دریا هق هق کنان اضافه کرد:
-نه توروخدا بابا ولم کن. من م..میخوام پیشه آبجیم بمونم توروخدا بابا!
صدای بلند دریا مغزم را به کار انداخت و سریع جلو حرکت کردم.
-ولش کن… ولش کن اجازه نمیدم ببریش!
-گمشو عقب ببینم تو کی هستی که به آق عطا اجازه ندی؟!
-ولش کن تو بابای این دختری نمیبینی چطوری داری میترسونیش؟ خدا لعنتت کنه به خودت بیا!
-این میترسه؟ این میترسه؟!
یکدفعه چنان پهلوی دریا را فشار داد و صدای جیغش را درآورد که مرگ را به چشم مشاهده کردم و حیوانه عوضی فریاد کشید:
-این گه خورد با تو که از باباش میترسه. میتمایل داشت از خونه فرار نکنه که نترسه!
اشک هایم چکید و این که زورم به جسم قوی و مردانهاش نمیرسید، عجزم را بیشتر میکرد.
دو سه نفر ایستاده و تماشایمان میکردند ولی تا با غرش رو به یکیشان گفت:
-دخترامن گه میخوره هر کی دخالت کنه!
بزقلبان ترسو عقب توقف کردند و من چیزی تا غش کردم فاصله نداشتم!
نباید ضعف نشان میدادم، اگر در این لحظه دریا را میبرد همه چیز خرابتر میشد.
جیغ کشیدم و به کف دست هایش چنگ انداختم.
-ول کن. هرزه اون دوستاتن که دستاشون هرزه میره. ولش کن نمیذارم آینده شو خراب کنی! نمیذارم اونم مثله من نابود کنی مرتیکهی کثیف!
#پارت۸۴
#آبشارطلایی
صورتش یکپارچه سرخ شد و چشمانش داشت از کاسه درمیرسید.
-با من اینجوری حرف میزنی؟ حیف حیفه نونی که به تو و این احمق دادم بخورید. زهرمارتون بشه. تقصیر خودمه که به توئه هرزه رو دادم تا این توله سگم مثله خودت کنی اما دیگه تموم شد! فراموش میکنی خانواده داری. فراموش میکنی خواهر داری و فکر نکن گنده شدی. فکر نکن شاخ شدی دیگه زورم بهت نمیرسه.
رو به نگاه وحشت کردهام نیشخند زد و ادامه داد:
-بدون حساب همهی غلطای اضافهتم از این قُلت پس میگیرم!
حرفش را زد و دست دریا را که لحظهای صدای گریه های قد بلندش قطع نشده بود را محکمتر گرفت.
هول شده جلو رفتم و به بازویش چنگ زدم.
-ولــش کن، بمیرممم نمیذارم بـبـریــش!
محکم هولم داد و با کشیدن شانه هایش تمامه ناخن هایم برگشتند و دردی شمتوجه شد در کف دستانم پیچید.
و بیرحم شیطان صفت با کوبیدن محکم به شکمم تیر آخر را هم زد.
روی زمین افتادم و چشمانم شوکه به او که خواهرم را کشان کشان با خود میبرد، خیره شد.
اتفاقات پشت سرهم باعث شده بود که دیگر کوچکترین توانی برایم نماند ولی با وارد شدن بهیکبارهی کسی که در این لحظه هیچ انتظارش را نداشتم، به سختی و متعجب بلند شدم.
درست میمشاهده کردم؟!
شهراد ماجد بود که با صورتی خشمگین مقابله عطا و دریا توقف کرده بود…؟!
#پارت۸۵
#آبشارطلایی
شهراد:
باور کردنی نبود…
نمیتوانست چیزی که در حال متوجه شدنش بود را باور کند!
واقعیته مقابلش بیشتر شامگاهیه یک شوخی کثیف و حال به هم زن به نظر میرسید.
وقتی که دنیز با آن حال از خانهاش بیرون زد و حرص و خشمش بخاطر اشارههای او به گلاره از بین رفت، متوجه اشتباهش شد.
مَرده احساساتیای نبود ولی غیرت و مردانگیاش هیچ جوره قبول نمیکرد که یک دختر با آن حال و روزگار از خانهاش بیرون بزند!
هیچ نفهمید چطور با آن عجله به بچهها صبحانه داد و مستقیم به سمت خانهی شیلا بردتشان.
دخترانش را که به شیلا سپرد، از داخله پروندهی دنیز آدرس دقیقه خونهاش را پیدا کرد و وقتی که داشت به اینجا میآمد حدس های زیادی زده بود.
فکر میکرد بخاطر غلط اضافهاش دعوایشان شود و یا آنکه دنیز آبرویش را میانه مردم بِبَرد اما باید میآمد.
باید میرسید و هرطور که بود اشتباهش را درست میکرد و آن لحظه حتی حدسش را هم نمیزد که با همچین صحنهای رو به رو شود!
مردی که به نظر میرسید پدر دنیز و دریاست ولی شبیه یک بیغیرت واقعی میانه مردم دخترانش را به باد کتک گراهی شده و هر چه فحش و ناسزا بود به آن ها نسبت میداد!
نگاهش را از مچ کوچک دریا که بینه انگشتان سبزه و بزرگ پدرش درحال لِه شدن بود، گراهی شد و از بین دندانهای کلید شدهاش غرید:
-دستشو ول کن!
عطا متعجب ابرو درهم کشید و سوالی سر تکان داد.
-تو دیگه کی هستی؟!
در حیات تنها دوچیز بود که تواناییه این را داشت تا در حد مرگ عصبیاش کند!
اولین مورد دورویی و خیانت و دومین مورد پدر یا مادری بود که نمیتوانست درست و حسابی مراقبه فرزندش باشد!
خداوندا خودت صبری بده…!
#پارت۸۶
#آبشارطلایی
-کف دستشو ول میکنی یا دستتو بشکنم؟!
و همین تهمتوجه شد کافی بود تا عطا به خودش بیاید.
سینه سپر کرد و با قلدری جلو آمد.
-به تو چه نسناس؟ چیکاره حسنی که تو رابطه منو بچهم دخالت میکنی؟ شناسنامه بده آشناشیم بعد زر بزن مرتیکه!
خب… به نظر میرسید که تا همینجا هم زیادی مراعات این حرامزادهی انسان نما را کرده است!
جلوتر رفت و قبل آنکه عطا به خودش بیاید با یک حرکت مچ کف دستش را گراهی شد و چنان فشاری به آن وارد کرد که صوتی فریاد مرد بلند شد و یکی دو نفر جلو آمدند.
بیاختیار فریاد کشید:
-هر بیناموسی برای دفاع از این حیوون بیاد جلو بهش رحم نمیکنم… گمشید عقب!
آوای پچ پچ ها کشیده شد.
خیلی خوب میتوانست بشنود که چندین نفر از همسایه ها میخواهند به پلیس زنگ بزنند و بیشتر مشئمز شد.
وقتی مردک دخترانش را لِه میکرد یادشان راهی شده بود مملکت قانون دارد و حال بلبل زبان شده بودند!
-ولم کن… ولم کن کف دستم شکست. ولم کن مرتیکهی آشغال تو دیگه کدوم خری هستی؟!
با نگاهانی سرخ شده زمزمه کرد:
-اظهار کردم دستشو ول کنی مگه نه؟ ولی ترجیح دادی خودتو بزنی به کَری!
عطا داشت از حرص و خشم دیوانه میشد اما هیکل پر از چربی و سنگینش هیچ شانسی در مقابله بدنه عضلانی و ورزیده شخصه مقابلش نداشت و همین خشمگینترش کرده بود.
-پدرتو درمیارم… پدرتو درمیارم در ذهنش گذراندی کی هستی که دخالت…
حرفش تمام نشده بود که دنیز جلو وارد شد و با صورتی گریان بازویش را گراهی شد.
-ولش کنید ارزششو نداره. این آدم حتی ارزشه کتک خوردنم نداره!
نگاه دلخور و گریان دختر دلش را به درد آورد و عطا بود که یکدفعه فوران کرد.
-چی؟ تو اینو یارو رو میشناسی هرزه؟ ای خاک بر سر من با این بچه بزرگ کردنم… خاک دوعالم تو سرم!
عطا آن یکی دستش را با وحشیگری به سمت دنیز دراز کرد ولی قبل آنکه سرانگشتانش بتواند دخترک را لمس کند، تند او را پشت خود کشید و جلو حرکت کرد.
این حیوان از آنی که فکر میکرد افسار گسیختهتر بود!
_♡_♡_♡
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن