بعد از درست کردن اتیش همه به شکل دایره دور اتیش قرار گرفتیم و مشغول حرف زدن بودیم که ترانه گفت بچه ها بیاین شجاعت و جرعت بازی کنیم
بچه ها قبول کردن ولی من دو دل بودم
و نمیدونستم بازی کنم یا نه؟
یاشار هم لب نمی زد چیزی بگه
ارش به یاشار اظهار کرد :
-هستی که یاشار خان؟
-نه من نیستم، خودتون بازی کنید
آرش ریز خندید و با خنده بیان کرد :
-ترسیدی؟
بابا کار سخت کف دستت نمیدادیم!
یاشار بعد از چند ثانیه بیان کرد :
-اوکی.. منم هستم
امیدم به یاشار بود که امیدمم ناامید شد
منم چیزی ناضافه کردم و کامبیز بلند شد حرکت کرد یه بطری خالی از کافه اورد شروع به بازی کردن،
بچه ها بیشتر حقیقت رو انتخاب میکردن و سوالی های سخت و گاهی مثبت ۱۸ میسؤال کردن، سوال های مسخره هم می سؤال کردن اما کم کسی بود که جرعت انتخاب کنه تا اینکه بطری چرخید روی یاشار و آرش باید از یاشار می جویا شد..
یاشار هم حقیقت انتخاب نکرد و گفت جرعت
آرش لبخند خبیثانه ای زد و رو کرد سمت بچه ها و بیان کرد :
-بچه ها با یه صحنه ای رمانتیک موافقید؟
بچه ها که انگاری فکر ارش رو خونده بودن ریز ریز می خندیدن و موافقتشون اعلام کردن
من هم گیج بودم که منظورشون از صحنه ای رمانتیک چی؟
آرش رو کرد سمت یاشار و با لبخند دندون نمایی گفت :
-خب یاشار..
کمی مکث کرد و ادامه داد :
-ما میخوایم که هانا..
وقتی اسممو آرش به زبون اورد شش دانگ حواسمو جمع کردم که ببینم میخواد چی بگه؟
با حرفی که زد دیدهام به قد توپ تنیس شد
و ضربان دلم سریعتر شد
انگار چیزی که شنیده بودم باور نمی کردم که دوباره حرف آرش توی گوشم اکو شد که اضافه کرد :
-میخوایم جلوی همه هانا ببوسی!
ناباور نگاهی به یاشار کردم که اونم بهم خیره شد
از چهرش معلوم بود که اونم جاخورده و تعجب کرده
یاشار نگاه ازم گحرکت کرد و رو به آرش اظهار کرد :
-نه.. نمیشه.. یه چیز دیگه بگو
سرمو برگردوندم به سمت بقیه که آرش نچ نچی کرد و با تبسمی که گوشه ای لبش بود اضافه کرد :
-حاجی ناسلامتی نامزدین.. بعد الان جوری حرکت کردار می کنید که انگاری از غریبه هم غریبه ترین!
زود یالله ما منتظریم..
نامزد چی بود؟
کشک چی بود؟
اونا نمی دونستن که نامزدی در کار نیست و من خدمتکار عمارت یاشارم..
با این فکر نگاهامو آروم باز و بسته کردم
همش تقصیر یاشار بود که عین خر توی گِل گیر کردیم و راه فرار نداریم
الان هم ازمون میخوان که همو ببوسیم!
برگشتم سمت یاشار و یاشارم به سمتم برگشت که مغموم گفت :
-انگار چاره ای نداریم..
چهار زانو جای گرفتم و چشم غره ای نثارش کردم
و آروم بیان کردم :
-برات دارم..
یاشار هم چهار زانو رو به روم جای گرفت و با تبسم کم رنگی اظهار کرد :
-آماده ای؟
با مشت زدم به زانوش و خشن اضافه کردم :
-زهرمار
یاشار تو گلو ریز خندید و چیزی نگفت
بعد از چند ثانیه خنثی هم دیگه رو نگاه می کردیم که یاشار اروم اروم سرشو به سمت صورتم متمایز کرد و جلو ارود
داشت لحظه به لحظه بهم نزدیک تر می شد
و منم دلم سریعتر می زد جوری که میتونستم صداشو بشنوم!
یک وجب فاصله بینمون بود که اب دهنمو به سختی قورت دادم و با دیدهام صورت یاشار رو از نگاه می گذروندم
از این فاصله هرم نفس هاش تو صورتم پخش می شد و من حالی به حالی می شدم
کف دست خودم نبود و معلوم نبود چم شده؟
یاشار صورتشو جلو اورد و اون یک وجب فاصله بینمون هم پر کرد و لباش روی لبام قرار گراهی شد که بی اختیار چشمام بسته شد
جای گرفتن لبای نرم و داغش روی لبام باعث شده بود که دلم توی گلوم بزنه و نفس کشیدن هم از یادم بره..
گرمی لباش باعث شده بود گر بگیرم و یه حسی به بدنم تزریق می شد که داشتم شل می شدم
داشتم میراهی شدم توی یه عالم دیگه که یاشار اروم لباشو از روی لبام برداشت و عقب راهی شد
اروم پلک هامو باز کردم و عمیق نگاهش کردم
که عقب راهی شد و سر جای قبلیش قرار گرفت
با عقب رفتنش تازه میتونستم نفس بکشم
با گراهی شدن بوسه ای یاشار از من بچه ها راضی شدن
و چَه چَه و بَه بَه می کردن و میاظهار کردن چه عاشقانه و قلبربا..
منم که نمیدونم چم شده بود توی حال خودم نبودم و با بوسه ای یاشار توی جهانی دیگه سیر می کردم
که به خودم اومدم و نگاهمو از یاشار گراهی شدم و برگشتم رو به بچه ها جای گرفتم و چیزی ناضافه کردم..
دلِ ناارومم اروم تر می تپید
دیگه بطری سمت یاشار خداروشکر نچرخید وگرنه شاید ازمون چیز های دیگه هم میمیل داشتن!
تنها یه بار بطری سمت من چرخید که حقیقت رو انتخاب کردم و ترانه ازم جویا شد :
-که قبل یاشار دوست پسر داشتی یا نه؟
منم اظهار کردم :
-نه
هوا لب ساحل داشت سرد تر می شد و اتیش هم نداشتیم
تقریبا ساعت ۱۱ بود که برگشتیم عمارت،
توی جاده نه من حرف زدم نه یاشار
نه اضافه کردم چرا همچین دروغی اظهار کردی که به اینجا برسه نه بیان کردم که چرا بوسیدم؟
لام تا کام حرف نزدیم
با بوسه ای یاشار که از لبام چیده بود نمیدونم چرا دلم میمیل داشت دوباره اون بوسه تکرار بشه!!
نمیدونم چه مرگم شده بود که تعاملاتم اینجوری تِله پاتی شده بود
اما فهمیده بودم که یه حس های به یاشار دارم
و یاشار اامان پسری بود که باعث شده بود این حس ها درونم ظهور کنن
ولی نمیدونم چرا ته قلبم دلگیر بود؟
شاید بخاطر این بود که یاشار خلافکار.. اما یه نور امیدی توی قلبم بود که میاضافه کرد این دیو دو سر پلیسِ و اینو هم ثابت می کنم
با این فکر دستامو زیر سرم بردم و سعی کردم بخوابم..
“یاشار”
کنار پنجره ای قدی توقف کرده بودم و ماه تابنده رو تماشا می کردم و ذهنم تمام درگیر امشامگاه بود
به امشب و بوسیدن هانا!
بوسیدن دختری که از وقتی اومده بود توی این عمارت با پررو بازی و چموش بازیش منو شیفته خودش کرده بود
من که تموم فکرم پی هدفم بود الان ذهنم همش درگیر هاناست
درگیر کاراش!
درگیر خنده هاش!
درگیر پررو بازی هاش!
درگیر بوسیدنش!
بوسیدنش و حس های که بهش داشتم باعث شده بود که بخوام این دختر مال من بشه و مال خودم باشه..
وقتی که به ترانه اظهار کرد قبل از من دوست پسری نداشته درک کردم که من اولین نامزد دروغی و اامان کسی ام که بوسیدتش..
و چقدر این دل بی صاحبم میخواست که هانا مالِ من بشه
من عاشقِ دختر میلاد رضایی شده بودم دختری که مسیح از سر کینه و دشمنی با پدرش اونو آورد دبی و میخواست به پدرش درس عبرتی بده و با این فکر که خانوادش میان دنبالش و یه روزی قرار از این عمارت بره و دیگه پیش من نباشه یه توده ی بزرگ غم روی قلبم می نشست
کاش می شد خودم و مسیح زودتر کارمون تمام بشه و برگردیم ایران
برگردیم و من بتونم هانا از پدرش تمایل داشتگاری کنم
اما این یه خیال بود..
یه خیال غیر ممکن..
پدر هانا حتما من و مسیح یه خلافکارِ باند بزرگ میشناخت و دزدِ دخترش و دختر برادرش می دونست و ممکن نبود با این باور های که به منو مسیح داره هانا رو به من بده..!
The post رمان نفوذی پارت ۴۹ appeared first on رمان دونی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن