حالا که تا ساعت سه بیشتر نمی میل داشتم که بمونم؛
باید همه تلاشم می کردم که آنچنان کار عقب افتاده ای نداشته باشم واسه فردا…
فیش های معوقه بانکی رو توی پاکت گذاشتم و با حرص پرتش کردم توی کمدم…
کی می شد نرم و راحت بشم از این کارهای بیخود؟
کی می شد یه پرونده جالبی بیاد زیر کف دستم…
یه چیزی مثل قتل! یا یه چیز چالش برانگیز و بسیار سخت…
گاهی حسودی می کردم به پرونده های بهزاد و اون بهم می گفت عجله نکن!
همه این ها توی مسیرت قرار میگره و کم کم از همشون خسته می شی…
این قدر که دلت می خواد همین پرونده های اوایل کارت رو داشته باشی.
می گفت پرونده های قتل برای
روحیه انسان اصلا خوب نیست؛
تا مدت ها از جلوی دیدهت کنار نمی ره و مدام با خودت می گی نکنه من حقی رو پایمال کردم و گناهکاری بالای دار نرفت؟
یا به عکس و بد تر از اون؟!
مدام با خودت بگی نکنه من از روی نا آگاهی؛ از روی طمع؛
از روی حرص سر بی گناهی رو به باد دادم و شریک شدم توی مردن اون؟
میاظهار کرد ولی من گوشم بدهکار نبود و فقط می تمایل داشتم که به اون چیزی که می خوام برسم…
تقریبا ساعت از دو که گذشت؛ قد بلند شدم و آبی به کف دست و صورتت زدم.
کمی غذا خوردم و بعد از عوض کردن لباس هام شروع به آرایش کردن…
اگر می تونستم همراه پرداخت قسط ها یکم پول پس انداز کنم و منشی بگیرم دیگه نور علی نور می شد.
بهشدت از از این عقب افتادگی ها و کار های بیخود مال نداشتن منشی بود!
کاش زودتر می تونستم درآمدم رو بالا ببرم…
آرایشم که تموم شد؛ کلی ادکلن به خودم اسپری کردم
ساعتم رو انداختم و بدو بدو رفتنم پایین.
ده مین دیر کرده بودم ولی بهزاد چیزی به روی خودش نیاورد و با خوش رویی بهم سلام کرد.
_ ولوله من چطوریه؟
پشت نگاه رو نازک کردم و با لوندی اظهار کردم:
_ حالا که حالشو جویا شدی عالیه!
دیده هاش درخشید و با شعف بوسه ای روی لپم کاشت.
_ زبون نریز بچه…
حرص زد و گفت و من رو ناتمایل داشته به خنده وا داشت.
نگاه عمیقی به تبسمم کرد و صورت اون هم به گرمی لبخندم، گرم شد و راه افتاد…
عاشق بام بودم، حس اینکه همه شهر زیر پاهام بود واقعا واسم لذت بخش بود.
روی کشیده ترین قسمت بام توقف کرده بودم و به منظره رو به روم خیره بودم…
لامپ ها کم کم روشن می شدند و تاریکی هوا منظره رو هر لحظه زیبا تر می کرد.
نگاه هام رو بستم و دم عمیقی گراهی شدم…
غرق بودم توی حال و هوای خودم که با شنیدن صدای بهزاد چشم هام رو باز کردم و سوالی خیره شدم بهش…
_ می دونستی بهار؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن