آروم شونه هاشو ماساژ دادم و با استرس به گلی خیره شدم که اونم کمتر از من مضطرب نبود :
_حالا کی قراره حرف بزنن؟
_پدرت و برادرت قراره برن سمت مرز تا باهاش حرف بزنن و راضیش کنن جنگ راه نندازه .
همون لحظه امین یکی از افراد بابا و رفیق صمیمی امیر اومد و گفت :
_اقا اظهار کردن لب مرز منتظرن .
مادرم با استرس سر بلند کرد و بابا با اخم سر تکون داد و هممسیر امیر از خونه بیرون رفتن .
ساعت های پر التهابی بود ، با استرس تو سالن قدم میزدم و هی به ساعت نگاه میکردم ، گلی همزمان که به مامان آب قند میداد بیان کرد :
_هورا سرگیجه گحرکت کردم یکم بشین خب .
_هوووووف چرا دیر کردن مگه چقدر طول میکشه .
همون لحظه در خونه به آوا در اومد ، با استرس سر جام خشک شدم و مادر و گلی هم از حرکت ایستادن ، بابا و امیر با اخمهای توهم اومدن داخل ، مادرم با استرس اضافه کرد :
_اردشیر ، چیشد ؟ راضی شدن ؟
بابا نگاهی بهم انداخت و در خاموشی روی مبل قرار گرفت :
_باید خسارت تموم زمین رو بدیم .
تبسمی زدم و بیان کردم:
_بیا متوجه شدی مولین جان گفتم که به یه توافقی میرسن.
اما چهره هاشون همچنان تو هم بود ، مادرم بی توجه به من با استرس بیان کرد :
_یعنی فقط همینو تمایل داشتن ؟
امیر کف دستی به صورتش کشید و با اخم خیره ی زمین شده بود :
_شرط دیگه ای هم گذاشتن .
مادرم با ترس گفت :
_چه شرطی ؟
_اینکه برای اینکه دیگه چنین اشتباهی تکرار نشه ….
_خب ؟؟ بگو دیگه پسر دق مرگ شدم .
_ برای اینکه دیگه تکرار نشه ، هورا باید زن خان بشه .
هنگ بودم ، اصلا انگار نمیگوش دادم نمیمتوجه شدم ،نه آوای ترسیده و بعد از اون گریه های مادرمو نه اخمهای داداشو بابامو ، فقط یه جمله توی سرم اکو میشد «هورا باید زن خان بشه».
اینقدر اشک ریخته بودم که نگاهام به زور باز میشد ، این چه سرنوشتی بود ؟ ، از شر پسرعموم خلاص شدم گیر چه فاجعه ای افتادم ، من باید زن اون پیرمرد میشدم ؟ شرط میبستم حتی بچه هاش از من بزرگتر بودن ، با فکر به آینده دوباره اشکام از چهره ام سرازیر شد ، در اتاقم باز شد و گلی با چشم گریون اومد داخل :
_اباجی …
حرفشو نزده بغضش ترکید و زد زیر گریه ، با دیدن گریه اش بدتر گریه ام شمشاهده کرد تر شد ، کف دستمو به سمتش دراز کردم و تو بغلش زار زدم :
_گلی ، کاش بمیرم
_نگو قربانت بوم نگو خدانکنه
_گلی چیکار کنم من ، گلی حالم خیلی بده ، اگه قبول نکنم جنگ میشه و اون کارگرا تو روستا اعدام میشن ، زن و بچشون چی؟ ، بقیه مردم چی ؟
بینیمو بالا کشیدم :
_خیلی نامردن ، بسیار نامرده اون همایون خان لعنتی
••••••••••
«افران»
اخمام به طرز وحشتناکی توهم بود ، وقتی بابام گفت در ازای تکرار نشدن اون اشتباه باید با اون دختر ازدواج کنم خون تو رگهام یخ بست ، توی اتاقم نشسته بودم و کف دستامو مشت کرده گذاشته بودم جلوی دهنم ، وقتی به خونه برگشتیم بین من و بابا غوغا شد ، من با خشمگینت فریاد میکشیدم که زیاده روی کرده و اونم داد میزد که باید چیز مهمی ازشون کف دست ما باشه تا فکر اشتباه کردن رو هم نکنن .
نصفه شامگاه بود و قرار بود فردا برای ازدواج من و اون دختر جشن گحرکت کرده بشه و خان شدن من هم اعلام بشه ، اما من عذاب میکشیدم ، اون دختر! … زنجیری که به عنوان تشکر بهم داده بود دور کف دستم پیچیدم ، که بهیکباره در اتاق باز شد و تا بیام گردنبند رو مخفی کنم خاله دیلان اونو توی کف دستم مشاهده کرد :
_معدرت میخوام ببخشید در نزدم .
تبسم بی جونی بهش زدم :
_بیا خاله … پووووف
خاله دیلان کنارم نشست و آه غمناکی کشید :
_ تو بگو چیکار کنم؟ ، اگه قبول کنم …
_اون دختر نابود میشه .
_و اگه قبول نکنم …
_اون کارگرا کشته میشن و جنگ میشه
_ اینهمه آدم اگه کشته بشن چی میشه ؟ هیچی نمیمونه .
بی توجه به خاله دیلان زنجیر هورا رو تو دستم فشردم
خاله دیلان با ترمتوجه شد جویا شد :
_افران ؟
_جانم
_تو…کسی توی زندگیته ؟
نگاهش کردم و گفتم :
_نه … چطور ؟
اشاره کرد به گردنبند و اظهار کرد :
_اخه این و تو دستت متوجه شدم اضافه کردم شاید ….
_یچیزی میخوام بهت بگم .
_ جانم مادر بگو
_این گردنبند …. مال اونه
_مال کی ؟
_هورا
خاله دیلان متعجب گفت :
_شما همو میشناسید ؟؟؟
_من میشناسمش ، اما اون نه .
_این گردنبند از کجا اومده تو کف دستای تو ؟
_اونروز که با اژین راهی شدم گشتی بزنم یادته؟
_اره یادمه
_یادته بیان کردی چقدر دیر برگشتی ؟
سرشو به معنای اره تکون داد :
_اونروز حرکت کردم تا کنار رودخونه و هورا رو مشاهده کردم ، اول با دوستش بود اسمشم از دوستش متوجه شدم وقتی دوستش رفت ، چند نفر بهش حمله کردن منم نجاتش دادم و وقتی داشتم میرسوندمش ، بهم بیان کرد که خونشون عمارت کلهره
خاله دیلان با جدیت بهم گوش داد و گفت :
_یعنی تو از مرز رد شدی ؟
سرمو تکون دادم :
_باید میرسوندمش خونه اش
_پس چجوری تورو نمشاهده کرده ؟
_صورتمو پوشوندم ، اگه میمتوجه شدن من کیم ، معلوم نبود چی میشد .
سرشو تکون داد:
_این گردنبندو به عنوان تشکر بهم داد و هرچقدر بیان کرد کی هستی چیزی نگفتم و برگشتم خونه .
_ سرنوشت بسیار عجیبه .
سوالی نگاهش کردم که تبسمی زد :
_تو ازش خوشت اومده ؟
_ نه بابا ، چی میگید مادر من …
_هیییش ، من تورو بزرگت کردم ، به من دروغ نگو.
با سکوت خیره اش شدم :
_یه حسایی بهش پیدا کردی درسته ؟ این عذابی که داری میکشی هم برای همینه .
_نمیخوام به زور به دستش بیارم هیچوقت چیزی رو زوری بکف دست نیاوردم ، اون حق اینو داشت که خودش تصمیم بگیره چی میخواد ، گیج شدم نمیدونم چیکار کنم یه طرف زیستن کلی آدمه و یه طرف اون دختر که نمیدونم چه رویاها و آرزوهایی برای زندگیش داره .
خاله دیلان تبسمی زد و گفت :
_حتی اگه زوری بیاد توی این خونه ، تو نمیذاری حس کنه که فقط یه گروعه …
کف دستمو گرفت و بیان کرد :
_اگه خوشت میاد ازش ، باید بهش احترام بذاری ، بهش نشون بدی فرق داری ، باید کاری کنی اونم دلبسته شده باشه به تدریج .
_اگه هیچوقت نتونست دوسم داشته باشه چی ؟
_اینقدری دوسش داری که اجازه بدی بره ؟
در سکوت خیره اش شدم و گفتم :
_اره… اجازه میدم ….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن