_ببخشید انگار بدموقع مزاحم شدم.. فکرنمیکردم اینقدر زود آشتی کرده باشید!
عماد بالبخندی مسخره که بیشتر دیونه ام میکرد بیان کرد:
_فدای سرت ماه بانوی من..
فقط داشتیم حرف میزدیم.. هنوز آشتی درکار نیست! روبه من کرد، نگاهکی زد وادامه داد:
_مگه نه؟
اومدم بگم تو غلط کردی و بزنم توی برجکش که به انگشت هاش که دور کمرم حلقه بود فشاری وارد کرد..
جوابی ندادم و بادیده های ریز موشکافانه نگاهش کردم که بازم به حرفاش اضافه کرد:
_هنوز بهشدت مونده تا دلمو به کف دست بیاره و ببخشمش..
کف دستمو یواشکی پشت عماد بردم و باتموم قدرتم ناخنم رو توی گوشتش فرو کردم و تبسم اجباری روی لبم نشوندم و فقط سرمو به نشونه تایید تکون دادم!
من زورم کم بود وجون توانگشت هام نبود یا بدن عماد ازسنگ بود رو نمیدونم! ولی بااینکه خودم حس میکردم انگشت هام داره خُرد میشه، عماد حتی یک میل هم تکون نخورد وعکس العملی ازخودش نشون نداد!
عزیز با ذوق و چشم هایی که ازشادی برق میزد بیان کرد:
_من دیگه کاری به اون قسمتش ندارم.. همین که اینجوری چسب هم ببینمتون واسم کافیه!
بقیه اش رو بذارید واسه بعد.. ناهار آماده وسفره پهنه.. بفرمایید واسه نهار از دهن نیوفته..
من به خاموشیم ادامه دادم و عماد اضافه کرد:
_چشم.. کف دستت دردنکنه دلدادگیم.. ماهم چندثانیه دیگه میایم قربونت برم!
عزیز باشیطنت توی نگاهاش باشه ای بیان کرد و از اتاق راهی شد بیرون..
همین که در بسته شد فورا ازش جداشدم و هموقت باهم غر زدیم:
من _مگه ناضافه کردم کف دست به من نزنی؟
عماد_وحشی روانی پشتمو سوراخ کردی واسه چی چنگ میندازی؟
باحرص پاشو محکم لگد کردم واضافه کردم:
_خودتی! خوب کاری کردم حقته.. این دری وری ها چی بود جلو عزیز اظهار کردی؟
_گلاویژ میزنم یه بلایی سرت میارما چرا جفتک میندازی؟ مگه قرار دیگه ای غیر از این داشتیم؟
_خر اونیه که پشت تلفن باهاش حرف میزدی! من ازاین قرارها باتو نداشتم توحق نداری به من کف دست بزنی درک کردی؟
_درست حرف بزن تومگه میدونی باکی حرف میزدم بهش حرف میزنی؟
بعدشم بهت کف دست بزنم چی میشه؟
ازاینکه از معشوقه اش دفاع کرد بود هم قلبم گرفت هم نفرتم بیشترشد..
_نمیدونم واسمم مهم نیست که بدونم!
تو یک باردیگه جرات داری به من کف دست بزن چی میشه اش رو اون وقت بهت میفهمونم!
اومد حرفی بزنه که آوای عزیز که خبراز سردشدن غذا رو میداد، مانعش شد!
بدون حرف بانگاهی که حال خوبی واسه معنی کردنش نداشتم بهم خیره شدو بامکث گفت:
_غذاسرد میشه… وبه طرف در حرکت کرد!
نمیمیل داشتم دنبالش جاده بیوفتم.. نمیمیل داشتم مثل احمق ها به حرفاش گوش کنم.. فقط دلم میخواست یه گوشه بشینم و ازته دلم زار بزنم..
هنوز یک ماه هم از جدایی ما نگذشته بود و اون همه صمیمیت بینشون واسه همین مدت کوتاه واسم دردناک وعذاب آور بود! چطور تونسته بود به این زودی یکی دیگه رو جایگزین من کنه؟
چطور میتونست به همین راحتی باهاش محبت بازی کنه؟
عشقی که ازش حرف میزد فقط همینقدر بود؟ اینجوری میمیل داشتم بقیه ی عمرم رو باهاش بگذرونم و بهش تکیه کنم؟
این که به ماه نکشیده حرکت کرد باکسی دیگه و یه جوری توحرفاشون عاشقی بازی میکردن که انگار هیچوقت هیچکس به اسم گلاویژ تو حیاتش نبوده!
آخ قلبم بدجوری شکسته خدایا کمکم کن! این همه درد وغم برای من و ظرفیت قلبم ،خیلی زیاده خدایا..
صنقلبی کنار عماد جای گرفته بودم و بوی عطرش شامه ام رو پر کرده بود
ولی این بار بادفعه های قبل فرق داشت وعطرش بجای نوازش شامه ام، داشت آزارم میداد.. هرچقدر عاشق بوی عطرش بودم به همون اندازه هم ازش متنفر شده بودم!
باصدای عزیز رشته ی افکارم پاره شد و به خودم اومدم..
_چرا نمیخوری مادر؟ از غذا خوشت نمیاد؟ میخوای یه چیز دیگه واست سفارش بدم؟
غذا؟ راستی ناهار چی بود؟ چی توی سفره و بشقاب من بود؟ اونقدر توی جهانی ناریکم غرق بودم که حتی متوجه غذاهم نشدم..
نگاهی به میز ومحتویاتش انداختم..
باقالی پلو بولیهیچه..! بالبخند ساختگی اضافه کردم:
_نه نه اصلا.. خیلی هم عالیه. من عاشق این غذام.. بسیار خوشمزه شده کف دستتون دردنکنه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن