برعکس این روزگارها که تا تصویر گلاویژ توی ذهنم مجسم میشد، نگاه هامو باز میکردم.،، اون لحظه از شرایطم راضی بودم و قلبم نمیمیل داشت دیده هامو باز کنم!
کاش میتونستم مدت رو به عقب برگردونم! کاش میتونستم برگردم به روزهایی که دلدادگی رو توی دلم و حیاتم کشته بودم..
به روزگارهایی که باخودم عهد بسته بودم هیچ زنی رو.. دلدادگیی رو توی زندگیم مسیر ندم.. ای کاش حداقل میتونستم فراموشش کنم..
یادروزگارهای ااما که اومده بود شرکت افتادم.. روزگارهایی که دشمن هم بودیم و واسه چزوندن همدیگه از هیچ کاری دریغ نمیکردیم و بدترین بلاهارو سرهم میاوردیم!
یاد روزگاری که روی قهوه ام نقاشی دل کشیده بود افتادم.. یادچشم هاش که با توذوقی که بهش زدم به شدت گرد شده بود و ازشدت عصبانیت قلبش میتمایل داشت تیکه تیکه ام کنه!
بی اراده لب هام به تبسم کش اومد..
_به چی فکرمیکنی که باعث تبسم دلنشین کنج لبت شده؟
باصوتی عزیز رشته ی افکارم پاره شد.. ازفکر بیرون اومدم..
فورا خودمو جمع کردم و واسه پیچراکهدنش اضافه کردم:
_به اینکه کف دست هات معجزه میکنه همه کسم!
گوشی چشمم رو باز کردم و ادامه دادم:
_عزیز میدونستی گرمی این کف دست هارو با جهان عوض نمیکنم؟
خم شد گونه ام بوسه زد وگفت:
_عزیز قربونت بره..
_خدانکنه.. الهی تا روزی که زنده ام سایه ات بالاسرم باشه مهربون ترینم..
_خداشما بچه هامو واسم نگهداره.. آهستهش شما آرزوی منه!
_باخنده وشیطنت گفتم:
_هنوزم صدر نشین قلبت منم دیگه مگه نه؟
لبخند مهربونی زد و اظهار کرد:
_معلومه که صدر نشین قلبمی نفسم.. تو واسه من تافته ی جدا بافته ای.. اول تو بعد صحرا وسامان!
_راستب چه خبر از سامان؟ بسیار وقته که ازش بی خبرم!
_خبرسلامتی.. اتفاقا یکی دو ساعت پیش داشتم با عمه ات حرف میزدم.. نمیدونم ازکجا متوجه شده بود تصادف کردی به تلفن خونه زنگ زد من جواب دادم
اولش حال تورو پرسید و بعدکه خیالش راحت شد شروع کرد به غر زدن و قلبخور بود که بی خبر اومدی تهران و خونه ی من نمیای و این حرف ها..
_خب؟ بعدش چی شد؟ ندرک کردی کی بهشون خبرداده؟
_نه اونقدر غر زد که یادم رفت پرس وجو کنم..!
آخرشم قرار شد فردا بیان اینجا هم واسا عیادت تو هم من رو باخودش ببره خونشون چند روزگاری هم پیش اونا بمونم!
_چندروزگار؟ اونوقت دقیقا شامل چند روزگار میشه؟
_نمیدونم.. ولی زیاد نمیمونم.. اصلا اونجا طاقتم نمیگیره.. نمیدونم چرا!
باحسرت آهی کشیدم و اضافه کردم:
_قلبم میخواست بهت بگم نرو ولی دلمم نمیخواد عمه دلش بشکنه.. اما قول بده زود برمیگردی باشه؟
_نگاه! قول میدم.. خودمم قلبم نمیاد تنهات بذارم اما دخترم قلبش گراهی شده بود گناه داشت دلم نیومد بهش نه بگم!
_عزیز؟
_جون عزیز؟
_میشه خواهش کنم از زندگی من و اتفاق هایی که افتاده چیزی بهشون نگی؟
_دیونه شدی؟ کدوم دفعه حرف خونه ی کسی رو به خونه ی کسی دیگه بردم که دفعه دومم باشه؟!
_نه منظورم این بود اسمی از گلاویژ پیششون نیاری.. چراکه هیچکدوم از اون خانواده از رابطه ی من و گلاویژ خبر ندارن وحالا که همه چیز تموم شده
ترجیح میدم اصلا حرفی زده نشه و وانمود میکنم هیچوقت همچین کسی وارد حیاتم نشده!
_آره.. من هم تصمیم نداشتم حرفی از گلاویژ بزنم
به پروانه هم گفتم فردا که اومدن حواسش باشه و نگاه وگوش ها بسته!
_ممنون.. چقدر خوبه که تورو دارم.. خداروشکر که دریایی از محبت و مهربونی مادرم شده!
_عماد؟ یه چیزی ازت بپرسم قول میدی باقلبت جوابمو بدی؟
_بپرس قربونت برم..!
_نمیخوام با زبونت و طبق شرایط جواب بدیا!
_راجع به گلاویژه؟
_راجع به خودته!
_جون دلم؟ بپرس دلدادگیم!
_هنوزم به صحرا فکرمیکنی؟ هنوزهم احساسی بهش داری؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن