برای همین گفتم
– میشه بهم یه نوشیدنی شیرین بدین
سری تکون دادو از یخچال کنج اتاق یه آب میوه برام آورد
من اصلا توی یخچالو چک نکرده بودمو فکر نمیکردم پر باشه . گیتی خانم
آبمیوه رو داد کف دستمو گفت
راجب عقد امیر و بلور قضیه اونجوری نیست که فکر میکنی .
دیده هامو بستمو فشار دادم
این بحثی نبود که بخوام با مادر امیر داشته باشم. اما اون ادامه داد
– روزگاری که امیر اومد راجب ازدواج شما صحبت کنه پدر بزرگش بهش این
پیشنهادو داد … یعنی حتی قبل از مطرح شدن رد شد .
نفس عمیقی کشیدمو گفتم
– حرف من فقط اینه … چرا بهم نبیان کرد …
– چون میترسه …
برگشتم سمت گیتی خانم
– از چی میترسه ؟
اما همین لحظه در اتاق باز شدو امیر اومد تو
نگاهی به ما انداختو گفت
– مزاحمم؟
گیتی خانم تند بلند شدو گفت
– نه عزیز قلبم … من میرم حالا که تو هستی … کاری داشتین خبرم کنین
تبسمی به من زدو از اتاق حرکت کرد بیرون
امیر با ابروهای بالا پریده به من چشم دوختو بیان کرد
– چیزی شده ؟
با تکون سر گفتم نه و نگاهمو ازش گراهی شدم
یکم از آبمیوه ام خوردم که امیر اومد کنارم نشستو بیان کرد
– تاریخ پریودت کیه ؟
– خب پس عقب نیفتاده
نگاهش کردمو اضافه کردم
– نه … نترس
سریع اخم هاش تو هم رفتو اضافه کرد
– چرا باید بترسم ؟ اتفاقا اگه حامله باشی من خرسند هم میشم
حالا من بودم که اول متعجب و بعد عصبی شدم .
– خوشحال ؟ اونم از حاملگی ناتمایل داشته ؟
با تاسف سری برام تکون دادو بیان کرد
– ترنم اگه میخوای بیخود با من دعوا کنی بگو … مسائلو نپیچون … مسلما
بچه دار شدن نیاز به برنامه ریزی داره . اگه از نظر من نداشت هر بار از کا
ند وم استفاده نمیکردم اما وقتی تو میگی نترس ! دارم در جوابت میگم من از
بچه دار شدن نمیترسم .
دقیقا زده بود تو هدف
از دستش ناراحت بودمو دوست داشتم یه جور سرش حرصمو خالی کنم .
اما اون خوب فهمیده بود و تو دام نیفتاده بود
دوباره نگاهمو ازش گحرکت کردمو بیان کردم
– من نمیخوام بیخود با تو دعوا کنم . من بهشدت با خود از تو ناراحتم
پشت کردم بهشو دراز کشیدم
خیلی پر رو پشتم دراز کشیدو کف دستشو گذاشت رو کمرم و بیان کرد
– بخاطر قضیه بلور؟
– اون و بهشدت چیز های دیگه … تا کی میخوای نصف اتفاقاتو از من مخفی
کنی ؟
اینو اظهار کردمو دستشو از رو کمرم برداشتمو گذاشتم رو تن خودش
ولی بهسرعت برگشت سر جاش و گفت
– تا وقتی تو یاد بگیری انقدر احساسی با اتفاقات برخورد نکنی
چرخیدم سمتش ولی انقدر فاصلمون کم بود که مماس شدم با تش
اونم از خدا تمایل داشته بغلم کردو بیان کرد
– فکر نمیکردم انقدر زود آشتی کنی بیای بغلم
سعی کردم بین خودمون فضا ایجاد کنمو بیان کردم
– پر رو نشو . تو چسبیدی بهم
خندیدو بازوهاش دورم قفل شدو اضافه کرد
– مه هنوز نچسبیدم بذار بهت چسبیدن رو نشون بدم
با این حرفشمنو تو بغلش فشار دادو عملا له شدم
دیگه نتونستم نخندم
چراکه داشت هم زمان کمرمم قلقلک میداد
با خنده گفتم
– امیر … نکن … دارم جدی حرف میزنم
زیراه ام رو بوسیدو اظهار کرد
– کاری نمیکنم که تو ححرکت کردو بزن
خدای من . این آدم جهانی سوپرایز بود . باورم نمیشد این روی امیر واقعی
باشه . از بس که همواره اون روی مغرور و خود رایش رو میمشاهده کردم
بلاخره با تقلا من یکم فضا بینمون ایجتد شدو به صورتش نگاه کردم
کف دست از تقلا برداشتمو به نگاه هاش چشم دوختم
لعنتی… باید اعتراف میکردم … اخلاق امیر هر جوری بود !
رابطمون تو هر سطحی بود !
دلم هرچقدر ازش پر بود !
این نگاهش … این دیده های نافذ که انگار وجودمو با یه نگاه گرم میکرد …
سر تا پامو پر از عشق میکرد …
نفس عمیقی بیرون دادمو نرم لبشو بوسیدم
کف دستاش دورم شل شدو بوسه رو عمیق تر کرد
ولی بهسرعت سرمو عقب کشیدمو گفتم
– امیر … اگه میخوای من احساسی تصمیم نگیرم … لطفا تو تصمیم گیری بهم
کمک کن… نه با مخفی کاری ضعیف ترم کنی …
رنگ آزردهی تو نگاهش گحرکت کرد
آروم سری تکون دادو اضافه کرد
– باشه … سعی میکنم …
اینو اظهار کردو قرار گرفت رو تخت .
کلافه نفس عمیقی کشیدو اضافه کرد
– روزگاری که اومدم راجب تو به ملک حسان بیان کردم … بهم راجب بلور اضافه کرد …
ولی فقط در حد حرف که قبلش من اظهار کرده بودم تورو میخوام … ولی درواقع برای
همین برام خط و نشون رسومات مراکشی رو کشید
– میخوای بگی اگه قضیه بلور نبود شاید انقدر به ما سخت نمیگحرکت کرد ؟
امیر شونه ای بالا انداختو اظهار کرد
– نمیدونم … فقط میدونی برام چی سواله ؟
خواستم بپرسم چی که آوای گوشی امیر بلند شد. گوشیو از کنار تخت
برداشتو اضافه کرد
– اه … سامه …
اصلا اسم سام م اومد قلبم آشوب میشد
امیر رد تماس کردو گوشیشو سایلنت کرد
قرار گرفتم رو تختو اضافه کردم
– چرا جواب ندادی ؟
– میدم … میخوام صداشو ضبط کنم .
اینو اظهار کردو تو گوشیش مشغول شد که سام مجدداً زنگ زد
اینبار امیر قد بلند شد در حالی که به سمت در میحرکت کرد جواب داد
از اتاق راهی شد بیرونو من صوتشو که دور میشد متوجه شدم …
همین الان گفت سعی میکنه دیگه چیزی رو مخفی نکنه
اونوقت باز راهی شد بیرون اتاق صحبت کنه
پوفی کردمو دراز کشیدم
حس بدی داشتم که همه میدونستن سام سر من با امیر لج کرده …
رو تخت جا به جا شدمو نگاه هامو بستم
کاش زمان برمیگشت عقب… کاش هیچوقت با سام بیرون نمیراهی شدم …
اونوقت هیچوقت امیر رو نمیمشاهده کردم …
هم … کاش زمان برمیگشت عقب و امیر رو جای سام اول میدیدم …
با این افکار خوابم برد
با صوتی در از جام پریدم
نور غروب تو اتاق افتاده بود و ساعت نشون میداد بیش از سه ساعته خوابیدم
پتو روی تنم نشون میداد امیر اومده اما حالا تو اتاق نبود
دوباره به در زدنو خدمتکار گفت
– خانم … براتون سوپ آوردم
– بیاین تو
اینو اظهار کردمو صاف رو تخت قرار گرفتم .
درو باز کردو بدون چشم دوختن به من سوپو گذاشت رو پا تختی و رفت بیرون
نمیدونستم این همون نارون بود که امیر بیان کرد یا نه . ولی صوتش برام آشنا بود .
خیلی گرسنه ام بود و میل داشتم شروع کنم که دوباره در زدن
آوای آشنا دیبا از پشت در اومد که اظهار کرد
– ترنم… بیداری
– آره… بیا تو
در باز شدو دیبا با دیدن من ابروهاش بالا راهی شدو شوکه بیان کرد
– سلام … چت شده ؟ وای … کار بلوره ؟
دستش به پیشونیم کشیدمو بیان کردم
– آره … کادو عقدمونه بهم داده
خندیدو اومد کنارم جای گرفت که بیان کردم
– تو اومدی جای بلور ؟
– آره تقریبا …. راستش بلور نرفته
قیافه ام تو هم رفتو اضافه کردم
– چرا ؟
– آخه تا آخر هفته اگه اینجا نمونه و بره خونه باباش میفهمه چیزی شده و
دردسر میشه براش
نگاه چرخوندمو گفتم
– حقشه …
دیبا آروم ریز خندیدو بیان کرد
– تو هم کم خبیث نیستی ها
آروم لبخند زدمو گفتم
– تو هم پیشونیت پاره میشد مثل من میشدی
لبخند زدو سری تکون دادو گفت
– آره … بهت حق میدم … اما عمه اضافه کرد بخیه نخورده نه ؟
ششروع کردم به خوردن سوپمو سر تکون دادم که دیبا بیان کرد
– بلور فعلا اجازه نداره از اتاقش بیاد بیرون … ولی گناه داره ترنم… بچه است
…
خوشم نیومد از این حرف دیبا . من که نمیل داشته بودم تو اتاقش زندونی بشه …
مقصر حرکت کردارشه . اما چیزی ناضافه کردم . نمیتمایل داشتم دیبا هم علیه من جبهه بگیره .
فقط سری به نشونه هم دردی تکون دادم که دیبا گفت
– قضیه دوست پسرت چیه ؟
قضیه دوست پسرم ؟
چنان از این حرفش شوکه شدم که لقمه تو گلوم پرید
به سرفه افتادم و دیبا آروم به پشتم زد .
حالم که جا اومد بیان کردم
– منظورت چیه ؟
دیبا مضطرب اضافه کرد
– هیچی .. ولش کن … فکر کنم بازم بلور میل داشته اذیت کنه بهم آمار اشتباه
داده
اخم کردمو اظهار کردم
– بگو چی گفته
– هیچی مهم نیست دختر. سوپتو بخور
کف دستشو گراهی شدمو اظهار کردم
– میشه بدونم چی اظهار کرده؟ نگی میرم از خودش میپرسم
دیبا با تردید بیان کرد
– باشه بابا … میگم … اضافه کرد دوست پسر قبلیت اومده دنبالت .
– چی؟
آوام بسیار شوکه و بلند بود
دیبا ابروهاش بالا پریدو گفت
– چرت اظهار کرده … ولش کن …
حسابی عصبانی بودم . این دختر آروم بگیر نیست. حالا میخواد پشت سرم
چرت و پرت بگه . با حرص اظهار کردم
– واقعا این چه چرندیه در آورده ؟من دوست پسر نداشتم قبل امیر
بلور با ترمشاهده کرد سری تکون دادو اظهار کرد
– چمیدونم… راستش من اومدم امیر با یه پسری جلو در بود …
– خب؟
– اومدم تو بلور گفت دویت پسر قبلیه توئه
شوکه اظهار کردم
– موهاش جو گندمی و نگاه هاش یکم روشن بود؟
دیبا سری تکون داد.
سام اومده بود اینجا !
نگاهمو از دیبا گحرکت کردمو خیره به گنج اتاق اظهار کردم
– اون سام بود .شریک امیر .حواستگار قبلی من! نه دوست پسر من
– اوه … از دست بلور …
دیبا اینو گفتو آروم ریز خندید
هرچند من چیز خنده داری تو این حرفش نمیمتوجه شدمو گفت
– بلوره دیگه . عاشق قضیه های عشق و عاشقیه .
با این حرف کشیده شد
نگاهش کردمو گفتم
– امیر کجاست الان؟
– نمیدونم … من دیگه نمتوجه شدمش
مضطربی تو دلم پیچید
سری تکون دادمو دیبا گفت
– من میرم فعلا . کاری داشتی بهم مسیج بده .
تشکری کردمو دیبا حرکت کرد بیرون .
سریع شماره امیر رو گراهی شدم
ولی هرچی زنگ خورد جواب نداد.
یه بار … دوبار… سه بار …
بدنم از دلواپسی سرد شد
این پسر کجاست!
دیگه نتونستم ادامه غذامو بخورم و کشیده شدم.
باید میرفتم طبقه پائین
لباسمو چک کردمو وقتی متوجه شدم همه چی مرتبه از اتاق زدم بیرون
سرم هنوز گیج بود
ولی تنها چیزی که الان حالمو بهتر میکرد امیر بود
از پله ها پائین رسیدم و به سمت سالن اصلی راهی شدم
کل عمارت به طرز عجیبی ساکت بود
به سالن که رسیدم با متوجه شدن گبتی خانم و ملک حسان توقف کردم. هر دو برگشتن
سمت من که سلام کوتاهی کردمو گفتم
– امیر کجاست؟
– نمیدونم عزیزم من در ذهنش گذراندم پیش توئه
گیتی خانم لینو اضافه کرد و در جوابش گفتم
– از بعد از ظهر نیست. با موبلیلش زنگ میزنم هم جواب نمیده
ملک حسان اخمی بین ابروهاش انداختو بیان کرد
– رفت جلو در ودودی عمارت …. من نمشاهده کردم بیاد تو …
یه حس بدی کل وجودمو گرفت و ناخداگاه از در زدم بیرون .
کل مسیر حیاط بزرگ عمارتو ندرک کردم چطور طی کردم
از دور در بزرگ عمارتو مشاهده کردم که بسته بود و کسی دورش نبود.
ولی دلواپسی درونم هر لحظه بیشتر میشد.
نمیدونستم چکار کنم
رسیدم به در و به سختی بازش کردم
جاده ساکت و خلوت پشت در نا امیدم کرد
تمایل داشتم درو ببندم و برگردم داخل که دیدهم به یه چیز سیاه رو زمین نزدیک
دیوار عمارت افتاد
آروم و با ترمشاهده کرد به سمتش رفتم که یهو خشک شدم
اون موبایل امیر بود …
دوئیدم سمتش که اینبار کل وجودم خشک شد
امیر خونی پائین تر بین بوته های علف هرز کنار جاده افتاده بود ….
شوکه به صحنه خیره از حرکت ایستادم.
صدای جیغ گیتی خانم از پشت سرم اومد و دوئید بالای سر امیر
به من خیره شدو اظهار کرد
– زنگ بزن آمبولانس ترنم
ولی بدنم سر شده بود. کیتی خانوم اسممو با داد اظهار کردو به خودم اومدم .
کف دستام میلرزید. شماره اوژانس یادم نمیاومد. آدرس اونجارو هم بلد نبودم. با
پاهای لرزون به سمت گیتی خانم راهی شدمو گوشیمو به سمتش گراهی شدم
با دستای خونی گوشیو ازم گرفتو من قرار گرفتم کنار امیر.
صورتش بی رنگ بی رنگ بود
در عوض تمام لباس های تنش خون بود
با کف دستای لرزون کف دستشو گراهی شدم
دستاش هم سرد بود
حتی میوحشت کردم بپرسم زنده است یا نه.
نفهمیدم چقدر گذشت تا بقیه هم رسیدن
جیغ و داد قد بلند شد
آمبولانس رسید
امیر رو از رو زمین کشیده کردنو کف دستشو از دستم جدا کردن
مثل عروسک صامت همجادهش راهی شدم که مسئول آمبولانس گفت
– یه مرد هممسیرش بیاد
ملک حسان جلو حرکت کردو سوار آمبولانس شد.
دیبا با ماشین اومد کنارمون و ما هم سوار شدیم
گیتی خانم جلو قرار گرفت
منو بلور پشت .
بلور با صوت گریه میکرد و زیر لب چیزای نا مفهومی میگفت
من ولی اشک هام هم نمی اومد.
فقط شوکه بودم
حس میکردم همش یه خوابه
نگاه هامو ببندمو باز کنم بیدار شده ام و همه چی تموم شده
سرمو تکیه دادم به صنقلبی و چند بار این کارو کردم ولی نمیشد
بلور رو به من داد زد
– امیر داره میمیره … تو اونوقت داره میخوابی؟
فقط نگاهش کردم.فکم قفل شده بود انگار
گیتی خانم سرش داد زد
– ساکت باش بلور . فقط ساکت باش . گریه ات هم بی صوت کن. امیر قرار
نیست بمیره .
گیتی خانم واقعا زن قوی بود. معلوم بود امیر این قدرت تصمیم گیری و حرف
زدنشو از مادرش گراهی شده
بغض راه نفسمو گحرکت کرد
امیدوارم قدرت مبارزه اش الانم انقدر باشه که اتفاق بدی نیفته .
چشم هامو بستمو با کف دستام صورتمو پوشوندم.
خدایا التماس میکنم … امیر رو برام حفظ کن …
نمتوجه شدم کی رسیدیم
تو افکارم غرق بودم
تو فکر نبودن امیر و حیات من
قلبم میخواست این افکارو پس بزنم
ولی انگار یه نفر پس ذهنم داد میزد خوشی سهم تو نیست …
دیبا پارک کردو پیاده شدیم . به سمت بخش اورژانس و آمبولانس راهی شدیم .
راننده آمبولانس اضافه کرد بردنش داخل و گیتی خانم جلو تر از همه وارد ساختمون
شد
من فقط دنبالش میرفتم و فکر میکردم اگه اون نبود من چقدر سراسیمه و بیکس
بودم .
راهنمائیمون کردن سمت اتاق عمل و ملک حسان رو دیدیم که تو مسیررو
نشسته
با متوجه شدن ما از حرکت ایستاد و گیتی خانم اضافه کرد
– چی شد ؟ وضعیتش چطور بود؟
– هیچی ناظهار کردن … اوژانسی بردن داخل !
تنم یخ شده بود
ملک حسان رو کرد به منو اظهار کرد
– کار کی بوده ؟ چی مشاهده کردی ترنم ؟
به زور زبون باز کردم و بیان کردم
– هیچی … من رسیدم هیچکس بیرون نبود
– کار دوست پسر ترنم بوده دیگه
بلور با گریه اینو بیان کردو من با خشمی که تمام مدت تو وجودم خفه بود تقریبا داد
زدم
– من دوست پسر نداشتم میتونی بفهمی یا درکش برات ممکن نیست ؟
گیتی خانم بازوهای منو گرفتو گفت
– آروم باش عزیزم
به دیبا خیره شدو گفت
– بلور رو ببر از اینجا
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن