ازتوی جیب کتش پاکت سیگار بیرون کشید و سیگاری رو روشن کرد و با مکث طولانی ادامه داد:
_پای زندگیم و آبروم وسط بود.. اون روزا آمنه توی برهه ی سختی از حیات قرار گحرکت کرده بود
پدر ومادرش رو باهم از کف دست داده بود و افسردگی شمشاهده کرد گراهی شده بود
اگه میفهمید شوهر احمقش چه غلطی کرده ضربه ی سنگینی بهش وارد میشد
عاشقیم بود.. همه زندگیم بند وجود آمنه بود.. میوحشت کردم بفهمه بره تنهام بذاره.. از طرفی هم ترس از آبروم رو داشتم…
نصف بیشتر پرسنل کارخونه زن بودن و اگه رازم برملا میشد نه فقط زیستنم بلکه کارمم با خاک یکسان میشد
لیلا هم توقعی جز اینکه بچه رو حلال کنم و مسئاماتش رو به عهده بگیرم نداشت.. چاره ای جز قبول کردنش نداشتم..
مجبورشدم.. بخدا هرکس دیگه هم جای من بود همین کار رومیکرد
بخاطر حیاتم.. بخاطر عشقم مجبورشدم.. تلاش هام برای انجام ندادن تمایل داشته ی لیلا بی نتیجه موند و به اجبار قبول کردم صیغه ی ۹۹ساله بخونیم
ازش تعهد گراهی شدم تا روزگاری که زنده ام..حتی بعداز مرگمم این راز رو بین خودمون نگهداره واونم قبول کرد.. واسش خونه ی جدا گراهی شدم و مخارج زندگیش رو به عهده گراهی شدم
اما خدای من شاهده که هیچوقت حتی برای یک شب هم توی اون خونه باهاش زیستن نکردم.. تا اینکه یک روزگار آراد پسرم.. یعنی پسر من امالا به شدت مریض شده بود
امالا مجبور شده بود بیاد کارخونه و اون روزگار لعنتی پرده از رازم برداشته شد و آرش همه چی رو درک کرد ومن شدم بزرگترین دشمن پسرخودم
بعداز اون هرچقدر سعی میکردم به آرش نزدیک بشم اون بدترازم دور میشد.. ازمن دور شد وجذب دشمنام شد.. یک نمونه از وحشتناک ترینش همین نسیم که…
با آوای زنگ خوردن گوشیم رشته ی کلامش پاره شد و سکوت کرد..
_ معذرت میخوام…
گوشی رو از کیفم بیرون کشیدم و بامشاهده کردن شماره زمزمه کردم؛
_آرشه
_جواب بده.. فعلا درباره ی حرفایی که زدم چیزی بهش نگو..
_نگاه.. یه کم ازش فاصله گرفتم و جواب دادم:
_جانم عزیزم؟
_واسه چی وتوقف کردی پیش اون؟
_زشته آرش جان بزرگ تره احترامش واجبه!
_من نمیخوام احترام بذاری.. همین الان بیا داخل..
_باشه عزیزم میام..
_همین الان بیا.. حتی همزمان که دارم حرف میزنم جاده بیوفت!
_آرش زشته.. صبرکن حداقل برم بهش بگم کارم داری بعدش فوری میام دیگه!
_عجله کن.. پشت بندحرفش گوشی رو قطع کرد.. کاش میشد این اخلاق حق به جانب و زورگوی آرش رو درستش میکردم!
گوشیمو داخل کیفم انداختم و مجدداً به ارسلان نزدیک شدم..
_چی میبیان کرد؟
_کارم داره.. الان بسیار عصبیه.. اگه اجازه بمتوجه شد من برم ببینم چی میخواد!
_باشه دخترم برو.. آره بهتره که از این بیشتر دیونه اش نکنم.. تو برو منم میرم پیش دکتر آمنه ببینم میتونم چطوری باید از این بدبختی نجات پیدا کنیم..
زیرلب باشه ای اضافه کردم و به طرف بیمارستان مسیر افتادم..
به آرش که رسیدم با پرخاش و اعصاب چیز مرغیش بهم توپید:
_بجای اینکه کنار من باشی وتوقف کردی پیش اون که منو دیونه کنی؟
_آرش تو الان عصبی هستی عزیزم اما این وسط من واقعا تقصیری ندارما!
_مگه من اضافه کردم مقصری؟ فقط نمیخوام باهاش حرف بزنی و بخواد واست دروغ سرهم کنه وگولت بزنه!
_گول چیه دیونه! مگه من بچه ام که گولم بزنن؟ بنده خدا حرفی هم نمیزد فقط نگران آمنه جون بود!
_مضطرب؟ دیگه دلواپسی هم مونده؟ دنبال نوش دارو بعداز….
میون حرفش پریدم و گفتم:
_بسه آرش.. اون آقا حتی اگه بدترین آدم جهانهم باشه بازهم پدرته!
حال آمنه جونم به زودی خوب میشه من بهت قول میدم.. بخدا که قلبم روشنه..
ولی اگه اینجوری دیونه بازی در بیارین و هرکس واسه خودش یه سازی رو بزنه و باهم متهد نباشین هیچ چیز درست نمیشه حتی بدتر هم میشه..
_سارا من…
مجدداً میون حرفش پریدم وبا مهربونی اظهار کردم:
_من حال تورو میفهمم دورت بگردم.. اما بخاطر مادرت باید صبوری کنی.. بخاطر مادرت و حافظه ای که باید به کف دستش بیاره باید تحمل کنی
با بغض و حال خراب و نالان بیان کرد:
_یعنی خوب میشه؟ مولین من خیلی مظلومه سارا.. این حقش نبود.. میترسم.. من از حرفای دکتربسیار میترسم سارا..
بغلش کردم و با آرامش گفتم:
_درست میشه قربونت برم.. نترس.. تا خدا نخواد برگی از درخت نمی افته.. به خدا توکل کن..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن