شونه ای بالا انداختم و گفتم:
_اگه منظورت نامزد سابقمه باید بگم هیچی! فکرنمیکنم به توافق برسیم! اون متوجه شدگاه خودشو داره ومن هم دیدگاه خودم!
_چرا؟
_چی چرا؟
_چرابه توافق نمیرسین؟ توکه بعدازظهر ازترس اینکه یه وقت مارو باهم ببینه دنبال سوراخ موش میگشتی!
باز یاد کاری که کرده بود افتادم.. بی ازاده اخم هام توهم جمع شد!
نگاه هامو چین دادم وبا حرص اظهار کردم:
_چقدرم توجه کردی… خدانکنه کسی محتاج شماها بشه!
_توجه نکردم زیرا معتقدم اگه قراره مسئله ای مشاهده کرده ویا شنیده بشه همون اول باشه! تازه یه چیزی هم کف دستگیرم شد!
_چه مسئله ای باید اظهار کرده میشد؟ چی دستگیرت شد؟
جرئه ای ازچای سردشده اش خورد ولب هاشو خیس کرد واظهار کرد:
_اینکه بهشدت ازش میترسی!
باحرص دستمو مشت کردم و کنترل شده بیان کردم:
_چه ربطی داره؟ من ازش نمیترسم و فقط از اینکه الکی آبروم بره میترسم!
البته بهت حق میدم دخترنیستی این چیزارو درک کنی!
دیدم داره با پوزخند حرص دراری نگاهم میکنه، باخودم اگه کشیدهنشم میزنم فکش رومیارم پایین!
ازجام بلندشدم و هموقت گفتم:
_بهتره این موضوع رو ادامه ندیم، من حرصم میگیره واتفاقات بعدش رو تضمین نمیکنم!
دستمو گراهی شد و قبل از رفتنم باحالت لج دراری گفت:
_کجا؟ همیشه وقتایی که لو میری و دست قلبت رو میشه پابه فرار میذاری؟
تک خنده ای کردم.. بهش نزدیک شدم و دیده های ریزشده اظهار کردم:
_یعنی الان باتوهم اینکه من از کوهیار میترسم کف دست قلبم روشده؟
به لب هام زل زد وباهمون حالت اظهار کرد:
_کف دست قلبتو که یه روزگاری رو میکنم.. ولی ترسیدن از آقا کوهیارتونم قابل انکارنیست.. خب همه ی آدم ها ازیه چیزایی ممکنه بترسن و این دیگه نیازی به فرار کردن نداره…
باحس کردن بوی الکل دهنش یادم اومد توشرایط خوبی واسه لجبازی نیستم!
باحرص واسه اینکه به خودش بیارمش ونگاه هیزشو ازلبم بگیره یه دونه محکم زدم به ساق پاش وگفتم:
_نصف شامگاهی میخوای حرصمو دربیاری؟
آخ بلندی اضافه کرد و زد زیرخنده!
_وحشی چرا جفتک میندازی خب؟
فکمو روی هم فشار دادم و گلد بعدی رو محکم ترانداختم که جا خالی داد دمپاییم پرت شد اونطرف کانتر!
_اصلا تقصیرمنه می شینم باتو حرف میزنم.. لیوان خودمو برداشتم وبه طرف سینک رفتم..
همونطور که میخندید بیان کرد:
_حرص میخوری بامزه میشی! بیا بشین بی جنبه داشتم شوخی میکردم باهات!
_بیخود! من باتو حرفی ندارم… آخخخخخخ!
باحس کردن تیزی وحشتناکی توی پام آخ کشیدهی اضافه کردم و همونجا روی زمین نشستم!
آرش حراسون به طرفم اومد…
_چی شد؟
بادیدن خون کف پام (قسمتی نازک گودی کف پا) اشک تودیدهام جمع شد.. نالیدم:
_شیشه لعنتی پامو زخم کرد..
بی توجه به شرایطمون پامو توی کف دستش گرفت و با صورتی که حالا پراز اخم بود گفت:
_داره خون میاد.. باید بریم درمانگاه!
_نه درمانگاه نمیخواد.. یه کف دستمال به من بده روی زخم بذارم کافیه.. آشپزخونه رو به گند کشیدم…
زیرا جای بریدگی قسمت نازکی بود به شدت خون میومد..
_آشپزخونه توسرم بخوره نمی بینی چطوری خون میاد.. ببین من بغلت میکنم خب؟ توفقط دست هاتو دور گردنم حلقه کن می برمت دکتر اگه بخیه نتمایل داشت حداقل پانسمان کنن واست!
زخمش اونقدر عمیق نبود که حال آرش میداد..
من زخم های عمیق تر ودردناک تراز اون رو تجربه کرده بودم..
با آرامش اسمشو صوت زدم واظهار کردم:
_آرش… من خوبم بخدا.. فقط میشه لطفا بهم کف دستمال بدی؟
بهم خیره شد.. رنگش پریده بود.. حس کردم دیدن خون حالش رو بدمیکنه!
_الان خون گرمی متوجه نیستی.. خواهش میکنم بذار بریم دکتر.. وقت لجبازی نیست!
دردزیادی داشتم ولی واقعا لج نمیکردم!
تبسمی زدم وبیان کردم:
_باباشمشیر نخوردم که.. من فشارخون دارم وجهش خونم واسه اونه.. تازه زخمشو نبینم که نمیتونم حدس بزنم چقدر عمیقه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن