باتاسف آهی کشیدم وگفتم:
_والا نگاه من یکی آب نمیخوره که باعماد فردا وپس فردایی هم باشه.. میدونم هیچ آبی ازاین بشر گرم نمیشه ومن الکی قلبخوش کردم و دست آخرم با دلی داغون تنها میمونم!
_یعنی میخوای بگی بااین همه نشونه وتابلوبازی هاش نمتوجه شدی دوستت داره؟؟
_نمیدونم… احساس مالکیت رو با دوست داشتن قاطی کردم ونمیدونم حس عماد کدوم یکی از ایناست ..
روزبعد…
بااسترس کفش هامو هول هاما پوشیدم و بدون بستن بندهاش به طرف ماشین عماد رفتم و باخودم غرغر کنان بیان کردم:
_میمیری بگی برای ناهار دعوت کردن و اون جون وامونده ات بالا میومد اگه یه کم زودتر زنگ میزدی واینقدر به من استرس نمیدادی؟؟؟؟!!!!
سوارماشین شدم و بدون اینکه نگاهش کنم سلام کردم و همزمان خم شدم تا کمربند کفشمو ببندم..
_علیک سلام.. چرا اینقدر طولش دادی یک ساعته جلودر توقف کردم!
کلافه کف دستمو مثل بادبزن جلوی صورتم تکون دادم وگفتم:
_چون که من فکرمیکردم برای شام خونه مادربزرگت دعوت هستیم و اگه دقت کنی اونقدر عجله ای آماده شدم همه صورتم خیس عرق شده..
شامگاهیه جن شدم اونقدر هول هاما آرایش کردم خب چی میشد اگه زودتر بهم اطلاع میدادی؟؟؟؟؟
باآرامش تبسمی زدواظهار کرد:
_من که خبرنداشتم قراره اینجوری به خودت سخت بگیری!
_خدایی کسی اینجوری مهمونی میره؟ ببین هنوز دیدهام پف خواب داره!
موشکافانه خم شد توی صورتم و یه کم بعد با مهربونی بیان کرد:
_نه.. به نظرمن که بدون آرایشم واین چیتان چیتان هاهم دلبری!
خب دیگه همین جمله کافی بود تا قلب بی جنبه ام ضعف بره…
درحالی که خفه خون گحرکت کرده بودم فقط نگاهش کردم ولی داشتم ازشدت بی جنبگی ذوق مرگ میشدم!
_حالا میتونیم بریم؟ دیگه باید عصرونه بخوریم بجای ناهار.. بیچاره هارو تا الان منتظر گذاشتیم.. عروسم عروس های قدیم!
انگارقصد داشت تا رسیدن به اونجا جون به سرم کنه یا شایدم به قول بهار، میخواد اعتراف کنه و همین ملاقات هم بشه اامان جلسه معارفه و به خوبی وخوشی بریم سرخونه زندگی هامون!!!
بافکراحمقانه خودم بی اراده لب هام برای تبسم کش اومد و آقا عمادم که همیشه ی خدا عاشق توذوقی زدن… تک خنده ای کرد و اضافه کرد:
_چه ذوقی هم کرده بچه ام.. باز فکرو خیال به سرت…
یه دفعه اخم هام توهم کشیده شد و توی حرفش پریدم:
_من فکروخیالی راجع به شما نمیکنم توروخدا بازشروع نکنید..
لبخند زد.. کف دستمو گرفت واظهار کرد:
_شوخی کردم..
باچشم های گردشده وخجالت به کف دستش نگاه کردم که بجای ول کردن کف دستم محکم تر گراهی شد وبیان کرد:
_مولین وبابای من بسیار ریز بین هستن و از عزیز هزار برابر باهوش تر! هردفعه بخوام دستتو بگیرم دیدهاتو اونجوری کنی که میفهمن!
دستمو کشیدم وگفتم:
_الان مادربزرگ یا مامان باباتون اینجا هستن مگه؟
_نه ولی ازالان تمرین کن جلوی اونا سوتی ندی!
_لازم نکرده خودم میدونم چه جاهایی روبایدچیکارکنم!
خندید وباشیطنت گفت:
_حالا یه شوخی باهات کردما میخوای تموم مدت عقده بازی دربیاری؟
_چه شوخی؟ من که چیزی یادم نمیاد..
_بچه پررو..
ماشین رو جلوی یه ساختمون نگهداشت واظهار کرد؛
_رسیدیم پیاده شو!
_میگم.. چیزه.. زشت نیست کف دست خالی بریم؟ آخه.. خب.. یه گلی، شیرینی، چیزی نبریم؟
بانگاهی که تا استخونم میرسید نگاهم کردوبیان کرد:
_اونو خودم بعدا میارم.. الان فقط یه آشنایی ساده اس..
_بعدامیاری؟ یعنی چی؟
_بعدامیاری؟ یعنی چی؟
با ابرو به دراشاره کرد واضافه کرد:
_بروپایین بچه.. واسه حرف کشیدن هنوزسنت نرسیده..
کف دست تودست هم راهی شدیم داخل و ازهمون نگاه اول تونستم مادر عماد رو بخاطر شباهتشون فورا تشخیص بدم..
قیافه ی عماد ترکیبی از بهترین اجزای صورت مولین وباباش بود..
برعکس تصورم که فکرمیکردم قراره با زن ومردی مغرورکه بخاطر موقعیت مالی ومحل زیستنشون خودشونو بسیار کف دست بالا میگیرن، با دوتافرشته روبه روشدم..
هرچقدر از مهربونی مولین وباباش بگم کم اظهار کردم…
علی آقا و مائده خانوم حتی از عزیزهم مهربون تربودن و اونقدر هوامو داشتن و بهم بال وپر میدادن که همونجا آرزو کردم ای کاش همه ی این ها واقعی بود ومن واقعا عروس خانوادشون میشدم!
موذب توی خودم گوشه ی جمع شده بودم وتوی فکربودم که مائده اومد پیشم نشست وبیان کرد:
_عروس من چرا اینقدر ساکته؟
باتبسم نگاهش کردم که عماد اومد وبه دادم رسید!
_گول ظاهرشو نخورمادرجان.. عزیزهم روزگارهای اول فکرمیکرد این وروجک ساکت وخجالتیه..
ای خدا بگم چیکارت کنه خب میمیری یه کم قیمتمو ببری بالا و ازدوران جهالتم نگی؟
بادیده غره به عماد نگاه کردم که خندید وگفت:
_مولینم چنددقیقه عروستو بهم قرض میدی؟
مائده_ای بابا دودقیقه نمیذاری پیشمون باشه ها.. خوبه هرروز می بینیش!
عماد دستمو گراهی شد وروبه مادرش اظهار کرد:
_تا سوال هاتو آماده میکنی برم یه کم تدل بهش برسونم بیام
باخجالت دنبال عماد راه افتادم.. گرمای کف دستش اجازه ی هیچ مخالفتی رو بهم نمیداد.. کاش دلم آبرو داری کنه وجلوی خودشو درمقابل عماد بگیره.. کاش نگاه هام اونقدر واضح عاشق شدنش رو فریاد نمیزد.. کاش این بیشعور یه ذره فهم داشت و زبون وامونده اش رو تکون میداد که دوستم داره!
رسیدیم توی اتاق که عماد دراتاقو بست و یه جوری قرار گراهی شدیم که تکیه من به در بود و عماد روبه روم توی چندسانتی توقف کرده بود..
بخدا که آوای تپش های دلم اونقدر قد بلند بود به گوشم میرسید اما انگار قرارنبود به گوش آقا عماد برسه!
_چی شده؟
درحالی که توچشم هام زل زده بود گفت:
_جلوی همه اینقدر مظلوم میشی یا فقط جلوی خانواده نامزدت؟
ریز خندیدم واضافه کردم:
_انگاری باورت شده نامزدیما
کف دست راستشو کنار گوشم به در تکیه داد و اضافه کرد:
_نیومدم بهت جواب سوالی رو تدل برسونم.. اومدم ازت سوالی روبپرسم!
نفسم به شمارش افتاده بود.. رسما توی بغلش بودم و هوا نبود..
توی خاموشی فقط به نگاه هاش نگاه کردم و آرزو کردم هرچه زودتر این فاصله کوتاه از بین بره و من بتونم نفس بکشم..!
_اگه همه ی اینا واقعی باشه چی؟
وای نه.. الان میوفتم غش میکنم خدایا کمککک! داره اعتراف میکنه.. پاهام میلرزید.. دلم داشت از سینه ام میپرید بیرون!
باکلنت گفتم:
_ی..یعنی چی؟ چی واقعی.. ب. باشه؟
با اون یکی کف دستش گونه ام رو نوازش کرد وبیان کرد؛
_این…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن