رمان گرداب پارت ۱۳۲

پشت به من بالشش رو بغل کرد و خوابید..

پوفی کردم و پتو رو از دورم باز کردم و بلند شدم لباس هام رو پوشیدم…

نگاهی بهش کردم..افتاده بود رو دنده ی لج و عین بچه ها باهام قهر کرده بود…

سری به تاسف تکون دادم و بار دیگر رو به سقف دراز کشیدم…

کمی که گذشت طاقت نیاوردم و چرخیدم طرفش..

دست هام رو دور کمر لختش حلقه کردم و بی حرف چسبیدم بهش…

تحمل قهر کردنش رو اصلا نداشتم..خودشم می دونست دیوونه میشم واسه همین اینجوری رفتار میکرد….

لب هام رو چسبوندم به شونه ش و چشم هام رو بستم که آواش کشیده شد:

-سوگل..

به‌سرعت چشم هام رو باز کردم و لب هام رو از روی کتفش برداشتم و اظهار کردم:

-جونم؟..

-ازار داری؟..میگی نه بعد میایی میچسبی به من که اذیتم کنی؟…

سرم رو کشیده کردم و خم شدم سمت صورتش که هنوز اون طرف بود و نگاهم نمی کرد…

پلکی زدم و با ناز گفتم:

-اخه طاقت ندارم باهام قهر باشی..

-قهر نیستم..بذار بخوابم یکم اروم بشم..

دوباره لب برچیدم و با غصه گفتم:

-یعنی برم عقب؟..

جوابم رو نداد و این یعنی نه نرو..من دیگه حتی خاموشیش رو هم می شناختم و از راهی شدارش متوجه ی همه چیز میشدم….

تبسمه پررنگی زدم و مجدداً دراز کشیدم و مثل بچه ها چسبیدم بهش…

کف دست هام رو از پشت دورش حلقه کردم و پیشونیم رو بین شونه هاش چسبوندم…

روی کمرش رو بوسیدم که پوف بلندی کرد و اظهار کرد:

-من از دست تو چیکار کنم؟..

لبخند زدم و مجدداً روی کمرش رو بوسیدم و گفتم:

-متاسفانه باید بگم هیچ کاری نمیتونی بکنی و مجبوری تحملم کنی…

تکونی خورد و وقتی دیدم میخواد بچرخه طرفم، دست هام رو از دورش باز کردم و کمی عقب حرکت کردم….

روش رو به طرفم کرد و تو دیده هام خیره شد..

نگاهش اینقدر مظلومانه بود که دست هام رو دو طرف صورتش گذاشتم و محکم روی لب هاش رو بوسیدم:

-اینجوری نگاه نکن دلم اب شد..

وقتی ازم تمایل داشته ای داشت و ناکام میموند، اینقدر مظلوم میشد که دوست داشتم اون لحظه جهان رو براش زیر و رو کنم….

در جوابم لبخندی زد و کف دست هاش رو برام باز کرد و من هم با جون و قلب خزیدم تو اغوشش و محکم بغلش کردم….

صورتم رو به سینه ش چسبوندم و لب زدم:

-ببخشید..

روی موهام رو بوسید و اظهار کرد:

-سوگل چرا برای هرچیزی عذرخواهی میکنی؟..من هرکاری میکنم و هرچیزی میگم تو به‌سرعت میگی ببخشید..این عادتتو بذار کنار….

-دوست ندارم ازم آزرده باشی..

با کف دستش موهام رو از دور گردنم جمع کرد و سرش رو تو گودی بین شونه و گردنم فرو کرد….

اروم بوسید و لب زد:

-من غمگینم باشم تو نباید عذرخواهی کنی..اونم برای همچین چیزای کوچیک و بی ارزشی..دیگه نبینم هی بگی ببخشید..اگه غمگینی باشه حرف میزنیم حلش میکنیم..نیازی به عذرخواهی کردن نیست..اونم اینقدر پشت سر هم و بیادگار اتفاقات بی اهمیت……

شونه ام رو کمی جمع کردم و اروم اضافه کردم:

-باشه..چشم..

کف دستش رو زیر چراکهه ام گذاشت و سرم رو کشیده کرد..خم شد و روی هردوتا دیدهم رو بوسید و با محبت گفت:

-قربون نگاهای خوشگلت..

ریز خندیدم و با انگشت هام روی صورتش سر خوردم و اجزای صورتش رو یکی یکی لمس کردم و خیره به حرکت انگشت هام لب زدم:

-قول میدم حرکت کردیم خونه جبران کنم..میدونم اذیت شدی…

روی انگشت هام رو که حالا به لب هاش رسیده بود بوسید و شیطون و کوتاه گفت:

-جون..

لبخندم تبدیل به خنده ای بی صدا شد و با نوک انگشت هام سیلی ارومی که بیشتر شبیه نوازش بود، به گونه ش زدم و گفتم:

-هیز..

ابروهاش رو انداخت بالا و دستم رو تو هوا گرفت و سوالی تکرار کرد:

-هیز؟..

سرم رو با خنده تکون دادم که کف دستم رو برد سمت صورتش و لب هاش رو به کف دستم چسبوند….

جای اینکه ببوسه نفس عمیقی کشید و لب هاش رو نوازش وار به کف دستم کشید…

قلقلم اومد و دستم رو دور لب هاش جمع کردم..

دست بزرگش رو پشت دستم گذاشت و کف دست کوچیکم رو که بین دستش گم شده بود رو به لب هاش فشار داد و بوسید….

با تبسم داشتم نگاهش می کردم که کف دستم رو برداشت و با اون چشم های خمارش که هنوز کمی به سرخی میزد نگاهم کرد و گفت:

-فکر می کردم دوست داری؟..

تبسمم پررنگ تر شد..منظورش به هیزی که اضافه کردم بود..

اگه می گفتم اره خیلی دوست دارم ممکن بود فکر کنه بی حیام؟…

از فکرم خنده ام گراهی شد و چشم هام رو ریز کردم و خیره تو دیده هاش، شیطون لب زدم:

-دوست دارم..

انگشت هاش رو از روی بازوم لغزوند روی پهلوم و با سرانگشت هاش نوازش کرد و شیطون تر از خودم گفت:

-اخ اخ..حالا هی زبون بریز منو انگولک کن..بعد هی بگو الان یکی میاد…

دستم رو گرفتم جلوی دهنم تا صوتی خنده ام بیرون نره و سرم رو تو سینه ش قایم کردم…

کف دستش رو پشت کمرم گذاشت و چسبوندم به خودش و گفت:

-بخند..نوبت خنده ی منم میشه..

خنده ام شمتوجه شدتر شد و سامیار اروم لب زد:

-جان..

دیده هام رو با ارامش بستم و درحالی که هنوز لبخند روی لبم بود، سرم رو روی سینه ش جابجا کردم….

بینمون سکوت شد و بعد از چند لحظه که آوایی ازش نیومد، اندیشیدم خوابش برده و با تعجب و اروم آواش کردم:

-سامیار؟..

صداش خش دار و اروم بود:

-جونم؟..

-اندیشیدم خوابیدی..

-نه عزیزم..

انگشتم رو روی سینه ش کشیدم و مردد و با دوقلبی گفتم:

-یه چیزی بپرسم؟..

نفسش رو فوت کرد بیرون:

-بپرس..فقط باز گند نزنی تو اعصاب من..

-نه..یعنی نمیدونم..شاید عصبی بشی..

مکثی کرد و صوتش کمی جدی شد:

-درچه مورده؟..

پشیمون شدم و اضافه کردم:

-هیچی ولش کن..چیز مهمی نبود..

-ححرکت کردو بزن..همین یکم پیش بیان کردم چیزی هست نریز تو خودت..بگو منتظرم…

-میترسم عصبی بشی..

-بگو سوگل..

من منی کردم و با ترمشاهده کرد و صدایی اروم لب زدم:

-اوم..درمورده مزاحمیه که زنگ میزنه..

با جذبه گفت:

-خب؟..

-میگم..چیز..خب..صبح هم وقتی زنگ زدم پرسیدم اما عصبی شدی..ممکنه یکی از اشناهای شاهین باشه؟…

-از اشناهای اون باشه که چی؟..

-اوم..شاید یکی از اشناهاش باشه بخواد تلافی کنه..ممکنه از کف دست ما خشمگین باشه..خب اون بیاد ما اعدام شد….

جدی و با حرص اظهار کرد:

-اون بیاد ما اعدام نشد..پرونده ش اینقدر سنگین بود که اگه با ما هم اون کارارو نکرده بود بازم حکمش همین بود….

-بالاخره ممکنه دنبال مقصر بگردن و فکر کنن تقصیر ما بوده..برادری، بچه ای چیزی نداشت؟…

مکثی کرد و با همون لحن گفت:

-بچه نداشت..یعنی اصلا ازدواج نکرده بود..اما خواهر و برادر داشت…

-ممکنه یکی از اونا باشه؟..

-نه..

-چطور اینقدر مطمئنی..فقط یکی از طرف اون انگیزه ی همچین کاری رو میتونه داشته باشه..ما که دیگه دشمنی نداریم….

کف دستش رو روی موهام کشید و اروم لب زد:

-نشین برای خودت فکر و خیال نکن..از طرف اون کسی نمیتونه همچین غلطی بکنه…

-از کجا میدونی؟..

-چراکه خانواده ش باهاش قطع رابطه کرده بودن..هیچکدوم قلب خوشی ازش نداشتن..از خداشونم بود این لکه ننگ از رو خانواده شون پاک بشه…..

سرم رو قد بلند کردم تا صورتش رو ببینم و با تعجب گفتم:

-واقعا؟..

سرش رو تکون داد:

-اره..دراصل به‌شدت خانواده ی محترم و متماما داشت..هیچکدوم با کاراش موافق نبودن..اصلا سالها بود که باهاش درارتباط نبودن….

لب هام رو متفکرانه جمع کردم:

-چه جالب..نمی دونستم..

مکثی کردم و بعد با تردید بیان کردم:

-پس کی میتونه باشه..تو به کسی شک نداری؟..

-نه..

لب پایینم رو جویدم:

-پسرعمه ام چی؟..منظورم پوریاس..اون میتونه باشه؟…

-اون جرات همچین غلط بزرگی رو داری؟..

-راستش فکر نمی کنم..تازه شماره ها از شماله..اونم باشه از اونجا چرا زنگ بزنه…

-دلواپس نباش..من پیگیرشم..به زودی میفهمیم..

اخم هام رو کشیدم تو هم:

-همین منو مضطرب میکنه سامیار..نمیخوام تو دردسر بیوفتی و دوباره ارامشمون بهم بخوره…

کف دستش رو بار دیگر روی سرم گذاشت و صورتم رو به سینه ش چسبوند و گفت:

-گفتم مضطرب نباش..چیزی نمیشه..