چپ چپ نگاهم کرد و بعد هلم داد یه ور تا از سر راهش کنار برم.قدم زنان به سمت تخت رفت.
کنار بالش نشست و بعد کمرش رو خم کرد و دوربین عکاسیم رو برداشت.
همین دوربین عکاسی فکر کنم منو لو داده بود.
گرچه البته هنوز دقیقا نمیدونم ولی خودم صدرصد احتمال میدادم اون شب وقتی دوربینم کف دستش بوده و عکسهارو نگاه میکرد اتفاقی عکس بهراد رو مشاهده کرد ولی چیزی نبیان کرد تا مطمئن بشه و یه روز وقتی تعقیبم میکنه مچمو با بهراد میگیره…
اینبار البته دیگه چیزی توی اون دوربین نداشتم که بخوام از لو راهی شدنش بترسم.
قدم زنان به سمتش حرکت کردم و کنارش نشستم.
خم شدم و ظرف توت فرتگی رو برداشتم.
بکیش رو دهن خودم گذاشتم و نامحسوس دوربینو نگاهی انداختم تا ببینم چی رو نگاه میکنه…
چند عکس از خیابونها و جاهایی که واسم زیبا بودن انداخته بودم که داشت همونهارو نگاه میکرد.
یکی از توت فرنگی هارو به سمتش گراهی شدم و جویا شدم:
-میخوری!؟
از گوشه نگاه نگاهم کرد.نمیدونم همچنان قهر بود یا آشتی ولی نگاه هاش که حس خوبی بهم نمیدادن با اینحال بدون هبچ حرفی دهنش رو باز نگه داشت تا من توت فرنگی رو بزارم دهنش.
این میتونست یه شروع برای آشتی باشه.
کف دستمو جلو بردم و توت فرنگی رو گذاشتم دهنش و بعد اظهار کردم:
-یاسین…میدونم از من خوشت نمیاد..ولی میشه یه خواهش ازت بکنم!؟
حین خوردن توت فرتگی جواب داد:
-بکن….
یه توت فرنگی دیگه به دهنش نزدیک کردم.بسیار سریع لبهاشو ازهم باز کرد و من توت فرنگی رو گذاشتم دهنش.حالا میتونستم راحت حرفمو بزنم برای همین اظهار کردم:
-من اینجارو خیلی دوست دارم.به خونه ترجیحش میدم میشه من هی بیام اینجا!؟
واسه جواب دادن به سوالم یک ثانیه هم مکث نکرد:
-نه نمیشه…
قلبم نمیتمایل داشت این جواب رو بشنوم واسه همین گفتم:
-چرااا!؟
من عاشق این کلبه بودم ولی خوب میدونستم اینجا فقط مختص یاسین.ولی….این کلبه رو شدیدا عاشق شدم.شبیه به جای امن بود.
شبیه یه مکان نقلی گرم خلوت که میتونی همه جوره آرامش رو احساس کرد.
زبونشو تو دهن چرخوند و جواب داد:
-میخوام امشامگاه رو اینجا بخوابم!
منی که همواره دنبال دردسر و شیطنت بودم اینبار واسه اینکه دلشو به کف دست بیارم حالتی مظلوم به خودم گراهی شدم و سؤال کردم:
-خب میشه امشب منم اینجا بمونم!
سرش رو با برآشفتهت برگردوند سمتم و نگاه غضب آلوده ای به صورتم انداخت و با لحن تندی جواب داد:
-نه خیر! گم میشی میری اتاق خودت!
نفسم رو فوت کردم بیرون وچیزی ناضافه کردم.فعلا نیازی نبود اصرار بکنم.
هنوز که به وقت خواب نزدیک نشده بودیم.دوزبیتم ر گذاشت مابینمون و بعد از روی تخت بلند شد و قدم زنان راهی شد سمت کاناپه اش .
لم داد روش و کتابی از رو میز کوجیک کشویی برداشت .
برگ کاغذی از لای کتاب بیرون کشید و شروع به خوندنش کرد.
کاش اجازه میداد منم امشامگاه اینجا می موندم اصلا دلم نمیخواست از اینجا جم بخورم خصوصااینکه این یه روزگار آخر هفته اصلا کلاس نداشتم.
چنددقیقه ای تماشاش کردم و بعد گفتم:
-میگم نمیشه منم امشامگاه اینجا بخوابم!؟
سرش رو بهآرامی چرخوند سمتم.نگاهاشو باریک کرد و بالحنی غضبناک جواب داد:
-یکبار جویا شدی اظهار کردم نه…
عاجزانه بیان کردم:
-آخ چرااااا….مگه من چی میخوام جز اینجا موندن که هی میگی نه نه نه….؟؟؟
شببه به اون حالت ساکتش قبل از کفری شدن و طوفانی شدن جواب داد:
-برو تو اتاق خودت بتمرگ…تازه بهشدت خوش شانس بودی من اومدم اینجا.من قبلش اینجا بودم ولی واسه کاری بیرون حرکت کردم وگرنه موقع بالا اومدن برق همچین تنتو می لرزوند بندری میرفتی! پس دیگه اینجا نیااااا….وگرنه لت و پار میشی…
ناراحت نگاهش کردم و بیان کردم:
-نمیخوای من اینجا باشم زیرا میترسی مائده بفهمه و غمگین بشه آره !؟
تا اینو گفتم کتاب رو از جلوی صورتش پایین گرفت و بعد با غیظ جواب داد:
-ببین…داری گنده تر از دهنت حرف میزنی…پاشو برو بیرون!
با نفرت گفتم:
-از مائده میترسی میدونم…
انگار نسبت به اینجمله زیاد حساس شده بود زیرا خشمگین شد و گفت:
-به بار دیگه تکرار کن ببین من چیکارت میکنم…
با لحنی قلبخور اضافه کردم:
-خب اگه نمیهراسیدی واسه چی نمیزاری اینجا بمونم….؟
با لحنی تهدیده کننده گفت:
-مثل اینکه تنت میخاره…
-تن من بخاره یا نخاره تو ازون میترسی که نمیزاری من بمونم…
کتاب رو انداخت دور خیز برداشت سمتم.جیغ کشیدم و چراکه میدونستم میخواد منو بزنه فورا رو تخت دراز کشیدم و پتورو انداختم رو تن خودم.
عین اسکلا فکر میکردم زیر پتو جای امنیه …..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن