ساندویچ رو با بی میلی کنار گذاشتم.
غمگینتراز این بودم که بتونم چیزی هم بخورم.
کف دست به زیراه دور کف دست رو تماشا میکردم که صفورا سؤال کرد:
-خب..حالا میخوای چیکار کنی!؟ من که میگم کاری هست که شده…
اگر هم قراره حقوقت رو دوبل حساب کنه خب پس برو و توی شرکت فرهادی مشغول شو…
لبخند تلخی زدمو سؤال کردم:
-که میثاق رو از کف دست بدم !؟
صفورا چند قلپ از نوشابه رو خورد و بعد یه آروغ زد و جواب داد:
-آخیش! حالم جا اومد!
خب…حالا که شکمم پر شد مغزم داره میفته روی علتک…
بذار یه پیشنهاد بهت بدم…
تو که رسما پرت شدی بیرون،منم که دیگه از کار کردن واسه خانمهای ادایی بالاسری خسته شدم.
میخوام با پس اندازم یه کاسبی راه بندازم.
یه مغازه کوچیک …یه بوتیک خوشگل برای انواع سلیقه!
این چند روز کارم شده دنبال یه جای خوب گشتن…اما جای خوب گرونه…پایه ای باهم شراکتی شروعش کنیم !؟
قبل از اینکه جوابی بدم تلفنم زنگ خورد.
اسم میثاق قلبم رو ناتمایل داشته به تپش انداخت.
تپشی که حاصل استرس بود.
با اضطراب بیان کردم:
-میثاقِ!
پشت چشمی نازک کرد و اظهار کرد:
-وا! یه جوری میگ میثاق انگار میگی عزرائیل…آخرش مانمتوجه شدم این دلدادگیه یا ترس!؟!
پشت نگاهی نازک کرد و بیان کرد:
-وا! یه جوری میگ میثاق انگار میگی عزرائیل…آخرش ماندرک کردم این عشقه یا ترس!؟!
تماس رو وصل کردمو موبایلم رو کنار گوشم نگه داشتم.
اول صوتی گرم و اروم اون بود که توی گوشم پیچید:
“چطوری توله!؟”
از لحنش و حتی نوع احوالپرسیش پیدا بود اعصابش خراب نیست.
پس یعنی چیزی نمیدونه!
خیالم تا حدودی راحت شد.
آب دهنمو قورت دادمو بهآرامی جواب دادم:
“اممم ..خوبم…با صفورا اومدم بیرون.تو خوبی ؟! ”
با حسادتی بچگونه که رگه هایی از شوخ طبعی رو میشد توش پیدا کرد اظهار کرد:
” یکمم با من وقت بگذرونی بد نیستا…”
بهآرامی گفتم:
“من برای تو همیشگی وقت دارم…”
نگاهمو دوختم به صفورا که به خاطر این حرف من ،بیصوت می لبخند زد و ادامو درمیآورد و هممدت به میثاق گوش سپردم:
” تو برای همه وقت داری!!!
لوکیشن بفرست بیام پیشت یه چرخی باهم بزنیم…بسیار وقت ندیدمت!”
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن