نیم ساعت همونطوری توی اتاق نشستم وبه گندی که زده بودم فکرمیکردم..
باید برای آرش توضیح میدادم.. تحمل قهرش رو نداشتم..
نباید میذاشتم باخودش فکرهای اشتباه بکنه
ازجام قد بلندشدم.. موهامو دم اسبی بالای سرم محکم بستم و با چندتا نفس عمیق حرکت کردم بیرون..
دراتاقش بسته بود ولی صدای موزیک میومد
مطمئن بودم با اون اعصاب چیز مرغیش نتونسته بخوابه و بیداره..
مجدداً چندتا نفس عمیق کشیدم و چندتا تقه به در زدم…
آوای موزیک کم شد وپشت بندش صدای آرش؛
_نمیخوام حرف بزنم..
بی توجه به حرفش در رو باز کردم و راهی شدم داخل..
_این بچه بازی ها چیه آرش؟ من واقعا نفهمیدم ازچی دلخور شدی و این حق رو دارم که قلبیل کارهات رو بدونم! ندارم؟
_نداری.. برو بیرون سارا حالم خوش نیست حوصله بحث کردن باتورو ندارم!
اخم هامو توهم کشیدم و باقلبخوری اظهار کردم:
_آرش متوجه هستی داری دلم رو میشکنی؟
خب لعنتی حرف بزن بگو چت شد یکدفعه؟ من علم غیب ندارم که بفهمم آخه!
از جاش بلند شد و با دیده هایی که از خشمگینت به خون نشسته بود تودیدهام زل زد واضافه کرد:
_پس علم غیب نداری ونمیدونی من چم شد؟ سارا توفکرمیکنی من احمقم؟ فکرمیکنی نمیدونم اون عروسک یادگار اون یارو کوهیاره؟
پس میدونست.. اما ازکجا میدونه؟ من که درباره ی هیچ کدوم از وسایلم با آرش حرفی نزده بودم و ازکجا اونقدر مطمئن بود؟ برای همون تاجایی که امکان داشت باید انکار میکردم
واسه همونم خودمو به اون مسیر زدم وبا گیجی ساختگی اظهار کردم:
_چی؟؟ کدوم عروسک؟ حالت خوبه آرش؟ این حرفا دیگه از کجا پیدا شد؟
اصلا واسه چی باید روی اون عروسک گریه کنم؟
_میخوای بگی واسه اون گریه نمیکردی؟
_معلومه که نمیکردم..
مهم تر اینکه اون عروسک هم واسه کوهیار نیست و…
یه دفعه باصوتی بلند وعصبی میون حرفم پرید:
_اسم اونو جلو من نیار منو سگم نکن سارا!
بهت زده از صوتی کشیدهش یه کم ازش فاصله گراهی شدم و بهآرامی لب زدم؛
_چرا اینجوری میکنی آرش؟
باهمون تن آوای بلند بیان کرد:
_یک بار دیگه.. فقط یک بار دیگه اسم اون یارو توی زبونت بچرخه من میدونم وتو!
_آرششش!
_اون عروسک هم به هزار ویک دلیل، خوب میدونم واسه اونه پس زور الکی نزن که انکارش کنی!
از کوره در حرکت کردم.. دیگه داشت زیادی از حدش میگذشت
آرش چه بخواد نخواد کوهیار توی گذشته ی من حضور داشته و با علم به این موضوع و دونستن همه ی شرایط من وحیاتم، به من علاقه مند شده بود..
اون حق نداره من رو با گذشته ام عذاب بده وهردفعه این دیونه بازی ها رو مسیر بندازه
عصبی یه کم به عقب هولش دادم و توپیدم:
_صبرکن ببینم.. انگارمن هرچقدر سعی میکنم رعایت کنم و احترام نگهدارم تو بیشتر اوج میگیری درسته؟
_اولا اون هزار ویک قلبیلی که میگی رو بذار در کوزه آبشو بخور چون اون عروسک یادگار مادربزرگمه ومیتونی بری از خانواده ام بپرسی!
(حالا اون حرف یادگار مادربزرگ توی اوج دعوا ازکجا به ذهنم رسید رو هم خودمم نمتوجه شدم ولی انگار کار ساز بود وخداروشکر آرش باور کرد..
البته میدونم حرفم دروغ بوده وکار درستی نیست ولی واسه اخلاق مزخرفی که آرش داشت تنها یک مسیر میموند واون هم دروغ مصلحتی بود..)
بعدشم مگه قبل از این ها شرایط و گذشته ی من رو نمیدونستی؟ هان؟
مگه دیدهات کور بود گذشته ی من رونمتوجه شدی؟
ندیدی قبل از تو کسی توی حیات من بوده؟
مگه مجبورت کردم که با آدمی مثل من که قبلا نامزد داشته باشی؟
مگه زورت کرده بودم که ازهمین الان بخوای اینجوری باهام حرکت کردار کنی؟
_سارا چرت وپرت نگو من….
عصبی ودرحالی که آوام از بغض میلرزید توحرفش پریدم وبیان کردم:
_توچی؟ آرش تو چییی؟؟؟
توازهمین الان.. هنوز هیچی نشده و اول رابطه داری بخاطر گذشته ی من باهام دعوا میکنی و داد وفریاد جاده انداختی که اسم فلانی تو زبونت نیاد و….
آرش به فرض که اسمش رو زبونتم نیومد و حتی از کلمات هم حذف شد..
گذشته رو چی؟ اون هم میتونی حذف میکنی؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن