من نیاد که متوجه شدم ۳ تا مسیج ازش دارم .
ااما نوشته بود فقط سلام
دومی صبح بخیر
سومی چه خبر
ناخداگاه لبخند زدمو شماره اش رو گراهی شدم
تا الو اظهار کرد یادم اومد صوتم چقدر افتضاحه
خواستم قطع کنم که گفت
– بلاخره بیدار شدی خوابالو ؟
با همون صدای خواب آلود اظهار کردم
– ام … سلام …
– اوه اوه صداشو … کجایی ؟ تو رختخواب؟
مکثی کردمو شرمنده گفتم
– ام … آره … بابام زنگ زد … تمایل داشتم بهت خبر بدم عصر میاد خونه من …
در جریان باشی …
– هممم جای من خالی …
– چی؟
امیر تو گلو لبخند زدو گفت
– هیچی بیدار شدی میفهمی … راجب بابات هم حواسم هست … برو دست و
روتو بشور بعد بهم زنگ بزن کارت دارم
جواب نداده بودم که قطع کرد.
جای من خالی؟
چرا باید وقتی بابام میاد جاش خالی باشه ؟
بلند شدمو رفتم سرویس
دستو رومو شستمو بعد خوردن یه چایی غلیظ مجدداً مکالمه بینمون رو مرور
کردم .
کجایی؟ تو رختخواب ؟ جای من خالی !
گر گراهی شد تنم . نکنه منظورش این بود؟ واقعا ؟
خدای من چقدر تو پر روئی امیر …
تازه بهم گفت بیدار شدی زنگ بزن …
عمرا اگه بهش زنگ بزنم …
پر رو …
با این فکر بلند شدمو برای نهار وسایلو بیرون آوردم
باید قبل اومدن بابا یه دوش میگحرکت کردم
حس میکردم از بوسه دیشب هنوز عطر مردونه امیر رو تنمه …
غذارو بار گذاشتمو حوله رو برداشتم .
تازه میل داشتم برم حمام که موبایلم زنگ خورد
نگاه نکرده میدونستم امیره …
به صفحه گوشی چشم دوختم . حدسم درست بود
تا جواب دادم اضافه کرد
– بابات که نیومده هنوز؟
– نه … چطور؟
– خب درو باز کن کارت دارم !
تازه میل داشتم برم حمام که موبایلم زنگ خورد
نگاه نکرده میدونستم امیره …
به صفحه گوشی خیره شدم . حدسم درست بود
تا جواب دادم اضافه کرد
– بابات که نیومده هنوز؟
– نه … چطور؟
– خب درو باز کن کارت دارم !
مکث کردم ! درست گوش دادم ؟ درو باز کنم ؟
امیر قطع کرده بود.
به سمت در واحد حرکت کردم و از چشمی نگاه کردم .
امیر منتظر پشت در از حرکت ایستاده بود
امیر ::::::::::
دیشامگاه تقریبا نخوابیده بودم .
اما کار چیزی نبود که بتونم عقب بندازم .
صبح تا ظهر نشده سعی کردم تمام کار های عقب مونده ام رو مرتب کنم .
همه حسابرسی هارو چک کردم
خوشامگاهختانه مزاحم نشدن سام خیلی به کارم اومدو بعد چند روزگار کارا پیش حرکت کرد
.
زنگ زدم سفارت و پیگیر شکایتم شدم .
میمیل داشتم زنگ بزنم به ترنم که شماره مولین اومد رو گوشیم .
پس شروع شده بود.
سوژه جمشاهده کرد دادم کف دست خانواده .
حالا برنامه های جمشاهده کرد میریختن برام.
مولین زنگ زدو اضافه کرد یه شامگاه شام با ترنم و اون بریم بیرون تا با هم آشنا بشن
گفتم باشه هماهنگ میکنم
وقتی ترنم زنگ زد هم میخواستم همینو باهاش هماهنگ کنم .
ولی یهو فکری به سرم رسید .
تند برگشتم سمت خونه .
مطمئن نبودم ترنم از پیشنهادم استقبال کنه یا نه
اما وقتی در رو به روم باز کردو با اون چشم های تیله ای متعجب خیده شد
بهم مطمئن شدم کارم درسته.
من باید زودتر بدستت بیارم ترنم
قبل از اینکه کنترلمو کامل از کف دست بدم .
شوکه و با تعجب جویا شد
– اینجا چکار میکنی امیر؟ مگه نباید سر کار باشی؟
تکیه دادم به قاب در و اضافه کردم
– فعلا که اینجام … بابات کی میاد؟
– فکر کنم یه ساعت دیگه … چطور؟ تو که نمیخوای وقتی اون میاد …
پریدم وسط حرفشو اظهار کردم
– اتفاقا چرا … دقیقا برای همین زودتر اومدم خونه …
پریدم وسط حرفشو اظهار کردم
– اتفاقا چرا … دقیقا برای همین زودتر اومدم خونه
دیده هاش چنان گرد شد که به زور خنده ام رو خوردم .
با مضطربی گفت
– چکار میخوای بکنی امیر ؟
ترنم ::::::::::
امیر رو درک نمیکردم .
همه کار ها و رفتارش برام پر از سوال و عجیب بود .
نگاه عاقلانه ای به من انداخت و ریلکس گفت
– به نظرت میخوام چکار کنم که اینجور هول کردی ؟
لب زدم ولی چیزی به ذهنم نرسید که مجدداً خودش اظهار کرد
– میخوام بیام جلو بابات بغلت کنم ؟ یا نکنه بوسه نصف نیمه دیشبو میخوای
جلو بابات برام تکمیل کنی که اینجوری نگاهم میکنی ؟
خجالت کشیدم ولی تند و کلافه گفتم
– امیر … بس کن … برنامه ات چیه ؟
ابرویی بالا انداخت و تکیه داد به قاب در
– مامانم زنگ زد … اظهار کرد یه قرار شام بذاریم با هم
– چی ؟ با مامانت ؟
فقط حرفش تو دلم استرس شدید انداخته بود
چه برسه بخوام مادر امیر رو ببینم …
من هنوز با دیدن امیر بهم میریختم … چه برسه با خانواده اش رو به رو شم .
امیر همینطور ریلکس بیان کرد
– آره … بلاخره باید با هم آشنا شین … چه بهتر که زودتر …
– من الان آماده نیستم … خیلی زوده امیر…
چشمکی بهم زدو از قاب در جدا شد
– خب … فقط اضافه کردم در جریان باشی
چرخید تا بره که بازوشو گراهی شدمو بیان کردم
– وایسا … در جریان چی باشم ؟
– همین دعوت … بابات اومد میام رسمی ازت دعوت میکنم … در جریان
باش …
مجدداً میل داشت بره که اظهار کردم
– ولی من آماده این قرار نیستم
– باشه … اونو بعد حل میکنم … الان فقط یه دعوته که تو قراره قبول کنی …
تاریخشو بعد هماهنگ میکنیم…
– ولی …
یهو برگشت سمتم لبمو بهسرعت بوسیدو گفت
– الان دیگه بهتره برم تا بابات نرسید …
چند لحظه پلک زدم تا مغزم هضم کنه چی شد …
امیر با همون تبسم مغرورانه یه نگاهک دیگه بهم زدو راهی شد سمت واحدش
قبل از اینکه درو ببندو به لباسم اشاره کردو بیان کرد
– راستی …این تاپت بهت بسیار میاد …
امیر با همون لبخند مغرورانه یه نگاهک دیگه بهم زدو حرکت کرد سمت واحدش
قبل از اینکه درو ببنده به لباسم اشاره کردو اضافه کرد
– راستی …این تاپت بهت خیلی میاد …
سریع به خودم چشم دوختم
خدای من … چه گندی زده بودم .. داشتم میحرکت کردم حمام که امیر زنگ زد
منم اصلا حواسم نبود که چی تنمه …
با صدای بسته شدن در واحد امیر سرموکشیده کردم
نفسمو خسته بیرون دادم
چرا من جلوی امیر انقدر ضایع میشم …
یقه باز تاپمو یکم بالا کشیدم
اونی که نباید میمتوجه شد دیگه مشاهده کرده بود .
نمیدونم چرا این کارو کردم …
برگشتم تو و سریع راهی شدم سمت حمام
خدایا … شام با مامان امیر از کجا پیداش شد ؟!
امیر :::::::::
از رو تراس متوجه شدم کهماشین بابای ترنم پارک کرد جلو ساختمون
سیگارمو تو جا سیگاری خاموش کردمو بلند شدم
طبق انتظارم وقتی به ترنم گفتم با مامان بریم شام بیرون مخالفت کرد.
البته مخالفت از نوع خودش .
کلا ترنم با هر تغییر یا هر کاری بصورت پیشفرض مخالف بود .
ولی بعد با نود درصد مسائل موافق میشد …
میتونستم حدس بزنم چرا این اخلاقو داره .
از بس تو زیستن خودش تصمیم مستقل نگحرکت کرده
از تصمیم گیری های مستقل میترسه .
بهشدت از آدمهای اطراف ما این مقلبی هستن !
حاضر نیستن تصمیم بگیرن چون نمیخوان مسئامات انتخابشون رو به عهده
بگیرن …
از چشمی در چک کردم
پدرش وارد خونه شد و درو بست ….
به ساعتم خیره شدم …
خوبه … ده دقیقه دیگه نوبت من بود …
میدونم اگه ترنم رو تحت فشار نذارم هیچی پیش نمیره …
برای اینکه بوی سیگارم بره حرکت کردم تو آشپزخونه تا یه قهوه تلخ درست کنم
از آشنائی اولم با پدر ترنم میدونستم بسیار دقیقه …
ترنم ::::::::::
چای تازه دمی که درست کرده بودم به بابا تعارف کردم
فنجون رو برداشت و گفت
– مرسی… حالا بشین و انقدر از صحبت فرار نکن
متعجب به بابا چشم دوختم
چقدر این حرفش شامگاهیه امیر بود
یعنتی واقعا انقدر من از حرف زدن و تصمیم گیری فراری بودم ؟!
رو به رو بابا جای گرفتمو گفتم
– من فراری نیستم
بابا لبخندی زدو اضافه کرد
– همیشه بودی و هنوز هم هستی … از هر حرف جدی و هر تصمیم گیری
مهمی فرار میکنی
باورم نمیشد انگار خوب میدیدم .
امیر اگه اینجا بود داشت سر تکون میداد و پشت سر هم میگفت موافقم موافقم
نفس عمیق کشیدمو جدی اضافه کردم
– اینطوری نیست … خب من الان در خدمتم .
بابا دقیق نگاهم کردو گفت
– خوبه … یه راست میرم سر اصل مطلب … دیشامگاه بهم بیان کردی میخوای با این
امیر کهن آشنا شی ..
سر تکون دادمو بابا ادامه داد
– خب من بیان کردم تا دیر نشده بهت بگم شاید نظرت عوض شد
– چی شده ؟
بابا یه لب از چائیش خورد و بیان کرد
– پسر خواهر الهام از آمریکا داره میاد و قصد ازدواج داره . الهام دیشب اظهار کرد
خواهرش علاقه منده شما با هم آشنا شین …
شوکه به بابا خیره شدم
پسر خواهر اون الهام دروغگو …
شاید قبلا ازش بدم نمیاومد ! هرچند اگه ب ته دلم رجوع کنم از روز اول ازش
خوشم نمی اومد !
ولی دیگه با این دروغ هائی که گفته بود ازش متنفر بودم
حالا بخوام با خودش و خانواده اش وصلت کنم !
لابد متوجه شده چه خوب به من زور میگه … گفته پسر خواهرم چرا استفاده نکنه
بابا ادامه داد
– منم متوجه شدم چه بهتر از این موقعیت …
میل داشتم بپرم وسط حرف بابا و بگم نه که صدای زنگ واحدم کشیده شد
امیر بود و به طرز عجیبی از برنامه ای که داشت شاد شدم
از بابا خیلی آزرده شده بودم .
انگار من یه کالا بودم یا یه موجود اضافی .
به سام نشد منو بده حالا اومده برای یکی دیگه !
مثل کسی که هر جور هست میخواد یه جنس دست دوم یا اضافی رو رد کنه
تند بلند شدمو به سمت در حرکت کردم
بابا سؤال کرد کیه ؟
از داخل نگاهی چک کردمو اظهار کردم
– آقای کهنه …
خودم از جوابم خنده ام گرفته بود.
شال و مانتوم رو از رو جا لباسی برداشتمو پوشیدم .
بابا قد بلند شدو اومد جلو و اضافه کرد
– برو کنار خودم جواب میدم .
بازم بهم بسیار بر خورد ولی چیزی ناضافه کردم .
با این وجود کنار هم نحرکت کردم. از حرکت ایستادم و اجازه دادم بابا در رو باز کنه
بابا در رو کامل باز نکرد و طوری باز کرد که من نتونم بیرون رو ببینم
خوردش رو به امیر سلام کردو امیر هم متقابلا سلام کرد. بعد احوال پرسی
مختصر امیر اضافه کرد
– میتونم با ترنم صحبت کنم ؟
مثل آب رو آتیش قلبم خنک شد از این حرف امیر .
تبسم گنده ای رو لبم نشست که امیر به بابام اضافه کرد عملا با اون کاری نداره .
باید حتما تنها شدیم ازش تشکر کنم .
بابا با تردید به من نگاه کردو در رو بیشتر باز کرد تا من بتونم امیر رو ببینم
اما خودش همچنان جلو تر از حرکت ایستاده بود و اظهار کرد
– اینم ترنم … مشکلی پیش اومده ؟
امیر لبخند مودبانه ای به بابام زدو اظهار کرد
– نه … چرا مشکل ….
بعد رو کرد به منو باهام سلام و احوال پرسی کرد و اظهار کرد
– میخواستم برای شام دعوتت کنم … البته با حضور مادرم … چراکه بسیار
مشتاق بود با هم آشنا بشین
مکث کردم و تا دیدم بابا نفس گراهی شد که جواب بده اظهار کردم
– مرسی … منم خرسند میشم با مادرتون آشنا بشم .
امیر یه جور مشکوکی نگاهم کرد
حقم داشت … یکساعت پیش مخالف بودم …
ولی الان استقبال هم کردم !
لبخندمو خوردمو امیر انقدر زرنگ بود که بفهمه قضیه ای پشت پرده است
برای همین بهسرعت اضافه کرد
– عالیه … برای جمعه اگه وقتت آزاده پس هماهنگ کنیم .
با ترمشاهده کرد سر تکون دادمو تمایل داشتم بگم خوبه که بابا بهسرعت گفت
– جمعه قراره ترنم بیاد خونه
خودمو کنترل کردم تا چیزی به بابا نگم .
کی قرار گذاشت من برم خونه ؟ خونه ای که تقریبا منو ازش بیرون کرد !
امیر تبسمی به بابا تحویل داد و اظهار کرد
– مشکلی نیست … میتونیم فردا شب بریم … اگه فردا وقتت خالیه …
یکم جا خوردم .
دیگه در حد فردا شامگاه آمادگی نداشتم
ولی نمیمیل داشتم نه بیارم .
برای همین به بابا چشم دوختمو که دیگه چیزی نداشت بگه و رو به امیر گفتم
– باشه … فرداشب میبینمتون .
امیر ::::::::::
میدونستم یه قضیه ای پشت این اشتیاق و همکاری ترنم با من بود
حتما یه بحثی با پدرش داشت که علارغم مخالفت اون با بیرون حرکت کردن ما
اینجور تند قبول کردو موافقت کرد
تشکر کردمو برگشتم واحدم
هرچند قیافه پدر ترنم زیاد خوشایند نبود .
اما از نظر خودم تا همینجام برنامه ام موفقیت آمیز پیش رفته بود.
حالا باید به مامان زنگ میزدمو باهاش هماهنگ میکردم
در واحدو بستمو برگشتم رو تراس .
منتظر بودم پدر ترنم بره تا برگردم پیشش
با اامان زنگ انتظار مولین جواب دادو تند اضافه کرد
– امیر…. میخواستم بهت زنگ بزنم
سلام کردمو سؤال کردم
– چیزی شده ؟
– از ظهر که گفتم میخوام باهات برم بیرون پدربزرگت اصرار کرده که بیاین
عمارت …
– چی ؟ با ترنم بیام عمارت ؟
– آره …
خدای من … همینو کم داشتم
اصلا امکان نداشت ترنم رو ببرم عمارت و اتفاق خوبی بیفته .
اون عمارت کذایی برای من هیچوقت خیری نداشت که بخوام با ترنم برم
اونجا
برای همین به مولین بیان کردم
– فکرشم نکنین … من اصلا نمیخوام تا مجبور نشدم ترنم رو بیارم اونجا
یهو آوای ملک حسان تو گوشی بلند شد و بیان کرد
– شرطمون گویا یادت راهی شده …
خواستم جواب بدم که خودش بیان کرد
– طبق رسومات تو باید دختره رو بیاری به ما معرفی کنی .
ناخداگاه از کوره در رفتمو گفتم
– دختره؟
حق نداشت به ترنم بی احترامی کنه …
تنها قلبیل ارتباطم با این خاندان مادرم بود !
اما من برده اونا نبودم که بخواد اینجوری راجب کسی که انتخاب کردم حرف
بزنه .
ملک حسان جواب داد
– نمیدونم اسمش چیه …
مامان از اون سمت اظهار کرد
– ترنم …
– ترنم! همون … باید بیاریش به ما معرفی کنیش… تو عمارت … طبق
رسومات …
– میارم … ولی هر وقت که خودش تمایل داشت …
سکوت شد و یهو ملک حسان اضافه کرد
– بگیر … خودت به پسرت بفهمون احترام به بزرگتر یعنی چی … از دخترم
انتظار چنین نوه ای نداشتم .
میدونستم گوشی رو داده به مولین.
قبل از اینکه مولین چیزی بگه خودم اضافه کردم
– چرا از اون عمارت لعنتی قلب نمیکنی ؟ من به جائی رسیدم که یه زندگی
مرفه رو برات فجادهم کنم …
مامان مکث کرد
منم انقدر سکوت کردم تا بلاخره گفت
– میدونی که نمیتونم …
– نه … واقعا نمیدونم چرا … نمیفهمم چرا … چرا باید جائی بمونی که بهت
زور میگن؟
مولین سریع بیان کرد
– پدر بزرگت به من زور نمیگه امیر. اینجوری حرف نزن. قلبمو میشکنی …
اون مرد خوبیه فقط زبونتیزی داره …
خاموشی کردم
این بحث بی فایده بود
مولین عاشق پدرش بود و هیچوقت حاضر نبود ایراد های اونو تو رابطه با
خودش قبول کنه .
کلافه نفسمو بیرون دادمو اضافه کردم
– الان موقعیت خوبی نیست ترنمو بیارم عمارت… بذارین برای بعد
مامان خاموشی کرد
انگار اونم مثل من میدونست این ملاقات به وقت نیاز داره
آروم اظهار کرد
– میدونم…
کلافه اضافه کردم
– من با ترنم فرداشامگاه قرار گذاشتم که با هم بریم و آشنا شین … واقعا بهتره
اول شما آشنا بشین بعد بیاد عمارت…
– میدونم … میدونم پسرم …
سکوت کردم .
واقعا چیز به این سادگی چرا از نظر پدربزرگم قابل انجام نبود؟!
درتمایل داشت زیادی نبود.
یه ملاقات صمیمانه …
مولین اظهار کرد
– آدرس و ساعت رو برام بفرست . سعی میکنم بیام… اما در هر صورت …
برای جمعه هفته دیگه … با ترنم شام اینجارو اوکی کن … پدربزرگت میخواد
باز کل خاندانو جمع کنه !
خدای من … خدای من … کل خاندان … ترنم … دردسر ها تازه داشت شروع
میشد …
راضی کردن ترنم یه طرف …
فراری نشدنش بعد ملاقات این خاندان یه طرف .
باشه ای به مولین اضافه کردمو قطع کردم
بحث فایده ای نداشت
این دردسری بود که باید ازش رد میشدم .
با آوای روشن شدن موتور ماشین به پائین خیره شدم
پدر ترنم داشت میرفت …
با صدای روشن شدن موتور ماشین به پائین خیره شدم
پدر ترنم داشت میرفت …
منتظر موندم تا دور شه و کشیده شدم .
باید با ترنم صحبت میکردم.
تقه ای به در واحدش زدم و منتظر موندم.
خبری ازش نشد … دوباره در زدم
از پشت در اظهار کرد
– یه ساعت دیگه میام پیشت با هم صحبت کنیم.
صوتش بغض داشت .
این بغض و این دوری کردنش ناخداگاه برآشفتهم کرد
محکم زدم به در و اظهار کردم
– بازکن ترنم … میدونی که نمیرم …
با التماس گفت
– خودم میام پیشت قول میدم
کلافه تر شدم
باز چی شده بود که انیدر ناراحت بود صداش
چرا نمیتمایل داشت منو ببینه
نکنه …
یهو خونم به جوش اومد !
نکنه باباش کاری کرده بود؟
با مشت کوبیدم به در و تقریبا داد زدم
– باز کن این در لعنتی رو تا درو نشکستم
با ترس بهسرعت درو باز کرد.
ترس تو نگاه هاش آزرده ترم کرد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن