موضوع اصلی رمان جفت فراری آلفا:
خیانت متوجه شدم و کنار گذاشته شدم… حالا جفتی که تقدیر برام نوشته، برگشته؟ ابداً. شش سال پیش، بین من و وظیفهش، اون وظیفهش رو انتخاب کرد. بعد منو به یه مشت آدم بیرحم فروخت… هشت ماه تو زندانشون بودم، در حالی که بچهشو تو شکم داشتم. فرار کردم، و به خودم قول دادم دیگه هیچوقت پشت سرمو نگاه نکنم. اما انگار سرنوشت، بیرحمتر از اونه که با خواستههای من کنار بیاد… حالا با یه طلسم منو تو قلمروش اسیر کرده. میگه: «تو مال منی.» مال اون؟ چه خندهداره. اون نامزد داره، من ولی مادرم… و باید از بچهم مراقبت کنم. پشیمونیش توی نگاهش موج میزنه، و نگاهاش از قولهایی شعلهورن که نمیتونم باورشون کنم. این بار، دیگه تسلیم نمیشم… این بار میجنگم؛ برای خودم… و برای بچهم.
مقداری از متن رمان جفت فراری آلفا:
یه تکه شیشه انگشتم رو برید و از درد یهدفعه جمع شدم. کین با یه ذره عصبانیت بیان کرد: «بهت بیان کردم دلواپس شیشهها نباش، لایرا. بیا بریم.» آروم من رو به سمت آشپزخونه برد، شیر آب رو باز کرد و کف دستم رو زیر آب خنک گحرکت کرد. همونطور ساکت از حرکت ایستاده بودیم و آب داشت خون رو میشست. «داری کمکم خوب میشی.» این رو بیان کرد و من فوراً دستهام رو از دستش کشیدم بیرون و نگاهم رو ازش دزدیدم. «مهم نیست، خوب شده.» «واقعاً؟» کف دستم رو گحرکت کرد و من رو به سمت خودش کشید. وقتی بهش چسبیدم، بدنمون به هم خورد. بعد دستهام رو باز کرد و زخمی رو نشون داد که هنوز کاملاً خوب نشده بود. «این طبیعی نیست، لایرا.» کین زمزمه کرد؛ آواش آروم و پر از دلواپسی بود. خیلی بهم نزدیک بود، نگاهاش تو چشمهام زل زده بود و دنبال جواب میگشت. اما من نمیتونستم جوابهایی رو که میمیل داشت بهش بدم…
نمیتونستم دلیل اینو بهش بگم. ما همین حالاشم خیلی از احساسات و دروغهای سرکوبشده رو رو کرده بودیم و حس میکردم برای یه شامگاه کافیه. بعد از همهی اتفاقایی که افتاده بود، از نظر احساسی داغون بودم؛ دیگه نمیخواستم هیچ دردی رو حس کنم. وقتی اونجا ایستاده بودیم، غرق تو چشمای همدیگه، دستهامون تو هم گره خورده بود، دنیای اطرافمون تار شد. حالت چهرهی کین مهربون بود، چشماش احساسی رو منعکس میکرد که میشناختم. «هیچ عذرخواهیای نمیتونه کارای وحشتناکی رو که باهات کردم جبران کنه، لایرا.» صوتش نرم و خشدار بود، پر از یه لطافت آشنا که حالا به نظر بهشدت خطرناک میاومد که بخوام قبولش کنم. «اما من واقعاً متاسفم که بهت آسیب زدم، که به اعتمادت خیانت کردم و بهت نارو زدم. اگه بذاری، میخوام همونقدر که میخوام تو زندگی تو باشم، تو حیات لئو هم باشم.
نمیتونم گذشته رو درست کنم، اما بهت قول میدم ایندفعه از تو و پسرمون محافظت میکنم.» خدایا… چقدر دلم میتمایل داشت این حرفا رو باور کنم. بهشدت صمیمانه و واقعی به نظر میرسیدن. اما یه سنگینی از ترمتوجه شد همیشه تو ذهنم بود و زخمهای گذشتهمون رو یادآوری میکرد. فقط میتونستم به اون نگاهای آبی زل بزنم که با یه شدتی به نگاهای من قفل شده بودن که منو به سمت خودشون میکشیدن و تو خاطرات گذشته غرق میکردن… خاطرات عشق، خیانت، درد. مثل یه نیرویی منو نگه داشته بود که نمیتونستم مقاومت کنم؛ حتی وقتی همهی عصبای بدنم فریاد میزدن که اون مانع بین خودمونو حفظ کنم. قلبم تند میزد، اونقدر سریع به سینههام میکوبید که مطمئن بودم صداشو میشنوه. هوا پر از یه تنشی بود که پوستم رو مورمور میکرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن