یه جوری که انگار هول کرده باشه با کف دست پاچگی گفت:
_هان؟ من؟ وا؟ خب خودتون اظهار کردین سرکار جمشاهده کرد رفتی دیگه!
با هول شدنش شکی به قلبم افتاده بود به یقین تبدیل شد.. موشکافانه نگاهش کردم وگفتم:
_اونو که خودم میدونم.. اما مقلب چهره شدنم رو از کجا متوجه شدین؟ این مهمه!
نگاهشو ازمون گرفت و سعی کرد توی لفافه حرف رو بپیزیراه اظهار کرد:
_ای بابا.. علم پیشرفت کرده خواهر.. خبرا زود میچرخه!
دیگه مطمئن شدم منبع خبریش از جانب کدوم جانوریه..
باهمون نگاه موشکافانه و دیده های ریز گردنمو کج کردم وبیان کردم:
_اونوقت این علم پیشرفت کرده ی شما که از قضا خبرهاروهم زود پخش میکنه از کدوم منبعی به شما خبر رسوند که من مدل چهره شدم؟
_ای بابا گلاویژجان دنبال زیر بغل مار میگردی؟ خب مقلب چهره شدی عکس هات توی سایت اون مزون هست دیگه!
بهار_ کدوم عکس؟ کدوم مزون؟
گلاویژ هنوز به اون پایه نرسیده و تازه فردا اولین بارشه میخواد بره جلوی دوربین و عکاسی کنن ازش!
رضا_یعنی چی؟ یعنی هنوز مدل چهره نشدی؟
بهار_ رضا؟؟ حالت خوبه؟ فکرکنم داروهای گلاویژ اثرش رو روی تو گذاشته!! چه ربطی داره به شغلش؟
رضا_ نه والا حالم نیست شما منو گیج کردید.. یه بار میگین مدل شده یه بار میگین هنوز جلو دوربین نرفته.. خب اینا یعنی چی؟ آخرش شده یانشده؟
بهار اومد چیزی بگه کف دستشو گحرکت کردم و قبل از اون خودم به حرف اومدم..
_آقا رضا.. من مقلب چهره ی اون شرکت مزون هستم ولی هنوز عکسی گحرکت کرده نشده که شما توی سایت اون مزون دیده باشی!
از طرف من هم خواهش میکنم به منبع خبریتون بگید گلاویژ اظهار کرده تو کارمن دخالت نکن و من رو کنکاش نکن به اون هیچ ربطی نداره من چیکار میکنم و چیکار نمیکنم!
رضا_ جاااان منبع خبری کیه؟ فکرمیکنم سوتفاهم شده.. اصلا ولش کن هرکاری میکنی بکن خواهرگلم ما بجز خوش بختی و پیشحرکت کرد روز افزونت آرزوی دیگه ای نداریم که..
دیگه قلبم نمیخواست از اون بیشتر خجالت زده و دست پاچه بشه.. واسه همونم بیخیال حرصم شدم وبا آهستهش ساختگی تشکری کردم.. دیگه موندنم اونجا جایز نبود..
_ممنونم.. انشاالله شماهم همیشگی موفق باشید.. من حالم زیاد روبه رواه نیست.. اگه اجازه بمتوجه شد من برم داخل استراحت کنم..
رضا که انگار بهترین تمایل داشته ی جهانرو متوجه شده باشه، باخرسندی تعظیم کرد وگفت؛
_حتما حتما.. شما بفرمایید.. انشاالله به زودی خوب بشی. شب بخیر.
کلید رو به در انداختم و رفتم داخل.. اونقدر بی جون بودم نمیتونستم پله هارو بالا برم
با اینکه ما طبقه ی اول بودیم اما بازم از آسانسور استفاده کردم..
کفش هامو همونجا جلوی واحدمون درآوردم و واردخونه شدم..
دلم میتمایل داشت از کف دست عماد و فضاما هاش توی زیستنم حرص بخورم، غربزنم وحتی قلبم میمیل داشت بهش زنگ بزنم هرچی از دهنم درمیاد رو بارش کنم
تا دیگه تو زندگی من کنکاش نکنه ولی حوصله نداشتم..
جون هیچی رو نداشتم.. حتی نای فکرکردن به اونم نداشتم..
فقط تونستم به سختی لباس هامو عوض کنم.. حس میکردم سردمه.. یه لرز مسخره ای توی تنم جای گرفته بود.. خودمو زیر چندتاپتو قایم کردم تا یه کم گرم بشم..
وقتی نگاه هاموباز کردم حس کردم یه چیز تیز داره توی کف دستم میره.. چیزی شامگاهیه سرُم!
بامشاهده کردن فضای بیمارستان شوکه شدم..
_یاخدا.. من کجام؟ چرا منو آوردین اینجا؟
مرد پرستاری که داشت سوزن لعنتی رو توی رگ دستم فرومیکرد تبسمی زد وبیان کرد:
_به به.. مریض بی رگمون بالاخره به هوش اومد.. اغور بخیر!
_وا؟ بی رگ یعنی چی؟ آیییی کف دستمو سوراخ کردی چیکار میکنی ولش کن من خوبم!
مرد اومد چیزی بگه که دراتاق بازشد و بامتوجه شدن عماد وبهار بار دیگر شوکه شدم!
بهار_ وای گلا بیدارشدی؟ دورت بگردم توکه منو جون به سرکردی آخه!
بهت زده درحالی که هنوز نگاهم به عماد بود، با آوایی که از ته چاه در میومد گفتم:
_اینجا چه خبره؟
بهار اومد بغلم کنه که مرد پرستار اجازه نداد و با تایید بیان کرد:
_اجازه ندارید بغل کنید خانوم اینجا اتاق ایزوله اس خواهش میکنم برای من دردسر درست نکنید!
دیگه واقعا نزدیک بود سکته کنم از شوک های پیاپی که بهم وارد میشد!
_توروخدا یکی بهم اینجا چه خبره اتاق ایزوله واسه چی؟ اصلا واسه چی اومدم اینجا؟
پرستار بازهم اومد دهن باز کنه وحرفی بزنه وباز بهار خانوم نذاشت..
بهار_اجازه بمشاهده کرد من توضیح میدم!
پرستار_ پس من میرم و ازشما هم خواهش میکنم تا مسئول بخش نیومده نهایتا پنج دقیقه ی دیگه اتاق روترک کنید که واسه من هم شر نشه!
عماد که انگار کلافه بود با بی حوصلگی به پرستار گفت:
_ باشه چشم.. متوجه شدیم نیاز به تکرار نیست.. شما بفرمایید ماهم پنج دقیقه دیگه میریم!
پرستار حرکت کرد ومن با اخم وبه عماد خیره شدم که بهار اضافه کرد:
_خداروشکر به خیر گذشت اون شامگاه که از دکتر برگشتیم، تشخیص اشتباه داده بودن
واز اونجایی که تموم بدنت رو عفونت گحرکت کرده بوده وخبرنداشتیم، آمپول ودارویی که اون شب واست تزریق کردن با عفونت بدنت تداخل پیدا میکنه!
اون شامگاهم توخواب حالت بد شد و به تشنج افتادی.. و بخاطر همه چیز از عماد ممنونم.. اگه عماد نبود معلوم نبود الان چه خاکی توسرم شده بود
چراکه وقتی رسوندیمت بیمارستان دکترا اظهار کردن سپتی سمی شده و یه جورایی خداتورو بهمون پس داد!
_سپتی سمی چیه؟ چرا میگی اون روزگار؟ مگه چندروز گذشته؟
_سه روز خواب بودی و سپتی سمی هم یعنی عفونت وارد خون شده!
_وای سه روزگار؟؟؟ خاک به سرم کنن کارم چی میشه؟ عفونت واسه چی؟
همزمان که سوال میسؤال کردم اومدم ازجام کشیدهشم که حس کردم نمیتونم و سرم گیج میره!
عماد به طرفم اومد و اومد منو بگیره که فورا عقب کشیدم وبا بدخلقی بیان کردم:
_به من کف دست نزن هرچی میکشم از دست تو میکشم..
_به من چه؟ مگه من گفتم بدنت عفونت کنه؟
_آره! هربلایی سرمن میاد مقصرش تویی! اصلا تواینجا چیکار میکنی؟
بهار_ گلاویژ!!! زشته! عماد تموم این سه شب رو بدون اینکه حتی نیم ساعت نگاه روی هم بذاره توی بیمارستان بوده.. جای تشکر…
عماد توحرف بهارپرید وبیان کرد:
_اشکال نداره ولش کن بهار.. من واسه تشکر کاری نکردم ونیاز به تشکر ندارم!
حس کردم بار دیگر حالت تهوع اون روزگار داره میاد سراغم..
کف دستمو به حالت چنگ روی گلوم گذاشتم و بیان کردم؛
_وای حالم بده الان بالا میارم..
عماد که انگار هول شده باشه اضافه کرد:
_من میرم پرستار رو آوا کنم…
کف دستمو به نشونه ی ایستادن گرفتم وگفتم:
_نه نمیخوام.. نیازی نیست..
_اگه حالت تهوع داشته باشی علائم خوبی نیست!
بهار بدون اینکه حرفی بزنه فورا اتاق رو ترک کرد!
حالا دیگه باعماد تنها شده بودم..
دیده هامو ریز کردم و یه کم نگاهش کردم..
یاد اون زنیکه ای که همراهش بود افتادم..
_راستش رو بگو اینجا چیکار میکنی؟ دوست دخترت میدونه اینجایی؟
کلافه کف دستی به صورتش کشید و باقلبخوری بیان کرد:
_تواین حالت هم نمیخوای کف دست از چرت وپرت بیان کردن برداری؟
_من حالم خوبه! اصلا ای کاش می مردم تا دیگه چشمم تورو نبینه!
قلبخورتراز قبل جویا شد:
_اینقدر متوجه شدن من عذاب آوره که مرگ رو ترجیح میدی؟
_حتی از اونی که فکرش روهم بکنی بدتر!
_متاسفم.. کاری ازکف دست من برنمیاد واست انجام بدم!
_مهم نیست.. خودم میدونم چیکار کنم دیگه نبینمت! نگفتی؟ عاشقیت خبرداره اومدی اینجا یاخودم برم بهش بگم؟
پوزخندی زد وبا همون لحن دلخور درحالی که هنوز رد پوزخند روی لبش بود اظهار کرد:
_متاسفانه عاشقیم خبرداره و الانم جلو روم واز حرکت ایستاده داره از نفرتش واسم حرف میزنه..
باز هنگ کردم.. این الان چی گفت؟ نگاهی به اطرافم انداختم.. کسی جزمن توی اتاق نبود! یعنی بامن بود؟ هنوز لود نشده بودم که
دوتا خانوم پرستار جمتوجه شد باهمون پرستار قبلی اومدن داخل و پشت سرشونم بهار اومد..
یکی از پرستارهای خانوم که انگار بداخلاق بود اضافه کرد؛
_بقیه بیرون باشن و پشت بند حرفش اومد سراغ من و دستش رو زیردیدهم گذاشت و پلکم رو یه کم به طرف پایین کشید و باهمون لحن بداخلاقش جویا شد:
_حالت تهوع داری؟
یه جوری حرف میزد که آدم مجبور میشد ازش حساب ببره واگه حالت تهوع هم داشته باشه به اجبار بگه خوبم!
_نه.. یعنی یه کم داشتم ولی الان خوبم…!
یکی دیگشون که قد نسبتا کوتاهی داشت، زن بداخلاقه رو که فکرمیکردم پرستار باشه، دکتر خطاب کرد و پرونده ای رو به کف دستش داد
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن