ماهک لبش را محکم بهم کیپ میکند و سر تکان میدهد..
_باشه..
_امروز تا عصر کلاس داری.. بعد از اون خودم میام دنبالت…
سوالی نگاهش میکند..
_میای دنبالم..؟مگه خودت دانشگاه نیستی..؟
_ امروز کلاس ندارم باید برم استودیو ..
با این حرف ماهک انگار هول میکند که کامل به سمت او میچرخد…
_یعنی من امروز تو دانشگاه تنهام..؟
سام از لحن هراسیده اش پوف کلافه ای میکشد..
_ اگه باشمم قرار نیست ور قلب من باشی..
_اما من چیزی از محیط دانشگاه نمیدونم ..اینکه باید کجا برم و چیکار کنمم همینطور ..
_قرار نیست شما کاری کنی استادا همشون باهات آشنان.. سپردم که جلسات اول بهت زیاد سخت نگیرن ..
ماهک پوزخند پر کنایه ای میزند..
_ممنون خیلی زحمت کشیدین..
حالا که فهمیده بود سام قرار نیست در دانشگاه باشد استرسش بیشتر شده بود…
کاش لااقل یاسین کنارش بود.. ناخودآگاه تمایل داشته اش را به زبان می آورد …
_کاش حداقل یاسین بود ..
سام خشمگین میغرد ..
_یاسین به چه عنوان باید بیاد دانشگاه..؟
از لحن خشمگینش ماهک جا خورده نگاهش میکند..
_هیچی همینطوری گفتم..
ماهک بغ کرده به صندلی اش تکیه میدهد پسره ی گند دماغ ..
یه کلمه هم نمیتوانست با او حرف بزند..
آخر این همه خشم را از کجا در وجودش جا داده بود..
به دانشگاه که میرسند سام ماشینش را در پارکینگ اساتید پارک میکند و درحالیکه از ماشین خارج میشود زمزمه میکند ..
_پیاده شو..
_مگه تو هم میای ..؟
_با رئیس دانشگاه یه کار کوچیک دارم..!! کلاس اولت با استاد رحمانیه.. تا جلوی کلاس همراهیت میکنم..
ماهک کوله اش را چنگ میزند و از ماشین پیاده میشود..
سام ریموت ماشین را میزند..
_شماره کلاست و داری..؟
ماهک پر استرس سر تکان میدهد..
_اهوم
سام جدی به چهره مضطربش خیره میشود و پر اخم لب میزند..
_جهت یادآوری کلاس ۳۰۷ طبقه سوم..
کمی مکثی میکند و درحالی که با سر به خروجی پارکینگ اشاره میکند زمزمه میکند..
_تو جلوتر برو ..
ماهک بی حرف و در خاموشی بر میگردد و قبل از سام از پارکینگ خارج میشود ..
سام کمی می ایستد و به محض فاصله گرفتن ماهک پشت سرش حرکت میکند..
نگاه های زیادی را میبیند که کنجکاوانه روی دخترک تازه وارد میچرخید..
ماهک ولی انگار در جهانی دیگری سیر میکرد..
نگاه او با حسرت روی دخترها و پسر هایی بود که آزادانه در محوطه بزرگ دانشگاه پرسه میزدند ..
چقدر قلبش میخواست که او هم میتوانست حس و حال خوبشان را تجربه کند ..
اینکه مثل آنها چنین بی دغدغه پرسه بزند و صدای خنده هایش گوش فلک را کر کند…
شاید هم در گذشته این حال و احوال را تجربه کرده بود که برایش حس و حالی آشنا داشت و در عمق وجودش حسرت و بیقراری اینچنین جولان میداد…
با نزدیک شدن به ورودی دانشکده لحظه ای عقب گرد میکند تا از حضور سام پشت سرش مطمئن شود..
او را با فاصله از خود میبیند که با استایل رسمی و بی نظیرش مغرور و مقتدر گام برمیداشت…
عینکی که به دیده داشت قطعاً خواستنییتش را دو چندان میکرد ..
دانشجو های زیادی با دیدن سام با چاپلوسی تمام برای سلام و خوش وارد شد گویی خود را به او میرساندند..
ماهک بر میگردد.. مقابل اتاق ۳۰۷ که می ایستد سام با نیم نگاه کوتاهی به او از کنارش عبور میکند و از پله ها بالا میرود..
ماهک پر استرس چشم میبندد و با نفس عمیقی که میکشد وارد کلاس میشود..
با ورودش به کلاس همهمه ها خوابیده و کلاس غرق در سکوت میشود …
ماهک بی توجهه به نگاه های سنگینی که روی او میچرخید از بین دانشجوها عبور میکند و روی اامان صنقلبی خالی ای که درست در اواسط کلاس میبیند مینشیند..
_ببخشید..؟
نگاهش را به پسری که خودش را سمت او کشیده بود میدهد..
_با منید..؟
_بله .. شما دانشجوی مهمان هستید..؟
کل کلاس در خاموشی فرو راهی شده و به مکالمه ی آن دو گوش میداد..
ماهک ابرویش بالا میرود..
_یعنی چی..؟
صوتی خنده یبچه ها بلند میشود..
_بابا این دختر خیلی صفر کیلومتره..
دختری که تنها یک میز با او فاصله داشت میگوید:
_تا حالا تو دانشگاه نمتوجه شدیمت..؟دانشجویی..؟
_با کی کلاس داری..؟
_فکر کنم کلاس و اشتباه اومده..؟
با ورود استاد به کلاس بچه ها بیخیال ادامه بحث راجب دختر ناشناس تازه وارد میشوند..
استاد در جایگاه اساتید قرار میگیرد و بعد از سلام و احوال پرسی یک دور کلاس را از نظر میگذراند..
_امروزگار قرار بود یه دانشجوی جدید به جمعمون اضافه بشه اومده..؟
_بله استاد اونجاست ..
ماهک با دیدهان گرد شده به پسری که با انگشت اشاره او را نشانه گرفته بود نگاه میکند ..
_کجا نمیبینمش..؟
ماهک به اجبار از روی صندلی برمیخیزد ..
_سلام
استاد با رویی گشاده و لبخند نگاهش میکند…
_ علیک سلام.. پس این دانشجوی جمشاهده کردی که حسابی سفارش شده شمایین..؟
ماهک گیج به استاد نگاه میکند..
لحن شیطون استاد را پای چه میگذاشت ...
نگاه خیره ی دیگر دانشجو ها را روی خود حس میکند..
منظورش از دانشجوی سفارش شده چه بود..؟
با اشاره ی کف دست استاد سر جایش مینشیند…
ولی فکرش درگیر حرف او بود..
_بهشدتخوب امروزگار درس جمتوجه شد نمیدم ..کل این جلسه صرف دوره ی مباحث گذشته میشه ..
کل کلاس از این تصمیم استقبال میکنند
استاد رحمانی مردی سرحال و خوش رو و خوش انرژی بود که حول و حوش چهل و چهار پنج سال سن داشت.. ماهک با دقت به درس گوش میدهد به قدری که حتی نمتوجه شد کی تایم کلاس تمام شده است..
_بچه ها برای امروز کافیه … چند لحظه اگر اجازه بمشاهده کرد من حضور غیاب کنم..بعد میتونید تشریف ببرید ..
بچه ها منتظر می مانند تا حضور غیاب انجام شود بعد از اتمام لیست حضور غیاب استاد برمیخیزد:
_ خسته نباشید..خانم مهری اگه میشه قبل از راهی شدنتون چند لحظه تشریف بیارید پیش من..
ماهک لوازمش را جمع میکند و به طرف میز استاد میرود که مشغول حرف زدن با یکی از بچه ها بود ..
_ببخشید استاد..؟
استاد رحمانی با متوجه شدن ماهک مکالمه اش را قطع کرده و به سمت او میچرخد ..
_بفرمایید..؟مشکلی پیش اومده..؟
_ فقط تمایل داشتم بهتون اطلاع بدم که اسم من تو لیست حضور غیابتون نبوده…
_مشکلی نیست چراکه دانشجوی جمتوجه شد هستید اسمتون هنوز وارد لیست نشده من اسمتون رو کف دستی وارد میکنم تا لیست جمتوجه شد از آموزش به کف دستم برسه ..
ماهک با تشکری کوتاه برمیگردد تا از اتاق خارج شود که دختری که مقابل استاد توقف کرده بود به سمتش رفته و کف دستش را میکشد..
_میشه چند لحظه صبر کنی..؟
ماهک با ابرویی بالا راهی شده بی حرف به دختر نگاه میکند..
دختر عقب گرد میکند کوله اش را از روی میزش بر میدارد و به طرف ماهک میرود ..
_بهشدت خوب بریم..
ماهک بدون اینکه قدم از قدم بردارد سرجایش می ایستد .. دختر به او نگاه میکند ..
_بیا دیگه..
ماهک ناچار و با ترمشاهده کرد قدمی جلو میرود که دختر کف دستش را سمت ماهک دراز میکند..
_من درسام..مهری..خوشبختم..
ماهک با ترمتوجه شد به کف دستش زل میزند ..راهی شدار این دختر زیادی عجیب بود ..چطور میتوانست بدون هیچ شناختی اینگونه صمیمی با او رفتار کند..
دختر با خنده میگوید:
_اینجوری نگام نکن نترس بابا زامبی نیستم کف دستم خشک شد..
ماهک خجالت زده دستش را میگیرد و زمزمه میکند..
_ماهک..
دختر با تبسم سر تکان میدهد ..
_ حتماً از پررویی من متعجبی .. اینکه من الان اینجام میل داشت استاد رحمانیه .. ایشون صلاح دونسته که چون دانشجوی جدیدی و تو درسا از بچه های دیگه عقب؛ بهت کمک کنم تا زودتر خودت و به بچه های کلاس برسونی..
_مرسی از لطفت ولی نیازی نیست .. فکر کنم بتونم از پسش بر میام..
غلو نکرده بود با وجود یاسین و همینطور سام و جادهنمایی های گاه و بی گاهش تا حدودی به مباحث مسلط شده بود..
با ورود به سلف درسا سکوت میکند و بعد از سفارش قهوه و کیک روی اامان میز خالی مینشینند..
_خوب چی میاظهار کردی..؟ آها گفته بودی که از پسش بر میایی..
مکث میکند و با تبسم سر تکان میدهد ..
_ بایدم از پسش بر بیای چون یک ماه مونده به فصل امتحانات و مدت زیادی نداری ولی من از طرف استاد مامورم و معذور..ناچاری یه مدت تحملم کنی..
سفارش ها را روی میز میچینند و ماهک در جواب درسا لبخند زیبایی میزند ..
به این فکر میکرد که استاد رحمانی چه انسان فوق العاده ایی است..
نمیدانست قلبیل این کارش چیست شاید به خاطر سام این لطف را در حقش کرده بود شاید هم ذاتاً انسان خوبی بود..
هرچه که بود با معرفی درسا او را مدیون خود کرده بود و ماهک از اینکه مجبور نبود روزها تنهایی در دانشگاه سر کند مسرور بود..
با به پایان رسیدن آخرین کلاسشان به هممسیر درسا از دانشکده خارج میشود
خستگی ولینش را بریده بود.. در انتظار تماس سام گوشی اش را از کوله بیرون میکشد که با مشاهده کردن میس کال های پشت هم از یاسین با تبسم شماره اش را میگیرد..
_سلام..
_چه عجب کلاست تموم شد بلاخره..؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن