×
جاوید*
خودکار توی دستم و با ضرب روی میز میزدم... کلافه بودم از کف دست خودم و حرفایی که باز تو عصبیت از دهنم بیرون اومده بود، در دفترم که باز شد و نگاهم به آیدین خورد بی توجه به در نزدنش گفتم:
_چی شد!؟
کامل وارد دفتر شد
_چی میمیل داشتی بشه هیچی جات خالی غذارو خوردیم دیگه
با اخم بهش نگاه کردم که ادامه داد
_چرا اون جوری نگاه میکنی برداشتی مثل عنتر کف دستت زنگ زدی بیا برو با دختر شکیبا غذا بخور انگار نه انگار منم کار و زندگی دارم!… حالا منم پاشدم اومدم راهی شدم باهاش غذا خوردم هر چند پول غذایی و که حساب کردم و بعدا باهات حساب میکنم اما دیگه الان انتظار داری چی بگم؟
بی توجه به چرندیاتش اظهار کردم:
_من آوارو میگم!
اخمی کرد و همین طور که رو چستر کنار میزم جای گرفت بیان کرد:
_سر نزدم بهش
_پس من یه ساعت دارم چی میگم آیدین
اجازه بیشتر حرف بهم نداد و عصبی پرید بهم
_بعد دو روزگار خانم برومند رسید به آوا!؟
کم سنگ اونو به سینت بزن… میبینی که زیستن خودش و داره
ولش کن به تو ربطی نداره حالش بد شده یا نه!
دستی رو صورتم کشیدم و کلافه شدم
_دروغ اظهار کردم
فقط نگاهم کرد که لبم و تر کردم و ادامه دادم
_پشت تلفن دروغ گفتم حالش بد شده
در اصل مقصر حال بدش من بودم
یه مشت چرندیات از دهنم درومد و بارش کردم
اون حاملس پاشو برو یه سر بهش بزن کلافه شدم
_گند بزن عذاب وجدان بگیر بعد زنگ بزن به آیدین تا بیاد جمعش کنه
جوابی ندادم که ادامه داد
_چی اضافه کردی بهش!؟
لبم و تر کردم و کوتاه بیان کردم:
_اظهار کردم لایق مادر شدن نیست
کوتاه نمیاومد
_چرا همچین حرفی زدی؟
_آیدین میگم کلافم بعد تو بیست سوالی مسیر انداختی!؟
هیچی بابا رفتم چندتا پرونده بگیرم از منشی مشاهده کردم وسط سالن خالی داره با خودش حرف میزنه ازش سؤال کردم با کی حرف میزنی گفت بچش... اون لحظه فقط به این اندیشیدم که اون بچه میتونست بچه ی من باشه!
عصبی شدم هر چی به ذهنم رسید و به زبون آوردم
خیره نگاهم میکرد که تن صوتمو آوردم پایین
_بهش بیان کردم برخلاف چیزی که نشون میده آدم عوضی چراکه با وجود بچه ی تو شکمش سمت من اومده بیان کردم بیلایقه...
_مگه دروغ اظهار کردی!؟
با اخم بهش نگاه کردم که نگاهش و ازم گرفت
_مگه نمیگی سمتت اومده؟… کسی که یه بچه تو شکمش باشه و شرم نکنه از وجود بچش و سمت مردی بیاد که غریبست خب بهش چی میگن!؟
فقط نگاهش میکردم و نمیدونم چرا جملش برای من سخت تموم شده بود
دستام و مشت شد نامیل داشته و سعی داشتم واکنش سریع تر نشون ندم
_برو بیــــرون!
_جاوید چرا خودت و سر کسی که ارزشی نَ…
_اظهار کردم بــــرو بیــــرون!
احمق اون حاملس طبیعی بوی یه عطر توجهش و جلب کنه و بخواد…
مثل خودم غرید
_اضافه کن بوی عطر یه مرد غریبه!
از جاش بلند شد
_چرا قبول نمیکنی بین تو و اون دیگه هیچی نیست؟
من نمیدونم با چه نیتی پاشده اومده این جا اولش فکر میکردم برای آینه دِق تو اومده یا فرزان فرستادش اما الان با این حرکاتش به چشم یه هَر…
خاموشی کرد و نفس عمیقی کشید!
سمت در رفت اما من علاقه شمتوجه شدی داشتم مشتام و به خاطر کلمه ای که نصفه بیانش کرده بود تو صورتش بزنم و به سختی داشتم خودم و کنترل میکردم اما قبل این که از دفتر خارج بشه بیان کرد:
_فراموشش کن!
در و که بست دیدهام و محکم باز و بسته کردم و از جام قد بلند شدم… کرابات دور گردنمو باز کردم و سمت پنجره سراسری دفترم رفتم و زمزمه کنان گفتم:
_از کجا به کجا رسیدیم؟ اسمت جانان بود؟ دختری پس!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن