دستشو به زور از لباسم جدا کردم و گفتم:
-ازت متنفرم…متنفر!
وقتی اون دو-سه کلمه رو به زبون آوردم این رو خودش هم متوجه شد که از اعماق وجودم دارم بیانشون میکنم.
از ته دلم.
مجتبی چشم از صورت غضب الود من برداشت و بعد هم بیان کرد:
-اوه اوه! اوضاع قاراش میشه!
اینو بیان کرد و در حالی که صرفا واسه نگاه تو چشم نشدن با من و آرمین بیخودی درو دیوارو نگاه میکرد از کنارمون رد شد و تنهامون گذاشت.
بلافاصله بعد از راهی شدنش آرمین با همون صورت غضب الود بیان کرد:
-ببین دخی واسه من رخ نیا من خودم اِندشم…
این زرای مفتی هم که زدی اگه واسه اون چند قرونیه که دادی درجریان باش تا پس فردا باهات تسویه میکنم پس از این به بعد استثانا جلو من یکی در گاله ات رو که وا میکنی حواست باشه چی از توش بیرون میاد…
اونقدر ناخنهام رو به کف کف دستم فشار دادم که حس کردم تو گوشت دستم فرو حرکت کردنشو زخمش کردن.
رسما از چشمم افتاده بود.برای اینکه حرصمو روش خالی کنم پوزخندی زدم و گفتم:
-هه! نیازی نیست ..میدونی…اون چند میلیون صدقه ی سرم …آره! بمونه واسه صدقه !
زیرا اینو بیان کردم کفری تر شد. دندون قروچه ای کرد و اظهار کرد:
-با من درنیفت بچه…
بدون واهمه زل زدمتو دیدههاش و اظهار کردم:
-بچه تو و مامانتین که وساه پولدار شدن خنده دار ترین و شدم آور ترین راه رو انتخاب کردین..
غضب آلود اومد سمتم.
چراکه میدونستم میخواد باز هم با قلدری یقه لباسمو بگیره و خط و نشون بکشه دستمو حائل بینمون قرار دادم و اظهار کردم:
-به من کف دست بزنی جیغ و داد راه میندارماااا…
از حرکت ایستاد.تبسمی پیروزمندانه روی صورت نشوندم ولی این تبسم بهشدت هم دوام نداشت چون یهو کف دستمو گراهی شد و همونطور که کشون کشون همجاده خودش میبرد سمت قسمت زیر پله اضافه کرد:
-لازم شد ادب بشی…
فرصت اعتراض پیش نیومد و اونمنو برد جایی که دیگه تو معرض مشاهده کرد خدمه ها و بقیه نبودیم…
فرصت اعتراض پیش نیومد و اونمنو برد جایی که دیگه تو معرض مشاهده کرد خدمه ها و بقیه نبودیم.
فشار انگشتهاش رو دور مچ کف دستمکاملا احساس میکردم.
زور زدم اون انگشتهارو یکی یکی از دور مچ آزاد کنم ولی موفق نبودم واسه همین میل داشتم داد بزنم ولی تا دهنمو اندازه غار وا کردم کمرم خورد به دیوار و دست آرمین روی دهنم قرار گحرکت کرد.
تو همون حالت شروع کردم واسش خط و نشون کشیدم ولی حقیقت این بود که با اون کف دستی که روی دهن من قرار داشت هیچ صدای جز چند آوای نامفهوم به گوشش نمی رسید.
رو به روم توقف کرد و با منتهای خشم و عصبانبت بیان کرد:
-ببین دخی…از مادر زاییده نشده کسی بخواد واسه من شاخ بازی دربیاره.حواست به رفتارهات و به چیزایی که از دهنت درمیاد باشه
یه وقت متوجه شدی عصبی شدم خونجلو نگاههامو گحرکت کرد یه بلایی سر صورت دلبرت آوردم که صدتا مهندس و جراح پلاستیک هم جمع بشن نتونن واست کاری کنن!
باورمنمیشد صاف صاف داره تو دیدههام نگاه میکنه و اینجوری واسم خط و نشون میکشه!
دو کف دستی انگشتهاش رو گرفتم و از روی دهنمپایین آوردم و با غیظ بیان کردم:
-بهشدت عوضی هستی…اون از خودت که فقط بخاطر بدیهات باهام بودی اینم از مادرت…
زیراه ام رو گراهی شد و درحالی که بقول خودش تا از کوره درحرکت کردن فاصله ای نداشت غرید:
-اینقدر واسه من بدهی بدهی و پول پول نکن بچه.من اینپول لعنتیتو تا چند روز دیگه پرت میکنم تو صورتت…
اونپول مهم نبود.مهم احساسی بود که بهش داشتم و حالا دیگه ندارم.
قفسه ی سینه ام عین دریاچه ای که زیر یخ پنهان شده باشه بالا و پایین میشد.
لبهای روی هم فشرده شده ام رو از هم وا کردم و با تاسف اضافه کردم:
-تو تمام اینکارار بخاطر پول کردی.نزدیک شدنت به من هم واسه همین بود.
نمیتونی انکارش کمی زیرا اگه حق با تو بود مادرت الان ابنجا نبود و سفره عقدش تو خونه ی ما پهن نبود…
زیرا اینو بیان کردم تصور میکردم بیشتر از قبل عصبی بشه ولی نشد.
درواقع بیشتر از اینکه عصبی بشه ناراحت شد.
نفس عمیقی کشید و بعد زیراه ام رو ول کرد و یکی دو گام راهی شد عقب و اضافه کرد:
-تو چی در ذهنش گذراندی باخودت!؟ هن ؟که من ازخدامننه ام بشه زن بابای فوکلی تو..؟
پوزخند زدم و با نفرت ودرحالی که انکار کردنهاش برامقابل باور نبود گفتم:
-نگو نه که باورمنمیشه….
کف دستهاش رو به پهلوهاش تکیه داد و گفت:
-ببین…اختیار شقی کف دست من نیست دست خودشه.ما زور زدیم نشه ولی شد زیرا اون اصولا تو زندگیش به حرف خدا همگوش نمیده چه برسه به من و دیگرون…پس کار اونو پای من ننویس
مکث کرد.براق شد تو چشمهام و گفت:
-درضمن…تو از اینپس یه جورایی خوار کوچیکه ما حساب میای حواست به خودت باشه که کج نری و کج نگاه نکنی که حسابت باخود شخص بنده اس! ملتفت شدی ؟
در کمال ناباوریم ابن حرفهارو زد و بعد هم یه نگاه قلدرانه به صورتم انداخت و از کنارم رد شد و راهی شد….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن