لبامو کشید تو دهنش و طولانی و محکم بوسید و بوسید و بوسید..
انگار اونم داشت زجری که تو این دو سه روزگار کشیده بود رو تلافی میکرد.. وقتی هردومون نفس کم آوردیم بالاخره لبامونو از هم جدا کردیم و پیشونیمونو چسبوندیم به هم..
آروم اضافه کرد
_راهی شدی چمدون خریدی قلب منو خون کردی
اضافه کردم
_کف دست دختره رو گراهی شدی تو دستت، چیپس گذاشتی تو دهنش دل منو خون کردی
_با خونسردی تو چشام زل زدی اضافه کردی میخوای با یه کس دیگه ازدواج کنی فکر دل عاشق منو نکردی
_دست دختره رو گرفتی کشیدیش تو اتاق فکر دل عاشق منو نکردی.. واقعا نوحشت کردی که تا صبح شاید از غصه دق کنم و جنازه مو پیدا کنی؟
نگاهاشو وا کرد و تو نگاهام خیره شد و گفت
_اگه من، اونشامگاه که با اون حالم تو خونه پیمان موندم، نمردم، توام نمیمردی.. اونروزگار با پیش کشیدن حرف جدایی منو با کف دستای خودت کشتی نفس
سرمو انداختم پایین و گفتم
_باید باهم صحبت کنیم مهراد
_بازم میخوای حرف جدایی بزنی؟
_نه.. من توان جدا شدن از تو رو ندارم.. نمیتونم، اما قضیه رفتنم حتمیه
رفتم روی مبل نشستم و اظهار کردم
_بیا بشین حرف بزنیم
اومد قرار گرفت پیشم و اضافه کرد
_چی شده نفس؟ چرا باید بری؟ چرا به دروغ اظهار کردی میخوای ازدواج کنی؟ چرا تمایل داشتی ازت متنفر باشم؟
_نپرس مهراد.. مجبورم نکن دروغ دیگه ای بهت بگم.. فقط بدون که حرکت کردنم به صلاح هر دومونه
کلافه کف دستشو کشید لای موهاش و بیان کرد
_اما حق منه که بدونم.. اصلا فکر منو نمیکنی که بعد از حرکت کردن تو چی میشم؟
کف دستاشو گراهی شدم تو دستام و گفتم
_روزگارهاست که فقط دارم به این فکر میکنم.. تو اینجا، من اونجا، دور از هم.. چطور دووم میاریم
کف دستامو فشار داد و التماس کرد
_نرو نفسم.. نرو.. چرا اینطوری شد؟ بابات چیزی اضافه کرده؟
۱۲۸)
انگشتمو گذاشتم روی لبش و اضافه کردم
_نمیتونم بگم مهراد.. ازت میخوام که چیزی نپرسی و راضی بشی به راهی شدنم
انگشتمو بوسید و کف دستمو گرفت تو دستش و انگشتامو دونه دونه بوسید.. اضافه کرد
_چطوری بذارم بری وقتی که وحشت دارم از بی تو موندن
_مجبوریم تحمل کنیم.. کارهایی هست که من باید برم و انجامشون بدم، رابطه مونو قطع نمیکنیم هر وقت که خواستیم صحبت میکنیم، هر روزگار همدیگه رو میبینیم، فقط قضیه ازدواج منتفی میشه زیرا با شرایط جمتوجه شد امکانش نیست
کف دستمو ول کرد و رنجیده تکیه داد به مبل و گفت
_اینم یعنی هیچی به هیچی.. یعنی که نمیتونم تورو داشته باشم
راست میگفت، هیچی نتونستم بگم.. دوری و جدایی و آینده ای بدون هم.. از این بدتر دیگه چی بود.. ولی اگه افشین حیوون یه تیر خالی میکرد تو سر مهراد این از همه بدتر بود..
چاره ای جز جدایی نداشتیم..
سه روزگار باقیمونده رو چطور گذروندیم خدا میدونه.. مثل دو تا روح سرگردون توی خونه میگشتیم..
مهراد اصلا شرکت نمیرفت و فقط میمیل داشتیم هر لحظه رو باهم باشیم.. دو شامگاه بود که شامگاهو با هم روی مبل میخوابیدیم و تو اتاقمون نمیرفتیم..
همش کف دست تو کف دست هم بودیم و مثل دو تا حیوون زخمی فقط همدیگه رو بو میکشیدیم و بغضمونو قورت میدادیم..
تا اینکه رسیدیم به آخرین شامگاهی که کنار هم بودیم.. برای فردا ظهرش بلیط داشتم.. بهش اظهار کرده بودم که نمیخوام بیاد فرودگاه.. تحملشو نداشتم.. اونم نداشت.. اگه میومد عمرا نمیتونستیم جدا بشیم.. همه وسایلمو جمع کرده بودم و چمدونام کنار هم تو اتاقم بود.. میاضافه کرد متوجه شدن چمدونا تو اتاق داغونش میکنه..
عصر بود.. آخرین کارهای جزیی رو هم تو اتاقم انجام دادم و اومدم تو سالن که دیدم مهراد قرار گرفته روی صندلی جلوی شیشه سرتاسری.. جلوی اون شیشه که منظره قشنگی استانبول انگار زیر پات بود، دو تا صنقلبی نرم راحت با پایه استیل گرد و یه میز بینشون بود که اکثرا اونجا یا ورق بازی میکردیم یا میجای گرفتیم و قهوه میخوردیم و بیرونو تماشا میکردیم..
سالن نیمه تاریک بود و فقط آباژور استیل بزرگ گوشه سالن روشن بود..
مهراد فرو رفته بود تو صندلی و خیره شده بود به نور چراغای جذابی شهر..
راهی شدم پیشش.. تو یه دستش سیگار بود و روی میز کنار دستش هم یه لیوان ویسکی بود.. پکی به سیگارش زد و دودشو فوت کرد سمت منظره مقابلش.. قرار گرفتم رو صنقلبی کناریش.. با حرکت اسلوموشن برگشت نگاهم کرد و لیوان مشروبشو از روی میز برداشت و یه ذره خورد و گذاشت سر جاش..
معلوم نبود از کی اونجا جای گرفته و خورده، معلوم نبود مسته یا نه، فقط از سر و روش غم میبارید.. قلب خودم داشت میترکید اما حال مهراد بدترم میکرد.. حرفی نمیزدیم.. گاهی من به مهراد نگاه میکردم و گاهی اون از پشت دود سیگارش نگاه پر از حسرتی بهم مینداخت و بازم به روبه روش خیره میشد..
بازم لیوانشو برداشت و یکم دیگه خورد و میل داشت بذاره روی میز که لیوانشو از دستش گحرکت کردم و باقیمونده شو سر کشیدم.. مثل زهر بود.. مثل روزگارگار ما..
دلم میتمایل داشت اونشب تا صبح تو سکوت باهاش بخورم و همراهیش کنم و نگاهش کنم..
شب وداعمون بود.. آخرین شامگاه با هم بودنمون.. حرفی که بتونه احساسمون رو و عمق فاجعه رو بیان کنه وجود نداشت و خاموشی بهترین حالت بود..
از مشروب خوردنم تعجب کرد و عمیق نگاهم کرد..
قبلا چندبار تو مهمونیا محض همجادهی با جمع یه گیلاس خورده بودم ولی کلا خوشم نمیومد و نمیخوردم.. پا شد راهی شد شیشه ویسکی رو آورد و لیوانو پر کرد.. نگاهمو دوختم بهش..
میخواستم امشامگاه انقدر نگاهش کنم که شاید فردا بیقرارش نشم.. اونم خیره شد تو نگاهام و مشروبشو خورد.. گذاشت رو میز من برش داشتم و خوردم..
نگاهاش که تو نگاهام خیره بود، غم داشت.. هزار تا حرف داشت.. میبیان کرد نرو، میگفت میترسم از فردای بی تو..
نگاهم بهش پر از مشتاق دیداری و حسرت بود.. تو چشمای هم غرق بودیم که آروم اضافه کردم
_از همین الان دلتنگتم
سیگاری روشن کرد و پک عمیقی زد و سرشو تکیه داد به پشتی کشیده صنقلبی.. بیان کرد
_تو بیقراری.. من بی تو میمیرم
با اشکهایی که بیصدا از دیدهام ریخت نگاهش کردم.. بیقرار نگاهم کرد.. مردمک رنگارنگ چشماش میلرزید.. کف دستمو دراز کردم یه سیگار از قوطی درآوردم و فندکشو برداشتم و سیگارمو روشن کردم.. دیگه کار از کار ما گذشته بود و مونده بودیم به سیگار و مشروب.. انقدر خوردیم و سیگار کشیدیم و با دیدهای اشکی به هم خیره شدیم و بدون حرف وداع کردیم که هوا روشن شد..
هر دومون مست و خراب بودیم.. نگاهامون دوتا کاسه خون بود.. مستی از یه طرف، گریه از یه طرف.. به سختی از روی صندلی کشیده شد و دستمو گحرکت کرد.. به زور پاشدم و دنبالش کشیده شدم..
روی مبل به حالت دراز کش نشست و پاهاشو گذاشت روی میز مقابلش و منو کشید و نشوند تو بغلش..
سرمو گذاشتم روی سینه ش و آوای گریه م قد بلندتر شد.. چراکهه ش روی سرم بود و اشکاشو لای موهام حس کردم..
سرمو بلند کردم و به چشمای غرق خونش که اینبار اشک ازش سرازیر بود زل زدم.. اشکاشو بوسیدم و صورتمو چسبوندم به گونه ش
۱۲۹)
_من برای هر دونه این اشکات بمیرم مهراد
سرمو با کف دستاش بغل کرد و گفت
_هر روزگار بهم زنگ بزن.. بذار هر روزگار صورت ماهتو ببینم
هق هق زدم.. بینیمو بالا کشیدم و با فین فین اضافه کردم
_فراموشم نکنیا.. اگه بعد از چند ماه از یادت برم اونروزگار روزگار مرگ منه
آهی کشید و اونم بینیشو بالا کشید و گفت
_مگه میتونم فراموشت کنم.. کاش خونِ تو رگهای من نمیشدی نفس.. من حتی وقتی مرده باشم هم عاشق تو خواهم بود پری زیبام
تنمو بالا کشیدم و کف دستامو محکم حلقه کردم دور گردنش.. اشکام میریخت روی صورتش.. موهاشو سر و صورتشو هزار بار بوسیدم.. بین بوسه هام زمزمه میکردم
_عشق من.. مهراد.. مهراد من.. بسیار دوستت دارم.. بسیار.. بهشدت
اونم محکمتر بغلم میکرد و تنمو بو میکشید..
دیگه آفتاب کاملا زده بود و کل شامگاهو نخوابیده بودیم.. گفت
_یه قهوه درست کنم بخوریم مستی از سرت بپره، نمیخوام از روی پله های هواپیما بیفتی پایین
از بغلش سُرم داد روی مبل و راهی شد تو آشپزخونه.. هر کدوممون یه لیوان بزرگ قهوه خوردیم و تو بغل هم خوابمون برد..
تا پروازم سه ساعت مونده بود که بیدار شدیم.. داغون بودیم.. کف دستی کشید به موهام و با آوای گحرکت کرده ای که قلبرباتر و گوشنوازتر از همیشه بود بیان کرد
_پاشو یواش یواش حاضر شو دیر میشه
محکم بغلش کردم و بازم گریه کردم.. اونم بغض کرد و گفت
_آروم باش دلبرکم
به زور ازش جدا شدم و راهی شدم دستشویی.. آب سرد زدم به دیدهام و به زور کمی خودمو مرتب کردم.. مهرادم صورتشو شسته بود و با دیدهای غمزده وسط سالن علاف بود.. فداش بشم نمیدونست چیکار بکنه..
دیگه وقت حرکت کردن بود باید لباس میپوشیدم..
بدون نگاه بهش از کنارش رد شدم و رفتم تو اتاقم لباس پوشیدم و چمدونمو برداشتم..
مهراد اومد و بقیه وسایلمو برداشت و برد گذاشت جلوی در.. همش آه میکشید و کلافه کف دست میکشید به موهاش..
دقایق سختی بود.. ساعتمو خیره شدم و با بغض اضافه کردم
_وقت رفتنه
صورتمو بین کف دستاش گحرکت کرد و بیان کرد
_دیگه این لحظات آخر گریه نکن.. بذار دیدهاتو خوب ببینم
زل زدم توی نگاهاش و طولانی به هم خیره موندیم.. تبسم تلخی زد و گفت
_برای آخرین بار بیا تو بغلم پیشی زیبام
و دیدهاش پر اشک شد.. با گریه خودمو انداختم تو بغلش و گردنشو بوسیدم..
از خودش جدام کرد و بوسه کوچک و آرومی به لبام زد..
کف دستمو بردم لای موهاش و با حسرت برای آخرین بار موهاشو لمس کردم..
پیشونیشو گذاشت رو پیشونیمو بو کشید.. منم بوشو عمیق کشیدم به ریه هام..
نگام افتاد به تیشرت طوسی تنش.. دستامو گذاشتم روی سینه ش و با صوتی گرفته بیان کردم
_تیشرتتو در بیار بده به من
از نگاهش غم بارید..
کف دستشو برد و تیشرتشو از تنش بیرون کشید.. بالاتنه لختش با زنجیر بلندش قلبمو برد..
صورتمو توی سینه ش فرو بردم و آروم بوسیدم..
تیشرتشو تو کف دستم فشردم و خودمو کشیدم عقب..
درو باز کردم، تمایل داشت چمدونامو برداره اظهار کردم
_نیا بیرون، همینجا جدا بشیم، چمدونا چرخ دارن خودم میکشمشون تو آسانسور
با بغضی که صوتشو خش دار کرده بود اظهار کرد
_آخه سنگینن
نالیدم
_تو رو خدا مهراد.. دیگه نیا وگرنه نمیتونم برم
دیگه نحرکت کردم جلو.. کف دستمو در جستجوی کف دستش دراز کردم طرفش.. نوک انگشتامو محکم گرفت تو دستش.. با گریه بیان کردم
_نگو خدافظ
دیدهاش پر از اشک شد..
آروم بیان کرد
_عاشقتم نفسم
از لای در نیمه باز با گریه بیان کردم
_خیلی عاشقتم نفسم
و درو بستم.. دیگه چشماشو نمتوجه شدم..
با هق هق سوار آسانسور شدم و روزهای بدون مهراد رو آغاز کردم..
ناخودآگاه شعر فروغ رو زمزمه کردم..
این منم، زنی تنها در آستانه فصلی سرد..
تو اتاقم روی تختم دراز کشیدم و هیچ چیز مثل سابق نیست.. بدون مهراد بسیار چیزا ناقصه، حواسم سر جاش نیست و انگار همش دنبال چیزی میگردم و پیداش نمیکنم..
چیزی گم کردم.. شاید زندگیمو گم کردم..
امروز صبح اس ام اس مهراد اومد که برام نوشته بود
“ما بی تو خسته ایم.. تو بی ما چگونه ای؟”
منم براش نوشتم
“عجیب بیقرارتم”
از متوجه شدن بابام و شیرین مسرور شدم ولی اونا از مشاهده کردنم متعجب شدن.. اولین چیزی که بابام اظهار کرد..
_چرا اینطوری شدی بابا؟ و شیرین..
_قشنگ تو اون خراب شده اذیتت کردن؟
انقدر داغون بودم که حق داشتن این سئوالها رو بپرسن..
کارها رو از کریمی تحویل نگرفتم، توانشو نداشتم.. اضافه کردم کمی دیگه خودش به کارها برسه تا من خودمو پیدا کنم.. اونم نجویا شد تو این سه ماه مگه چی شده که نمیتونی کارهایی که مثل آب خوردن راست و ریستشون میکردی رو انجام بدی..
حیات من با عاشقی مهراد عوض شده بود و الانم با جدایی ازش، بد میلنگیدم..
اامان باری که بعد از دو روزگار به خودم جرات دادم و باهاش تماس تصویری گرفتم، خونه بود.. تصویرش که اومد روی صفحه گوشیم، از دیدنش هم از شادی ریز خندیدم، هم از بیقراری گریه م گحرکت کرد..
با چشمهای اشکبار و لبهای خندون بیان کردم
_سلام..
کمی نگاهم کرد و اضافه کرد
_سلام محبت
_مهرادم
_جونم عزیز قلبم
_خوبی؟
_خوبم، گریه نکن پری
_پریت فدات بشه
۱۳۰)
انگشتمو کشیدم به تصویرش روی صفحه گوشی.. به ابروهاش، به موهاش، به لبهاش..
لبخند زد و اظهار کرد
_چیکار میکنی؟
_دارم صورتتو لمس میکنم
لباشو چسبوند به دوربین گوشیش و گفت
_بذار منم سرانگشتتو ببوسم
_من نیستم خوش میگذره؟
_عاااالی.. توووپ
ریز خندیدم..
_چرا نراهی شدی شرکت؟
_رفتم، زود برگشتم
_برای نمایشگاه آماده ای؟
_برای هیچی آماده نیستم نفس.. انگار هیچ کاری از کف دستم برنمیاد
_مثل من
گوشیشو دو دستی چسبید و زل زد بهم و اضافه کرد
_من تو را کم دارم..
نفس عمیقی کشیدم و اضافه کردم
_بدون تو، تو خونه ای که ۲۵ سال توش حیات کردم احساس غربت میکنم مهراد
گفت
_عطرت هنوز تو خونه ست..
اضافه کردم_بایدم باشه، وقتی چمدونامو باز کردم متوجه شدم لباس نارنجیمو کش حرکت کردی زبل خان
لبخند زد و اضافه کرد
_از چمدونت برداشتم و از ادکلنتم زدم روش.. شده همدمم
تیشرتشو که همواره تو اتاقم دم کف دستم بود نشونش دادم و اظهار کردم
_منم یه تیکه از تو پیشم دارم انگار.. هنوز رد اشکامون روشه
_چرا نمیذاری بیام اونجا؟.. بیام و از پدرت خواستگاریت کنم
_قبلا حرفشو زدیم، امکانش نیست مهراد، اینقدر غمگینم نکن با پیش کشیدن این موضوع
کلافه آهی کشید و روی تختش دراز کشید..
_حتی نمیذاری بدونم چی شده، چی یا کی اینطوری ریده به زندگی من که خودم خبر ندارم
با التماس اظهار کردم
_خواهش میکنم مهراد
عصبی بیان کرد
_باشه
پیرهنمو که انگار رو تختش بود کشید تو بغلش و اظهار کرد
_انقدر حرف نزن و گوشی رو خوب بگیر یکم نگات کنم بیرحم
کمی همدیگه رو با حسرت چشم دوختیم اظهار کردم
_راستی میخوام یه تابلو بفرستم برات که بذاریش تو نمایشگاه
_گفتم که دو سه تا از تابلوهای خودمو میذارم
_باشه بذار ولی من تابلوی دهم رو خودم کار میکنم و میفرستم برات، یه تابلوی خاصه
_خاص؟ کنجکاو شدم
_تا یکهفته میفرستمش برات
تصمیم گرفته بودم یه نقاشی سیاه قلم بکشم که تلفیقی از مهراد و اِروس خداوندگار عشق و دلربایی باشه..
طرحش تو ذهنم شفاف بود و میمیل داشتم هرچه زودتر شروع کنم..
بالاخره بعد از یکساعت به زور از هم قلب کندیم و تماسو قطع کردیم..
پاشدم راهی شدم طبقه بالا تو آتلیه نقاشیم.. یاد آتلیه مهراد و خاطراتمون افتادم.. بوم خالی رو گذاشتم روی سه پایه و طرحو کشیدم..
بدن مهراد طوری تو ذهنم حک شده بود که انگار مقابلم بود و نگاهش کردم و کشیدم..
تصویر بالاتنه مردی از پشت که کمی از صورتش مشاهده کرده میشد که داشت مقابلش رو نگاه میکرد و از کمر به پایین محو بود و فِیدش کرده بودم..
با دستهایی که یکیش کمی به طرف جلو مایل بود و انگشتانش که انگار ناامیدانه به سوی کسی دراز بود..
نیمرخ مهراد و موهاش رو هم عین خودش کشیدم، و روی پشت لختش، درست جایی که مهراد خالکوبی بالهای عقاب داشت، دو تا بال بزرگ بسته کشیدم..
شونه هایی پهن و بازوهایی با عضلات برجسته و جذاب مردانه، با اون دو بال افسانه ای و کمر باریکش.. نیمرخ دلربا و نگاه تیزش به مقابل، موهای کمی کشیده رها شده روی پیشانی و گوشها، و صورت دلربای مهراد..
بیننده، این تابلو رو تصویر اِروس، رب النوع محبت و زیبایی، و یا تصویر یک فرشته تصور میکرد.. اما کسانی که مهرادو میشناختند میفهمیدند که تصویر اونه..
داشت درست اون چیزی که تو ذهنم بود و میتمایل داشتم بشه، از کار درمیومد..
انقدر شوق و هیجان داشتم برای تکمیل کردنش که بی وقفه کار کردم.. سه روز طول کشید تا تمومش کردم و وقتی آخرین روتوش ها رو هم زدم، محو قشنگیی تابلو شدم و جای گرفتم روی صنقلبی و بهش خیره شدم.. محشر شده بود..
مطمئن بودم که تو نمایشگاه خواهان زیادی پیدا میکرد اما این تابلو مال من بود.. اگه قسمت نشده بود که مهراد مال من باشه، تابلوش دیگه مال خودم بود و به هیچ قیمتی به کسی نمیفروختمش..
مصمم شده بودم به هر قیمتی که هر کسی میل داشتش، قیمت بالاتری بگم و خودم بخرمش از نمایشگاه..
بسته بندیش کردم و سه روزگار مونده به نمایشگاه، پستش کردم به آدرس مهراد..
تو این چند روز با مهراد صحبت کرده بودیم و هر چی اصرار کرده بود ناضافه کرده بودم که تابلو چی هست.. وقتی روزگار بعدش تصویری زنگ زد بهم فهمیدم که تابلو به کف دستش رسیده..
هیجانزده بود و معلوم بود بهشدت از تابلو خوشش اومده
_باورم نمیشه نفس.. این فوق العاده ست
_پس خوشت اومد
_عالیه، وقتی بسته بندیشو باز کردم و متوجه شدمش یه چند دیقه رفتم تو کف
با خنده اضافه کردم
_منم وقتی اولین بار اونطوری متوجه شدمت رفتم تو کف
اونم لبخند زد و بیان کرد
_چطوری؟
_این تابلو در واقع تصویریه از روزگاری که اومدم تو اتاقت و برای اامان بار بدون بلوز مشاهده کردمت
بلند خندید و بیان کرد
_ای شیطون پس اونروزگار نگام نکردی، سی تی اسکنم کردی که اینطوری دقیق نقاشیمو کشیدی
مثل خودش کشیده خندیدم و بعد از روزگارها روحمون سرخوش شد از باهم خندیدن.. گفت
_خودم اینو از نمایشگاه میخرم
۱۳۱)
دیدهامو براش نازک کردم و گفتم
_متاسفم اون تابلو فروخته شده
ابروهای خوشگلشو تو هم گره کرد و معترضانه گفت
_یعنی چی؟
_یعنی اینکه اون مال خودمه و هر کی به هر قیمتی که تمایل داشتش بیشترشو میدم و خودم میخرمش
_خوب منم بیشتر از تو میدم
شاکی شدم و اظهار کردم
_اِ.. مهراد با من کل کل نکن دیگه، تو هر چقدر مبلغو بالاتر ببری منو بیشتر تو خرج میندازیا.. تازه من میخوام اونو بزنم به دیوار اتاقم و همواره تو جلوی دیدهم باشی، دلت میاد ازم بگیریش؟
تبسم زد و اظهار کرد
_الان که در ذهنش گذراندم متوجه شدم بهتره کف دست خودت باشه که هر روز ببینیش و فراموشم نکنی
عاشقانه نگاهش کردم و آروم گفتم
_فراموش کردن تو ممکنه؟.. من تو رو نفس میکشم مهراد.. هر دم و بازدمم تویی
حالت نگاه اونم تغییر کرد و اظهار کرد
_بدون تو نمیتونم نفس.. یا بیا، یا بیام
آهی کشیدم و بغضمو قورت دادم.. اظهار کردم
_بذار از دور همدیگه رو عاشق شده باشیم مهراد
_ولی من قلبم لک زده برای نوازش کف دستات.. میخوام چشماتو مقابلم زنده ببینم نه تو صفحه گوشیم.. قلبم بسیار برات تنگ شده بی انصاف
_از قلب من خبر نداری..
چه کسی میداند در قلب کسی که می رود، چه می رود..
هردومون لاغر شده بودیم و کاملا مشخص بود چه زجری میکشیم از دوری و دلتنگی هم.. نمیتونستم بگم بیا، اگه میومد افشین کثافت یه بلایی سرش میاورد..
سه روز از برگشتنم گذشته بود که افشین آشغال اومده بود تو خونمون و به بابام بیان کرده بود که رضایت بده به ازدواجمون وگرنه نمیذاره من با کس دیگه ای ازدواج کنم.. منکه از همون بالای پله ها داد زده بودم گمشو بیرون کثافت رذل..
بابام هم کف دستش درد نکنه گفته بود حیف که پسر خواهرمی افشین وگرنه کاری میکردم که مرغای هوا به حالت گریه کنن.. تو خر کی هستی که یکی یه دونهء شهرام خانو تهمتوجه شد میکنی.. تا دیروزگار یه الف بچه دماغو بودی الان با پول بابای من آدم شدی و دم درآوردی؟
و جلالو صدا کرده بود که بیا اینو بنداز بیرون تا خِرشو نچسبیدم افشین بدون حرف راهی شده بود اما عصرش بهم اس ام اس داده بود که نذار کاری کنم که مجبور بشی باهام ازدواج کنی..
دیگه کارش به جایی رسیده بود که تهدیدم میکرد به تجاوز، پست فطرت.. باید حواسمو جمع میکردم، جلال آدم مورد اعتماد بابام بود و تیز و فرزتر از بادیگاردای حرفه ای بود، بعد از اون اس ام اس افشین، همه جا جلالو با خودم میبردم که خیالم راحت باشه..
وقتی مهراد گفت یا بیا یا بیام، نتونستم بهش بگم اگه بیای اینجا میشه مزارت.. ازت محروم بودن و از دور عاشق شدنت بهتر از سر خاکت اومدنه..
بازم طولانی صحبت کردیم و بیان کردم
_برو دیگه سیریش، من مثل تو بیکار نیستم که همش گحرکت کردی جای گرفتی تو خونه، پاشو برو نمایشگاه تابلو رو بده.. بهشونم بسپر که بدون اطلاع نفروشنش
_جون ندارم نفس.. اصلا دلم نمیخواد انگشت کوچیکمو تکون بدم
نگران اضافه کردم
_نکنه مریضی، سرما خوردی؟
_چه میدونم.. پرستارم رفته، پری مهربونم اگه بود سفارش سوپ میداد برام از رستوران، آخه خودش بلد نبود حتی یه نیمرو درست کنه
_ای بدجنس برو دعا کن که کف دستم بهت نمیرسه
_من قلبم میخواد دستت بهم برسه.. قلبم خیلی برات تنگه نفس..
مهراد
روزگارهاست که نفس رفته..
من رو به موتم……….
وقتی تلفنی صحبت میکنیم به زور میخندم، نمیخوام بفهمه از وقتی که رفته چقدر خرابم..
حتی یه بارم شرکت نحرکت کردم و هر چی که نیازمه میگم نگهبون برام میخره و میاره..
چیز زیادی نمیخورم که بخوام خرید کنم، نیازم فقط سیگار و مشروبه.. میدونستم اگه نفس بره داغون میشم، اما تا این حد فکر نمیکردم..
رسماً نابودم.. جاش تو خونه خالیه.. همه جا نفسو میبینم.. خونه بوی اونو میده..گاهی که مست میشم کشیده بلند صوتش میکنم و وقتی جوابی نمیاد عربده میکشم کجایییی..
لباسشو یواشکی از چمدونش برداشتم و دیوونه وار بوش میکنم.. بتی شده که عبادتش میکنم..
گل سرسبزش بدون اون یتیم شده و منم پژمرده تر از اونیم که بهش برسم و آبش بدم..
دوری و درد هجران از یه طرف، فکرایی هم که میاد تو سرم از طرفی اعصابمو به کل ریخته به هم..
روزی که پیمان اومد و سرم داد زد که این چه وضعیه جمع کن خودتو بخاطر یه دختر مهراد راستین خودشو باخته؟ فراموشش کن ولش کن مهراد بلند شو به حیاتت برس.. وقتی اظهار کرد پشت اون در دخترای مولینی و زیبا منتظرتن که جونشونو برات بدن، قد بلند خندیدم..
و بهش اضافه کردم
_از اون پیرمردای تنها متوجه شدی که اطرافیانشون میگن عاشق یه دختری بود و بهش نرسید و بعد از اون هیچوقت ازدواج نکرد و نگاهش هیچ زنی رو نمتوجه شد؟ من از اون پیرمردا میشم بدون نفس
پیمان پوفی کشید و گفت
_خاک بر سرت بشین انقدر دود کن و بخور و از عشق گریه کن که فسیل بشی تو این خونه الاغ.. اونم تو ایران خوش بگذرونه و وقتی تو شدی پیرمرد مجنون، واسه نوه هاش اسباب بازی بخره
اظهار کردم
_نه پیمان خوش نمیگذرونه، اونم مثل من پریشونه، هر روزگار عشقو واضح تو نگاهاش میبینم، فقط یه فکری افتاده تو مغزم که مثل خوره وجودمو میخوره
۱۳۲)
هر وقت که حرف از ازدواج میزنم و میگم بیام ایران، ناراحت میشه..
میترسم بخاطر ازدواج با اون تمایل داشتگار پولدارش راهی شده باشه.. میترسم باباش مجبورش کرده باشه با اون آدم ازدواج کنه.. میدونی که ثروتمندا دوست دارن فقط با همپایه های خودشون وصلت کنن که ثروتشون چند برابر بشه..
فکر اینکه چند روزگار بعد نفس تلفنامو جواب نده، و یا بگه که مجبور شده ازدواج کنه و دیگه بهش زنگ نزنم، روانیم میکنه پیمان
سر دردناکم رو گراهی شده بودم بین دستام و سیگاری که بین انگشتام میلرزید نشان دهنده اوضاع خرابم بود.. پیمان با متوجه شدن زجری که میکشم دلش سوخته بود و دیگه هیچی نبیان کرده بود..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن