حس کرد که نفسهای پسرک آوا گراهی شد و با تبسم به اطراف نگاه انداخت.
– شاهین!
اینبار پسرک با صوتیی آرام جواب داد.
– یه نیم ساعت دیگه میام دنبالت، خوب خودت و بپوشون حوصلهی خبر و حواشی چرت ندارم امشامگاه… خداحافظ.
دخترک با صوتیی آزرده خداحافظی بیان کرده و با قدمهای سریع به داخل برگشت.
از این رفتار شاهین خسته شده بود و دیگر حوصلهی سر و کله زدن برایش نمانده بود!
اگر میمیل داشت پا پیش بگذارد، راه را براش باز گذاشته بود، اگر هم میخواست با این کارهای مسخره و خسته کننده حسش را بفهماند، همان بهتر که گفته نشود و این رابطه در حد راهی شد و رسیدهای بلاتکلیف بماند!
°•
°•
همانگونه که داشت چایی مینوشید، لب پنجره ایستاد و به پایین چشم دوخت.
ماشین فرید را که متوجه شد، یک ابرویش را بالا داد و با درماندگی نفسش را آزاد کرد.
نمیخبر داشت باید تا کجا بار این زیستن را به دوش بکشد، اما به خوبی میاطلاع داشت که فرید این روزها سخت با چیزی سر و کله میزند!
میاطلاع داشت که درگیر کسی شده که تنهایی را ترجیح میدهد…
با کلافگی از پنجره فاصله گراهی شد و سوی مبل ها راهی شد.
قبل از جای گرفتن کنترل تلویزیون را برداشت و روشنش کرد.
نمیخواست طوری نشان دهد که انگار منتظرش بوده! وقتی فرید به زندگی اهمیت نمیداد و به تنهایی غصه هایش را میخورد، همان بهتر که حس کند دیگر اهمیتی هم برای غزل ندارد!
چند دقیقه بعد، در منزل باز شد و غزل هم در سکوت نگاهش را به تلویزیون دوخت.
وقتی مرد داخل آمد و سلام داد، بدون اینکه نیم نگاهی هم سمتش بیندازد، جواب داد و پا روی پا انداخت.
حس کرد که فرید متعجب شد و جلو وارد شد.
– خوبی غزل؟!
پارتششصدوپنجاهوسه
زن سر کشیده کرده و لبخندی زد. متوجه ناراحتی فرید شد، ولی بدون توجه سری تکان داد.
– خوبم شکر خدا…
سپس دوباره نگاهش را به تلویزیون دوخت.
فرید شانه بالا انداخت و جلو راهی شد.
سویچ ماشینش را روی عسلی پرت کرد و با خستگی کنار همسرش جای گرفت.
نگاهش را با مشتاق دیداری به نیم رخ غزل دوخت و سرش را جلو برد.
ولی غزل سر عقب برد و با اخم زمزمه کرد.
– دست صورتت و بشور بعد بیا لم بده!
به دنبال حرفش، خودش قد بلند شد و لیوان خالی را روی عسلی کوبید.
قدمهای محکمش را سمت آشپزمنزل برداشت و شنید فرید هم با خستگی نفسش را آزاد کرد.
این کلافگی و بیحوصلگی را درک نمیکرد، از طرفی هم ناراحت بود که چرا فرید مشکلش را با او در میان نمیگذارد.
به آشپزخونه رفت و مشغول میوه شستن شد.
ولی چند دقیقه که گذشت، متوجه شد فرید دنبالش روانه شده است.
سر کشیده کرد و وقتی دید که لباس عوض کرده و دست و صورتش را شسته، ناخودآگاه لبخندی گوشهی لبش شکل گحرکت کرد.
ولی با یاد اینکه که وقت خونه آمده، سر پایین انداخت و بار دیگر اخم کرد.
مرد صندلی مقابلش را کنار کشید و قرار گرفت.
– زندگیم.
با زبان بسته و نامفهوم جواب داد.
فرید هم دست دراز کرده و به ساکتی مچ دستش را گرفت.
– ازم دلخوری میدونم. اما قلبم برات تنگ شده!
مشتاق دیدار بود، آدم دلتنگ مدام دوری میکند و وقتی هم که نزدیک است، جنگ و دعوا دارد!؟
پوزخندی زده و کاردی که دستش بود را در پیش کف دستی پرت کرد.
قسمتی از سیبی که داشت میخورد را دست گراهی شد و درحالی که به فرید خیره بود، گاز زد.
– چکار کنم الان؟! واسه اینکه بعد عمری مصمم شدی ازم قلبجویی کنی، باید مسرور باشم؟!
پارتششصدوپنجاهوچهار
مرد دستش را پس کشید و با لبخند سر تکان داد.
– درسته من خوب حرکت کردار نکردم دیشامگاه و قلبت و شکوندم. ولی غزل حالم خوش نیست، مگه تو نمیبینی!!
وقتی جمله آخر را با دلخوری بیان کرد، غزل چشم درشت کرد. در لحظه بغض کرده و سیب را سرجایش گذاشت.
– من نمیبینم فرید؟! اونی که همیشه متوجه شده و مشاهده کرده نشده، من بودم! فرید من چقدر باید بیتوجهی ها و سرد شدن های تو رو تحمل کنم! تو چکار کردی که بچه هام متوجه شدن ما مشکلی بینمون هست…چکار کردی که از من سوال میکنن چی شده و چرا سرد هستید! ولی میدونی بدتر از سوال اونا چی بود؟ اینکه من حتی نمیدونستم باید چه جوابی بدم! چی بگم بهشون که دروغ نباشه و با اطمینان بتونم بگم! بگم باباتون کار داره؟ دروغه… بگم مشکل داریم، کدوم مشکل فرید؟ من سالهاست این رابطه و این خانواده رو با چنگ و دندون حفظ کردم! چقدر پشتت حاشیه ردیف شد و من کنارت بودم، چقدر کارات به بن بست خورد و من پشتت توقف کردم؟ چقدر کم آوردی و زورت کردم ادامه بدی! فرید چقدر که تو این سالها دغدغه داشتی و به بچه ها نرسیدی و من جات رسیدگی کردم! الان من شدم اون آدمی که بخاطرِ غمگینی باید ازش دوری کنی؟!
مرد یا شرمندگی سر تکان داد.
هرچقدر هم که از فداکاری ها و محبت های غزل میگفت، کم بود!
غزل تمام عمر و جوانیش را خرج زیستن مشترکشان کرده بود، غزل به جای فرید پدر هم بود و بیشتر مواقع جور همه چیز را کشیده بود!
مرد کف دستی به موهایش کشید و چند ثانیه چشم بر هم گذاشت.
گلویی صاف کرده و به حرف آمد.
– میدونم دلم. غزل الان میتونم از مشکلم بگم دورت بگردم؟ بگم شاید درک کردی!
غزل پوزخندی زده و از جایش بلند شد.
– نمیخوام چیزی بشنوم! بهت زنگ میزنم جواب نمیدی، نگران میشم و چندبار زنگ میزنم، جواب من میشه چی؟! یه زن جواب میده که نمیدونم کیه و چکاره است! برای این توضیح داری ان شاالله!
فرید همینکه میل داشت لب باز کند و جواب بدهد، آوای موبایلش بلند شد.
زن ریز خندید و سری چپ و راست کرد.
– من فردا یه قرار کاری بهشدت مهم دارم، باید استراحت کنم فرید… تو هم برو موبایلت و جواب بده و بعدش یه زنگ به فریار بزن.. ببین لازم شد برو دنبالش.
سپس با قدمهای بهسرعت از کنار مرد گذشت.
فرید درحالی که کشیده میشد، با خودش زمزمه کرد.
– گند زدی مرد حسابی!
°•
°•
از گوشهی چشم به شاهین چشم دوخت و با لبهای برچیده شده از داخوری، لب زد.
– واسه چی گفتی بمونم؟!
پسرک به سمتش چرخید و با نگاهی عصبی صورتش را از نظر گذراند.
– واسه اینکه گفتم باهات حرف مهم دارم. بعد تو نمیدونی من میخوام در مورد چی زر بزنم که تا این ساعت نیومدی پایین!؟ یعنی قر دادن تو عروسی مهم تر از حرفای من بودن فریار خانم!؟
فریار شانه بالا انداخت و درحالی که از پنجره بیرون را نگاه میکرد، جواب داد.
– من ازت قلبخورم شاهین… دوس داشتم طور دیگه باهام حرف بزنی! یعنی چی به این نیمه شامگاه من و کشوندی اینجا! بعدشم، من بیان کردم که دیشامگاه بیا حرف بزنیم، کجا بودی که افتاد امشامگاه!؟
شاهین به سمتش خم شد.
– چی میخوای بگی دختر! نمیخوای بفهمی من ازت خوشم میاد؟! سخت بود بگم!
دخترک تبسمی زد. با نگاهی قلبخور به چشمهای عصبی شاهین نگاه کرده و سپس به بازوی پسرک اشاره کرد.
– این برای چیه پس! واسه چی همچین تتوی زدی؟ چندبار جویا شدم و جواب ندادی! نکنه مربوط میشه به همون دختری که مدام پیام میده بهت؟! واسه از کف دست داده او…
با قرار گراهی شدن انگشت های شاهین روی لبش، سکوت کرده و تنها با چشمهای غمگین نگاهش کرد.
شاهین پوزخند زد.
– چی داری میگی تو فریار!
#پارتششصدوپنجاهوشش
دیدههای عصبیش، به ناگهان متعجب شد و دخترک هم کف دست روی دستش گذاشت و از روی لبش برش داشت.
– واسه از کف دست دادن محبتت این تتو رو زدی؟ من توی نت چشم دوختم، برام سوال شد و ازت سؤال کردم. ولی تو خاموشی کردی، چرا سکوت کردی؟! نکنه چون مربوط میشه به عاشقیی که هنوز فراموش نشده و داغش هنوز رو دلته!
شاهین لبخند زد و سری چپ و راست کرد.
موهایش را با انگشت هایش مرتب کرده و نگاهش را به مقابلش دوخت.
– تو سر این قلبخوری که اون روز بهت ناضافه کردم این تتو رو واسه چی زدم!؟
فریار سر تکان داد و بیشتر لب هایش را جلو داد.
شاهین کلافه نفسش را آزاد کرد.
– بابام… بعد فوت بابام بهشدت چیزا تو زندگی من عوض شد، کلا تا وقتی که زنده بود، شرایط خوبی نداشت… یعنی بسیار سختی کشید و بخاطرِ یه بیشرف بهشدت اذیت شد! یعنی وقتی که رفت، همراه با داغ رفتنش، داغ چیزای دیگه هم رو قلبم موند و برام سخت بود… اما وقتی بزرگتر شدم، درک کردم که میتونم برای آهستهش روحش و برای فراموشی اون زخم، یه کاری بکنم…
به اینجای حرفش که رسید، لبخند زد و سوی فریار برگشت.
– پس یکی واسه داغ از دست دادنش، یکی هم برای ساختن با اون درد… یعنی مسیر فراموشی اون عذاب وجدان که دارم و پیدا کردم. خلاصه کنم برات، این و زدم که یادم بمونه برای چی دارم جلو میرم… نه ربطی به دلدادگی و عاشقی و دختر مردم داره، نه واسه این چیزای الکی زدم! من فقط میتمایل داشتم داغ پدرم و یادم بره، نخواستم یادم بره که باید برای جبران اون روزگارا و آرامش روحش، چکار کنم!
با گرم شدن دستش، نگاهش را به فریار دوخت.
به آرامی روی بازویش، همان تتوی نفرین شده را بوسید و سپس زمزمه کرد.
– ببخش!
پارتششصدوپنجاهوهفت
شاهین تبسمی زده و او هم به سمت دخترک متمایل شد.
به ملایمی روی موهایش را بوسه زد.
گویی یادش آمده بود که امشامگاه باید قضیه را تمام کند و دل فریار نرم شود.
حتی شاد بود که حرف آن تتو شده بود و داغ قلبش تازه شده بود!
حالا دیگر جایی برای ترمشاهده کرد کردن و پا پس کشیدن نبود… به قدری فکرش بهم ریخته بود که تا فردا میتوانست از عشقی که وجود نداشت برای فریار بگوید!
گلو صاف کرد و سوال پرسید.
– میای بالا حرف بزنیم؟
فریار سری تکان داد و بدون حرف پیاده شد.
شاهین با خودش ریز خندید و نجوا کرد.
– به قتلگاهت خوش اومدی فریار مولایی!
پس از قفل درهای ماشین، کنار دخترک راهی شد و کف دست پشت کمرش گذاشت.
– به بابات بیان کردی که نمیری خونه؟
فریار بدون اینکه نگاه از آپارتمان بگیرد، جواب داد.
– اظهار کردم… بعد حرفامون، برمیگردم خونهی رها.
دقایقی بعد هردو در آپارتمان جمشاهده کرد شاهین جای گرفته بودند و این فریار بود که با تعجب به خانهی خلوتش نگاه میکرد.
شاهین تبسمی زد و کمی نزدیکش شد.
– عروسی خوش گذشت؟
فریار نگاههایش را سمت پسرک چرخاند و تبسمی زد.
– بد نبود… یه لیوان آب میاری برام لطفاً؟
از نگاه های داغ و دقیق پسرک حس عجیبی گراهی شده بود و برای رهایی از نگاهش، این درمیل داشت را کرده بود.
ولی شاهین که این حالت ها از چشمش دور نمانده بود، قبل از راهی شدن به آشپزخانه، گفت:
– مانتو رو دربیار و راحت بشین.
فریار که تنگی بارو های مانتو بخاطر لباس مجلسی اذیتش میکرد، حرفش را با سر تایید کرده و مانتو را از تنش بیرون آورد.
لب گزید و کف دستی به پارچهی خاکستری رنگ مبل ها کشید و اینگونه نم کف دستهایش را گرفت.
شاهین که برگشت، با نگاههای خندان به لباسش خیره شد.
– عروسی مختلط بود؟
پارتششصدوپنجاهوهشت
فریار با عجله آب را از کف دستش گرفت و پس از اینکه نصف لیوان را یک نفس سر کشید، تبسمی زد و جواب داد.
– نه… خانوادهی دوستم یه کوچولو مذهبی هستن. نمیخوای حرف بزنی؟ دیر وقته، خوابم میاد یکم.
شاهین اینبار بدون هیچ فاصلهای کنارش قرار گرفت.
– تو ماشین گفتم بهت اما گوش ندادی!
فریار هم با زرنگی لبخند زد و کمی به سمتش خم شد.
– اهوم…گوش دادم ولی دلخور بودم یکم و توهم خیلی خشن اضافه کردی!
پسرک زبانی بر لبش کشید و درحالی که خیرهی نگاههای فریار بود، نفسِ سنگینش را آزاد کرد.
کف دستش را بلند کرده و به آرامی روی کف دست فریار که بینشان بود گذاشت.
دست دخترک را نوازش کرد.
– اومدی تا آروم بهت بگم کوچولو؟
زبانی بر لبش کشید و سر پایین انداخت. تبسمش روی لبش عمق گرفت و چشمش را دزمتوجه شد.
شاهین یخ زدنِ کف دستش را حس کرد و این موجب شد که با اطمینان بیشتری جلوتر برود.
لبش را نزدیک برد و با صوتیی آرام، زمزمه کرد.
– میدونی که میخوامت نه؟
فریار لب گزید و بیصوت لبخند زد.
فاصله گحرکت کرد و مثل خودش با صوتی یواش جواب داد.
– اینجوری نمیشه شاهین!
کف دستش را که روی کف دست دخترک بود به حرکت در آورد و تا بازویش کشید.
– چطوری دوس داری پس؟ از این بهترش و بلد نیستم.
بلد نبود، شاهینی که با نیت انتقام بزرگ شده و از کودکی کینه در خود پرورانده، از کجا باید میاطلاع داشت که ابزار علاقه کند!
دیده بر هم گذاشت و عاجز لب زد.
– فریار اذیت نکن. یه جواب درست حسابی بده… تو چی؟ تو چطوری به این رابطه نگاه میکنی؟ چرا اومدی اینجا و بهم گوش میدی؟!
دخترک با ناراحتی دستش را کشید.
– شاهین منم مثل خودت صحبت میکنم. منم مستقیم نمیگم حسم چیه، خودت بفهم از اومدنم.
سپس از جایش قد بلند شد.
– رابطه شروع شد… نه؟ الان من و برسون خونهی دوستم.
هنوز یک قدم دور نشده بود که دستهای پسرک از پشت دورش پیچید.
پارتششصدوپنجاهونه
با لبخند سرش را در گردن دخترک برده و با کف دست دیگرش شالش را کشید.
– آدم پیش دوس پسرش انقد معذب نیست!
فریار با تمسخر ریز خندید و کف دستهای شاهین را از دورش باز کرد.
به سوی پسر چرخید و با نگاههای تنگ شده، زمزمه کرد.
– من پیشنهادی نگرفتم که قبول کنم!
شاهین قهقهه زد و هردو مچ کف دستش را گرفت. به آهستهی مچ هایش را فشار داد.
– نکنه میخوای جلو پاتم زانو بزنم دختر! معلومه که من روش خودم و دارم و به اون روش خودم ازت یه چیزی تمایل داشتم… تو هم با روش خودم جواب دادی و الان دوس دخترمی کک مکی!
فریار بینی کوچکش را چین داد و با تبسم موهای قرمزش را پشت گوش فرستاد.
– ولی حس میکنم داری بازی میکنی، یه حال عجیبی هستیم!
شاهین با سر حرفش را تایید کرد و خم شد که صورتش مقابل صورت فریار باشد.
– میخوام یه حال جدید هم اضافه کنم تازه!
هنوز حرفش را تحلیل نکرده بود که لبهای گرم پسر روی چانهاش قرار گرفت و آرام بوسید.
وقتی متوجه شد فریار حرکتی نمیکند، سر پایین برد و دم گوشش سوال پرسید.
– حال خوبی بود؟
فریار که با صدایش به خودش رسیده بود، لبخند زد و دست روی سینهی شاهین فشرد.
وقتی شاهین میل داشت فاصله را جبران کند، هشدار داد.
– نیای شاهین… داری چکار میکنی یهویی! من… لعنتی من نمیدونم چی شد اصلا!
سپس با عجله شالش را کف دستِ پسرک کشید.
پس از سر کردن شال، سوی مبل راهی شد و مانتویش را هم برداشت.
– من و ببر از اینجا لطفاً.
شاهین با اخم کف دست به سینه شده و اشاره کرد که بنشیند.
– فریار تو واسه این عجله نداشتی مگه؟! الان واسه چی همچین رفتار میکنی انگار من فقط خواستم!
فریار تبسم زد.
– من و برس…
– اضافه کردم صحبت کنیم هی فرار نکن!
جلو رفت و اینبار با خشم کف دستش را گراهی شد.
برای شاهین مهار خشم کمی مشکل بود!
پارتششصدوشصت
فریار با بغض نگاهش کرده و نشست.
مانتو را روی مبل کوبید و بدون اینکه به شاهین نگاه کند، چشمبهراه ماند تا حرفش را بزند.
او منتظر همچین پیشنهاد خشک و سردی نبود!
او نمیمیل داشت شاهین طوری پیشنهاد بدهد که انگار غرورش را به محبتش ترجیح داده است…
شاید هرکس در عشق و عاشقی و رابطه سبک خاصی داشته باشد، ولی اینکه بتواند برای اامان بار دوست داشتنش را اعتراف کند، خودش سبک گستاخی های شاهین بود!
شاهین سمت آشپزمنزل حرکت کرد و فریار هم با بیحوصلگی کف دستی به نگاههایش کشید.
از سنگینی آرایش کلافه شده بود و سوزش دیدههایش هم خبر از خواب و خستگی میداد!
منتظر به شاهین نگاه کرد که برگشته بود و سپس لب زد.
– شاهین من خیلی خوابم میاد، نمیخوای حرف بزنی؟
پسرک گلو صاف کرد و مجدداً کنارش نشست.
– شب و اینجا بمون، صبح صحبت میکنیم با آرامش… بعدش برو، باشه؟
فریار ولی با نارضایتی بینی چین داد.
– اما اینجوری انگار از اعتماد مولینم اینا سو استفاده کردم و اصلا درست نیست. همین الان هم کار خوبی نکردم که به این نصفه شامگاه اومدم اینجا!
شاهین کف دستش را مشت کرد. از این آواقت فریار متنفر بود… چرا باید دختر فرید مولایی اینگونه عاقلانه راهی شدار کند و خام نشود!
یا شاید هم یکبار باید از خودش بودن کف دست میکشید تا دخترک را تحت تاثیر قرار دهد و بعد بتواند افسار قلبش را دست بگیرد… تنها دلدادگی است که میتواند علاقهای که به خانوادهاش داشت را برایش کمرنگ کند…
نفسی تازه کرد و جلوتر رفت.
– قبول، درست حسابی میگم… یعنی ولی تو هم باید اونجوری که من میخوام جواب بدی!
فریار با اینکه از نگاهش یک لحظه وحشت کرد، برای کم نیاوردن قبول کرد.
– قبوله.
پارتششصدوشصتویک
پسرک منظور دار لبخندی زده و لب جنباند.
– تو از من چی خواستی میل داشتی بگم که دوست دارم، باشه میگم. فریار من… من از تو خوشم میاد، اصلا از اولش هم همینجوری نزدیکت شدم! درسته این چند ماه نتونستم چیزی بگم، شاید چون از تو مطمئن نبودم، جسارتشو نداشتم، نمیدونم ولی نشد که بگم! الانم سختمه بیان کردنش، اما بالاخره وقتش رسیده.. اگه الان نگم، ممکنه این دلدادگی برای همواره از کف دستم بره! برای همین، بار دیگه هم میگم…
جلو برده و هردو کف دست دخترک را گحرکت کرد.
در حالی که خیره در چشمهایش مینگریست، دستش را نرم فشرده و زمزمه کرد.
– دوست دارم کک مکی!
فریار حس کرد که جلوی دیدگانش تار شده، کرد دنیا دور سرش میچرخد، برای آدمی چراکه شاهین، اینگونه راحت صحبت کردن سخت بود و شهریار انتظار داشت مدت ببرد اعتراف کردنش!
ولی گویا شاهین آماده بود، گویا بارها تمرین کرده بود!
فریار کف دستش را عقب برده و ناباور جواب داد.
– ان… انتظار نداری که همین الان جواب بدم!
پسر شانه بالا انداخت و یک ابرویش را با تعجب بالا داد.
– چه جوابی دختر! خودت میل داشتی اعتراف کنم که میخوام باهم باشیم. رفت و رسید این مدتمون، چیزی غیر از این حس و نشون میداد!؟
فریار سرش چپ و راست کرد.
– شوکه شدم! انتظار داری بپرم بغلت بگم مرسی که اعتراف کردی! شوکه شدم شاهین، درسته منتظر شنیدن همین بودم، اما یه جوری شد…
میل داشت در برود، ولی شاهین سد راهش شد.
با اخم، گفت:
– قرار بود تو هم به سبک من جواب بدی! نمیزنی زیر قولت نه؟
پارتششصدوشصتودو
فریاد که به دنبال در راهی شدن از شرایط پیش رسیده بود، با غمگینی خواهش کرد.
– میشه فردا صحبت کنیم؟ شاهین جوری شد انگار که مجبور بود این چیزا رو به من بگی… تو رو من مجبور کردم، معامله شد اصلاً!
پسرک تبسمی کوچک بر لب نشانده و دوباره کف دست فریاد را گحرکت کرد. محکمتر دستاش را گراهی شد، اینبار طوری گرفت که بفهماند بودنش را لازم دارد.
با جدیت لب جنباند.
– نمیتونی فرار کنی! وقتی من یه قدم برداشتم، تو هم باید یه قدم برداری… تو میخوای اسمشو بذار معامله، اما همین چند دقیقه پیش به توافق رسیده بودیم… نمیتونی فرار کنی فریار!
فریار با استرس سر تکان داد.
خودش هم نمیخبر داشت به ناگهان چه بلایی به سرش رسیده بود، ولی فکر میکرد که باید فرار کند، از خودش… از این حس عجیبی که درونش شکل گراهی شده بود!
از این خرسندی که سخت میتمایل داشت انکار کند!
ولی گویی شاهین نمیخواست، حق هم داشت…
حالا که او پا روی غرورش گذاشته بود، حالا که او برخلاف ذات خودش عمل کرده بود، نوبت فریار بود!
مجدداً شار ریزی به دستهای دخترک آورده و او را اندکی به خود نزدیک کرد.
– نباید بری… قول داده بودیم که هر دو با حرف اون یکی مون پیش بریم!
دخترک سری تکان دادم با دیدههای دلواپس زمزمه کرد.
– من حالم خوب نیست! شاهین من میترسم…
رپارتششصدوشصتوسه
همانگونه که دستش را محکم گرفته بود، سرش را جلو برده و در نزدیکی صورتش، گفت:
– جایی نمیری تو… امشامگاه همه چیز مشخص، روشن میشه… من بار دیگه نمیتونم این مسئله رو باز کنم. میمونی پیشم یا میری؟ یک انتخاب برای همیشه!
میخواست این گونه دخترک را بترساند و جواب مثبت را بگیرد. میمیل داشت همین امشامگاه قال این قضیه کنده شود!
موفق هم شد، چون شک در چشمهای فریار حلقه زده و آرام نجوا کرد.
– میمونم.
ماندنش را میمیل داشت چیزی که در قبال حرفش یخواست ماندن فریاد، در اصل ر میرفت جوابش منفی بود و اگر میماند مثبت، مانده بود…
به همین موجب شد که تبسمی بر لبهای شاهین نقش ببندد.
سر تایید تکان داده و بدون توجه به چشمهای گریان فریار، سخت دخترک را در آغوشش فشرد.
با اینکه پسرک اذیت شده بود، کاری خلاف میلش انجام داده بود، مسرور بود خرسند بود که در جاده این انتقام، مردانه یک قدم بزرگ برداشته بود…
بالاخره بعد از ماهها خودخوری، توانسته بود کاری که باید را انجام دهد… بالاخره بعد از ماهها توانسته بود دختر فرید مولایی را شکار کند!
از قبل شکار شده، ولی امشامگاه آن قدم اصلی برداشته شده بود…
خودش سمت مبلها رفته و فریاد را هم با خودش کشاند…
با اینکه ساعتها استراحت نیاز داشت، با اینکه ذهنش آشفتهتر از هر وقت بود، باید فعلاً دخترک را آهسته میکرد، دخترِ فرید مولایی را!
– بیا پیشم بشین، حالت خوب شد صحبت میکنیم. باشه؟
طوری رفتار میکرد که انگار به دخترک لطف کرده وری راهی شدار میکرد که انگار او از غرورش گذشته و حالا به خاطر ملایمش فریار، برای جوابش هم صبر میکند.
طوری رفتار میکرد که انگار در این لحظه تنها فریار برایش مهم بود…
قرار گرفت و دخترک را هم سوی خود کشاند. سرش را روی سینهاش گذاشته و به آرامی بوسه بر سرش نشاند.
ارتششصدوشصتوچهار
شاهین امشب به خوبی پیش حرکت کرده بود، بعد مدتها، بالاخره از عملکرد خودش راضی بود..
حس سبک بالی داشت، حس آسودگی…. و برای همین هم آهستهشی به او القا شده بود که ناخودآگاه صبور شده و داشت این ملایمش را به دخترکم هدیه میداد!
°•
°•
با حس حضور کسی کنارش، به سوی راست نگاه انداخت و فرید را دید، بهسرعت چشم گحرکت کرد.
حتی نمیمیل داشت صورتش را ببیند، چه برسد به اینکه جواب سلامش را بدهد!
به قدری خسته بود ه فقط تنهایی و سکوت میتمایل داشت…
سالها حس خوشامگاهختی داشت و حالا که فرید مجدداً داشت حیات را شل میگراهی شد، باز هم حس ناکافی بودن داشت!
مرز بدون توجه به نگاه خشمگینش، جلو حرکت کرده و کف دستش را نوازش گونه به بازویش کشید.
– هنوز قهر حیاتم؟
قهر نبود، او به معنای کامل کلمه دلخور بود…. دلخور بود از اینکه همواره بار زیستن بر دوش او بود… میخواست ناز کند میخواست این بار شانه خالی کرده و مشکلات را به کف دست فرید بسپارد!
نیاز داشت که استراحت کند، نیاز داشت برای مدتی کسی که از زندگی فرار میکند او باشد.
فرید به ملایمی خم شد و بوسه بر گردنش نشاند.
– قلبم برات تنگ شده!
او هم بیقرار بود، اما چه فایده که قلبش صاف نبود! توضیح میتمایل داشت، برای اامان بار میمیل داشت که فرید مو به موی کارهای روزانهاش را برایش تعریف کند و برای هر کارش توضیحی به او بدهد!
فرید هم که حوصلگی زن را حس کرد، فاصله گراهی شد.
– باشه غزل… برات تعریف میکنم. میشه اول بشینی لطفا؟
زن سری تکان داد و صندلی از دور میز صبحانه برداشت و قرار گرفت.
فرید همانگونه که مقابلش بود، دست به سینه یه یخچال تکیه داد.
– درموردِ هلیاست.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن