غزل با اینکه میدانست که همسرش بیکار است و این جواب ندادنش از مشغله نیست، تبسمی زده و سر تکان داد.
به ملایمی پلک بهم فشرد و سپس موبایلش را برداشت.
– من یه خبری از فریار بگیرم، بعد شام میخوریم پسرم باشه؟
فرهام با سر حرفش را تایید کرد و بعد از اینکه مادرش قد بلند شد، روی مبل دراز کشید.
موبایلش را برداشت و به ادامه چت کردنش مشغول شد.
°•
°•
با صوتی چرخیدنِ کلید، نگاههای نیمه بازش از هم فاصله گحرکت کردند و روی مبل صاف نشست.
با اخم به ورودی خیره شد و همینکه فرید داخل آمد، زن از جایش بلند شد.
– به به… بالاخره تشریف آوردین جناب مولایی!
فرید با خستگی نگاهی به زن کرده و سلام داد.
بدون توجه به نگاههای نگرانِ غزل، به ساعت اشاره کرد.
– چرا بیداری تا این وقت شامگاه؟
غزل پوزخندی آشکارا بر لب نشاند و سپس چند قدم جلو رفت. سر تا پای همسرش را با نگاهی ناراحت از نظر گذرانده و سپس سوال پرسید.
– کجا بودی؟! چرا وقتی تماس گراهی شدم خودت جواب ندادی؟
فرید خمیازه کشید و با خستگی دکمهی پیمسیرنش را باز کرد.
– خیلی خسته شدم امروزگار، بخوابیم فردا هم میتونیم صحبت کنیم.
خواست قدمی به سمت اتاق خواب بردارد که غزل سد جادهش شد.
– مسخره میکنی فرید! میخوای بری بخوابی و بدون هیچ توضیحی تا صبح من و منتظر بذاری!؟
مرد متعجب سر جایش توقف کرد.
نگاههای غزل از خشم قرمز شده و دستی که بلند کرد، رعشه گراهی شده بود.
– اون زن کی بود فرید؟ اون زن که تلفن تورو جواب داد، کی بود!؟
مرد صورتش جمع شد و ناراضی از وضع پیش وارد شده، پشت به غزل کرد.
خسته بود و توانی برای جر و بحث نداشت!
– داری خیانت میکنی نه؟ بعد از اینهمه سال، دوباره خیانت میکنی!
پارتششصدوچهلونه
صدای بغض آلود و گریانش در گوشهای فرید که پیچید، بیشتر خشمگین شد.
به سرعت به سمتش برگشت.
– چه خیانتی غزل! من کار داشتم امروزگار، خسته بودم، وقت نداشتم، نتونستم جواب بدم گلم. چه ربطی به خیانت داره!
زن اشک هایش چکید و سپس تند سریع سر تکان داد.
قدمی که فرید فاصله گراهی شده بود را جبران کرد و دوباره رو به رویش توقف کرد.
کف دستش را جلو برد و به ساکتی روی سینهی فرید کشید.
– من و نمیتونی گول بزنی! در ذهنش گذراندی متوجه سردی بینمون نشدم؟ این مدت چرا مدام بیرونی؟! چرا روزگارای تعطیل و بیکاری هم خونه نمیای؟ چرا شبا تا من خوابم میگیره نمیای او اتاق؟!
فرید پلک بر هم گذاشت.
چند ثانیه در آن حالت ماند و سپس از غزل فاصله گحرکت کرد.
– خیلی خسته شدم امروزگار غزل، میشه بحث و واسه یه وقت دیگه بذاریم؟ مغزم درد میکنه زن! چرا باید به این نیمه شب بشینم به تفکرات مسخره و پوچِ تو گوش بدم!
به دنبال حرفش، اینبار بدون توجه به سمت اتاق خواب حرکت کرد.
غزل با دهان باز از تعجب، به رو به رویش خیره شد.
چقدر این مرد میتوانست بیرحم باشد که یک دقیقه هم وقت نگذارد و توضیح ندهد!
غزل موهایی که دورش ریخته بود را به کمک کلیپسِ روی عسلی جمع کرد و سپس سرجایش دراز کشید.
نمیتمایل داشت به آن اتاق برود و کنار فرید بخوابد!
تنها ماندن و تا صبح سناریوی خیانت چیدن، بهتر از کنار یک آدم بیخیال خوابیدن است!
غزل داشت همهی حیات و وقتش را برای خانوادهاش خرج میکرد، ولی چرا فرید یکبار از خودش نمیگذشت؟ چرا یکبار از استراحت و خوابش نمیگذشت و به فکر همسرش نبود!
زندگی شیرینی که این سالها تجربه کرده بودند، چرا سمتِ سنگینش، بر دوشِ غزل بود!
پارت۶۵۰
رژ قرمزش را از داخل کیفش برداشت و با قلببازی روی لبهایش مالید.
برگشت و پیراهنِ ساتنش را از روی تخت برداشت.
با تبسم نگاهش کرده و مجدداً جلوی آیینه رفت.
لباس را به آهستهی تن زده و سپس در آیینه خودش را نگاه کرد.
کف دستی به آستین های پف دار حریرش کشید و سپس با لبخند از آیینه دل کند.
همه چیزش حاضر بود و حالا که لباس هم پوشیده بود، میتوانست راه بیفتد.
دیرش هم شده بود و میاطلاع داشت که ممکن است دوستش دلخور شود!
اما هنوز از خونه بیرون نزده بود که پیامکی روی موبایلش به دیدهش خورد.
٫٫یک ساعت زودتر از چیزی که به بابات گفتی میام دنبالت، کارت دارم باید حرف بزنیم٫٫
میخبر داشت قرار است حرفهای مسخره و تکراری همیشگی را از پسرک بشوند، برای همین با حرص برایش جواب نوشت.
٫٫نمیشه٫٫
پیام را ارسال کرد و بعد از پوشیدن مانتو و شالش، از منزل بیرون زد.
مادرش چند ساعت پیش با مسکن خوابیده بود و فریار که متوجه ناراحتی و کلافگی زن بود، ترجیح داد زن را بیدار نکند.
خبری از پدرش هم نبود و این روزها متوجه بود که زیاد به خانه نمیآید!
با ناراحتی در خونه را بست و همانگونه که داشت پله ها را پایین میحرکت کرد، شمارهی فرهام را گرفت.
وقتی پسرک جواب نداد، کلافه نفسش را آزاد کرد. ماشین فرهام تعمیرگاه بود و ماشین فریار را برای رفتن پیش مادرش برداشته بود!
ولی قرار بود که صبح زود برگردد و هنوز تا به این ساعت عصر، خبری نشده بود!
پس از اینکه تاکسی خبر کرد، جلوی خانه چشمبهراه ماند.
زیاد نگذشته بود که موبایلش زنگ خورد.
به هوای اینکه فرهام است، بهسرعت جواب داد.
ولی صدای عصبیِ شاهین، او را متعجب کرد!
پارت۶۵۱
– چرا جواب نمیدی فریار؟
دخترک که حوصلهی جر و بحث نداشت، با آوای دلخور و بیحوصله جواب داد..
– دارم میرم عروسی شاهین، آماده شدم و الانم منتظر تاکسی هستم. اجازه میدی بعد عروسی صحبت کنیم؟!
اما پسرک صریح و بدون توجه، جواب داد.
– نه. امشامگاه میام دم در تالار و حرف می زنیم.
فریار برای اینکه بحث را خاتمه بخشد، باشه اظهار کرد و تند خداحافظی کرد. این روزها از حرکت کردار شاهین هم سرسام مانده بود. شاهین نه قدمی پیش میگذاشت و رابطه را علنی میکرد، نه کف دست بردار میشد و پی حیاتش میرفت!
گویا میتمایل داشت بدون پیشنهاد دادن و آرام ملایم با نزدیک شدن همه چیز را شروع کند، و این برای فریار چیز خوشایندی نبود!
فریار دوست داشت که شاهین مردانه پای این رابطه بماند و مثل مرد همه چیز را به زبان بیاورد، از این بازی ها خسته بود! بیشتر از مشخص نبودنِ تکلیفش عاصی بود…
بلاتکلیف ماندن در رابطهای که برایش هیجان داری، آدم را دلسرد میکند و فریار به هیچ عنوان نمیتمایل داشت از این حس دلربا بازگردد!
°•
°•
با خستگی روی صنقلبی قرار گرفت و همانگونه که به ساکتی با ریتم آهنگ سر تکان میداد، موبایلش را برداشت تا ساعت را نگاه کند.
ولی وقتی با تعداد بالای تماسهای بیپاسخ از طرف شاهین مواجه شد، تبسمش پر کشید و با عجله از جایش قد بلند شد.
بدون توجه به درد پاهایش، با عجله از تالار بیرون رفت.
وقتی که اندکی صدای موزیک کم شد، بهسرعت شمارهی پسرک را گراهی شد.
شاهین برخلاف او، بهسرعت جواب داد.
– به به… عروسم اندازه تو سرش شلوغ نبود!
فریار با خندهای بیآوا که سعی داشت در صوتیش نمایان نکند، جواب داد.
– کاری داشتی زنگ زده بودی؟!
بیشک این دختر کمر همت بسته بود تا امشب شاهین را دیوانه کند!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن