اینبار ابروم بالا پرید.
چه کف دست و قلبباز.
[لازم نیست. همین راننده خوبه.]
برای تکمیل پیامم یه ایموجی لبخند فرستادم.
[…؟!]
تقریبا با صوتی کشیده خندیم.
فکر کنم کلا قطع امید کرده ازم.
اما سرمو که بلند کردم با نگاههای واق زده و متعجب سارا و مینا روبه رو شدم.
_ بسم الله دختره جنی شده…
یه نیشخند برای مینا زدم و گوشیمو روی میز گذاشتم.
قاشقمو برداشتم.
_ چی میگی تو؟
_ دارم میگم بالاخر عقلتو از کف دست دادی نه؟ این حرکات چیه دیگه؟
با تعجب نگاش کردم.
_ چه حرکاتی؟
اینبار سارا بود که بیخیال جوابمو داد.
_ یه لحظه تبسم ژکوند میزنی و لحظهی بعد اخم میکنی… بگذریم از اخرش که مثل روانی ها داشتی قهقهه میزدی.
چشممو توی کاسه چرخوندم.
توی قلبمم زبون درازی کردم براشون؛ اما جرات نداشتم توی صورتشون این کارو بکنم.
با متوجه شدنشون حس میکنم جای نیشگونهای قبلی درد میگیره.
زیر لب زمزمه کردم.
_ هروقت شماهم متأهل شدید میبینم حالتونو…
_ چی پچپچ میکنی زیر لب واسه خودت.
سرمو تکون دادم.
_ چیزی نیست.
بعداز ناهار از هم جدا شدیم.
سارا برگشت خوابگاه و میناهم به آتلیهای که کار میکنه.
منم دوتا کلاس دیگه داشتم که تا عصر طول کشید.
بعد از اون هم با راننده تماس گحرکت کردم.
ولی مقصدم به جای ویلا، خونهی پدرم بود.
سرد به پیامی که فرستاده بود نگاه کردم.
ببینم امشامگاه چه نمایشی میخوان مسیر بندازن.
ماشین که از دروازه وارد شد با تمسخر به ماشینهایی که توی حیاط پارک شده بودن نگاه کردم.
بازهم یه نمایش عروسکگردانی!
قبل از پیاده شدن از ماشین یه پیام برای هامین فرستادم.
[اومدم خونهی بابام.]
نمیدونستم سرش شلوغه یانه.
ولی خب همین چندتا پیامی که بینمون رد و بقلب شده این اطمینانو بهم داده که به محض دیدن پیامم جوابمو میده.
کسی که درو به روم باز کرد ساغر و پشت بندش شیما بود.
ابرویی برای این استقبال گرم شیما بالا انداختم و توجهی به نگاهی که سرتا پام رو رصد کرد و در نهایت چهرهای که درهم کشید نکردم.
البته که هرچقدر بیشتر عصبی بشه من مسرورتر میشم.
_ این چه وضعیه! دوتا لباس درست حسابی نداشتی بپوشی؟
ساغرو کنار زدم و با کولهم وارد شدم.
_ دانشگاه بودم؛ کلاس داشتم.
قبل از رد شدن از کنارش مکث کردم و به چهرهی جذاب و بزکدوزک کردهش خیره شدم.
_ کسی هم به من نبیان کرده بود مهمونی دارید.
پشت سرم راه افتاد.
بازومو گراهی شد و نذاشت سمت سالن پذیرایی برم.
_ با این وضعت کجا راه افتادی میری؟ میری اتاقت لباساتو عوض میکنی به ساغر میگم یه چیز درست درمون بیاره برات بپوشی.
بازومو از کف دستش بیرون کشیدم و یه قدم عقب راهی شدم.
_ مگه لباسم چشه؟ بعد هم مهمونهای شما چه ربطی به من داره؟ مشکل داری میرم بعدا میام.
_ دو روزه از این خونه حرکت کردی و میبینم که زبونت حسابی دراز شده…
تبسم کوچیکی به این حرفش زدم.
میدونستم همین حرکت کوچیکم حسابی آتیشیش میکنه.
_ از قبل دراز بود اما از تو خوشم نمیومد که نشون بدم.
_ تو…
آوای تقریبا کشیدهشو با یه نگاه به جادهروی تقریبا شلوغ تو گلو خفه کرد.
میدونستم که توی این شرایط نمیتونه زیاد سروصوت کنه.
هرچی نباشه مهم ترین چیز برای شیما، چهره و شهرتشه.
حتی مقابل یه خدمتکار!
و به خاطر مهمونی امشب هم خدمتکارهای استخدامی همه جا درحال راهی شد و وارد شد بودن.
حتی توجه چند نفرشون از قبل به این سمت جلب شده بود.
آواشو پایین آورد و با دندون قروچه اضافه کرد:
_ با این کارهات میخوای آبروی کیو ببریها؟ ارزش خودتو نشون بدی؟
_ اون تویی که لباسای تنت ارزشتو نشون میده نه من.
یه نگاه به سرتا پاش کردم.
دیدهم روی گردنبند یاقوت دیدهگیر ولی تقلبیش موند.
_ البته میبینم که حسابی هم ارزونی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن