“۳ سال قبل”
تو دانشگاه با عسل دوست شده بودم، زیاد درس خون نبود و خودش همیشگی میگفت با ده بیست سی چهل سراسری اونم ادبیات قبول شده اما شعر و شاعری رو دوست داشت
اون موقع تازه چند ماه بود بابا رو از دست داده بودیم فربد دنبال کارای خودش بود و منم تنهای تنها
بیشتر وقتم با عسل پر شده بود
فربدم میشناختش میدونست وضع مالیشون خوبه چند باری بهش نخ داد اما من بهش بیان کردم دور داداش منو خط بکشه چراکه قابل اعتماد نیست و بوی پول به مشامش خورده اون موقع ها عسل مثل خواهر نداشتم بود و از فربد بی مسئامات برام مهمتر بود که دوست نداشتم با فربد بشه البته خودش پسرای همه چیز تموم کم دوروبرش نبودن در حد خودش زیبا پولدار خوشتیپ مثل خود عسل اما میگفت یکی رو میخواد که اون اصلا محلش نمیده و اونم قید دلدادگی و عاشقی رو زده بود
عسل محبتش و با پول خرج کردن بهم نشون میداد مثلا اوایل همش چیزای گرون زیبا میخرید و رستورانای باکلاس میبردم البته مهمونی ام زیاد میحرکت کرد اما من چون میدونستم مختلط ان باهاش نمیحرکت کردم ما خانواده ی معتقدی بودیم….اونم اصلا بی بند بار نبود فقط میراهی شد که خوش بگذرونه و به قول خودش استرسشو خالی کنه
به هر حال…… از یه جا به بعد چون میمشاهده کردم من توان جبران ندارم قبول نمیکردم و اصرار میکردم جاهای معماما تر بریم تا منم از پس هزینه ها بربیام اونم غر میزد ولی کم کم عادت کرد
بازم با این شرایط اون بیشتر از من خرج میکرد
منم سعی میکردم در حد توانم براش کم نذارم ، چراکه مولین و باباش از هم جدا شده بودن و همیشه میگفت محبت نمتوجه شده تو زندگیش چون خانواده اش همواره با هم میجنگیدن
باباش که کله گنده بود و همیشه گحرکت کردار و مامانشم دنبال عاشقی و از این جور چیزا
داداشش به یاد همین مجردی زندگی میکرد و اون دوتا هم وقتی عسل ۱۴ سالش بود جدا شده بودن
منم میدیدم وضع اون از منم خرابتره من حداقل میدونستم نیستن که نازمو بکشن اما برای عسل بودن و بی خیالی میکردن نازشو میکشیدم قربون صدقه اش میرفتم چیزایی که خودم نداشتم و بعد از ده سالگی و حرکت کردن مولین میدونستم چه چیزایی رو دل یه دختر میخواد و براش انجام میدادم و بعضی وقتا بهم میبیان کرد مولین و من خندم میگرفت
تو دانشگاهم جای اون با استادا صحبت میکردم که حذفش نکن یا قبولش کنن بعد از کلاسا هم میومد دنبالم و با هم میرفتیم گردش و تفریح
من و اون تو بدترین روزگارای زیستنمون با هم یکی شدیم تا حداقل هیچ کدوممون دیگه تنها نباشیم
به اصرار عسل با هم حرکت کردیم برای گواهینامه من هیچ وقت نیازی بهش نداشتم زیرا میدونستم قرار نیست کسی برام ماشین بخره اما عسل اظهار کرد تنهاس منم باهاش برم حتی میتمایل داشت شهریه ی منم بده که اجازه ندادم و با کلی منت فربدو کشیدن شهریه رو از اون گحرکت کردم
#تاوان
#پارت۱۶
کف دستاشو که جلوی دیدهام گحرکت کرده بود برداشت ومن با دیدن عروسک رو به روم لبام کش اومد
_ماشین خریدی؟؟
یه ۲۰۶ آلبالویی
کف دست به سینه شد و با غرور تکیه داد بهش
_ بابا برام خریده…دوسش داری؟
_دیوونه من چرا باید دوسش داشته باشم برای خودته دیگه…..مبارکه…….
_گمشو بابا برای دوتامونه
اینا که تعارف بود ولی به یاد همین معحرکت کردش منو شیفته ی خودش کرده
هر چی بیشتر نگاه میکردم بیشتر ذوق میکردم
_وااای عسل چقدرم دلنشینه
ماشین و دور زدم و وارسیش کردم
_بریم شیرینیشو بهت بدم؟
من گواهیناممو گراهی شده بودم اما عسل هر هفته رد میشد
_مسخره کی گواهینامه گرفتی به من نگفتی؟
شونش و انداخت بالا و با اون تبسم زد
_هنوز نگراهی شدم
اخم کردم از بابام همیشه احتیاط کردن و یاد گحرکت کرده بودم
_یعنی چی؟ پس بدون گواهینامه تا اینجا روندی؟
_نترس بابا چیزی نمیشه سوار شو بریم یه جای توپ
_ میدونی اگه به یکی بزنی چی میشه؟؟
بیخیال کف دستشو برد بالا
_اووووووه تا کجا حرکت کردی تو…..نترس بهت میگم، آروم رانندگی میکنم حواسم هست
_عسل خدای نکرده کار یه بار میشه ها
_ای بابا مهسا بهت میگم اروم میرونم دیگه….. تو فکر میکنی اامان بارمه؟ ماشین بابا رو چند بار روندم
#تاوان
#پارت۱۷
_خب اون موقع حتما باباتم بود
زد زیر خنده
_قلبت خوشه ها بابا کجا بود……فقط خودم بودم
میدونستم بی خیالن ولی نه انقدر که ماشین بدن دست دخترشون حداقل به یاد خود عسل
_داداشت چی؟اونم میدونه؟
هنوزم نمیدونم اختلافشون باعلی برادرش سر چیه فقط اینو میدونم که از برادرش بیشتر دلخوره تا بی توجهیه پدر و مادرش
جوابی نداد ولی اومد دستامو گرفت و صورتم و بوسید
_ببین مهسا جون تا اخر اون خیابون میرم اگه دیدی بد رانندگی میکنم به خدا دیگه تا گواهینامه نگیرم نمیشینم پشت فرمون باشه…..
خودشو عین بچه ها برام لوس کرد که خندم گراهی شد و قبول کردم جای گرفتیم تو ماشین
الحق که رانندگیش درجه یک بود و من خیالم واقعا راحت شد و دیگه بهش گیر ندادم که ای کاش هیچ وقت بی خیالش نمیشدم
یه هفته با ماشینش میچرخیدیم و خوش تر از قبل بودیم
یه روزگار راهی شده بودیم ویلای لواسونشون با دوسه تا از دوستاش که گوشیم زنگ خورد فربد بود و من جواب دادم که آوای یه مرد دیگه رو گوش دادم اظهار کرد فربد تصادف کرده و بی هوشه و منی که ترس ازکف دست دادن آخرین عضو خانوادم تمام تنمو به لرزه انداخته بود و فقط دعا میکردم خوب باشه
عسل که قضیه رو درک کرد ویلا رو سپرد به دوستاش و با هم مسیر افتادیم تا بریم تهران
بارون بدی میومد و عسلم با سرعت میروند
_آرومتر برو دیوونه
_اَه چیزی نمیشه توام پدر منو درآوردی……مگه نمیخوای زودتر فربدو ببینی
_چرا میخوام…… اگه طوریش بشه چیکار کنم؟
اشک میریختم و ذکر میگفتم که فربد طوریش نشده باشه
درسته هیچ وقت نفهمیدم برادریشو اما بالاخره تنها کس و کارم بود
همین طور تو حال خودم بودم که صدای کوبیده شدن یه چیزی به ماشین و ترمز بد ماشین آوای جیغمو درآورد
#تاوان
#پارت۱۸
وحشت زده سرمو چرخوندم و به عسل خیره شدم
حال اونم کف دست کمی از من نداشت
با ترس پرسیدم
_زدی به یکی؟
برگشت بهم نگاه کرد رنگش انگار پریده بود ولی جوابمو نداد بایو خودم میدیرم چی شده
اشکامو پاک کردم و دستمو گذاشتم رو دستگیره که آرنجمو گراهی شد و با صدای لرزون گفت
_تو بشین خیس میشی خودم میرم
هیچی نگفتم و به حرفش گوش دادم
درو باز کرد و رفت بیرون بارون انقدر زیاد بود که هیچی نمیمشاهده کردم و بعد از سه چهار دقیقه برگشت
خیس آب شده بود
_چی شد؟
کف دستشو گذاشت رو قلبشو و یه نفس عمیق کشید و سعی کرد خودشو آروم کنه…..چند ثانیه طول کشید تا جوابمو داد
بهم خیره شد ولی هنوزم صورت ودیدهاش آشفته بودن
_هراسیدم بابا یه بشکه بود
_بشکه؟ اونم اینجا…..چی دادی میگی تو؟ بزار خودم برم ببینم
_کجا بابا…..اونجا رو نگاه کن…..
با دیدهاش به یه طرف خیابون اشاره کرد که چند تا بشکه ی بزرگ داشت
_حتما داشتن آسفالت میکردن بارونم شدید بود افتاده وسط جاده
آره راست میاظهار کرد اما قلبم یه ذره شور میزد نمیدونم حتما به خاطره فربد بود
دوباره ماشین و روشن کرد و جاده افتاد تا برسیم هیچی ناضافه کرد حتی منم یه بار صوتش زدم که بپرسم کی میرسیم جواب نداد انگار تو حال خودش نبود منم اندیشیدم به یادگار تصادف هول شده و هنوزم شوکه اس
بالاخره رسیدیم بیمارستان که عسل سریع عذرخواهی کرد و گفت خسته اس باید بره
راست میاضافه کرد به خاطره بسیار اذیت شد ازش تشکر کردم و رفتم اورژانس
فربد و که دیدم به هوش خیالم راحت شد به یاد ضربه به سرش بی هوش شده بود و فرداش که دیدن خدا رو شکر مشکلی نداشت مرخصش کردن
باورم نشد وقتی بهم اضافه کرد تو لحظه ی تصادفش فقط به من و تنهاتر شدنم در ذهنش گذرانده بود
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن