رمان پل های شکسته

رمان: پل های شکسته
نویسنده: قلب آرا دشت بهشت
ژانر: #عاشقانه #اجتماعی

خلاصه:
کمتر از هشت سال قبل فرامرز، همسرش مژده رو که حامله بود، رها می کنه و به دنبال آرزوهای خودش میره و مژده که به خاطر ازدواج با فرامرز از جانب خانوادهاش طرد شده بود بدون اون و با کمک دایی شبه زندگیش سر و سامون می ده و بعد از سه سال با سهراب ازدواج می کنه، ولی زیستنش با سهراب هم چهار سال بیشتر طول نمی کشه و سهراب می میره، حالا بعد از نزدیک به هشت سال فرامرز به ایران برگشته و طی اتفاقاتی پاش به حیات مژده باز می شه و تبدیل می شه به سوهان روحی برای اون! و همون ابتدای کار دست می ذاره روی تنها امید حیات مژده یعنی پسرشون امین…پایان خوش

فصل اول:

بچه که بودم … وقتی همه ی کارها به هم می خورد و وضعیت خونه غیر قابل تحمل می شد، مولین یه مهمونی می گرفت فقط و فقط مخصوص اعضای خانواده، شرایطش هم این طور بود که یه شامگاه تا صبح توی یکی از اتاق های خونه که راهی شد و آمد کم بود، مثل اتاق نماز … همه ی اعضای خونه جمع می شدیم و توی اون مهمانی شبانه فقط حق داشتیم بخندیم و حرف های خوب بزنیم؛ صبح که می شد همه با انرژی مضاعف به جنگ مشکلات می حرکت کردیم.

نفسم رو با آه بیرون فرستادم و نگاهم رو به در مدرسه دوختم … چقدر دلم واسه اون وقت ها تنگ شده. چقدر الان احتیاج دارم به یه اتاق نماز و یه خانواده … که توش جمع بشیم و تا صبح بگیم و بخندیم. بعد صبح که بشه …. کاش هیچ وقت صبح نیاد … مشکلات من با یه شامگاه خنده حل نمی شن.

سرم رو به پشتی صنقلبی تکیه دادم و فشار دست هامو روی فرمان ماشین بیشتر کردم … اگر امین نبود … آرزوی مرگ می کردم.

صدای همهمه ی بچه ها توی خیابون پیچید، دیده هامو باز کردم و به‌سرعت با چند تا نفس عمیق اشک هایی که داشتن به بیرون جاده پیدا می کردن رو پس زدم.

قبل از اینکه سرمو دوباره به سمت در مدرسه برگردونم در ماشین باز شد و امین روی صندلی کناری جا گرفت و دست به سینه و اخمو به روبرو زل زد. دلم برای اخمش ضعف رفت. با لبخندی اظهار کردم:

-علیک سلام!

از گوشه دیده نگاهم کرد و با همون اخم اظهار کرد:

-سلام.

بدون هیچ حرف اضافه ای ماشین رو روشن کردم و به سمت خونه روندم. وقتی پشت چراغ قرمز توقف کردم طاقتش طاق شد و اضافه کرد:

-یه وقت ازم نپرسی چرا اخم کردما! یه وقت نگی امین جان تو مدرسه چه خبر بود و چی کار کردی!

خنده ام رو به زور نگه داشتم و با یه اخم تصنعی بیان کردم:

-به جای اینکه آواتو بالا ببری خودت تعریف کن!

لباشو جلو داد و بیان کرد:

-همشون خنگن.

چشم هام گرد شد و به سمتش برگشتم:

-کیا؟!

-سبز شد.

ماشین رو به حرکت در آوردم و امین ادامه داد:

-هم کلاسیام. منو از سرت باز کردی و انداختی بین یه مشت کودن و بچه ننه.

ابروهامو بالا فرستادم و نفسمو با حرص فوت کردم و سعی کردم شمرده شمرده بگم:

-گوش کن مامانی … این طرز حرف زدن اصلا …

با آوای لرزون بیان کرد:

-خب وقتی خنگن!

پارت های رمان

The post رمان پل های شکسته appeared first on رمان دونی.